కౌబేరమస్త్రం సహసా చేదిరాట్ ప్రముమోచ హ। రణైవ సహసాఽనాశయత్తం జగత్ప్రభుః
ఆ సమయంలో చేడిరాజు అకస్మాత్తుగా కుబేరాస్త్రాన్ని వదిలాడు. యుద్ధంలో జగత్ప్రభువు వెంటనే దాన్ని నాశనం చేశాడు.
యామ్యమస్త్రం తతః క్రుద్ధో ముముచే కాలమోహితః। యామ్యేనైవాస్త్రయోగేన యామ్యమస్త్రం వ్యనాశయత్
తర్వాత కోపంతో, కాలమోహితుడై యమాస్త్రాన్ని వదిలాడు. యమాస్త్ర శక్తితో ఆ యమాస్త్రాన్ని నాశనం చేశాడు.
గాన్ధర్వేణ చ గాన్ధర్వం మానవం మానవేన చ। వాయవ్యేన చ వాయవ్యం రౌద్రం రౌద్రేణ చాభిభూః
గంధర్వాస్త్రాన్ని గంధర్వాస్త్రంతో, మానవాస్త్రాన్ని మానవాస్త్రంతో, వాయవ్యాస్త్రాన్ని వాయవ్యాస్త్రంతో, రౌద్రాస్త్రాన్ని రౌద్రాస్త్రంతో నీవు ఎదుర్కొన్నావు.
ఐన్ద్రమైన్ద్రేణ భగవాన్వైష్ణవేన చ వైష్ణవమ్। ఏవమస్త్రాణి కుర్వాణౌ యుయుధాతే మహాబలౌ
ఆయన ఐంద్రాస్త్రాన్ని ఐంద్రాస్త్రంతో, వైష్ణవాస్త్రాన్ని వైష్ణవాస్త్రంతో ఎదుర్కొన్నాడు. ఇలా ఆయుధాలతో పోరాడుతూ ఆ ఇద్దరు మహాబలులు యుద్ధం చేశారు.
తతో మాయాం వికుర్వాణో దమగోషసుతో బలీ। గదాముసలసంయుక్తాఞ్ఛక్తితోమరసాయకాన్
అప్పుడా బలవంతుడు దమఘోషుని కుమారుడు మాయతో గదలు, ముసల్లు, శక్తులు, తోమరాలు, బాణాలు అన్నీ సృష్టించాడు.
పరశ్వథముసణ్డీశ్చ వవర్ష యుధి కేశవమ్। అమోఘాస్త్రేణ భగవాన్నాశయామాస కేశిహా
అతడు యుద్ధంలో కేశవుని మీద పరశువులు, ముసల్లు వర్షంలా కురిపించాడు. కాని కేశిని సంహరించిన భగవంతుడు తన అమోఘాస్త్రంతో వాటిని నాశనం చేశాడు.
శిలావర్షం మహాఘోరం వవర్ష యుధి చేదిరాట్। వజ్రాస్త్రేణాభిసఙ్క్రుద్ధశ్చూర్ణం తదకరోత్ప్రభుః
చెది రాజు యుద్ధంలో భయంకరమైన రాళ్ల వర్షాన్ని కురిపించాడు. కానీ ప్రభువు కోపంతో వజ్రాస్త్రంతో దాన్ని పొడి చేశాడు.
జలవర్షం తతో ఘోరం వ్యస़జచ్చేదిపుఙ్గవః। వాయవ్యాస్త్రేణ భగవాన్వ్యాక్షిపచ్ఛతశో హి తత్
తర్వాత చెదులలో శ్రేష్ఠుడు భయంకరమైన నీటి వర్షాన్ని కురిపించాడు. భగవంతుడు వాయవ్యాస్త్రంతో దాన్ని వందలుగా చెదరగొట్టాడు.
నిహత్య సర్వమాయాం వై సునీతస్య జనార్దనః। స ముహూర్తం చకారాశు ద్వన్ద్వయుద్ధం మహారథః
జనార్దనుడు సునీతుని కుమారుడి అన్ని మాయలను నాశనం చేసి వెంటనే క్షణకాలం ద్వంద్వయుద్ధంలో ప్రవేశించాడు.
స బాణయుద్ధం కుర్వాణో భర్త్సయామాస చేదిరాట్। దమఘోషసుతో ధృష్టమువాచ యదుపుఙ్గవమ్
బాణాలతో యుద్ధం చేస్తూ చెది రాజు ధైర్యంగా దమఘోషుని కుమారుడు యదువంశంలో శ్రేష్ఠుడైనవారిని అపహాస్యం చేశాడు.
