విభూతిం ద్రష్టుమనసః కేశవస్య మహాత్మనః। ప్రీయమాణాః సభాం జగ్మురాలోకయితుమచ్యుతమ్
కేశవుని మహిమను చూడాలని, ఆనందంతో, ఆ స్త్రీలు అచ్యుతుడిని దర్శించేందుకు సభలోకి వెళ్లారు.
దేవకీ సర్వదేవీనాం రోహిణీ చ పురస్కృతా। దదృశుర్దేవమాసీనం కృష్ణం హలభృతా సహ
దేవతలందరిలో శ్రేష్ఠురాలైన దేవకీ, ఆమెతో పాటు రోహిణీ, కృష్ణుడు, హలాయుధుడితో కలిసి కూర్చున్న దేవుని దర్శించారు.
తౌ తు పూర్వమతిక్రమ్య రోహిణీమభివాద్య చ। అభ్యవాదయతాం దేవౌ దేవకీం రామకేశవౌ
వారు ముందుగా రోహిణీ దగ్గరకు వెళ్లి నమస్కరించి, ఆ తర్వాత రాముడు, కేశవుడు దేవకీకి గౌరవంగా వందనం చేశారు.
సా తాభ్యామృషభాక్షాభ్యాం పుత్రాభ్యాం శుశుభేఽధికమ్। దేవకీ దేవమాతేవ మిత్రేణ వరుణేన చ
రెండు ఎద్దుల కన్నులాంటి కుమారులతో దేవకీ మరింత ప్రకాశించింది. అదితి, మిత్రుడు, వరుణుడు ఉన్నప్పుడు ఎలా ఉంటుందో అలాగే.
తతః ప్రాప్తా యశోదాయా దుహితా వై క్షణేన హి। జాజ్వల్యమానా వపుషా ప్రభయాఽతీవ భారత
అప్పుడు యశోదమ్మ కుమార్తె ఒక్క క్షణంలో అక్కడికి వచ్చి, తన తేజంతో ఎంతో ప్రకాశిస్తూ నిలిచింది, ఓ భారతా.
ఏకానఙ్గేతి యామాహుః కన్యాం వై కామరూపిణీమ్। యత్కృతే సగణం కంసం జఘాన పురుషోత్తమః
ఆమెను 'ఏకాంగ' అని పిలుస్తారు. ఆమె మనసు చిత్తమార్పులతో ఉండేది. ఆమె కోసమే పురుషోత్తముడు కంసుడిని, అతని సహచరులను సంహరించాడు.
తతః స భగవాన్రామస్తాముపాక్రమ్య భామినామ్। మూర్ధ్న్యుపాఘ్రాయ సవ్యేన పరిజగ్రాహ పాణినా
అప్పుడు భగవంతుడు రాముడు ఆ ప్రకాశవంతమైన అమ్మాయిని దగ్గరకు వచ్చి, ఆమె తలని ముద్దుగా వాసించి, ఎడమ చేతితో పట్టుకున్నాడు.
తాం చ తత్రోపసమ్ప్రాప్య ప్రియామివ సఖీమిమామ్। దక్షిణేన కరాగ్రేణ పిరజగ్రాహ మాధవః
మాధవుడు కూడా అక్కడికి వచ్చి, ప్రియమైన స్నేహితురాలిలా భావించి, తన కుడిచేతి వేళ్లతో ఆమెను ఆలింగనం చేశాడు.
దదృశుస్తాం సభామధ్యే భగినీం రామకృష్ణయోః। రుక్మపద్మశాం పద్మశ్రీమివోత్తమనాభయోః
సభ మధ్యలో రామకృష్ణుల సోదరిని అందరూ చూశారు. ఆమె బంగారు పద్మంలా ప్రకాశిస్తూ, ఉత్తములైన వారి పక్కన నిలిచింది.
అథాక్షతమహావష్ట్యా లాజపుష్పఘృతైరపి। వృష్ణయోఽవాకిరన్ప్రీతాః సఙ్కర్షణజనార్దనౌ
తర్వాత వృష్ణివంశీయులు ఆనందంతో, అక్షతలు, పువ్వులు, నెయ్యితో కలిసి సంకర్షణుడు, జనార్దనుడిపై వర్షంలా చల్లారు.
