సబాలాః సహవృద్ధాశ్చ యే జ్ఞాతికులబాన్ధవాః। ఉపోపవివిశుః ప్రీతా వృష్ణయో మధుసూదనమ్
పిల్లలతో పాటు వృద్ధులు, బంధువులు అందరూ ఆనందంగా మధుసూదనుని దగ్గర కూర్చున్నారు.
పూజ్యమానో మహాబాహుః పౌరాణాం రతివర్ధనః। వివేశ పురుషవ్యాఘ్రః స్వవేశ్మ మధుసూదనః
పౌరులు గౌరవిస్తూ, వారి ఆనందాన్ని పెంచుతూ, మహాబాహువు మధుసూదనుడు తన ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు.
రుక్మిణ్యా సహితో దేవ్యా ప్రముమోద సుఖీ సుఖమ్। అనన్తరం చ సత్యాయా జామ్బవత్యాశ్చ భారత
రుక్మిణీ దేవితో కలిసి ఆయన సంతోషంగా ఆనందించాడు. తరువాత సత్యభామ, జాంబవతులతో కూడి ఆనందించాడు, ఓ భారతా.
సర్వాసాం చ యదుశ్రేష్ఠో గేహే గేహే విహారవాన్। జగామ చ హృషీకేశో రుక్మిణ్యాః సదనం పునః
యాదవులలో శ్రేష్ఠుడు తన భార్యలందరితో ప్రతి ఇంట్లో సంతోషంగా విహరించి, మళ్లీ రుక్మిణి ఇంటికి వెళ్లాడు.
ఏష తాత మహాబాహో విజయః శార్ఙ్గధన్వనః। ఏతదర్థం చ జన్మాహుర్మానుషేషు మహాత్మనః
ఓ మహాబాహువా! ఇది శారంగధన్వుడు సాధించిన విజయము. ఈ కార్యానికే ఆ మహాత్ముడు మానవులలో అవతరించాడని చెబుతారు.
ద్వారకాయాం తతః కృష్ణః స్వదారేషు దివానిశమ్। సుఖం లబ్ధ్వా మహారాజ ప్రముమోద మహాయశాః
తర్వాత ద్వారకలో కృష్ణుడు తన భార్యల మధ్య రాత్రింబవళ్లు సుఖంగా ఉండి, ఎంతో కీర్తిని పొందినవాడిగా ఆనందించాడు, ఓ మహారాజా.
పౌత్రస్య కారణాచ్చక్రే విబుధానాం ప్రియం తదా। సావసవైః సురైః సర్వైర్దుష్కరం భరతర్షభ
తన మనవడి కోసం, దేవతలకు ఎంతో ఇష్టమైన, అందరు దేవతలకు కూడా సాధ్యం కాని కార్యాన్ని కృష్ణుడు చేశాడు, ఓ భారతర్షభా.
బాణో నామాఽభవద్రాజా బలేర్జ్యేష్ఠసుతో బలీ। వీర్యవాన్భరతశ్రేష్ఠ స చ బాహుసహస్రవాన్
బాణుడు అనే రాజు, బలిచక్రవర్తి పెద్ద కుమారుడు, గొప్ప బలవంతుడు, ఓ భారతశ్రేష్ఠా! అతనికి వెయ్యి చేతులు ఉండేవి.
తతస్తేపే తపస్తీవ్రం సత్వేన మనసా నృప। రుద్రమారాధయామాస స చ బాణః సమా బహు
అతడు దృఢమైన మనస్సుతో అనేక సంవత్సరాలు తీవ్రమైన తపస్సు చేసి, రుద్రుని ఆరాధించాడు, ఓ రాజా.
తస్మై బహువరా దత్తాః శఙ్కరేణ మహాత్మనా। తాంశ్చ లబ్ధ్వా వరాన్బాణో దుర్లభానసురైర్భువి
ఆ మహాత్ముడు శంకరుడు అతనికి అనేక వరాలు ఇచ్చాడు. ఆ వరాలు భూమిపై దేవతలకు కూడా దుర్లభమైనవే.
స శోణితపురే రాజ్యం చకారాప్రతిమో బలీ। త్రాసితాశ్చ సురాః సర్వే తేన బాణేన పాణ్డవ
బాణుడు శోణితపురంలో తన రాజ్యాన్ని అపరిమిత బలంతో పాలించాడు. అతని వల్ల దేవతలందరూ భయపడ్డారు, ఓ పాండవా.
