చుక్రుశుర్భైరవం తత్ర తస్మిన్యుద్ధ ఉపస్థితే।। ఏవమాదిని ఘోరాణి భౌమాని చ స్వగాని చ
ఆ యుద్ధ సమీపంలో ఉన్నప్పుడు ఆ జంతువులు, పక్షులు భయంతో అరవసాగాయి. అటువంటి భయంకరమైన భూమిపై, ఆకాశంలో అపశకునాలు కనబడుతున్నాయి.
ఔత్పాతికాన్యదృశ్యన్త సఙ్క్రుద్ధే శార్ఙ్గధన్వని
శారంగధన్వుడు కోపంతో ఉన్నప్పుడు అటువంటి అపశకునాలు కనిపించాయి.
తతో విష్ఫారయన్రాజా మహచ్చైదిపతిర్ధనుః। అభియాస్యన్హృషీకేశమువాచ మధుసూదనమ్
ఆ తర్వాత గొప్ప చేతిరాజు తన మహా ధనుస్సును బలంగా లాగి, హృషీకేశుని వైపు వెళ్లి మధుసూదనునితో ఇలా అన్నాడు.
ఏకస్త్వమసి మే శత్రుస్తత్త్వాం హత్వాఽద్య మాధవ। తతః సాగరపర్యన్తాం పాలయిష్యామి మేదినీమ్
మాధవా, నాకొకే శత్రువు నువ్వే. నిన్ను ఈ రోజు సంహరించి, సముద్రంతో చుట్టబడిన భూమిని పాలిస్తాను.
ద్వైరథం కాఙ్క్షితం యద్వై తదిదం పర్యుపస్థితమ్। చిరస్య వత మే దిష్ట్యా వాసుదేవ సహ త్వయా। అద్య త్వాం నిహనిష్యామి భీష్మం చ సహ పాణ్డవైః
ఈ ద్వంద్వ యుద్ధం ఎన్నాళ్లుగా కోరుకున్నానో, అది ఇప్పుడు జరిగింది. వాసుదేవా, నీతో కలిసి యుద్ధం చేయడం నా అదృష్టం. ఈ రోజు నిన్ను, భీష్ముడిని, పాండవులను సంహరిస్తాను.
ఏవముక్త్వా స తం బాణైర్నిశితైరత్తతేజనైః। వివ్యాధ యుధి తీక్ష్ణాగ్రైశ్చేదిరాడ్యపుఙ్గవమ్?
అలా చెప్పిన చేతిరాజు, యుద్ధంలో కృష్ణునిపై పదునైన బాణాలతో గట్టిగా ప్రహారాలు చేశాడు.
కఙ్కపత్రచ్ఛదా బాణాశ్చేదిరాజధనుశ్చ్యుతాః। వివిశుస్తే తదా కృష్ణం భుజఙ్గా ఇవ పర్వతమ్?
చేతిరాజు ధనుస్సు నుంచి విడిచిన నక్కపక్షి పింఛాలతో అలంకరించిన బాణాలు, పర్వతాన్ని చీల్చే పాముల్లా కృష్ణుని లోపలికి చొచ్చుకుపోయాయి.
నాదదానస్య చైద్యస్య శరానత్యస్యతోపి వా। దధృశుర్వివరం కేచిద్గతిం వాయోరివామ్బరే?
చేతిరాజు నిరంతరం బాణాలు వదులుతున్నా, ఎవరికీ ఆ బాణాల మధ్య ఖాళీ కనిపించలేదు. ఆకాశంలో గాలిపాటను చూడలేనట్లు ఎవరికీ కనబడలేదు.
చేదిరాజమహామేధః శరజాలామ్బుమాంస్తదా। అభ్యవర్షద్ధృషీకేశం పయోద ఇవ పర్వతమ్?
ఆ సమయంలో చేతిరాజు, మేఘం పర్వతంపై వర్షం కురిపించినట్టు, హృషీకేశునిపై బాణాల జల్లు కురిపించాడు.
తతః శార్ఙ్గమమిత్రఘ్నః కృత్వా సశరమచ్యుతః। ఆబభాషే మహబాహుః సునీథం పరవీరహా
తర్వాత, శత్రువులను సంహరించే అచ్యుతుడు, శారంగాన్ని బాణాలతో సిద్ధం చేసి, శత్రుసంహారుడైన సునీతునితో ఇలా అన్నాడు.
