ఉపాదాయ తు పాణిభ్యామఙ్గదం నామ పర్వతమ్। సద్రుమం వ్యసృజచ్ఛక్రో జిఘాంసుః శ్వేతవాహనమ్
తర్వాత శక్రుడు తెల్లగుర్రాలపై కూర్చున్న అర్జునుని సంహరించాలనే కోరికతో, తన చేతులతో అంగద అనే పర్వతాన్ని చెట్లతో సహా ఎత్తి విసిరాడు.
తతోఽర్జునో వేగవద్భిర్జ్వలమానైరజిహ్యగైః। బాణైర్విధ్వంసయామాస గిరిరాజం సహస్రధా
దానికి ప్రతిగా అర్జునుడు మంటలతో మండుతున్న, వేగంగా దూసుకొచ్చే సర్పాకారమైన బాణాలతో ఆ పర్వతరాజును వెయ్యి ముక్కలుగా విరిచేశాడు.
శక్రం చ పాతయామాస శరైః పార్థో మహాన్యుధి। తతః శక్రో మహారాజ రణే వీరం ధనఞ్జయమ్
ఆ మహాసంగ్రామంలో అర్జునుడు తన బాణాలతో శక్రుడిని కూలదోశాడు. దాంతో, రాజా! శక్రుడు యుద్ధరంగంలో ధనంజయుడిని వీరుడిగా గుర్తించాడు.
జ్ఞాత్వా జేతుమశక్యం తం తేజోబలసమన్వితమ్। పరాం ప్రీతి యయౌ తత్ర పుత్రశౌర్యేణ వాసవః
అతడిలో ఉన్న తేజస్సు, బలాన్ని చూసి గెలవడం అసాధ్యమని గ్రహించిన వాసవుడు, అక్కడ తన కుమారుడి పరాక్రమాన్ని చూసి అపారమైన ఆనందాన్ని పొందాడు.
తదా తత్ర న తస్యాస్తి దివి కశ్చిన్మహాయశాః। సమర్థో నిర్జయే రాజన్నపి సాక్షాత్ప్రజాపతిః
ఆ సమయంలో, రాజా! ఆకాశంలో ఎవ్వరూ, ప్రాజాపతియే అయినా, ఆ మహాప్రతిష్ఠ కలిగిన అర్జునుని ఓడించగలిగినవారు లేరు.
తతః పార్థః శరైర్హత్వా యక్షరాక్షసపన్నగాన్। దీప్తే చాగ్నౌ మహాతేజాః పాతయామాస సన్తతమ్
తర్వాత పరాక్రమశాలి అర్జునుడు తన బాణాలతో యక్షులు, రాక్షసులు, పాములను సంహరించి, వారిని ఎప్పటికప్పుడు మండుతున్న అగ్నిలో పడవేశాడు.
ప్రతిషేధయితుం పార్థం న శేకుస్తత్ర కేచన। దృష్ట్వా నివారితం శక్రం దివి దేవగణైః సహ
అక్కడ ఎవ్వరూ అర్జునుని ఆపలేకపోయారు, ఎందుకంటే శక్రుడు కూడా దేవతలతో కలిసి అడ్డుకోబోయి విఫలమయ్యాడు.
యథా సుపర్ణః సోమార్థం విబుధానజయత్పురా। తథా జిత్వా సురాన్పార్థస్తర్పయామాస పావకమ్
ఎలా గరుత్మంతుడు ఒకప్పుడు సోమాన్ని కోసం దేవతలను జయించాడో, అలాగే అర్జునుడు దేవతలను జయించి అగ్నిని తృప్తిపరిచాడు.
తతోఽర్జునః స్వవీర్యేణ తర్పయిత్వా విభావసుమ్। రథం ధ్వజం చ సహయం దివ్యానస్త్రాంశ్చ పాణ్డవః
తర్వాత పాండవుడు అర్జునుడు తన పరాక్రమంతో విభావసువును సంతృప్తిపరిచి, రథం, పతాక, గుర్రాలు, దివ్యాయుధాలు పొందాడు.
గాణ్డీవం చ ధనుః శ్రేష్ఠం తూణీ చాక్షయసాయకౌ। ఏతాన్యపి చ బీభత్సుర్లేభే కీర్తి చ భారత
బీభత్సుడు గాండీవమనే అగ్రధనుస్సు, ఎప్పటికీ తరుగని బాణాల తుప్పులు, అలాగే మహత్తరమైన కీర్తిని కూడా పొందాడు, ఓ భారతావంశజా!