సబాలాః సహవృద్ధాశ్చ యే జ్ఞాతికులబాన్ధవాః। ఉపోపవివిశుః ప్రీతా వృష్ణయో మధుసూదనమ్
పిల్లలతో పాటు వృద్ధులు, బంధువులు అందరూ ఆనందంగా మధుసూదనుని దగ్గర కూర్చున్నారు.
పూజ్యమానో మహాబాహుః పౌరాణాం రతివర్ధనః। వివేశ పురుషవ్యాఘ్రః స్వవేశ్మ మధుసూదనః
పౌరులు గౌరవిస్తూ, వారి ఆనందాన్ని పెంచుతూ, మహాబాహువు మధుసూదనుడు తన ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు.
రుక్మిణ్యా సహితో దేవ్యా ప్రముమోద సుఖీ సుఖమ్। అనన్తరం చ సత్యాయా జామ్బవత్యాశ్చ భారత
రుక్మిణీ దేవితో కలిసి ఆయన సంతోషంగా ఆనందించాడు. తరువాత సత్యభామ, జాంబవతులతో కూడి ఆనందించాడు, ఓ భారతా.
సర్వాసాం చ యదుశ్రేష్ఠో గేహే గేహే విహారవాన్। జగామ చ హృషీకేశో రుక్మిణ్యాః సదనం పునః
యాదవులలో శ్రేష్ఠుడు తన భార్యలందరితో ప్రతి ఇంట్లో సంతోషంగా విహరించి, మళ్లీ రుక్మిణి ఇంటికి వెళ్లాడు.
ఏష తాత మహాబాహో విజయః శార్ఙ్గధన్వనః। ఏతదర్థం చ జన్మాహుర్మానుషేషు మహాత్మనః
ఓ మహాబాహువా! ఇది శారంగధన్వుడు సాధించిన విజయము. ఈ కార్యానికే ఆ మహాత్ముడు మానవులలో అవతరించాడని చెబుతారు.
ద్వారకాయాం తతః కృష్ణః స్వదారేషు దివానిశమ్। సుఖం లబ్ధ్వా మహారాజ ప్రముమోద మహాయశాః
తర్వాత ద్వారకలో కృష్ణుడు తన భార్యల మధ్య రాత్రింబవళ్లు సుఖంగా ఉండి, ఎంతో కీర్తిని పొందినవాడిగా ఆనందించాడు, ఓ మహారాజా.
పౌత్రస్య కారణాచ్చక్రే విబుధానాం ప్రియం తదా। సావసవైః సురైః సర్వైర్దుష్కరం భరతర్షభ
తన మనవడి కోసం, దేవతలకు ఎంతో ఇష్టమైన, అందరు దేవతలకు కూడా సాధ్యం కాని కార్యాన్ని కృష్ణుడు చేశాడు, ఓ భారతర్షభా.
బాణో నామాఽభవద్రాజా బలేర్జ్యేష్ఠసుతో బలీ। వీర్యవాన్భరతశ్రేష్ఠ స చ బాహుసహస్రవాన్
బాణుడు అనే రాజు, బలిచక్రవర్తి పెద్ద కుమారుడు, గొప్ప బలవంతుడు, ఓ భారతశ్రేష్ఠా! అతనికి వెయ్యి చేతులు ఉండేవి.
తతస్తేపే తపస్తీవ్రం సత్వేన మనసా నృప। రుద్రమారాధయామాస స చ బాణః సమా బహు
అతడు దృఢమైన మనస్సుతో అనేక సంవత్సరాలు తీవ్రమైన తపస్సు చేసి, రుద్రుని ఆరాధించాడు, ఓ రాజా.
తస్మై బహువరా దత్తాః శఙ్కరేణ మహాత్మనా। తాంశ్చ లబ్ధ్వా వరాన్బాణో దుర్లభానసురైర్భువి
ఆ మహాత్ముడు శంకరుడు అతనికి అనేక వరాలు ఇచ్చాడు. ఆ వరాలు భూమిపై దేవతలకు కూడా దుర్లభమైనవే.
