తతోఽస్త్రేణైవ చాన్యోన్యం నికృత్య చ శరాన్బహూన్। శరవర్షైస్తదా చైద్యమన్తర్ధాతుం ప్రచక్రమే
తర్వాత ఇద్దరూ ఆయుధాలతో పరస్పరం అనేక బాణాలను ఛేదించారు. ఆ సమయంలో బాణవర్షాలతో చేడిరాజు కనబడకుండా పోయాడు.
అన్తర్ధానగతౌ వీరౌ శుశుభాతే మహారథౌ। తౌ దృష్ట్వా సర్వభూతాని సాధుసాధ్విత్యపూజయన్
అలా కనబడుతూ కనబడకుండా పోతూ, ఆ ఇద్దరు మహారథులు ఎంతో ప్రకాశవంతంగా కనిపించారు. వారిని చూసి అన్ని జీవులు 'బాగుంది, బాగుంది' అని ప్రశంసించాయి.
న దృష్టపూర్వమస్మాభిర్యుద్ధమీదృశకం పురా। తతః కృష్ణం జఘానాశు శుశుపాలస్త్రిభిః శరైః
ఇలాంటి యుద్ధాన్ని మేము ఇంతకుముందు ఎప్పుడూ చూడలేదు. ఆ తర్వాత శిశుపాలుడు త్వరగా కృష్ణుణ్ని మూడు బాణాలతో గాయపరిచాడు.
కృష్ణోఽపి బాణైర్వివ్యాధ సునీథం పఞ్చభిర్యుధి। తతః సునీథం సప్తత్యా నారాచైర్దయద్బలీ
దానికి ప్రతిగా కృష్ణుడు యుద్ధంలో సునీతుడిని ఐదు బాణాలతో గాయపరిచాడు. ఆ తరువాత బలవంతుడు సునీతుడిని డబ్బైన బాణాలతో డెబ్బైసార్లు గాయపరిచాడు.
తతోఽతివిద్ధః కృష్ణేన సునీథః క్రోధమూర్ఛితః। వివ్యాధ నిశితైర్బాణైర్వాసుదేవం స్తనాన్తరే
అప్పుడు కృష్ణుడు బాగా గాయపరిచినందుకు కోపంతో ఊగిపోయిన సునీతుడు, పదునైన బాణాలతో వాసుదేవుని ఛాతీలో గాయపరిచాడు.
పునః కృష్ణం త్రిభిర్విద్ధ్వా ననాదావసరే నృపః। తోఽతిదారుణం యుద్ధం సహసా చక్రతుస్తదా
మళ్ళీ రాజు కృష్ణుణ్ని మూడు బాణాలతో గాయపరిచి, సరైన సమయంలో గట్టిగా అరవాడు. వెంటనే ఇద్దరూ భయంకరమైన యుద్ధంలో నిమగ్నమయ్యారు.
నౌ నఖైరివ శార్దూలౌ దన్తైరివ మహాగజౌ। దంష్ట్రాభిరివ పఞ్చాస్యౌ చరణైరివ కుక్కుటౌ
వీరిద్దరూ పులులా గోరు గుచ్చినట్లు, పెద్ద ఏనుగులా దంతాలతో, అయిదు నోర్లు ఉన్న పాములా పంజాలతో, కోళ్లలా కాళ్లతో పరస్పరం దాడి చేసుకున్నారు.
దారయేతాం శరైస్తీక్ష్ణైరన్యోన్యం యుధి తావుభౌ। తతో ముముచతుః క్రుద్ధౌ శరవర్షమనుత్తమమ్
వీరిద్దరూ యుద్ధంలో పదునైన బాణాలతో ఒకరినొకరు చీల్చుకున్నారు. ఆ తరువాత కోపంతో ఇద్దరూ అపూర్వమైన బాణవర్షాన్ని వదిలారు.
శరైరేవ శరాఞ్ఛిత్వా తావుభౌ పురుషర్షభౌ। చక్రాతేఽస్త్రమయం యుద్ధం ఘోరం తదతిమానుషమ్
వీరిద్దరూ పురుషశ్రేష్ఠులు, బాణాలతో బాణాలను ఛేదిస్తూ, ఆయుధాలతో కూడిన భయంకరమైన, మానవులకందని యుద్ధాన్ని సృష్టించారు.
ఆగ్నేయమస్త్రం ముముచే శిశుపాలః ప్రతాపవాన్। వారుణాస్త్రేణ తచ్ఛ్రీఘ్రం నాశయామాస కేశవః
పరాక్రమశాలి శిశుపాలుడు అగ్నాస్త్రాన్ని వదిలాడు. వెంటనే కేశవుడు ఆ అస్త్రాన్ని వరుణాస్త్రంతో నాశనం చేశాడు.