భూయోఽపి శృణు రాజేన్ద్ర పార్థో గత్వోత్తరాం దిశమ్। విజిత్య నవవర్షాంశ్చ సపురాంశ్చ సపర్వతాన్
ఇంకా విను రాజేంద్రా! అర్జునుడు ఉత్తర దిశకు వెళ్లి, అక్కడి తొమ్మిది వర్షాలను, వాటి నగరాలు, పర్వతాలతో సహా జయించాడు.
జమ్బుద్వీపం వశే కృత్వా సర్వం తద్భరతర్షభ। బలాజ్జిత్వా నృపాన్సర్వాన్కరే చవినివేశ్య చ
భారతవంశశ్రేష్ఠా! అర్జునుడు జంబూద్వీపాన్ని మొత్తం తన ఆధీనంలోకి తీసుకుని, అన్ని రాజులను బలవంతంగా జయించి, పన్ను వసూలు చేశాడు.
రత్నాన్యాదాయ సర్వాణి గత్వా చైవ పునః పురీమ్। తతో జ్యేష్ఠం మహాత్మానం ధర్మరాజం యుధిష్ఠిరమ్। రాజసూయం క్రతుశ్రేష్ఠం కారయామాస భారత
అన్ని రత్నాలను సేకరించి తిరిగి నగరానికి వచ్చి, తన పెద్దన్నయైన ధర్మరాజు యుధిష్ఠిరుని రాజసూయ యాగాన్ని నిర్వహింపజేశాడు, ఓ భారతా!
స తాన్యన్యాని కర్మాణి కృతవానర్జునః పురా। అర్జునేన సమో వీర్యే త్రిషు లోకేషు న క్వచిత్
అర్జునుడు అప్పట్లో ఇవే కాక మరెన్నో మహత్తరమైన కార్యాలు చేశాడు. మూడు లోకాలలో అర్జునుని సమానమైన పరాక్రమవంతుడు ఎవరూ లేరు.
దేవదానవయక్షాశ్చ పిశాచోరగరాక్షసాః। భీష్మద్రోణాదయః సర్వే కురవశ్చ మహారథాః
దేవతలు, దానవులు, యక్షులు, పిశాచులు, పాములు, రాక్షసులు, భీష్ముడు, ద్రోణుడు వంటి మహా యోధులు, కురువంశానికి చెందిన గొప్ప రథసారథులు — వీళ్లందరూ కూడి కూడా —
లోకే సర్వనృపాశ్చైవ వీరాశ్చాన్యే ధనుర్ధరాః। ఏతే పార్థం రణే యుక్తాః ప్రతియోద్ధుం న శక్నుయుః
ఈ లోకంలోని అన్ని రాజులు, ఇతర ధైర్యవంతులైన విలువిదులు, వీరందరూ కలిసినా, యుద్ధంలో పార్థుడిని ఎదుర్కొనలేరు.
అహం హి నిత్యం కౌరవ్య ఫల్గునం హృది సంస్థితమ్। అపశ్యం చిన్తయిత్వా తం సముద్విగ్నోఽస్మి తద్భయాత్
ఓ కౌరవుడా! నేను ఎప్పుడూ ఫల్గుణుడిని నా హృదయంలో ఉంచుకుంటూ ఉంటాను. అతడిని గురించి ఆలోచిస్తే నాకు భయం, ఆందోళన కలుగుతున్నాయి.
గృహే గృహే చ పశ్యామి తాత పార్థమహం సదా। శరగాణ్డీవసంయుక్తం పాశహస్తమివాన్తకమ్
ఓ కుమారుడా! ప్రతి ఇంట్లోను నేను ఎప్పుడూ పార్థుడిని, బాణాలు, గాండీవంతో సిద్ధంగా ఉన్నవాడిగా, చేతిలో పాశంతో యమధర్మరాజు లాగా కనిపిస్తున్నాడు.
అపి పార్థసహస్రాణి భీతః పశ్యామి భారత। పార్థభూతమిదం సర్వం నగరం ప్రతిభాతి మే
ఓ భారతా! భయంతో నేను వేలాది పార్థులను చూస్తున్నట్టు అనిపిస్తోంది. ఈ నగరం మొత్తం పార్థుడిగా మారిపోయినట్టు నాకు తోస్తోంది.
పార్థమేవ హి పశ్యామి రహితే తాత భారత। దృష్ట్వా స్వప్నగతం పార్థముద్ధమామి విచేతనః
ఓ కుమారుడా! ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు కూడా నాకు పార్థుడే కనిపిస్తున్నాడు. స్వప్నంలో పార్థుడిని చూసి, నేను భయంతో అవాక్కవుతున్నాను.
