వార్యమాణో హి భీష్మేణ ద్రోణేన విదురేణ చ। పాణ్డవానాం ప్రియాం భార్యాం ద్రౌపదీం ధర్మచారిణీమ్
భీష్ముడు, ద్రోణుడు, విదురుడు అడ్డుకున్నా కూడా, నీ కుమారుడు పాండవుల ప్రియ భార్య అయిన, ధర్మమార్గంలో నడిచే ద్రౌపదిని పిలిపించాడు.
ప్రాహిణోదానయేహేతి పుత్రో దుర్యోధనస్తవ। సూతపుత్రం సుమన్దాత్మా నిర్లజ్జః ప్రాతికామినమ్
నీ కుమారుడు దుర్యోధనుడు, చెడ్డ మనసుతో, సిగ్గు లేకుండా, 'వెళ్ళి ఆమెను తీసుకురా' అని సూతపుత్రుడు అయిన ప్రాతికామిని పిలిపించమని ఆజ్ఞాపించాడు.
యస్మై దేవాః ప్రయచ్ఛన్తి పురుషాయ పరాభవమ్। బుద్ధిం తస్యాపకర్షన్తి సోఽవాచీనాని పశ్యతి
దేవతలు ఎవరికైనా ఓటమిని నిర్ణయిస్తే, వారి బుద్ధిని తీసుకుంటారు; అప్పుడు వారు తప్పుగా, వక్రంగా ఆలోచిస్తారు.
బుద్ధౌ కలుషభూతాయాం వినాశే సముపస్థితే। అనయో నయసఙ్కాశో హృదయాన్నాపసర్పతి
మనస్సు మలినమై, నాశనం సమీపించినప్పుడు, తప్పు నడవడాన్ని కూడా న్యాయంగా భావించే భావన హృదయం నుంచి పోదు.
అనర్థాశ్చార్థరూపేణ అర్థాశ్చానర్థరూపిణః। ఉత్తిష్ఠన్తి వినాశాయ నూనం తచ్చాస్య రోచతే
అనర్థాలు కూడా లాభంలా కనిపిస్తాయి, లాభాలు కూడా అనర్థంలా కనిపిస్తాయి; ఇవన్నీ నాశనానికి దారి తీస్తాయి, ఇదే అతనికి ఇష్టం.
న కాలో దణ్డముద్యమ్య శిరః కృన్తతి కస్యచిత్। కాలస్య బలమేతార్వాద్వపరీతార్థదర్శనమ్
కాలం ఎవరి మీదా దండం ఎత్తి తల కోయదు; కాలశక్తివల్లే మనుషులు విషయాలను తప్పుగా చూస్తారు.
ఆసాదితమిదం ఘోరం తుములం రోమహర్షణమ్। పాఞ్చాలీమపకర్షద్భిః సభామధ్యే తపస్వినీమ్
పాంచాలిని, తపస్సుతో ఉన్న ద్రౌపదిని సభ మధ్యలో లాక్కెళ్ళడం అనే ఈ భయంకరమైన, కలకలమైన, రోమాలు నిక్కబొడుచుకునే పని జరిగింది.
అయోనిజాం రూపవతీం కులే జాతాం విభావసోః। కో ను తాం సర్వధర్మజ్ఞాం పరిభూయ యశస్వినీమ్
అమ్మకుండానే జన్మించిన, అందమైన, మంచి వంశంలో పుట్టిన, అగ్నిదేవుని కుమార్తె అయిన, అన్ని ధర్మాలను తెలిసిన, కీర్తివంతురాలైన ఆమెను ఎవరు అవమానించగలరు?
పర్యానయేత్సభామధ్యే వినా దుర్ద్యూతదేవినమ్। స్త్రీధర్మిణీ వరారోహా శోణితేన పరిప్లుతా
దురదృష్టమైన జూదదేవత లేకుండా, మంచి ఆచారంతో, అందమైన రూపంతో, రక్తంతో ముడిపడి ఉన్న ఆ స్త్రీని సభ మధ్యలో ఎవరు తీసుకురాగలరు?
