ఊర్ధ్వబాహుర్విశాలాయాం బదర్యాం మధుసూదన। అతిష్ఠ ఏకపాదేన వాయుభక్షః శతం సమాః
ఓ మధుసూదనా! విశాలమైన బదరిలో, నువ్వు చేతులు పైకి ఎత్తి, ఒక్క కాలు మీద నిలబడి, వంద సంవత్సరాలు గాలి మాత్రమే తినేవాడవు.
కృష్ణాజినోత్తరాసఙ్గః కృశో ధమనిసంతతః। ఆసీః కృష్ణ సరస్వత్యాం సత్రేద్వాదశవార్షికే
కృష్ణాజినాన్ని పైకి వేసుకుని, క్షీణించి, శరీరంలో నరాలు స్పష్టంగా కనిపించేలా, నువ్వు కృష్ణా! సరస్వతీ తీరంలో పన్నెండు సంవత్సరాల యజ్ఞంలో నివసించావు.
ప్రభాసమప్యథాసాద్య తీర్థం పుణ్యజనార్చితమ్। తత్ర కృష్ణ మహాతేజా దివ్యం వర్షసహస్రకమ్
తర్వాత పుణ్యజనులు పూజించే ప్రబాస తీర్థానికి చేరుకుని, అక్కడ ఓ కృష్ణా! మహాతేజస్సుతో, దివ్యమైన వెయ్యి సంవత్సరాలు గడిపావు.
ఆతిష్ఠస్త్వమథైకేన పాదేన నియమస్థితః। లోకప్రవృత్తిహేతోస్త్వమితి వ్యాసో మమాబ్రవీత్
అక్కడ నువ్వు ఒక్క కాలు మీద నిలబడి, నియమంగా ఉండి, లోకానికి మేలు కోసం తపస్సు చేశావని, వ్యాసుడు నాకు చెప్పాడు.
క్షేత్రజ్ఞః సర్వభూతానామాదిరన్తశ్చ కేశవం। నిధానం తపసాం కృష్ణ యజ్ఞస్త్వం చ సనాతనః
హే కేశవా! నీవు అన్ని జీవులలోని ఆత్మను తెలుసుకునేవాడవు, ఆది, అంతమూ నీవే. హే కృష్ణా! నీవే తపస్సుకు ఆధారం, నీవే శాశ్వతమైన యజ్ఞం.
యోగకర్తా హృషీకేశః సాంఖ్యకర్తా సనాతనః। శీలస్త్వం సర్వయోగానాం కరణం నియమస్య చ
హే హృషీకేశా! నీవే యోగాన్ని సృష్టించినవాడవు, నీవే శాశ్వతమైన సాంఖ్యమార్గాన్ని స్థాపించినవాడవు. అన్ని యోగాల గుణమూ నీవే, నియమానికి కారణమూ నీవే.
నిహత్య నరకం భౌమమాహృత్య మణికుణ్డలే। ప్రథమోత్పాదితం కృష్ణ మేధ్యమశ్వమవాసృజః
భూమిపై నరకాసురుణ్ని సంహరించి, మణికుండలాలను తీసుకొచ్చి, మొదటగా యజ్ఞాశ్వాన్ని విడుదల చేసినవాడవు నీవే, హే కృష్ణా!
కృత్వాతత్కర్మ లోకానామృషభః సర్వలోకజిత్। అవధీస్త్వం రణే సర్వాన్సమేతాన్దైత్యదానవాన్
ప్రపంచాల కోసం ఆ కార్యాన్ని చేసి, హే మహాపురుషా! అన్ని లోకాలపై విజయం సాధించినవాడవు నీవు. యుద్ధంలో కూడిన అన్ని దైత్య, దానవులను నీవే సంహరించావు.
తతః సర్వేశ్వరత్వం చ సంప్రదాయ శచీపతేః। మానుషేషు మహాబాహో ప్రాదుర్భూతోఽసి కేశవ
తర్వాత, శచీపతికి సమస్త లోకాధిపత్యాన్ని ఇచ్చి, మహాబాహువంతుడైన కేశవా! నీవు మానవుల్లో అవతరించావు.
స త్వం నారాయణో భూత్వా హరిరాసీః పరంతప। బ్రహ్మా సోమశ్చ సూర్యశ్చ ధర్మో ధాతా యమోఽనలః
అలా నీవు నారాయణుడై, హరిగా ఉన్నావు, శత్రువులను కాల్చేవాడవు. నీవే బ్రహ్మా, సోముడు, సూర్యుడు, ధర్ముడు, ధాతా, యముడు, అగ్ని.