అద్య కృష్ణమకృష్ణం తు కుర్వన్తు మమ సాయకాః। ఇత్యేవముక్త్వా దుష్టాత్మా శరవర్షం జనార్దనే
‘ఈ రోజు నా బాణాలు కృష్ణుడిని కృష్ణుడు కాకుండా చేయాలి!’ అని చెడు హృదయుడు చెప్పి జనార్దనుని మీద బాణవర్షాన్ని కురిపించాడు.
ముమోచ పురుషవ్యాఘ్రో ఘోరం వై చేదిపుఙ్గవః। శరసంఙ్కృత్తగాత్రస్తు క్షణేన యదునన్దనః
అప్పుడు పురుషశార్దూలుడు, చెదులలో శ్రేష్ఠుడు భయంకరమైన బాణాలను వదిలాడు. క్షణంలోనే యదునందనుడు అంతటా బాణాలతో గాయపడ్డాడు.
రుధిరం పరిసుస్రావ మదం మత్త ఇవ ద్విపః। న యన్తా న రథో వాపి న చాశ్వాః పర్వతోపమాః
అతని నుండి రక్తం మత్తులో ఉన్న ఏనుగు మదాన్ని పోలి ప్రవహించింది. బాణాలతో పూర్తిగా కప్పబడినందున రథసారథి, రథం, పర్వతాల్లాంటి గుర్రాలు ఎవ్వరూ కనిపించలేదు.
దృశ్యన్తే శరసఞ్ఛన్నాః కేశవస్య మహాత్మనః। కేశవం తదవస్థం తు దృష్ట్వా భూతాని చక్రుశుః
మహాత్ముడైన కేశవుడు బాణాలతో కప్పబడి అందరూ కనిపించకుండా పోయారు. అలా ఉన్న కేశవుని చూసి భూతాలు ఆశ్చర్యపోయాయి.
దారుకస్తు తదా ప్రాహ కృష్ణం యాదవనన్దనమ్। నేదృశో దృష్టపూర్వో హి సఙ్గ్రామో వై పురా మయా
అప్పుడు దారుకుడు యదువంశానికి ఆనందమైన కృష్ణుడిని చూచి ఇలా అన్నాడు: ‘ఇలాంటి యుద్ధాన్ని నేను ఎప్పుడూ చూడలేదు.’
స్థాతవ్యమితి తిష్ఠామి త్వత్ప్రభావేణ మాధవ। అన్యథా న చ మే ప్రాణా ధరాయేయుర్జనార్దన
మాధవా! నీ ప్రభావంతోనే నేను నిలబడగలను. లేకపోతే జనార్దనా! నా ప్రాణాలు భూమిపై ఉండేవి కావు.
అతః సఞ్చిన్త్య గోవిన్ద క్షిప్రమస్య వధం కురు। ఏవముక్తస్తు సూతేన కేశవో వాక్యమబ్రవీత్
కాబట్టి, గోవిందా! దీన్ని ఆలోచించి వెంటనే అతని వధను చేయు. ఇలా సారథి చెప్పగా కేశవుడు ఇలా పలికాడు.
ఏష హ్యతిబలో దైత్యో హిరణ్యకశిపుః పురా। రిపుః సురాణామభవద్వరదానేన గర్వితః
ఈ అతిబలవంతుడు ఒకప్పుడు హిరణ్యకశిపుగా జన్మించాడు. వరప్రభావంతో అతడు దేవతలకు శత్రువుగా గర్వంతో ఉండేవాడు.
తథాఽఽసీద్రావణో నామ రాక్షసో హ్యతివీర్యవాన్। తేనైవ బలవీర్యేణ బలం నాగణయన్మమ
అలాగే రాక్షసులలో రావణుడు అనే మహాబలుడు ఉండేవాడు. అదే బలంతో నా శక్తిని లెక్కచేయలేదు.
అహం మృత్యుశ్చ భవితా కాలే కాలే దురాత్మనః। న భేతవ్యం తథా సూత నైష కశ్చిన్మయి స్థితే
నేనే అతడు వంటి దుష్టునికి కాలక్రమంలో మరలా మరలా మరణంగా మారుతాను. సారథీ! నేను ఉన్నంతవరకు ఎవరూ నిన్ను జయించలేరు, భయపడవద్దు.
ఇత్యేవముక్త్వా భగవాన్ననర్ద గరుడధ్వజః। పాఞ్చజన్యం మహాశఙ్ఖం పూరయామాస కేశవః
అలా చెప్పిన తరువాత, గరుడధ్వజుడైన శ్రీకృష్ణుడు తన గొప్ప శంఖమైన పాంచజన్యాన్ని ఊదాడు.