విజిత్య విబుధాన్సేన్ద్రాన్బాణః సంవత్సరాన్బహూన్। అశాసత మహద్రాజ్యం కుబేర ఇవ భారత
బాణుడు దేవతలను, ఇంద్రుణ్ణి జయించి, అనేక సంవత్సరాలు కుబేరుడిలా మహారాజ్యాన్ని పాలించాడు, ఓ భారతా.
తతో రాజన్నుషా నామ బాణస్య దుహితా యథా। యేనోపాయేన కౌన్తేయ అనిరుద్ధో మహాద్యుతిః
అప్పటికి ఓ రాజా, బాణుని కుమార్తె ఉష అనే యువతి ఉండేది. కౌంతేయా, మహాతేజస్సు కలిగిన అనిరుద్ధుడు ఆమెను ఎలా పొందాడో—
ప్రాద్యుమ్నిస్తాముషాం ప్రాప్య ప్రచ్ఛన్నః ప్రముమోద హ। అథ బాణో మహాతేజాస్తదా తత్ర యుధిష్ఠిర
ప్రద్యుమ్నుడు, ఆ ఉషను రహస్యంగా పొందిన తరువాత ఎంతో ఆనందించాడు. అప్పుడు, యుదిష్ఠిరా, గొప్ప తేజస్సు కలిగిన బాణుడు—
తం గృహ్యనిలయం జ్ఞాత్వా ప్రాద్యుమ్నిం సుతయా తదా। గృహీత్వా కారయామాస వస్తుం కారాగృహే బలాత్
తన కుమార్తెతో కలిసి ప్రద్యుమ్నుడు తన ఇంట్లో ఉన్నాడని తెలుసుకున్న బాణుడు, అతన్ని బలవంతంగా పట్టుకుని కారాగారంలో వేయించాడు.
స కుమారః సుఖార్హోఽథ తదా దుఃఖసమన్వితః। బామేన ఘాతితో రాజన్ననిరుద్ధో ముమోహ చ
ఆ యువరాజు సుఖానికి అర్హుడైనా, అప్పటికి బాధతో నిండిపోయాడు. బాణుడు కొట్టడంతో అనిరుద్ధుడు స్పృహ కోల్పోయాడు.
ఏతస్మిన్నేవ కాలే తు నారదో మునిపుఙ్గవః। ద్వారకాం ప్రాప్య కౌన్తేయ కృష్ణం దృష్ట్వా వచోఽబ్రవీత్
అదే సమయంలో, మునులలో శ్రేష్ఠుడైన నారదుడు ద్వారకకు వచ్చి, కృష్ణుణ్ని చూసి ఇలా అన్నాడు, కౌంతేయా—
కృష్ణ కృష్ణ మహాబాహో యదూనాం కీర్తివర్ధన। పౌత్రస్తే బాధ్యమానోఽత్ర బాణేనామితతేజసా
"కృష్ణా, కృష్ణా, మహాబాహువా, యాదవుల కీర్తిని పెంచేవాడా, నీ మనవడు ఇక్కడ అపారమైన తేజస్సు కలిగిన బాణుని చేత బాధపడుతున్నాడు."
కృచ్ఛ్రం ప్రాప్తోఽనిరుద్ధో వై శేతే కారాగృహే సదా। ఏతదుక్త్వా సురర్షిర్వై బాణస్యాథ పురం యయౌ
"అనిరుద్ధుడు గొప్ప కష్టంలో పడిపోయి ఎప్పుడూ కారాగారంలో ఉన్నాడు." అని చెప్పి, దేవతల ముని బాణుని నగరానికి వెళ్లిపోయాడు.
నారదస్య వచః శ్రుత్వా తతో రాజఞ్జనార్దనః। జాహూయ బలదేవం హి ప్రద్యుమ్నం చ మహాద్యుతిమ్
నారదుని మాటలు విని, జనార్దనుడు, ఓ రాజా, వెంటనే బలరాముని, మహాతేజస్సు కలిగిన ప్రద్యుమ్నుని పిలిపించాడు.
ఆరురోహ గరుత్మన్తం తాభ్యాం సహ జనార్దనః। తతః సుపర్ణమారుహ్య జయాయ భరతర్షభ
జనార్దనుడు వారిద్దరితో కలిసి గరుత్మంతుని మీద ఎక్కాడు. అలా, భారత శ్రేష్ఠుడా, వారు గరుత్మంతుని మీద విజయానికి బయలుదేరారు.
