తమబ్రవీన్మహాతేజా ధృతరాష్ట్రోఽమ్బికాసుతః। దిష్ట్యా ప్రాప్తోసి ధర్మజ్ఞ దిష్ట్యా స్మరసి మేఽనఘ
అంబికా కుమారుడు, మహాతేజస్సు కలిగిన ధృతరాష్ట్రుడు, విదురునితో ఇలా అన్నాడు: 'నీ ధర్మజ్ఞత వల్ల నీవు వచ్చావు, నన్ను గుర్తు పెట్టుకున్నావు. ఇది నా అదృష్టం.'
అద్య చాహం దివారాత్రౌ త్వత్కృతే భరతర్షభ। ప్రజాగరే ప్రపశ్యామి విచిత్రం దేహమాత్మనః
భరత వంశంలో శ్రేష్ఠుడవు నీవు కోసం నేను పగలు రాత్రి నిద్రపోకుండా, నా శరీరంలో జరిగే విచిత్రమైన మార్పులను గమనిస్తున్నాను.
సోఙ్కమానీయ విదురం మూర్ధన్యాఘ్రాయ చైవ హ। క్షమ్యతామితి చోవాచయదుక్తోసి మయాఽనఘ
విదురుని దగ్గరకు తీసుకొచ్చి, అతని తలని ముద్దాడి, 'నీవు నాపై కోపపడకూడదు. నీవు నిస్సందేహంగా నా మాటలు వినిపించుకున్నావు' అని అన్నాడు.
క్షాన్తమేవ మయా రాజన్గురుర్మే పరమో భవాన్। తథాఽహమాగతః శీఘ్రం త్వద్దర్శనపరాయణః
రాజా, నేను నిన్ను క్షమించాను. నువ్వు నాకు గురువు. అందుకే నేను త్వరగా వచ్చి, నిన్ను చూడాలని ఆశతో వచ్చాను.
భవన్తి హి నరవ్యాఘ్ర పురుషా ధర్మచేతనాః। దీనానుకమ్పినో రాజన్నాత్ర కార్యా విచారణా
నరశ్రేష్ఠా, ధర్మబుద్ధి కలిగిన వారు ఈ లోకంలో ఉన్నారు. రాజా, వారు దుర్బలుల పట్ల దయ చూపుతారు. దీనిలో సందేహించాల్సిన అవసరం లేదు.
పాణ్డోః పుత్రా యాదృశాస్తే తాదృశా మే సుతాస్తవ। దీనా ఇతీవ మే బుద్ధిరభిపన్నాఽద్య తాన్ప్రతి
పాండువు కుమారులు ఎలా ఉన్నారో, నా పిల్లలు, నీ పిల్లలు కూడా అలాగే ఉన్నారు. వారు దుర్దశలో ఉన్నారని నా మనసు ఈ రోజు వారిని చూసి దయతో నిండిపోయింది.
అన్యోన్యమనునీయైవం భ్రాతరౌ ద్వౌ మహాద్యుతీ। విదురో ధృతరాష్ట్రశ్చ లేభాతే పరమాం ముదమ్
ఇలా పరస్పరం ఓదార్చుకున్న ఆ ఇద్దరు మహాతేజస్వులు, విదురుడు, ధృతరాష్ట్రుడు, పరమానందాన్ని పొందారు.
శ్రుత్వా చ విదురం ప్రాప్తం రాజ్ఞా చ పరిసాన్త్వితమ్। ధృతారాష్ట్రాత్మజో రాజా పర్యతప్యత దుర్మతిః
విదురుడు వచ్చాడని, రాజు మనశ్శాంతిని పొందాడని విని, ధృతరాష్ట్రుని కుమారుడు, దుష్టబుద్ధి కలిగిన రాజు, చాలా కలతచెందాడు.
స సౌబలేయమానాయ్య కర్ణదుఃశాసనౌ తథా। అబ్రవీద్వచనం రాజా ప్రవిశ్యాబుద్ధిజం తమః
అతడు సౌబలుడిని, కర్ణుడిని, దుఃశాసనుడిని పిలిపించుకొని, రాజు, అజ్ఞానంతో కలిగిన చీకటిలోకి వెళ్లి ఇలా చెప్పాడు.
ఏష ప్రత్యాగతో మన్త్రీ ధృతరాష్ట్రస్య సంమతః। విదురః పాణ్డుపుత్రాణాం సుహృద్విద్వాన్హితే రతః
ఇదిగో, ధృతరాష్ట్రునికి ప్రీతిపాత్రుడైన మంత్రి విదురుడు తిరిగి వచ్చాడు. అతడు పాండవులకు మిత్రుడు, జ్ఞానవంతుడు, వారి మేలుకోసం ప్రయత్నించే వాడు.