స శోణితపురే రాజ్యం చకారాప్రతిమో బలీ। త్రాసితాశ్చ సురాః సర్వే తేన బాణేన పాణ్డవ
బాణుడు శోణితపురంలో తన రాజ్యాన్ని అపరిమిత బలంతో పాలించాడు. అతని వల్ల దేవతలందరూ భయపడ్డారు, ఓ పాండవా.
విజిత్య విబుధాన్సేన్ద్రాన్బాణః సంవత్సరాన్బహూన్। అశాసత మహద్రాజ్యం కుబేర ఇవ భారత
బాణుడు దేవతలను, ఇంద్రుణ్ణి జయించి, అనేక సంవత్సరాలు కుబేరుడిలా మహారాజ్యాన్ని పాలించాడు, ఓ భారతా.
తతో రాజన్నుషా నామ బాణస్య దుహితా యథా। యేనోపాయేన కౌన్తేయ అనిరుద్ధో మహాద్యుతిః
అప్పటికి ఓ రాజా, బాణుని కుమార్తె ఉష అనే యువతి ఉండేది. కౌంతేయా, మహాతేజస్సు కలిగిన అనిరుద్ధుడు ఆమెను ఎలా పొందాడో—
ప్రాద్యుమ్నిస్తాముషాం ప్రాప్య ప్రచ్ఛన్నః ప్రముమోద హ। అథ బాణో మహాతేజాస్తదా తత్ర యుధిష్ఠిర
ప్రద్యుమ్నుడు, ఆ ఉషను రహస్యంగా పొందిన తరువాత ఎంతో ఆనందించాడు. అప్పుడు, యుదిష్ఠిరా, గొప్ప తేజస్సు కలిగిన బాణుడు—
తం గృహ్యనిలయం జ్ఞాత్వా ప్రాద్యుమ్నిం సుతయా తదా। గృహీత్వా కారయామాస వస్తుం కారాగృహే బలాత్
తన కుమార్తెతో కలిసి ప్రద్యుమ్నుడు తన ఇంట్లో ఉన్నాడని తెలుసుకున్న బాణుడు, అతన్ని బలవంతంగా పట్టుకుని కారాగారంలో వేయించాడు.
స కుమారః సుఖార్హోఽథ తదా దుఃఖసమన్వితః। బామేన ఘాతితో రాజన్ననిరుద్ధో ముమోహ చ
ఆ యువరాజు సుఖానికి అర్హుడైనా, అప్పటికి బాధతో నిండిపోయాడు. బాణుడు కొట్టడంతో అనిరుద్ధుడు స్పృహ కోల్పోయాడు.
ఏతస్మిన్నేవ కాలే తు నారదో మునిపుఙ్గవః। ద్వారకాం ప్రాప్య కౌన్తేయ కృష్ణం దృష్ట్వా వచోఽబ్రవీత్
అదే సమయంలో, మునులలో శ్రేష్ఠుడైన నారదుడు ద్వారకకు వచ్చి, కృష్ణుణ్ని చూసి ఇలా అన్నాడు, కౌంతేయా—
కృష్ణ కృష్ణ మహాబాహో యదూనాం కీర్తివర్ధన। పౌత్రస్తే బాధ్యమానోఽత్ర బాణేనామితతేజసా
"కృష్ణా, కృష్ణా, మహాబాహువా, యాదవుల కీర్తిని పెంచేవాడా, నీ మనవడు ఇక్కడ అపారమైన తేజస్సు కలిగిన బాణుని చేత బాధపడుతున్నాడు."
కృచ్ఛ్రం ప్రాప్తోఽనిరుద్ధో వై శేతే కారాగృహే సదా। ఏతదుక్త్వా సురర్షిర్వై బాణస్యాథ పురం యయౌ
"అనిరుద్ధుడు గొప్ప కష్టంలో పడిపోయి ఎప్పుడూ కారాగారంలో ఉన్నాడు." అని చెప్పి, దేవతల ముని బాణుని నగరానికి వెళ్లిపోయాడు.
నారదస్య వచః శ్రుత్వా తతో రాజఞ్జనార్దనః। జాహూయ బలదేవం హి ప్రద్యుమ్నం చ మహాద్యుతిమ్
నారదుని మాటలు విని, జనార్దనుడు, ఓ రాజా, వెంటనే బలరాముని, మహాతేజస్సు కలిగిన ప్రద్యుమ్నుని పిలిపించాడు.