జగ్ముః క్రుధా మహావీర్యా బాణస్య నగరం ప్రతి। అథాసాద్య మహారాజ తత్పురం దదృశుశ్చ తే
అంతా కోపంతో, మహావీరులు బాణుని నగరానికి వెళ్లారు. మహారాజా, అక్కడికి చేరుకుని ఆ నగరాన్ని చూశారు.
తామ్రప్రాకారసఙ్గుప్తాం హేమప్రాసాదసఙ్కులామ్। దృష్ట్వా ముదా యుతాః సర్వే విస్మయం పరమం యయుః
రాగి గోడలతో కాపాడబడిన, బంగారు ప్రాసాదాలతో నిండిన ఆ నగరాన్ని చూసి, అందరూ ఆనందంతో, పరమ ఆశ్చర్యానికి లోనయ్యారు.
తథా బాణపురస్యాసన్ద్వారస్థా దేవతాః సదా। మహేశ్వరో గుహశ్చైవ భద్రకాలీ వినాయకః
అలాగే, బాణుని నగర ద్వారాల దగ్గర ఎప్పుడూ దేవతలు ఉండేవారు—మహేశ్వరుడు, గుహ, భద్రకాళి, వినాయకుడు.
అథ కృష్ణో బలాజ్జిత్వా ద్వారపాలాన్యుధిష్ఠిర। సుసఙ్క్రుద్ధో మహాతేజాః శఙ్ఖచక్రగదాసిభృత్
అప్పుడు కృష్ణుడు, యుదిష్ఠిరా, బలవంతంగా ద్వారపాలకులను ఓడించి, తీవ్రమైన కోపంతో, శంఖం, చక్రం, గద, ఖడ్గం ధరించి ముందుకు వెళ్లాడు.
ఆససాదోత్తరద్వారం శఙ్కరేణాభిరక్షితమ్। తత్ర తస్థౌ మహాతేజాః శూలపాణిర్మహేశ్వరః
అతడు ఉత్తర ద్వారానికి చేరాడు, అక్కడ శంకరుడు కాపాడుతూ ఉండగా, గొప్ప తేజస్సు కలిగిన మహేశ్వరుడు త్రిశూలంతో నిలబడ్డాడు.
పినాకం సశరం గృహ్య బాణస్య హితకామ్యయా। జ్ఞాత్వా తమాగతం కృష్ణం వ్యాదితాస్యమివాన్తకమ్
బాణుని మేలుకోసం, పినాక ధనుస్సు, బాణాలు చేతబట్టి, కృష్ణుడు వచ్చాడని తెలుసుకుని, అతడు విపరీతమైన యమధర్మరాజు లా నోరు తెరిచి ఎదురుగా నిలిచాడు.
తతస్తౌ చక్రతుర్యుద్ధం వాసుదేవమహేశ్వరౌ। తద్యుద్ధమభవద్ఘోరమచిన్త్యం రోమహర్షణమ్
అప్పుడు వాసుదేవుడు, మహేశ్వరుడు ఇద్దరూ యుద్ధం చేశారు. ఆ యుద్ధం భయంకరంగా, ఊహించలేనంత భయపెట్టేలా జరిగింది.
అన్యోన్యం తౌ తతక్షాతే అన్యోన్యజయకాఙ్క్షిణౌ। దివ్యాన్యస్త్రాణి తౌ దేవౌ క్రుద్ధౌ ముముచతుస్తదా
ఒకరిపై ఒకరు విజయం సాధించాలనే తపనతో, ఇద్దరూ పరస్పరం గాయపరిచారు. కోపంతో ఆ ఇద్దరు దేవతలు దివ్యాస్త్రాలు ప్రయోగించారు.
తతః కృష్ణో రణం కృత్వా ముహూర్తం శూలపాణినా। విజిత్య తం మహాదేవం తతో యుద్ధే శూలపాణినా। అన్యాంశ్చ జిత్వా ద్వారస్థాన్ప్రవివేశ పురోత్తమమ్
తర్వాత కృష్ణుడు కొంతసేపు త్రిశూలధారితో యుద్ధం చేసి, మహాదేవుణ్ని యుద్ధంలో ఓడించాడు. మిగతా ద్వారపాలకులను కూడా జయించి, ఆ గొప్ప నగరంలోకి ప్రవేశించాడు.