ఏకవస్త్రాథ పాఞ్చాలీ పాణ్డవానభ్యవైక్షత। హృతస్వాన్హృతరాజ్యాంశ్చ హృతవస్త్రాన్హృతశ్రియః
ఒకే వస్త్రంలో ఉన్న పాంచాలి, తన స్వంతమైనదాన్ని, రాజ్యాన్ని, వస్త్రాన్ని, మహిమను కోల్పోయిన పాండవులను చూసింది.
విహీనాన్సర్వకామేభ్యో దాసభావముపాగతాన్। ధర్మపాశపరిక్షిప్తానశక్తానివ విక్రమే
అన్ని సుఖాలను కోల్పోయి, దాసులుగా మారి, ధర్మపు బంధంలో చిక్కుకుని, శక్తి లేకుండా ఉన్న వారిని చూసింది.
క్రుద్ధాం చానర్హతీం కృష్ణాం దుఃఖితాం కురుసంసది। దుర్యోధనశ్చ కర్ణశ్చ కటుకాన్యభ్యభాషతామ్
అర్హత లేని బాధతో, కోపంతో ఉన్న కృష్ణను కురు సభలో దుర్యోధనుడు, కర్ణుడు కఠినంగా మాటలు చెప్పారు.
తస్యాః కృపణచక్షుర్భ్యాం ప్రదహ్యేతాపి మేదినీ
ఆమె దయనీయమైన కళ్లతో భూమిని కూడా కాల్చగలిగేది.
అపి శేషం భవేదద్య పుత్రాణాం మమ సఞ్జయ। భరతానాం స్త్రియః సర్వా గాన్ధార్యా సహ సఙ్గతాః
సంజయా, ఈ రోజు నా కుమారుల్లో ఎవ్వరైనా మిగిలిపోతారా? భరత వంశపు స్త్రీలు అందరూ గాంధారితో కలిసి చేరారు.
ప్రాకోశన్భైరవం తత్ర దృష్ట్వా కృష్ణాం సభాగతామ్। ధర్మిష్టాం ధర్మపత్నీం చ రూపయౌవనశాలినీమ్
ధర్మమార్గంలో నడిచే, ధర్మపత్నిగా ఉన్న, అందం, యవ్వనం కలిగిన కృష్ణను సభలో చూసి, అక్కడ అందరూ భయంతో అరవసాగారు.
ప్రజాభిఃసహ సఙ్గమ్య హ్యనుశోచన్తి నిత్యశః। అగ్నిహోత్రాణి సాయాహ్నే చ చాహూయన్త సర్వశః
ప్రజలతో కలిసి వారు ఎప్పుడూ శోకించారు; సాయంత్రం అగ్నిహోత్రాలు అన్నీ జరిగాయి.
బ్రాహ్మణాః కుపితాశ్చాసన్ద్రౌపద్యాః పరికర్షణే। ఆసీన్నిష్ఠానకో ఘోరో నిర్ఘాతశ్చ మహానభూత్
ద్రౌపదిని లాక్కెళ్ళడాన్ని చూసి బ్రాహ్మణులు కోపంతో మౌనంగా కూర్చున్నారు; అక్కడ ఘోరమైన నిశ్శబ్దం, పెద్ద గర్జన లాంటి శబ్దం ఏర్పడింది.
దివ ఉల్కాశ్చాపతన్త రాహుశ్చార్కముపాగ్రసత్। అపర్వణి మహాఘోరం ప్రజానాం జయన్భయమ్
ఆకాశంలో నుంచి జ్వాలలు పడిపడ్డాయి, రాహువు సూర్యుడిని కప్పేసింది, అపరిచిత సమయంలో ప్రజల్లో మహా భయం ఏర్పడింది.
తథైవ రథశాలాసు ప్రాదురాసీద్ధుతాశనః। ధ్వజాశ్చాపి వ్యశీర్యన్త భరతానామభూతయే
అలాగే రథశాలల్లో అకస్మాత్తుగా అగ్ని ప్రగటించింది; భరతుల జెండాలు చించిపోయి, అపశకునంగా మారాయి.
దుర్యోధనస్యాగ్నిహోత్రే ప్రాక్రోశన్భైరవం శివాః। తాస్తదా ప్రత్యభాషన్త రాసభాః సర్వతో దిశః
దుర్యోధనుని యజ్ఞంలో నక్కలు భయంకరంగా అరవడం మొదలుపెట్టాయి; ఆ అరుపులకు అన్ని దిశల నుండీ గాడిదలు ప్రతిస్పందించాయి.