యావదస్య పునర్బుద్ధిం విదురో నాపకర్షతి। పాణ్డవానయనే తావన్మన్త్రయధ్వం హితం మమ
విదురుడు మళ్లీ ధృతరాష్ట్రుని మనసును మార్చకముందే, మీరు నా ప్రయోజనానికి అనుగుణంగా పాండవులను ఇక్కడికి రప్పించేందుకు తగిన యోచన చేయండి.
అథ పశ్యామ్యహం పార్థాన్ప్రాప్తానిహ కథంచన। పునః శోషం గమిష్యామి నిరసుర్నిష్పరిగ్రహః
లేకపోతే, పాండవులు ఏదో విధంగా ఇక్కడికి వచ్చారని నేను చూస్తే, మళ్లీ దుఃఖంలో పడిపోతాను. నాకు ఏ సహాయం లేకుండా ఒంటరివాడిని అయిపోతాను.
విషముద్బన్ధనం చైవ శస్త్రమగ్నిప్రవేశనమ్। కరిష్యే న హి తానృద్ధాన్పునర్ద్రష్టుమిహోత్సహే
నేను విషం ఇవ్వడానికైనా, బంధించడానికైనా, ఆయుధాలు లేదా అగ్నిలో పడేయడానికైనా సిద్ధంగా ఉన్నాను. ఎందుకంటే, వారంతా సుఖంగా ఉండటం నేను మళ్లీ చూడలేను.
కిం బాలిశమతిం రాజన్నాస్థితోసి విశాంపతే। గతాస్తే సమయం కృత్వా నైతదేవం భవిష్యతి
రాజా, నీవు ఎందుకు ఇంత బాలిష్టమైన ఆలోచనలో ఉన్నావు? వారు ఒప్పందం చేసుకుని వెళ్లిపోయారు. నీకు అనుకున్నట్లు జరగదు.
సత్యవాక్యేః స్వితాః సర్వే పాణ్డవా భరతషభ। పితుస్తే వచనం తాత న గ్రహీష్యన్తి కర్హిచితి
భరతశ్రేష్ఠా, పాండవులంతా సత్యవంతులు. తాత, వారు నీ తండ్రి మాటలను ఎప్పటికీ అంగీకరించరు.
అథవా తే గ్రహీష్యన్తి పునరేష్యన్తి వా పురమ్। నిరస్య సమయం సర్వే పణోఽస్మాకం భవిష్యతి
లేదా వారు అంగీకరించి మళ్లీ నగరానికి రావచ్చు. కానీ ఒప్పందాన్ని ఉల్లంఘిస్తే, నష్టమంతా మనదే అవుతుంది.
సర్వే భవామో మధ్యస్థా రాజ్ఞశ్ఛన్దానువర్తినః। ఛిద్రం బహు ప్రపశ్యన్తః పాణ్డవానాం సుసంవృతాః
మనమందరం రాజు మాటను పాటిస్తూ మధ్యస్థులుగా ఉండాలి. పాండవులు బాగా జాగ్రత్తగా ఉన్నారు కనుక, ఎక్కడైనా అవకాశం వస్తుందేమో అని మనం ఎప్పుడూ గమనిస్తూ ఉండాలి.
ఏవమేతన్మహాప్రాజ్ఞ యథా వదసి మాతుల। నిత్యం హి మే కథయతస్తవ బుద్ధిర్విరోచతే
మాతులయ్యా, నీవు చెప్పినట్లే ఇది నిజమే. నీవు ఎప్పుడూ చెప్పే సలహా నాకు చాలా బాగుంటుంది.
కామమీక్షామహే సర్వే దుర్యోధన తవేప్సితమ్। ఐకమత్యం హి నో రాజన్సర్వేషామేవ లక్షయే
దుర్యోధన, మేమందరం నీకు ఇష్టమైనదాన్ని చూస్తున్నాం. రాజా, మనందరిలో ఏకమతం ఉందని నేను గమనిస్తున్నాను.
[నాగమిష్యన్తి తే ధీరా అకృత్వా కాలసంవిదమ్। ఆగమిష్యన్తి చేన్మోహాత్పునర్ద్యూతేన తాఞ్జయ ।।]
నీ ధైర్యవంతులు సమయం నిర్ణయించకుండా రారు. వారు మాయలో పడితే, మళ్లీ జూదంలో వారిని ఓడిద్దాం.
