పశ్యతాం సర్వభాతానామారురోహ శచీపతిః। పృథివీం చాన్తరిక్షం చ దివం చ వరవారణమ్
అన్ని జీవులు చూస్తుండగా, శచీదేవి భర్త ఐన వాసవుడు, భూమి, ఆకాశం, స్వర్గం అంతటా తిరిగే ఆ మహా ఏనుగుపై ఎక్కాడు.
ముఖాడమ్బరనిర్ఘోషైః పూరయన్తమివాసకృత్। హైమయన్త్రమహాకక్ష్యం హిరణ్మయవిషాణినమ్
ఆ ఏనుగు గొంతు గర్జనలతో దిక్కులన్నీ మారుమోగేలా చేసింది. బంగారు పట్టు, పెద్ద శరీరం, బంగారు దంతాలతో అలంకరించబడి ఉంది.
మనోహరకుథాస్తీర్ణం సర్వరత్నవిభూషితమ్। నిత్యస్రుతమదస్రావం క్షరన్తమివ తోయదమ్
ఆ ఏనుగుపైన అందమైన వస్త్రాలు పరచబడి, అన్ని రకాల రత్నాలతో అలంకరించబడి ఉంది. ఎప్పుడూ పరిమళభరితమైన మదాన్ని వదులుతూ, వాన మేఘంలా కనిపించింది.
దిశాగజం మహామాత్రం కాఞ్చనస్రజమాస్థితః। ప్రబభౌ మన్దరాగ్రస్థః ప్రతపన్భానుమానివ
బంగారు హారాన్ని ధరించి, దిక్కుల ఏనుగుపై కూర్చున్న వాసవుడు, మందర పర్వత శిఖరంపై ప్రకాశించే సూర్యునిలా వెలిగిపోతున్నాడు.
తతో వజ్మయం భీమం ప్రగృహ్య పరామాఙ్కుశమ్। యయౌ బలవతా సార్ధం పావకేన శచీపతిః
తర్వాత, భయంకరమైన వజ్రాయుధాన్ని, గొప్ప అంకుశాన్ని పట్టుకుని, శచీపతి అగ్నిదేవుడితో కలిసి బయలుదేరాడు.
తం కరేణుగజవ్రాతైర్విమానైశ్చ మరుద్గణాః। పృష్ఠతోఽనుయయుః ప్రీతాః కుబేరవరుణగ్రహాః
ఆయన వెనక, హర్షంతో ఉన్న మరుత్గణాలు, కుబేరుడు, వరుణుడు, గ్రహాలు, ఆడ ఏనుగుల గుంపులు, దేవ రథాలతో అనుసరించారు.
స వాయుపక్షమాస్థాయ వైశ్వానరపథం గతః। ప్రాప్య సూర్యపథం దేవస్తత్రైవాన్తరధీయత
వాయువు రెక్కల మార్గంలో ప్రయాణించి, అగ్నిపథాన్ని దాటి, సూర్యుని మార్గానికి చేరుకున్న దేవుడు అక్కడే కనుమరుగయ్యాడు.
తతః సర్వదశార్హాణామాహుకస్య చ యాః స్త్రియః। నన్దగోపస్య మహిషీ యశోదా లోకవిశ్రుతా
తర్వాత, దశార్హులందరి భార్యలు, ఆహుకుని భార్యలు, నందగోపుని మహిషి, లోకప్రసిద్ధురాలైన యశోదా కూడి వచ్చారు.
రేవతీ చ మహాభాగా రుక్మిణీ చ పత్రివ్రతా। సత్యా జామ్బవతీ చోభే గాన్ధారీ శింశుమాపి చ
మహాభాగ్యవంతురాలైన రేవతీ, భర్తకు అంకితమైన రుక్మిణీ, సత్యా, జాంబవతీ, గాంధారీ, శింశుమాపి కూడా అక్కడ ఉన్నారు.
విశోకా లక్షణా చాపి సుమిత్రా కేతుమా తథా। వాసుదేవమహిష్యోఽన్యాః శ్రియా సార్ధం యయుస్తదా
విశోకా, లక్షణా, సుమిత్రా, కేతుమా, వసుదేవుని ఇతర భార్యలు, శ్రీదేవితో కలిసి అక్కడికి వచ్చారు.
