ఏవమస్త్వితి తం విష్ణురువాచ వినతాసుతమ్। ప్రతిగృహ్య వనౌ తౌ చ గరుడో విష్ణుమబ్రవీత్
విష్ణువు వినతా కుమారునికి, "అలా జరుగుగాక" అని వరం ఇచ్చాడు. ఆ వరాన్ని స్వీకరించిన తర్వాత, గరుడుడు అడవిలో విష్ణువుతో మాట్లాడాడు.
భవతేపి వరం దద్యాం వృణోతు భగవానపి। తం వవ్రే వాహనం విష్ణుర్నరుత్మన్తం మహాబలమ్
గరుడుడు, "మీకు కూడా ఒక వరం ఇస్తాను; భగవంతుడు ఏది కావాలో కోరుకోండి" అని అన్నాడు. విష్ణువు, అతడిని — అపరాజితుడైన మహాబలుడిని — తన వాహనంగా కోరుకున్నాడు.
ధ్వజం చ చక్రే భగవానుపరి స్థాస్యసీతి తమ్। ఏవమస్త్వితి తం దేవముక్త్వా నారాయణం ఖగః
భగవంతుడు, "నీవు నా పై భాగంలో ఉండి నా ధ్వజంగా నిలవాలి" అని చెప్పాడు. "అలా జరుగుగాక" అని చెప్పి ఆ పక్షిరాజు నారాయణునికి నమస్కరించి వెళ్లిపోయాడు.
వవ్రాజ తరసా వేగాద్వాయుం స్పర్ధన్మహాజవః। తం వ్రజన్తం ఖగశ్రేష్ఠం వజ్రేణేన్ద్రోఽభ్యతాడయత్
వేగంగా, గాలి వేగంతో పోటీగా, మహాబలుడైన అతడు ముందుకు దూసుకెళ్లాడు. అప్పుడు ఆ పక్షులలో శ్రేష్ఠుడైన అతడిని ఇంద్రుడు వజ్రాయుధంతో కొట్టాడు.
హరన్తమమృతం రోషాద్గరుడం పక్షిణాం వరమ్। తమువాచేన్ద్రమాక్రన్దే గరుడః పతతాం వరః
అమృతాన్ని తీసుకెళ్తున్న గరుడుడిని కోపంతో ఇంద్రుడు వజ్రాయుధంతో గాయపరిచాడు. అప్పుడు ఆ పక్షులలో శ్రేష్ఠుడైన గరుడుడు, ఏడుస్తున్న ఇంద్రునితో ఇలా అన్నాడు.
ప్రహసఞ్శ్లక్ష్ణయా వాచా తథా వజ్రసమాహతః। ఋషేర్మానం కరిష్యామి వజ్రం యస్యాస్థిసంభవమ్
వజ్రాయుధంతో తగిలినా, నవ్వుతూ, మృదువుగా ఇలా అన్నాడు: "వజ్రాయుధం తయారైన ఋషి గౌరవార్థం నేను ఒక పని చేస్తాను."
వజ్రస్య చ కరిష్యామి తవైవ చ శతక్రతో। ఏతత్పత్రం త్యజామ్యేకం యస్యాన్తం నోపలప్స్యసే
"వజ్రాయుధాన్ని, నిన్ను కూడా శతక్రతువా, గౌరవిస్తాను. ఈ ఒక్క రెక్కను వదిలేస్తాను; దాని చివర నువ్వు ఎప్పటికీ కనుగొనలేవు."
న చ వజ్రనిపాతేన రుజా మేఽస్తీహ కాచన। ఏవముక్త్వా తతః పుత్రముత్ససర్జ స పక్షిరాట్
"వజ్రాయుధం తగిలినా నాకు ఏ బాధా లేదు." అని చెప్పి, ఆ పక్షిరాజు తన కుమారుడిని విడిచిపెట్టాడు.
సురూపం పత్రమాలక్ష్య సుపర్ణోఽయం భవత్వితి। తద్దృష్ట్వా మహదాశ్చర్యం సహస్రాక్షః పురందరః। ఖగో మహదిదం భూతమితి మత్వాఽభ్యభాషత
ఆ అందమైన రెక్కను చూసి, "ఇతడు సుపర్ణుడు కావాలి" అని అందరూ అన్నారు. ఆ అద్భుతాన్ని చూసిన సహస్రాక్షుడు పురందరుడు, ఈ పక్షి గొప్పవాడని భావించి ఇలా అన్నాడు.
