తతశ్చేదిపతేః శ్రుత్వా భీష్మః స కటుకం వచః। ఉవాచేదం వచో రాజంశ్చేదిరాజస్య శృణ్వతః
ఆ తరువాత, చేదిరాజు చెప్పిన ఆ కఠినమైన మాటలు విని, భీష్ముడు, చేదిరాజు వినేటట్లు ఇలా అన్నాడు.
ఇచ్ఛతాం కిల నామాహం జీవామ్యేషాం మహీక్షితామ్। సోఽహం న గణయామ్యేతాంస్తృణేనాపి నరాధిపాన్
ఈ రాజుల అనుమతితోనే నేను బతికున్నానని అంటారు. కానీ, ఈ నరాధిపతులను నేను గడ్డి తంతువుకైనా లెక్కచేయను.
ఏవముక్తే తు భీష్మేణ తతః సఞ్చుక్రుశుర్నృపాః। కేచిజ్జహృషిరే తత్ర కేచిద్భీష్మం జగర్హిరే
భీష్ముడు ఇలా అన్న తర్వాత, అక్కడున్న కొంతమంది రాజులు అరవడం మొదలుపెట్టారు, కొంతమంది ఆనందించారు, మరికొంతమంది భీష్ముని నిందించారు.
కేచిదూచుర్మహేష్వాసాః శ్రుత్వా భీష్మస్య యద్వచః। పాపోఽవలిప్తో వృద్ధశ్చ నాయం భీష్మోఽర్హతి క్షమామ్
భీష్ముని మాటలు విని, కొంతమంది మహా ధనుర్ధారులు ఇలా అన్నారు: 'ఇతడు పాపిష్టుడు, గర్విష్టుడు, వృద్ధుడు; ఈ భీష్ముడు క్షమించదగినవాడు కాదు.'
హన్యతాం దుర్మతిర్భీష్మః పశువత్సాధ్వయం నృపాః। సర్వైః సమేత్య సంరబ్ధైర్దహ్యతాం వా కటాగ్నినా
'ఈ దుర్మతి భీష్ముడిని పశువులా చంపేయాలి, రాజులారా! లేకపోతే మనమందరం కలసి కోపంతో అగ్నిలో కాల్చేయాలి.'
ఇతి తేషాం వచః శ్రుత్వా తతః కురుపితామహః। ఉవాచ మతిమాన్భీష్మస్తానేవ వసుధాధిపాన్
ఆ మాటలు విని, కురువంశపు పెద్ద అయిన జ్ఞానవంతుడు భీష్ముడు, అక్కడున్న ఆ రాజులతో ఇలా మాట్లాడాడు.
ఉక్తస్యోక్తస్య నేహాన్తమహం సముపలక్షయే। యత్తు వక్ష్యామి తత్సర్వం శృణుధ్వం వసుధాధిపాః
ఇప్పటివరకు మీరు చెప్పినదానిలోను, సమాధానంగా వచ్చినదానిలోను నాకు స్పష్టమైన ముగింపు కనబడలేదు. అందుకే, భూమిపాలకులారా, నేను ఇప్పుడు చెప్పబోయేదంతా మీరు శ్రద్ధగా వినండి.
పశువద్ఘాతనం వా మే దహనం వా కటాగ్నినా। క్రియతాం మూర్ధ్ని వో న్యస్తం మయేదం సకలం పదమ్
నన్ను పశువులా చంపినా, లేదా మంటల్లో కాల్చినా పరవాలేదు. ఈ మొత్తం బాధ్యతను నేను నా తలపై వేసుకున్నాను.
ఏష తిష్ఠతి గోవిన్దః పూజితోఽస్మాభిరచ్యుతః। యస్య వస్త్వరతే బుద్ధిర్మరణాయ స మాధవమ్
ఇక్కడ మనం పూజించిన గోవిందుడు, అపరాజితుడు నిలబడి ఉన్నాడు. ఎవరి మనసు ఆయన నుండి దూరమవుతుందో, వారు మరణానికే దారి తీస్తారు.
కృష్ణమాహ్వయతామద్య యుద్ధే చక్రగదాధరమ్। యాదవస్యైవ దేవస్య దేహం విశతు పాతితః
ఈ రోజు యుద్ధానికి చక్రాయుధాన్ని, గదను ధరించిన కృష్ణుని పిలిచేవాడు, యుద్ధంలో పడిపోయిన తర్వాత యాదవదేవుని శరీరంలో చేరాలి.