సంమోహయిత్వా భగవాంశ్చక్రం దివ్యం సమాదదే। చిచ్ఛేద చ సునీథస్య శిరశ్చక్రేణ సంయుగే
వారిని మాయలో పడేసిన అనంతరం, భగవంతుడు తన దివ్య చక్రాన్ని తీసుకుని, యుద్ధంలో సునీతుని తలను ఆ చక్రంతో తెగతెంపులు చేశాడు.
స పపాత మహాబాహుర్వజ్రాహత ఇవాచలః। తతశ్చేదిపతేర్దేహాత్తేజోఽగ్ర్యం దదృశుర్నృపాః
బలమైన భుజాలు కలిగిన వాడు, వజ్రంతో కొట్టిన పర్వతంలా నేలపై పడిపోయాడు. ఆ తరువాత, చెది రాజుని శరీరం నుండి వెలువడుతున్న గొప్ప తేజస్సును రాజులు చూశారు.
ఉత్పతన్తం మహారాజ గగనాదివ భాస్కరమ్। తతః కమలపత్రాక్షం కృష్ణం లోకనమస్కృతమ్। వవన్దే తత్తదా తేజో వివేశ చ నరాధిప
ఓ మహారాజా! ఆ తేజస్సు ఆకాశంలో నుండి ఉదయించే సూర్యుడిలా పైకి లేచి, కమలదళపు కన్నులు కలిగిన, లోకమంతా నమస్కరించే కృష్ణుని పూజించి, మానవుల అధిపతిలో ప్రవేశించింది.
తదద్భుతమమన్యన్త దృష్ట్వా సర్వే మహీక్షితః। యద్వివేశ మహాబాహుం తత్తేజః పురుషోత్తమమ్
అంతటి అద్భుత దృశ్యాన్ని, ఆ తేజస్సు పరమపురుషుడైన బలవంతుడిలో కలిసిపోయిన దాన్ని చూసి, అందరు రాజులు ఆశ్చర్యపోయారు.
అనభ్రే ప్రవవర్ష ద్యౌః పపాత జ్వలితాశనిః। కృష్ణేన నిహతే చైద్యే చచాల న వసున్ధరా
ఆకాశంలో మేఘాలు లేకుండానే వాన కురిసింది, మెరుపు పడి పడిపోయింది. కానీ కృష్ణుడు చెది రాజును సంహరించినప్పుడు భూమి కదలలేదు.
తతః కేచిన్మహీపాలా నాబ్రువంస్తత్ర కిఞ్చన। అతీతవాక్పథే కాలే ప్రేక్షమాణా జనార్దనమ్
ఆ సమయంలో అక్కడ ఉన్న కొంతమంది రాజులు ఏమీ మాట్లాడలేదు. మాటలు చెప్పే సమయం దాటి పోయింది. వారు జనార్దనుడిని చూస్తూ ఉండిపోయారు.
హస్తైర్హస్తాగ్రమపరే ప్రత్యపింషన్నమర్షితాః। అపరే దశనైరోష్ఠానదశన్క్రోధమూర్ఛితాః
కొంతమంది కోపంతో చేతులతో వేళ్లను బలంగా నొక్కుకున్నారు. మరికొంతమంది ఆగ్రహంతో పళ్లతో పెదవులను కొరుక్కున్నారు.
రహశ్చ కేచిద్వార్ష్ణేయం ప్రశశంసుర్నరాధిపాః। కేచిదేవ సుసంరబ్ధా మధ్యస్థాస్త్వపరేఽభవన్
కొంతమంది రాజులు రహస్యంగా వృష్ణికులలోని శ్రీకృష్ణుని ప్రశంసించారు. మరికొంతమంది చాలా కోపంగా ఉన్నారు. ఇంకొంతమంది మధ్యస్థులుగా ఉండిపోయారు.
ప్రహృష్టాః కేశవం జగ్ముః సంస్తువన్తో మహర్షయః। బ్రాహ్మణాశ్చ మహాత్మానః పార్థివాశ్చ మహాబలాః। శశంసుర్నిర్వృతాః సర్వే దృష్ట్వా కృష్ణస్య విక్రమమ్
ఆనందంతో మహర్షులు, మహాత్ములైన బ్రాహ్మణులు, మహాబలశాలులు అయిన రాజులు కేశవుని దగ్గరకు వెళ్లి, ఆయనను స్తుతిస్తూ పొగిడారు. అందరూ కృష్ణుని వీరత్వాన్ని చూసి హర్షంతో ప్రశంసించారు.