బలం విజ్ఞాతుమిచ్ఛామి యత్తే పరమనుత్తమమ్। సఖ్యం చానన్తమిచ్ఛామి త్వయా సహ ఖగోత్తమ
"నీ పరాకాష్టమైన, అపరిమితమైన బలాన్ని తెలుసుకోవాలని ఉంది. అలాగే నీతో ఎప్పటికీ స్నేహం కావాలని కోరుకుంటున్నాను, పక్షిరాజా!"
సఖ్యం మేఽస్తు త్వయా దేవ యథేచ్ఛసి పురందర। బలం తు మమ జానీహి మహచ్చాసహ్యమేవ చ
"పురందరా! నీవు కోరినట్లుగా మనిద్దరికీ స్నేహం ఉండాలి. కానీ నా బలం ఎంత గొప్పదో, ఎంత భరించలేనిదో తెలుసుకో."
కామం నైతత్ప్రశంసన్తి సన్తః స్వబలసంస్తవమ్। `అనిమిత్తం సురశ్రేష్ఠ సద్యః ప్రాప్నోతి గర్హణామ్
"తమ బలాన్ని తామే పొగిడుకోవడం సద్గుణులు చేయరు, దేవతలలో శ్రేష్ఠుడా! కారణం లేకుండా ఇలా చెప్పడం అపహాస్యానికి గురిచేస్తుంది."
గుణసంకీర్తనం చాపి పృష్టేనాన్యేన గోపతే। వక్తవ్యం న తు వక్తవ్యం స్వయమేవ శతక్రతో
"ఇతరులు అడిగినప్పుడు మాత్రమే, ఓ భూమిపాలకా, తమ గుణాలను చెప్పాలి. కానీ శతక్రతువా! ఎవ్వరూ అడగకుండానే తానే చెప్పడం మంచిది కాదు."
సఖేతి కృత్వా తు సఖే పృష్టో వక్ష్యామ్యహం త్వయా। న హ్యాత్మస్తవసంయుక్తం వక్తవ్యమనిమిత్తతః
"కానీ నీవు నన్ను స్నేహితుడిగా పిలిచి అడిగినందున, నేను చెబుతాను. కారణం లేకుండా తానె తాను పొగడుకోవడం మంచిది కాదు."
సపర్వతవనాముర్వీం ససాగరజలామిమామ్। వహే పక్షేణ వై శక్ర త్వామప్యత్రావలమ్బినమ్
"ఓ శక్రా! ఈ భూమిని, పర్వతాలు, అడవులు, సముద్రాలు అన్నీ కలిపి, నీవు కూడా నన్ను ఆధారపడితే, ఒక్క రెక్కతోనే మోయగలను."
సర్వాన్సంపిణ్డితాన్వాపి లోకాన్సస్థాణుజఙ్గమాన్। వహేయమపరిశ్రాన్తో విద్ధీదం మే మహద్బలమ్
"స్థిరమైనవి, చలించే జీవులు కలిపి, అన్ని లోకాలను అలసట లేకుండా మోయగలను. ఇదే నా గొప్ప బలం అని తెలుసుకో."
ఇత్యుక్తవచనం వీరం కిరీటీ శ్రీమతాం వరః। ఆహ శౌనక దేవేన్ద్రః సర్వలోకహితః ప్రభుః
అలా చెప్పిన తరువాత, మహా వీరుడైన కిరీటీ, శ్రేష్ఠులలో శ్రేష్ఠుడైన అతడిని, దేవేంద్రుడు, సర్వలోకాలకు మేలు చేసే ప్రభువు అయిన శౌనకుడు ఇలా ఉద్దేశించి పలికాడు.
ఏవమేవ యథాత్థ త్వం సర్వం సంభావ్యతే త్వయి। సంగృహ్యతామిదానీం మే సఖ్యమత్యన్తముత్తమమ్
నీవు చెప్పినట్లు అన్నీ నీవల్ల సాధ్యమే. ఇప్పుడు నా నుండి ఈ అత్యుత్తమమైన, శాశ్వతమైన స్నేహాన్ని స్వీకరించు.
న కార్యం యది సోమేన మమ సోమః ప్రదీయతామ్। అస్మాంస్తే హి ప్రబాధేయుర్యేభ్యో దద్యాద్భవానిమమ్
నాకు సోమరసం అవసరం లేకపోతే, అది ఇవ్వబడాలి. నువ్వు ఈ సోమాన్ని ఎవరికైనా ఇస్తే, వారు మనకు హాని చేయగలరు.