వచః శ్రుత్వైవ భీష్మస్య చేదిరాడురువిక్రమః। యుయుత్సుర్వాసుదేవేన వాసుదేవమువాచ హ
భీష్ముని మాటలు విన్న వెంటనే, మహాబలుడు అయిన చెదిరాజు వాసుదేవునితో యుద్ధానికి ఉత్సాహంగా మాట్లాడాడు.
ఆహ్వయే త్వాం రణం గచ్ఛ మయా సార్ధం జనార్దన। యావదద్య నిహన్మి త్వాం సహితం సర్వపాణ్డవైః
జనార్దనా! నిన్ను యుద్ధానికి పిలుచుతున్నాను. నాతో కలిసి రా. ఈ రోజు నిన్ను పాండవులతో పాటు చంపుతాను.
సహ త్వయా హి మే వధ్యాః సర్వథా కృష్ణ పాణ్డవాః। నృపతీన్సమతిక్రమ్య యైరరాజా త్వమర్చితః
కృష్ణా! నీవుంటే పాండవులను తప్పక చంపాలి. ఎందుకంటే, ఇతర రాజులను పక్కనపెట్టి నిన్ను పూజించినవారే వారు.
యే త్వాం దాసమరాజానం బాల్యాదర్చన్తి దుర్మతిమ్। అనర్హమర్హవత్కృష్ణ వధ్యాస్త ఇతి మే మతిః
కృష్ణా! నీవు అర్హుడవు కాదని తెలిసినా, నిన్ను రాజుగా లేదా దాసుడిగా భావించి పూజించే వారు కూడా, నా అభిప్రాయంలో, మరణించాల్సినవారే.
ఇత్యుక్త్వా రాజశార్దూల `శార్దూల ఇవ నాదయన్। పశ్యతాం సర్వభూతానాం శిశుపాలః ప్రతాపవాన్
ఇలా చెప్పి, రాజశార్దూలా, సింహంలా గర్జిస్తూ, శిశుపాలుడు తన పరాక్రమాన్ని అందరికీ చూపించాడు.
స రణాయైవ సఙ్క్రుద్ధః సన్నద్ధః సర్వరాజభిః। సునీథః ప్రయయౌ క్షిప్రం పార్థయజ్ఞజిఘాంసయా
అంతే కాదు, కోపంతో యుద్ధానికి సిద్ధమై, అన్ని రాజులతో కలసి సునీతుడు త్వరగా పాండవుల యజ్ఞాన్ని భంగం చేయాలని ముందుకు వెళ్లాడు.
తతశ్చక్రగదాపాణిః కేశవః కేశిహా హరిః। సధ్వజం రథమాస్థాయ దారుకేణ సుసత్కృతమ్। భీష్మేణ దత్తహస్తోఽసావారుహోహ రథోత్తమమ్
ఆ సమయంలో చక్రాయుధాన్ని, గదను పట్టుకున్న కేశవుడు, కేశిని సంహరించిన హరిః, దారుకుడు మేలుగా సిద్ధం చేసిన రథంపై భీష్ముడు చేయి వేసి, ఆ అద్భుత రథాన్ని ఎక్కాడు.
తేన పాపస్వభావేన కోపితాన్సర్వపార్థివాన్। ఆససాద రణే కృష్ణః సజ్జితైకరథః స్థితః
తన దుష్ట స్వభావంతో, అతడు అన్ని రాజులను కోపంతో ఉణికించాడు. కృష్ణుడు ఒక్క రథంపై సిద్ధంగా నిలబడి యుద్ధానికి తడబడలేదు.
తతః పుష్కరపత్రాక్షం తార్క్ష్యధ్వజరథే స్థితమ్। దివాకరమివోద్యన్తం దదృశుః సర్వపార్థివాః
అప్పుడు, పద్మాకార కళ్లతో గరుత్మంతుడి జెండా ఉన్న రథంపై నిలబడి, ఉదయిస్తున్న సూర్యుడిలా ప్రకాశిస్తున్న కృష్ణుణ్ని అన్ని రాజులు చూశారు.
ఆరోపయన్తం జ్యాం కృష్ణం ప్రతపన్తమివౌజసా। స్థితం పుష్పరథే దివ్యే పుష్పకేతుమివాపరమ్
తన ధనుస్సును ఎక్కించుకుంటూ, తేజస్సుతో మెరిసిపోతూ, పుష్పాలతో అలంకరించిన దివ్య రథంపై నిలబడి, ఇంకొక పుష్పకవాహనుడిలా ఉన్న కృష్ణుణ్ని వారు చూశారు.