ఏవముక్తస్తు కర్ణేన రాజా దుర్యోధనస్తదా। నాతిహృష్టమనాః క్షిప్రమభవత్స పరాఙ్ముఖః
కర్ణుడు ఇలా చెప్పిన తరువాత, దుర్యోధనుడు అంతగా సంతోషించక, వెంటనే వెనక్కు తిరిగిపోయాడు.
ఉపలభ్య తతః కర్ణో వివృత్య నయనే శుభే। రోషాద్దుఃశాసనం చైవ సౌబలం చ తమేవ చ
ఆ తరువాత కర్ణుడు ఇది గమనించి, తన అందమైన కళ్లను పెద్దగా తెరిచి, కోపంతో దుఃశాసనుడిని, సౌబలుడిని, రాజుని కూడా చూశాడు.
ఉవాచ పరమక్రుద్ధ ఉద్యమ్యాత్మానమాత్మనా। అథో మమ మతం యత్తు తన్నిబోధత భూమిపాః
అతిగా కోపంతో ఉన్న వాడు, తన మనసును అదుపులో పెట్టుకొని, రాజులారా! ఇప్పుడు నా అభిప్రాయాన్ని వినండి అని అన్నాడు.
ప్రియం సర్వే కరిష్యామో రాజ్ఞః కిం కరవామహే। న చాస్య శక్నుమః స్థాతుం ప్రియే సర్వే హ్యతన్ద్రితాః
మనమందరం రాజుకు ఇష్టమైనదే చేస్తాము. ఇంకేమి చేయగలం? ఆయన కోరినదాన్ని మనమందరం నిర్లక్ష్యం చేయలేం, ఎందుకంటే మనమంతా జాగ్రత్తగా ఉన్నాము.
వయం తు శస్త్రాణ్యాదాయ రథానాస్థాయ దంశితాః। గచ్ఛామః సహితా హన్తుం పాణ్డవాన్వనగోచరాన్
మనం ఆయుధాలు ధరించి, రథాలపై ఎక్కి, ధైర్యంగా కలిసి అడవిలో ఉన్న పాండవులను వెళ్లి సంహరించుదాం.
తేషు సర్వేషు శాన్తేషు గతేష్వవిదితాం గతిమ్। నిర్వివాదా భవిష్యన్తి ధార్తరాష్ట్రాస్తథా వయమ్
వారందరూ చనిపోయి, ఎవరికీ తెలియని స్థితికి వెళ్లిన తర్వాత, ధృతరాష్ట్రుని కుమారులు కూడా, మనమూ, ఇకపై వాదనలు లేకుండా ఉంటాము.
యావదేవ పరిద్యూనా యావచ్ఛోకపరాయణాః। యావన్మిత్రవిహీనాశ్చ తావద్గచ్ఛామ మాచిరమ్
వారు ఇంకా బాధతో, శోకంలో మునిగి, మిత్రులను కోల్పోయి ఉన్నంతవరకూ, ఆలస్యం చేయకుండా వెంటనే వెళ్లిపోదాం.
తస్యతద్వచనం శ్రుత్వా పూజయన్తః పునః పునః। ప్రహృష్టమనసః సర్వే ప్రత్యూచుః సూతజం తదా
ఆ మాటలు విని, వారు మళ్లీ మళ్లీ అతనిని గౌరవించారు. అందరూ ఆనందంతో, సూతపుత్రునికి అప్పుడు సమాధానం చెప్పారు.
ఏవముక్త్వా సుసంరబ్ధా రథైః సర్వే పృథక్పృథక్। నిర్యయుః పాణ్డవాన్హన్తుం సహితాః కృతనిశ్చయాః
అలా చెప్పి, వారు అందరూ కోపంతో, ఒక్కొక్కరు తమ రథాల్లో ఎక్కి, పాండవులను సంహరించడానికి పట్టు పట్టి కలిసి బయలుదేరారు.
తాన్ప్రస్థితాన్పరిజ్ఞాయ కృష్ణద్వైపాయనః ప్రభుః। ఆజగామ విశుద్ధాత్మా దృష్ట్వా దివ్యేన చక్షుషా
వారు బయలుదేరినదాన్ని గ్రహించిన కృష్ణద్వైపాయనుడు, పవిత్రమైన మనస్సుతో, దివ్యదృష్టితో చూసి అక్కడికి వచ్చాడు.