విభూతిం ద్రష్టుమనసః కేశవస్య మహాత్మనః। ప్రీయమాణాః సభాం జగ్మురాలోకయితుమచ్యుతమ్
కేశవుని మహిమను చూడాలని, ఆనందంతో, ఆ స్త్రీలు అచ్యుతుడిని దర్శించేందుకు సభలోకి వెళ్లారు.
దేవకీ సర్వదేవీనాం రోహిణీ చ పురస్కృతా। దదృశుర్దేవమాసీనం కృష్ణం హలభృతా సహ
దేవతలందరిలో శ్రేష్ఠురాలైన దేవకీ, ఆమెతో పాటు రోహిణీ, కృష్ణుడు, హలాయుధుడితో కలిసి కూర్చున్న దేవుని దర్శించారు.
తౌ తు పూర్వమతిక్రమ్య రోహిణీమభివాద్య చ। అభ్యవాదయతాం దేవౌ దేవకీం రామకేశవౌ
వారు ముందుగా రోహిణీ దగ్గరకు వెళ్లి నమస్కరించి, ఆ తర్వాత రాముడు, కేశవుడు దేవకీకి గౌరవంగా వందనం చేశారు.
సా తాభ్యామృషభాక్షాభ్యాం పుత్రాభ్యాం శుశుభేఽధికమ్। దేవకీ దేవమాతేవ మిత్రేణ వరుణేన చ
రెండు ఎద్దుల కన్నులాంటి కుమారులతో దేవకీ మరింత ప్రకాశించింది. అదితి, మిత్రుడు, వరుణుడు ఉన్నప్పుడు ఎలా ఉంటుందో అలాగే.
తతః ప్రాప్తా యశోదాయా దుహితా వై క్షణేన హి। జాజ్వల్యమానా వపుషా ప్రభయాఽతీవ భారత
అప్పుడు యశోదమ్మ కుమార్తె ఒక్క క్షణంలో అక్కడికి వచ్చి, తన తేజంతో ఎంతో ప్రకాశిస్తూ నిలిచింది, ఓ భారతా.
ఏకానఙ్గేతి యామాహుః కన్యాం వై కామరూపిణీమ్। యత్కృతే సగణం కంసం జఘాన పురుషోత్తమః
ఆమెను 'ఏకాంగ' అని పిలుస్తారు. ఆమె మనసు చిత్తమార్పులతో ఉండేది. ఆమె కోసమే పురుషోత్తముడు కంసుడిని, అతని సహచరులను సంహరించాడు.
తతః స భగవాన్రామస్తాముపాక్రమ్య భామినామ్। మూర్ధ్న్యుపాఘ్రాయ సవ్యేన పరిజగ్రాహ పాణినా
అప్పుడు భగవంతుడు రాముడు ఆ ప్రకాశవంతమైన అమ్మాయిని దగ్గరకు వచ్చి, ఆమె తలని ముద్దుగా వాసించి, ఎడమ చేతితో పట్టుకున్నాడు.
తాం చ తత్రోపసమ్ప్రాప్య ప్రియామివ సఖీమిమామ్। దక్షిణేన కరాగ్రేణ పిరజగ్రాహ మాధవః
మాధవుడు కూడా అక్కడికి వచ్చి, ప్రియమైన స్నేహితురాలిలా భావించి, తన కుడిచేతి వేళ్లతో ఆమెను ఆలింగనం చేశాడు.
దదృశుస్తాం సభామధ్యే భగినీం రామకృష్ణయోః। రుక్మపద్మశాం పద్మశ్రీమివోత్తమనాభయోః
సభ మధ్యలో రామకృష్ణుల సోదరిని అందరూ చూశారు. ఆమె బంగారు పద్మంలా ప్రకాశిస్తూ, ఉత్తములైన వారి పక్కన నిలిచింది.
అథాక్షతమహావష్ట్యా లాజపుష్పఘృతైరపి। వృష్ణయోఽవాకిరన్ప్రీతాః సఙ్కర్షణజనార్దనౌ
తర్వాత వృష్ణివంశీయులు ఆనందంతో, అక్షతలు, పువ్వులు, నెయ్యితో కలిసి సంకర్షణుడు, జనార్దనుడిపై వర్షంలా చల్లారు.