దృష్ట్వా కృష్ణం తథా యాన్తం ప్రతపన్తమివౌజసా। యథార్హం కేశవే వృత్తిమవశాః ప్రతిపేదిరే
అలా తేజస్సుతో ముందుకు వస్తున్న కృష్ణుణ్ని చూసి, అందరూ లౌకికంగా ఏమీ చేయలేక, యోగ్యమైన గౌరవాన్ని ఆయనకు సమర్పించారు.
తానువాచ మహాబాహుర్మహాఽసురనిబర్హణః। వృష్ణివీరస్తదా రాజన్సాన్త్వయన్పరవీరహా
అప్పుడు మహాబాహువు, మహాసుర సంహారకుడు, వృష్ణికుల వీరుడు, రాజా! ఇతర రాజులను ఓదార్చుతూ ఇలా అన్నాడు.
అపేత సబలాః సర్వ ఆస్వస్తా మమ శాసనాత్। మా దృష్టో దూషయేత్పాప ఏష వః సర్వపార్థిపాః
మీరు మీ సైన్యాలతో కలిసి నా ఆజ్ఞతో వెనక్కి వెళ్లి, ప్రశాంతంగా ఉండండి. నా సమక్షంలో ఈ దుష్టుడు మిమ్మల్ని అవమానించనివ్వను, రాజులారా.
ఏష నః శత్రురత్యన్తమేష వృష్ణివిమర్దనః। సాత్వతాం సాత్వతీపుత్రో వైరం చరతి శాశ్వతమ్
ఇతడు మనకు చిరకాల శత్రువు, వృష్ణికుల్ని బాధించే వాడు. సాత్వతులపై సత్యవతీ కుమారుడు ఎప్పటికీ శత్రుత్వాన్ని కొనసాగిస్తున్నాడు.
ప్రాగ్జ్యోతిషపురం యాతానస్మాఞ్జ్ఞాత్వా నృశంసకృత్। అదహద్ద్వారకామేష స్వస్త్రీయః సన్నరాధిపాః
మేము ప్రాగ్జ్యోతిషపురానికి వెళ్లినట్టు తెలుసుకొని, మనకు సంబంధమైన రాజైన ఈ క్రూరుడు ద్వారకను ఆకాంక్షిస్తూ దానికి నిప్పు పెట్టాడు.
క్రీడతో భోజరాజస్య ఏవ రైవతకే గిరౌ। హత్వా బధ్వా చ తాన్సార్వానుపాయాత్స్వపురం పురా
బోజరాజు రైవతక పర్వతంలో ఆడుకుంటున్నప్పుడు, అతను అక్కడ ఉన్నవారిని చంపి, కట్టేసి, మోసంతో తన పట్టణానికి ముందుగానే తీసుకెళ్లాడు.
అశ్వమేధే హయం మేధ్యముత్సృష్టం రక్షిభిర్వృతమ్। పితుర్మే యజ్ఞవిఘ్నార్థమహరత్పాపనిశ్చయః
అశ్వమేధ యాగంలో, నా తండ్రి యజ్ఞాన్ని అడ్డుకోవాలనే పాపబుద్ధితో, రక్షకులతో కూడిన యాగపు గుర్రాన్ని ఈయన అపహరించాడు.
సౌవీరాన్ప్రతియాతాం చ బభ్రోరేష తపస్వినః। భార్యామభ్యహరన్మోహాదకామాం తామితో గతామ్
సౌవీరుల దగ్గరకు వెళ్లిన తపస్వి బభ్రువు భార్యను, ఆమె ఇక్కడికి వచ్చి, ఇష్టపడకపోయినా, మోహంతో ఈయన అపహరించాడు.
ఏష మాయాప్రతిచ్ఛన్నః కారూశార్థే తపస్వినీమ్। జహార భద్రాం వైశాలీం మాతులస్య నృశంసకృత్
మాయతో దాగి, నా మేనమామ కుమార్తె అయిన వైశాలీ భద్రను, కారూశ రాజు కోసం, ఈ క్రూరుడు అపహరించాడు.
వృష్ణిదారాన్విలాప్యైవ హత్వా చ కుకురాన్ధకాన్। పాపాబుద్ధిరుపాతిష్ఠత్స ప్రవిశ్య ససమ్భ్రమమ్
వృష్ణుల భార్యలకు బాధ కలిగించి, కుకురులు, అంధకులను చంపి, పాపబుద్ధితో కలవరపడి లోపలికి ప్రవేశించాడు.