వాయుర్వైశ్రవణో రుద్రః కాలః ఖం పృథివీ దిశః। అజశ్చరాచరగురుః స్రష్టా త్వం పురుషోత్తమ
నీవే వాయువు, వైశ్రవణుడు, రుద్రుడు, కాలం, ఆకాశం, భూమి, దిక్కులు. నీవే జన్మించని వాడవు, చరాచరాలకు గురువు, సృష్టికర్త, పరమపురుషుడవు.
తురాయణాదిభిర్దేవ క్రతుభిర్భూరదక్షిణైః। అయజో భూరితేజా వై కృష్ణ చైత్రరథే వనే
తురాయణాది యాగాలతో, అపారమైన దానాలతో, హే కృష్ణా! నీవు గొప్ప తేజస్సుతో చైత్రరథవనంలో యజ్ఞాలు నిర్వహించావు.
శతం శతసహస్రాణి సువర్ణస్య జనార్దన। ఏకైకస్మింస్తదా యజ్ఞే పరిపూర్ణాని దత్తవాన్
హే జనార్దనా! ప్రతి యజ్ఞంలో నీవు వందలాది, లక్షలాది బంగారు ముద్రలను సమృద్ధిగా దానం చేసావు.
అదితేరపి పుత్రత్వమేత్య యాదవనన్దన। త్వం విష్ణురితి విఖ్యాత ఇన్ద్రాదవరజో విభుః
హే యాదవుల ఆనందమా! నీవు అదితి కుమారుడై, విశ్ణువుగా ప్రసిద్ధుడవయ్యావు. నీవు ఇంద్రునికి తమ్ముడవు, పరాక్రమశాలి.
శిశుర్భూత్వా దివం ఖం చ పృథివీం చ పరంతప। త్రిభిర్విక్రమణైః కృష్ణ క్రాన్తవానసి తేజసా
హే శత్రువులను కాల్చేవాడవు! నీవు చిన్నవాడై, త్రివిక్రముడై, ఆకాశం, భూమి, స్వర్గాన్ని మూడు అడుగులతో దాటి, నీ తేజస్సుతో ప్రకాశించావు, హే కృష్ణా!
సంప్రాప్య దివమాకాశమాదిత్యస్యన్దనే స్థితః। అత్యరోచశ్చ భూతాత్మన్భాస్కరం స్వేన తేజసా
స్వర్గం, ఆకాశాన్ని చేరి, సూర్యుని రథంలో నిలబడి, నీ స్వంత తేజస్సుతో సూర్యునికంటే ఎక్కువగా ప్రకాశించావు, హే భూతాత్మా!
ప్రాదుర్భావసహస్రేషు తేషుతేషు త్వయా విభో। అధర్మరుచయః కృష్ణ నిహతాః శతశోఽసురాః
అన్ని అవతారాలలో, హే మహాతేజస్వీ! నీవు ధర్మానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించే రాక్షసులను వందల సంఖ్యలో సంహరించావు, హే కృష్ణా!
సాదితా మౌఖాః పాశా నిశుమ్భనరకౌ హతౌ। కృతః క్షేమః పునః పన్థాః పురం ప్రాగ్జ్యోతిషం ప్రతి
మౌఖ్యులను సంహరించి, బంధాలను తెంచి, నిశుంభుడు, నరకుడు ఇద్దరినీ చంపి, ప్రాగ్జ్యోతిషపురికి మళ్లీ సురక్షితమైన మార్గాన్ని కల్పించావు.
జారూథ్యామాహుతిః క్రాథః శిశుపాలో నృపైః సహ। జరాసన్ధశ్చ శైబ్యశ్చ శతధన్వా చ నిర్జితః
జారూత్య, ఆహుతి, క్రాథ, శిశుపాలుడు ఇతర రాజులతో, జరాసంధుడు, శైబ్యుడు, శతధన్వుడు — వీరందరినీ నీవే ఓడించావు.
తథా పర్జన్యఘోషేణ రథేనాదిత్యవర్చసా। అహార్షీ రుక్మిణీం భైష్మీం రణే నిర్జిత్య రుక్మిణే
పర్జన్యపు గర్జనలా శబ్దించే, సూర్యుని తేజస్సుతో మెరిసే రథంతో, హే కృష్ణా! యుద్ధంలో రుక్మిని, భైష్మిని నీవు గెలుచుకొని తీసుకువచ్చావు.