అయం త్వం భామకస్తీక్ష్ణశ్చేదిరాజ మహాశరః। భేత్తుమర్హతి వేగేన మహాశనిరివాచలమ్
ఓ చేతిరాజా! నీవు భయంకరుడవు, పదునైన బాణాలు వదులుతున్నావు. నీవు ఉక్కుపిడుగు పర్వతాన్ని బద్దలు చేసేలా బలంగా పోరాడగలవు.
ఏవం బ్రువతి గోవిన్దే తతశ్చేదిపతిః పునః। ముమోచ నిశితానన్యాన్కృష్ణం ప్రతి శరాన్బహూన్
గోవిందుడు ఇలా మాట్లాడుతుండగా, చేతిపతి మళ్లీ పదునైన అనేక బాణాలను కృష్ణునిపై వదిలాడు.
అథ బాణార్దితః కృష్ణః శార్ఙ్గమాయమ్య దీప్తిమాన్। మోచ నిశితాన్బాణాఞ్ఛతశోథ సహస్రశః
ఆ సమయంలో, బాణాలదెబ్బలకు కృష్ణుడు శారంగాన్ని బలంగా లాగి, వందలాది, వేలాది పదునైన బాణాలను వదిలాడు.
తాఞ్ఛరాంస్తు స చిచ్ఛేద శరవర్షైస్తు చేదిరాట్। షడ్భిశ్చాన్యైర్జఘానాశు కేశవం చేదిపుఙ్గవః
ఆ బాణాలను చేతిరాజు తన బాణవర్షంతో ఛేదించాడు. వెంటనే మరో ఆరు బాణాలతో కేశవునిపై గట్టిగా ప్రహారాలు చేశాడు.
తతోఽస్రం సహసా కృష్ణః ప్రముమోచ జగద్గురుః। అస్త్రేణ తన్మహాబాహుర్వారయామాస చేదిరాట్
అప్పుడు జగత్తుకు గురువైన కృష్ణుడు వెంటనే ఒక ఆయుధాన్ని వదిలాడు. ఆ ఆయుధంతో మహాబలుడు చేడిరాజును అడ్డుకున్నాడు.
తతః శతసహస్రేణ శరాణాం నతపర్వణామ్। సర్వతః సమవాకీర్య శౌరిం దామోదరం తదా
తర్వాత వంకర తలలతో ఉన్న లక్షాధిక బాణాలతో అన్ని వైపులా శౌరి అయిన దామోదరుడిని చుట్టుముట్టాడు.
ననాద బలవాన్క్రుద్ధః శిశుపాలః ప్రతాపవాన్। ఇదం చోవాచ సంరబ్ధః కేశవం పరవీరహా
బలవంతుడైన, పరాక్రమశాలి శిశుపాలుడు కోపంతో గట్టిగా అరవడంతో పాటు, శత్రు వీరులను సంహరించే కేశవునికి ఇలా అన్నాడు.
అద్యాఙ్గం మామకా బాణా భేత్స్యన్తి తవ సంయుగే। హత్వా త్వాం సముతామాత్యం పాణ్డవాంశ్చ తరస్వినః
ఈ రోజు యుద్ధంలో నా బాణాలు నీ శరీరాన్ని చీల్చిపారేస్తాయి. నిన్ను సంహరించిన తర్వాత, పాండవులాంటి వీరులను కూడా నాశనం చేస్తాను.
అనృణ్యమద్యయ యాస్యామి జరాసన్ధస్య ధీమతః। కంసస్య కేశినశ్చైవ నరకస్య తథైవ హ
ఈ రోజు నేను జరాసంధుడు, కంసుడు, కేశి, నరకుడు — వీరందరికీ ఉన్న ఋణాన్ని తీర్చుకొని వెళ్తాను.
ఇత్యుక్త్వా క్రోధతామ్రాక్షః శిశుపాలో జనార్దనమ్। అదృశ్యం శరవర్షేణ సర్వతః స చకార హ
ఇలా చెప్పి, కోపంతో కళ్లెర్రగా మారిన శిశుపాలుడు, అన్ని వైపులా బాణవర్షంతో జనార్దనుడిని కనిపించకుండా చేశాడు.
తతోఽస్త్రేణైవ చాన్యోన్యం నికృత్య చ శరాన్బహూన్। శరవర్షైస్తదా చైద్యమన్తర్ధాతుం ప్రచక్రమే
తర్వాత ఇద్దరూ ఆయుధాలతో పరస్పరం అనేక బాణాలను ఛేదించారు. ఆ సమయంలో బాణవర్షాలతో చేడిరాజు కనబడకుండా పోయాడు.