కౌబేరమస్త్రం సహసా చేదిరాట్ ప్రముమోచ హ। రణైవ సహసాఽనాశయత్తం జగత్ప్రభుః
ఆ సమయంలో చేడిరాజు అకస్మాత్తుగా కుబేరాస్త్రాన్ని వదిలాడు. యుద్ధంలో జగత్ప్రభువు వెంటనే దాన్ని నాశనం చేశాడు.
యామ్యమస్త్రం తతః క్రుద్ధో ముముచే కాలమోహితః। యామ్యేనైవాస్త్రయోగేన యామ్యమస్త్రం వ్యనాశయత్
తర్వాత కోపంతో, కాలమోహితుడై యమాస్త్రాన్ని వదిలాడు. యమాస్త్ర శక్తితో ఆ యమాస్త్రాన్ని నాశనం చేశాడు.
గాన్ధర్వేణ చ గాన్ధర్వం మానవం మానవేన చ। వాయవ్యేన చ వాయవ్యం రౌద్రం రౌద్రేణ చాభిభూః
గంధర్వాస్త్రాన్ని గంధర్వాస్త్రంతో, మానవాస్త్రాన్ని మానవాస్త్రంతో, వాయవ్యాస్త్రాన్ని వాయవ్యాస్త్రంతో, రౌద్రాస్త్రాన్ని రౌద్రాస్త్రంతో నీవు ఎదుర్కొన్నావు.
ఐన్ద్రమైన్ద్రేణ భగవాన్వైష్ణవేన చ వైష్ణవమ్। ఏవమస్త్రాణి కుర్వాణౌ యుయుధాతే మహాబలౌ
ఆయన ఐంద్రాస్త్రాన్ని ఐంద్రాస్త్రంతో, వైష్ణవాస్త్రాన్ని వైష్ణవాస్త్రంతో ఎదుర్కొన్నాడు. ఇలా ఆయుధాలతో పోరాడుతూ ఆ ఇద్దరు మహాబలులు యుద్ధం చేశారు.
తతో మాయాం వికుర్వాణో దమగోషసుతో బలీ। గదాముసలసంయుక్తాఞ్ఛక్తితోమరసాయకాన్
అప్పుడా బలవంతుడు దమఘోషుని కుమారుడు మాయతో గదలు, ముసల్లు, శక్తులు, తోమరాలు, బాణాలు అన్నీ సృష్టించాడు.
పరశ్వథముసణ్డీశ్చ వవర్ష యుధి కేశవమ్। అమోఘాస్త్రేణ భగవాన్నాశయామాస కేశిహా
అతడు యుద్ధంలో కేశవుని మీద పరశువులు, ముసల్లు వర్షంలా కురిపించాడు. కాని కేశిని సంహరించిన భగవంతుడు తన అమోఘాస్త్రంతో వాటిని నాశనం చేశాడు.
శిలావర్షం మహాఘోరం వవర్ష యుధి చేదిరాట్। వజ్రాస్త్రేణాభిసఙ్క్రుద్ధశ్చూర్ణం తదకరోత్ప్రభుః
చెది రాజు యుద్ధంలో భయంకరమైన రాళ్ల వర్షాన్ని కురిపించాడు. కానీ ప్రభువు కోపంతో వజ్రాస్త్రంతో దాన్ని పొడి చేశాడు.
జలవర్షం తతో ఘోరం వ్యస़జచ్చేదిపుఙ్గవః। వాయవ్యాస్త్రేణ భగవాన్వ్యాక్షిపచ్ఛతశో హి తత్
తర్వాత చెదులలో శ్రేష్ఠుడు భయంకరమైన నీటి వర్షాన్ని కురిపించాడు. భగవంతుడు వాయవ్యాస్త్రంతో దాన్ని వందలుగా చెదరగొట్టాడు.
నిహత్య సర్వమాయాం వై సునీతస్య జనార్దనః। స ముహూర్తం చకారాశు ద్వన్ద్వయుద్ధం మహారథః
జనార్దనుడు సునీతుని కుమారుడి అన్ని మాయలను నాశనం చేసి వెంటనే క్షణకాలం ద్వంద్వయుద్ధంలో ప్రవేశించాడు.