ఇన్ద్రద్యుమ్నో హతః కోపాద్యవనశ్చ కశేరుమాన్। హతః సౌభపతిః సాల్వస్త్వయా సౌభం చ పాతితమ్
ఇంద్రద్యూమ్నుడు కోపంతో హతుడయ్యాడు, యవనుడు, కశేరుమాన్ కూడా. శౌభపతి శాల్వుడు నీవు సంహరించావు, శౌభను నాశనం చేసావు.
ఏవమేతే యుధి హతా భూయశ్చాన్యాఞ్శృముష్వ హ। ఇరావత్యాం హతో భోజః కార్తవీర్యసమో యుధి। గోపతిస్తాలకేతుశ్చ త్వయా వినిహతావుభౌ
ఇలా వీరందరూ యుద్ధంలో హతులయ్యారు. ఇంకొంతమంది గురించి విను: ఇరావతీ నదిపై, కార్తవీర్యునికి సమానమైన బోజుడు, గోపతి, తాళకేతు — వీరిద్దరినీ నీవు సంహరించావు.
తాం చ భోగవతీం పుణ్యామృషికాన్తాం జనార్దన। ద్వారకామాత్మసాత్కృత్వా సముద్రం గమయిష్యసి
జనార్దనా, మునులందరికీ ప్రియమైన పవిత్రమైన ద్వారకా నగరాన్ని నీవు నీదిగా చేసుకుని, ఆ సముద్రాన్ని దాటి పోతావు.
న క్రోధో న చ మాత్సర్యం నానృతం మధుసూదన। త్వయి తిష్ఠతి దాశార్హ న నృశంస్యం కుతోఽనృజు
మధుసూదనా, నీలో కోపం లేదు, అసూయ లేదు, అబద్ధం లేదు, దౌర్జన్యం లేదు, అన్యాయం లేదు, దాశార్హుడా.
ఆసీనం చైత్యమధ్యే త్వాం దీప్యమానం స్వతేజసా। ఆగమ్య ఋషయః సర్వేఽయాచన్తాభయమచ్యుత
అచ్యుతా, నీవు ఆలయంలో మధ్యలో కూర్చుని నీ తేజంతో ప్రకాశిస్తూ ఉండగా, అన్ని మునులు దగ్గరకు వచ్చి, నీ వద్ద రక్షణ కోరారు.
యుగాన్తే సర్వభూతాని సంక్షిప్య మధుసూదన। ఆత్మనైవాత్మసాత్కృత్వా జగదాసీః పరంతప
మధుసూదనా, యుగాంతంలో అన్ని ప్రాణులను నీలోకి తీసుకుని, ఆ లోకాన్ని నీదిగా చేసుకుంటావు, శత్రువులను కాల్చే వాడా.
యుగాదౌ తవ వార్ష్ణేయ నాభిపద్మాదజాయత। బ్రహ్మా చరాచరగురుర్యస్యేదం సకలం జగత్। తం హన్తుముద్యతౌ ఘోరౌ దానవౌ మధుకైటభౌ
వృష్ణివంశజా, యుగారంభంలో నీ నాభిలోని కమలంలో నుండి చరాచరాలకు గురువైన బ్రహ్మా పుట్టాడు. ఈ లోకాన్ని ఆయనే సృష్టించాడు. ఆ బ్రహ్మను సంహరించేందుకు ఘోరమైన మధు, కైటభ అనే దానవులు పుట్టారు.
తయోర్వ్యతిక్రమం దృష్ట్వా క్రుద్ధస్య భవతో హరేః। లలాటాజ్జాతవాఞ్శంభుః శూలపాణిస్త్రిలోచనః
హరివు, వారి దురాచారాన్ని చూసి నీవు కోపంతో ఉన్నప్పుడు, నీ నుదుటి నుండి త్రినేత్రుడైన, త్రిశూలధారి శంభుడు జన్మించాడు.
ఇత్థం తావపి దేవేశౌ త్వచ్ఛరీరసముద్భవౌ। త్వన్నియోగకరావేతావితి మే నారదోఽబ్రవీత్
ఇలా ఆ ఇద్దరు దేవతాధిపతులు కూడా నీ శరీరంలో నుండే పుట్టారు. వీరిద్దరూ నీ ఆజ్ఞ ప్రకారం పనిచేస్తారు అని నారదుడు నాకు చెప్పాడు.
తథా నారాయణ పురా క్రతుభిర్భూరిదక్షిణైః। ఇష్టవాంస్త్వం మహాసత్రం కృష్ణ చైత్రరథే వనే
నారాయణా, ప్రాచీన కాలంలో నీవు చైత్రరథ వనంలో, విరివిగా దానం చేస్తూ, గొప్ప యజ్ఞాన్ని నిర్వహించావు, కృష్ణా.