ప్రాతిష్ఠత తతో భీష్మో ద్రోణేన సహ సఞ్జయ। కృపశ్చ సోమదత్తశ్చ బాహ్లీకశ్చ మహామనాః
అప్పుడూ భీష్ముడు ద్రోణునితో, సంజయుడు, కృపాచార్యుడు, సోమదత్తుడు, మహాత్ముడైన బాహ్లీకుడు కలిసి బయలుదేరారు.
తతోఽహమబ్రువం తత్ర విదురేణ ప్రచోదితః। వరం దదాని కృష్ణాయై కాఙ్క్షితం యద్యదిచ్ఛతి
ఆ సమయంలో విధురుని సూచనతో నేను ఇలా చెప్పాను: 'ద్రౌపదికి కావలసిన వరం ఏదైనా ఇస్తాను.'
అవృణోత్తత్ర పాఞ్చాలీ పాణ్డవానా --సతామ్। సరథాన్సధనుష్కాంశ్చాప్యనుజ్ఞాసిషమప్యహమ్
ఆ సమయంలో పాంచాలి, ధర్మాత్ములైన పాండవులను, వారి రథాలు, విల్లు సహా కోరుకుంది; నేను కూడా ఆమోదం తెలిపాను.
అథాబ్రవీన్మహాప్రాజ్ఞో విదురః సర్వధర్మవిత్। ఏతదన్తాస్తు భరతా యద్వ-కృష్ణా సభాం గతా
తర్వాత అన్ని ధర్మాలను తెలిసిన మేధావి విధురుడు ఇలా అన్నాడు: 'ద్రౌపది సభలోకి వచ్చిన తర్వాత భరతులకు ఇదే ముగింపు.'
యైషా పాఞ్చాలరాజస్య సుతా సా శ్రీరనుత్తమా। పాఞ్చాలీ పాణ్డవానేతాన్దైవసృష్టోపసర్పతి
ఇది పాంచాల రాజు కుమార్తె, అపూర్వమైన అదృష్టం, పాంచాలి; ఆమె దేవతలే పంపినట్టు పాండవులవైపు వస్తోంది.
తస్యాః పార్థాః పరిక్లేశం న క్షంస్యన్తే హ్యమర్షణాః। వృష్ణయో వా మహేష్వాసాః పాఞ్చాలా వా మహారథాః
పాండవులు అన్యాయాన్ని భరించరు, ఆమె బాధను సహించరు; అలాగే వృష్ణులు, పాంచాల మహారథులు కూడా సహించరు.
తేన సత్యాభిసన్ధేన వాసుదేవేన రక్షితాః। ఆగమిష్యతి బీభత్సుః పఞ్చాలైః పరివారితః
సత్యవంతుడైన వాసుదేవుడు రక్షణగా ఉండగా, అర్జునుడు పాంచాలులతో కలిసి వస్తాడు.
తేషాం మధ్యే మహేష్వాసో భీమసేనో మహాబలః। ఆగమిష్యతి ధున్వానో గదాం దణ్డమివాన్తకః
వారిలో బలవంతుడు భీమసేనుడు, గొప్ప ధైర్యంతో, యమధర్మరాజు లాగా గదను ఊపుతూ వస్తాడు.
తతో గాణ్డీవనిర్ఘోషం శ్రుత్వా పార్థస్య ధీమతః। గదావేగం చ భీమస్య నాలం సోఢుం నరాధిపాః
అప్పుడు పాండవుడైన అర్జునుడి గాండీవ ధ్వని, భీముని గదా వేగాన్ని విని, రాజులు తట్టుకోలేరు.
తత్ర మే రోచతే నిత్యం పార్థైః సామ న విగ్రహః। కురుభ్యో హి సదా మన్యే పాణ్డవాన్బలవత్తరాన్
అందుకే నాకు ఎప్పుడూ పాండవులతో శాంతి కావాలి, కలహం కాదు; ఎందుకంటే పాండవులు కురువులకన్నా ఎప్పుడూ శక్తివంతులని నేను భావిస్తాను.