స బాణయుద్ధం కుర్వాణో భర్త్సయామాస చేదిరాట్। దమఘోషసుతో ధృష్టమువాచ యదుపుఙ్గవమ్
బాణాలతో యుద్ధం చేస్తూ చెది రాజు ధైర్యంగా దమఘోషుని కుమారుడు యదువంశంలో శ్రేష్ఠుడైనవారిని అపహాస్యం చేశాడు.
అద్య కృష్ణమకృష్ణం తు కుర్వన్తు మమ సాయకాః। ఇత్యేవముక్త్వా దుష్టాత్మా శరవర్షం జనార్దనే
‘ఈ రోజు నా బాణాలు కృష్ణుడిని కృష్ణుడు కాకుండా చేయాలి!’ అని చెడు హృదయుడు చెప్పి జనార్దనుని మీద బాణవర్షాన్ని కురిపించాడు.
ముమోచ పురుషవ్యాఘ్రో ఘోరం వై చేదిపుఙ్గవః। శరసంఙ్కృత్తగాత్రస్తు క్షణేన యదునన్దనః
అప్పుడు పురుషశార్దూలుడు, చెదులలో శ్రేష్ఠుడు భయంకరమైన బాణాలను వదిలాడు. క్షణంలోనే యదునందనుడు అంతటా బాణాలతో గాయపడ్డాడు.
రుధిరం పరిసుస్రావ మదం మత్త ఇవ ద్విపః। న యన్తా న రథో వాపి న చాశ్వాః పర్వతోపమాః
అతని నుండి రక్తం మత్తులో ఉన్న ఏనుగు మదాన్ని పోలి ప్రవహించింది. బాణాలతో పూర్తిగా కప్పబడినందున రథసారథి, రథం, పర్వతాల్లాంటి గుర్రాలు ఎవ్వరూ కనిపించలేదు.
దృశ్యన్తే శరసఞ్ఛన్నాః కేశవస్య మహాత్మనః। కేశవం తదవస్థం తు దృష్ట్వా భూతాని చక్రుశుః
మహాత్ముడైన కేశవుడు బాణాలతో కప్పబడి అందరూ కనిపించకుండా పోయారు. అలా ఉన్న కేశవుని చూసి భూతాలు ఆశ్చర్యపోయాయి.
దారుకస్తు తదా ప్రాహ కృష్ణం యాదవనన్దనమ్। నేదృశో దృష్టపూర్వో హి సఙ్గ్రామో వై పురా మయా
అప్పుడు దారుకుడు యదువంశానికి ఆనందమైన కృష్ణుడిని చూచి ఇలా అన్నాడు: ‘ఇలాంటి యుద్ధాన్ని నేను ఎప్పుడూ చూడలేదు.’
స్థాతవ్యమితి తిష్ఠామి త్వత్ప్రభావేణ మాధవ। అన్యథా న చ మే ప్రాణా ధరాయేయుర్జనార్దన
మాధవా! నీ ప్రభావంతోనే నేను నిలబడగలను. లేకపోతే జనార్దనా! నా ప్రాణాలు భూమిపై ఉండేవి కావు.
అతః సఞ్చిన్త్య గోవిన్ద క్షిప్రమస్య వధం కురు। ఏవముక్తస్తు సూతేన కేశవో వాక్యమబ్రవీత్
కాబట్టి, గోవిందా! దీన్ని ఆలోచించి వెంటనే అతని వధను చేయు. ఇలా సారథి చెప్పగా కేశవుడు ఇలా పలికాడు.
ఏష హ్యతిబలో దైత్యో హిరణ్యకశిపుః పురా। రిపుః సురాణామభవద్వరదానేన గర్వితః
ఈ అతిబలవంతుడు ఒకప్పుడు హిరణ్యకశిపుగా జన్మించాడు. వరప్రభావంతో అతడు దేవతలకు శత్రువుగా గర్వంతో ఉండేవాడు.
తథాఽఽసీద్రావణో నామ రాక్షసో హ్యతివీర్యవాన్। తేనైవ బలవీర్యేణ బలం నాగణయన్మమ
అలాగే రాక్షసులలో రావణుడు అనే మహాబలుడు ఉండేవాడు. అదే బలంతో నా శక్తిని లెక్కచేయలేదు.
అహం మృత్యుశ్చ భవితా కాలే కాలే దురాత్మనః। న భేతవ్యం తథా సూత నైష కశ్చిన్మయి స్థితే
నేనే అతడు వంటి దుష్టునికి కాలక్రమంలో మరలా మరలా మరణంగా మారుతాను. సారథీ! నేను ఉన్నంతవరకు ఎవరూ నిన్ను జయించలేరు, భయపడవద్దు.