అకారాదీని నామాని అర్జునగ్రస్తచేతసః। అశ్వాక్షరామ్బుజాశ్చైవ త్రాసం సఞ్జనయన్తి మే
అర్జునుడి ఆలోచనలతో నా మనస్సు నిండిపోయింది. పదాల మొదటి అక్షరాలు, పేర్లు, 'అశ్వ', 'అక్ష', 'అంబుజ' అనే అక్షరాలు కూడా నాకు భయాన్ని కలిగిస్తున్నాయి.
నాస్తి పార్థాదృతే తాత పరవీరాద్భయం మమ। ప్రహ్లాదం వా బలిం వాపి హన్యాద్ధి విజయో రణే
ఓ కుమారుడా! పార్థుడిని తప్పించి నాకు మరే పరాక్రమశాలి యోధుడి భయమూ లేదు. ప్రహ్లాదుడు గానీ, బలిచక్రవర్తి గానీ, యుద్ధంలో విజయుడిచేత చంపబడవచ్చు.
తస్మాత్తేన మహారాజ యుద్ధం నస్తాత న క్షమమ్। అహం తస్య ప్రభావజ్ఞో నిత్యం దుఃఖం వహామి చ
అందుకే మహారాజా! మనకు అతనితో యుద్ధం చేయడం శ్రేయస్కరం కాదు. అతని శక్తిని నేను బాగా తెలుసు, అందుకే ఎప్పుడూ బాధతో ఉంటున్నాను.
పురా హి దణ్డకారణ్యే మారీచస్య యథా భయమ్। భవేద్రామే మహావీర్యే తథా పార్థే భయం మమ
పూర్వం దండకారణ్యంలో మారీచుడు మహావీరుడైన రాముడిని ఎలా భయపడ్డాడో, ఇప్పుడు నేను పార్థుడిని అలాగే భయపడుతున్నాను.
జానామ్యేవ మహద్వీయం జిష్ణోరేతద్దురాసదమ్। ఏతద్వీరస్య పార్థస్య కార్షీస్త్వం తు విప్రియమ్
జిష్ణువు యొక్క గొప్ప, దుర్జయమైన శక్తిని నేను బాగా తెలుసు. అయినా, ఓ వీరుడా, నువ్వు పార్థుడికి అనుకూలంగా ప్రవర్తించలేదు.
ద్యూతం వా శస్త్రయుద్ధం వా దువాక్యం వా కథఞ్చన। ఏతేష్వేవం కృతే తస్య విగ్రహశ్చైవ వో భవేత్
డ్యూతం, ఆయుధాలతో యుద్ధం, గాఢమైన మాటలు — వీటిలో ఏదైనా జరిగితే, అతనితో మీకు కలహం తప్పదు.
తస్మాత్త్వం పుత్ర పార్థేన నిత్యం స్నేహేన వర్తయ। యశ్చ పార్థేన సమ్బన్ధో వర్తతే చేన్నరో భువి
అందుకే నా కుమారుడా, నువ్వు ఎప్పుడూ పార్థుడితో ప్రేమగా ప్రవర్తించు. భూమిపై ఎవరు పార్థుడితో స్నేహం కొనసాగిస్తారో —
తస్య నాస్తి భయం కిఞ్చిత్రిషు లోకేషు భారత। తస్మాత్త్వం జిష్ణునా వత్స నిత్యం స్నేహేన వర్తయ
వారికి మూడు లోకాలలో ఎలాంటి భయమూ ఉండదు, ఓ భారతా! అందుకే నా బిడ్డా, నువ్వు జిష్ణువుతో ఎప్పుడూ ప్రేమగా ప్రవర్తించు.
ద్యూతే పార్థస్య కౌరవ్య మాయయా నికృతిః కృతా। తస్మాద్వి నో జయస్తాత అన్యోపాయేన నో భవేత్
డ్యూతంలో, ఓ కౌరవుడా, మాయతో పార్థుడిని మోసగించారు. అందువల్ల మనకు విజయమూ, మరే ఇతర మార్గంలోనూ గెలుపు కలగదు.
ఉపాయశ్చ న కర్తవ్యః పాణ్డవాన్ప్రతి భారత। పార్థాన్ప్రతి పురా వత్స బహూపాయాః కృతాస్త్వయా
పాండవులపై మరిన్ని ఉపాయాలు ప్రయత్నించకూడదు, ఓ భారతా! పూర్వం నువ్వు పార్థుడిపై ఎన్నో ప్రయత్నాలు చేశావు.