సబాలాః సహవృద్ధాశ్చ యే జ్ఞాతికులబాన్ధవాః। ఉపోపవివిశుః ప్రీతా వృష్ణయో మధుసూదనమ్
పిల్లలతో పాటు వృద్ధులు, బంధువులు అందరూ ఆనందంగా మధుసూదనుని దగ్గర కూర్చున్నారు.
పూజ్యమానో మహాబాహుః పౌరాణాం రతివర్ధనః। వివేశ పురుషవ్యాఘ్రః స్వవేశ్మ మధుసూదనః
పౌరులు గౌరవిస్తూ, వారి ఆనందాన్ని పెంచుతూ, మహాబాహువు మధుసూదనుడు తన ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు.
రుక్మిణ్యా సహితో దేవ్యా ప్రముమోద సుఖీ సుఖమ్। అనన్తరం చ సత్యాయా జామ్బవత్యాశ్చ భారత
రుక్మిణీ దేవితో కలిసి ఆయన సంతోషంగా ఆనందించాడు. తరువాత సత్యభామ, జాంబవతులతో కూడి ఆనందించాడు, ఓ భారతా.
సర్వాసాం చ యదుశ్రేష్ఠో గేహే గేహే విహారవాన్। జగామ చ హృషీకేశో రుక్మిణ్యాః సదనం పునః
యాదవులలో శ్రేష్ఠుడు తన భార్యలందరితో ప్రతి ఇంట్లో సంతోషంగా విహరించి, మళ్లీ రుక్మిణి ఇంటికి వెళ్లాడు.
ఏష తాత మహాబాహో విజయః శార్ఙ్గధన్వనః। ఏతదర్థం చ జన్మాహుర్మానుషేషు మహాత్మనః
ఓ మహాబాహువా! ఇది శారంగధన్వుడు సాధించిన విజయము. ఈ కార్యానికే ఆ మహాత్ముడు మానవులలో అవతరించాడని చెబుతారు.
ద్వారకాయాం తతః కృష్ణః స్వదారేషు దివానిశమ్। సుఖం లబ్ధ్వా మహారాజ ప్రముమోద మహాయశాః
తర్వాత ద్వారకలో కృష్ణుడు తన భార్యల మధ్య రాత్రింబవళ్లు సుఖంగా ఉండి, ఎంతో కీర్తిని పొందినవాడిగా ఆనందించాడు, ఓ మహారాజా.
పౌత్రస్య కారణాచ్చక్రే విబుధానాం ప్రియం తదా। సావసవైః సురైః సర్వైర్దుష్కరం భరతర్షభ
తన మనవడి కోసం, దేవతలకు ఎంతో ఇష్టమైన, అందరు దేవతలకు కూడా సాధ్యం కాని కార్యాన్ని కృష్ణుడు చేశాడు, ఓ భారతర్షభా.
బాణో నామాఽభవద్రాజా బలేర్జ్యేష్ఠసుతో బలీ। వీర్యవాన్భరతశ్రేష్ఠ స చ బాహుసహస్రవాన్
బాణుడు అనే రాజు, బలిచక్రవర్తి పెద్ద కుమారుడు, గొప్ప బలవంతుడు, ఓ భారతశ్రేష్ఠా! అతనికి వెయ్యి చేతులు ఉండేవి.
తతస్తేపే తపస్తీవ్రం సత్వేన మనసా నృప। రుద్రమారాధయామాస స చ బాణః సమా బహు
అతడు దృఢమైన మనస్సుతో అనేక సంవత్సరాలు తీవ్రమైన తపస్సు చేసి, రుద్రుని ఆరాధించాడు, ఓ రాజా.
తస్మై బహువరా దత్తాః శఙ్కరేణ మహాత్మనా। తాంశ్చ లబ్ధ్వా వరాన్బాణో దుర్లభానసురైర్భువి
ఆ మహాత్ముడు శంకరుడు అతనికి అనేక వరాలు ఇచ్చాడు. ఆ వరాలు భూమిపై దేవతలకు కూడా దుర్లభమైనవే.