అన్తర్ధానగతౌ వీరౌ శుశుభాతే మహారథౌ। తౌ దృష్ట్వా సర్వభూతాని సాధుసాధ్విత్యపూజయన్
అలా కనబడుతూ కనబడకుండా పోతూ, ఆ ఇద్దరు మహారథులు ఎంతో ప్రకాశవంతంగా కనిపించారు. వారిని చూసి అన్ని జీవులు 'బాగుంది, బాగుంది' అని ప్రశంసించాయి.
న దృష్టపూర్వమస్మాభిర్యుద్ధమీదృశకం పురా। తతః కృష్ణం జఘానాశు శుశుపాలస్త్రిభిః శరైః
ఇలాంటి యుద్ధాన్ని మేము ఇంతకుముందు ఎప్పుడూ చూడలేదు. ఆ తర్వాత శిశుపాలుడు త్వరగా కృష్ణుణ్ని మూడు బాణాలతో గాయపరిచాడు.
కృష్ణోఽపి బాణైర్వివ్యాధ సునీథం పఞ్చభిర్యుధి। తతః సునీథం సప్తత్యా నారాచైర్దయద్బలీ
దానికి ప్రతిగా కృష్ణుడు యుద్ధంలో సునీతుడిని ఐదు బాణాలతో గాయపరిచాడు. ఆ తరువాత బలవంతుడు సునీతుడిని డబ్బైన బాణాలతో డెబ్బైసార్లు గాయపరిచాడు.
తతోఽతివిద్ధః కృష్ణేన సునీథః క్రోధమూర్ఛితః। వివ్యాధ నిశితైర్బాణైర్వాసుదేవం స్తనాన్తరే
అప్పుడు కృష్ణుడు బాగా గాయపరిచినందుకు కోపంతో ఊగిపోయిన సునీతుడు, పదునైన బాణాలతో వాసుదేవుని ఛాతీలో గాయపరిచాడు.
పునః కృష్ణం త్రిభిర్విద్ధ్వా ననాదావసరే నృపః। తోఽతిదారుణం యుద్ధం సహసా చక్రతుస్తదా
మళ్ళీ రాజు కృష్ణుణ్ని మూడు బాణాలతో గాయపరిచి, సరైన సమయంలో గట్టిగా అరవాడు. వెంటనే ఇద్దరూ భయంకరమైన యుద్ధంలో నిమగ్నమయ్యారు.
నౌ నఖైరివ శార్దూలౌ దన్తైరివ మహాగజౌ। దంష్ట్రాభిరివ పఞ్చాస్యౌ చరణైరివ కుక్కుటౌ
వీరిద్దరూ పులులా గోరు గుచ్చినట్లు, పెద్ద ఏనుగులా దంతాలతో, అయిదు నోర్లు ఉన్న పాములా పంజాలతో, కోళ్లలా కాళ్లతో పరస్పరం దాడి చేసుకున్నారు.
దారయేతాం శరైస్తీక్ష్ణైరన్యోన్యం యుధి తావుభౌ। తతో ముముచతుః క్రుద్ధౌ శరవర్షమనుత్తమమ్
వీరిద్దరూ యుద్ధంలో పదునైన బాణాలతో ఒకరినొకరు చీల్చుకున్నారు. ఆ తరువాత కోపంతో ఇద్దరూ అపూర్వమైన బాణవర్షాన్ని వదిలారు.
శరైరేవ శరాఞ్ఛిత్వా తావుభౌ పురుషర్షభౌ। చక్రాతేఽస్త్రమయం యుద్ధం ఘోరం తదతిమానుషమ్
వీరిద్దరూ పురుషశ్రేష్ఠులు, బాణాలతో బాణాలను ఛేదిస్తూ, ఆయుధాలతో కూడిన భయంకరమైన, మానవులకందని యుద్ధాన్ని సృష్టించారు.
ఆగ్నేయమస్త్రం ముముచే శిశుపాలః ప్రతాపవాన్। వారుణాస్త్రేణ తచ్ఛ్రీఘ్రం నాశయామాస కేశవః
పరాక్రమశాలి శిశుపాలుడు అగ్నాస్త్రాన్ని వదిలాడు. వెంటనే కేశవుడు ఆ అస్త్రాన్ని వరుణాస్త్రంతో నాశనం చేశాడు.