కించిత్కారణముద్దిశ్య సోమోఽయం నీయతే మయా। న దాస్యామి సమాపాతుం సోమం కస్మైచిదప్యహమ్
కొంత కారణం వల్లనే నేను ఈ సోమాన్ని తీసుకెళ్తున్నాను. దీన్ని ఎవరికీ తినడానికి నేను ఇవ్వను.
యత్రేమం తు సహస్రాక్ష నిక్షిపేయమహం స్వయమ్। త్వమాదాయ తతస్తృర్ణం హరేథాస్త్రిదివేశ్వర
ఓ సహస్రాక్ష! నేను ఈ సోమాన్ని ఎక్కడ ఉంచితే, అక్కడ నువ్వు ఆ దర్భను తీసుకుని వెళ్లవచ్చు, ఓ మూడు లోకాలకు అధిపతీ!
వాక్యేనానేన తుష్టోఽహం యత్త్వయోక్తమిహాణ్డజ। యమిచ్ఛసి వరం మత్తస్తం గృహాణ ఖగోత్తమ
నీవు ఇక్కడ చెప్పిన మాటలతో నేను సంతోషించాను, ఓ అండజుడా! నీవు కోరుకున్న వరాన్ని నన్ను అడిగి తీసుకో, పక్షిరాజా!
ఇత్యుక్తః ప్రత్యువాచేదం కద్రూపుత్రాననుస్మరన్। భవేయుర్భుజగాః శక్ర మమ భక్ష్యా మహాబలాః
అలా అన్నపుడు, కద్రూ కుమారులను గుర్తు పెట్టుకోకుండా అతడు ఇలా అన్నాడు: 'ఓ శక్రా! మహాబలమైన పాములు నాకు ఆహారంగా మారాలి.'
ఈశోఽహమపి సర్వస్య కరిష్యామి తు తేఽర్థితామ్। భవేయుర్భుజగాః శక్ర మమ భక్ష్యా మహాబలాః
నేను సర్వలోకాలకు అధిపతినే, నీ కోరికను నెరవేర్చుతాను. మహాబలమైన పాములు నీకు భక్ష్యంగా మారాలి, ఓ శక్రా!
తథేత్యుక్త్వాఽన్వగచ్ఛత్తం తతో దానవసూదనః। దేవదేవం మహాత్మానం యోగినామీశ్వరం హరిమ్
'అలా జరుగనీ' అని చెప్పి, దానవులను సంహరించేవాడు, మహాత్ముడైన హరిః, యోగులకందరికీ అధిపతియైన దేవదేవుడు అతని వెంట వెళ్లాడు.
స చాన్వమోదత్తం చార్థం యథోక్తం గరుడేన వై। ఇదం భూయో వచః ప్రాహ భగవాంస్త్రిదశేశ్వరః
గరుడుడు చెప్పినట్లు ఆ విషయం నచ్చింది. అప్పుడు దేవతల అధిపతి అయిన భగవంతుడు మళ్లీ ఇలా అన్నాడు.
హరిష్యామి వినిక్షిప్తం సోమమిత్యనుభాష్య తమ్। ఆజగామ తతస్తూర్ణం సుపర్ణీ మాతురన్తికమ్
'నేను ఈ సోమాన్ని ఉంచిన తరువాత తీసుకుంటాను' అని చెప్పి, సుపర్ణుడు వెంటనే తన తల్లి దగ్గరకు వేగంగా వెళ్లాడు.
వినయావనతో భూత్వా వచనం చేదమబ్రవీత్। ఇదమానీతమమృతం దేవానాం భవనాన్మయా
వినయంతో తలవంచి, ఇలా అన్నాడు: 'దేవతల గృహం నుండి ఈ అమృతాన్ని నేను తీసుకొచ్చాను.'
ప్రశాధి కిమితో మాతః కరిష్యామి శుభవ్రతే
తల్లి! నేను ఏం చేయాలో ఆజ్ఞాపించు, శుభవ్రతా!
ఇదమానీతమమృతం నిక్షేప్స్యామి కుశేషు వః
నేను తీసుకొచ్చిన ఈ అమృతాన్ని మీ కోసం దర్భపై ఉంచుతాను.