తాం భఙ్క్త్వా స మహాశాఖాం స్మయమానో విలోకయన్। అథాత్రం లమ్బతోఽపశ్యద్వాలఖిల్యానధోముఖాన్
ఆ గొప్ప కొమ్మను విరిచి, చిరునవ్వుతో చుట్టూ చూసాడు. అప్పుడు ఆ కొమ్మకు తలక్రిందుగా వేలాడుతున్న వాలఖిల్య మునులను చూశాడు.
ఋషయో హ్యత్ర లమ్బన్తే న హన్యామితి తానృషీన్। తపోరతాంల్లమ్బమానాన్బ్రహ్మర్షీనభివీక్ష్య సః
అక్కడ మునులు వేలాడుతున్నారు, వీరిని హాని చేయకూడదు అని ఆ బ్రహ్మర్షులను చూసి, తపస్సులో లీనమైన వారిని గమనించాడు.
హన్యాదేతాన్సంపతన్తీ శాఖేత్యథ విచిన్త్య సః। నఖైర్దృఢతరం వీరః సంగృహ్య గజకచ్ఛపౌ
వీరు, 'ఇవాళ్లు పడిపోతే నేనే చంపాలి' అని ఆలోచించి, తన బలమైన గోరులతో ఏనుగు, తాబేలు రెండింటినీ గట్టిగా పట్టుకున్నాడు.
స తద్వినాశసంత్రాసాదభిపత్య స్వగాధిపః। శాఖామాస్యేన జగ్రాహ తేషామేవాన్వవేక్షయా
ఆ జంతువులు నాశనం కాకుండా చూడాలని భయంతో, ఆ అధిపతి తానే ఊడి, వారి పరిస్థితిని గమనిస్తూ, తన నోటితో ఆ కొమ్మను పట్టుకున్నాడు.
అతిదైవం తు తత్తస్య కర్మ దృష్ట్వా మహర్షయః। విస్మయోత్కమ్పహృదయా నామ చక్రుర్మహాఖగే
అది సాధారణ శక్తికి మించిన కార్యమని చూసి, మహర్షులు ఆశ్చర్యంతో, హృదయాలు వణికిపోయి, ఆ మహాపక్షిని గురించి మాట్లాడుకున్నారు.
గురుం భారం సమాసాద్యోడ్డీన ఏష విహఙ్గమః। గరుడస్తు ఖగశ్రేష్ఠస్తస్మాత్పన్నగభోజనః
ఈ పక్షి భారాన్ని మోసుకొని ఎగిరిపోయాడు. పక్షుల్లో శ్రేష్ఠుడైన గరుడుడు, అందుకే పాములను భక్షించే వాడు.
తతః శనైః పర్యపతత్పక్షైః శైలాన్ప్రకమ్పయన్। ఏవం సోఽభ్యపతద్దేశాన్బహూన్సగజకచ్ఛపః
తర్వాత, తన రెక్కలతో పర్వతాలను కంపింపజేస్తూ, అతడు నెమ్మదిగా ఎగిరి, ఏనుగు, తాబేలు సహా అనేక దేశాలకు వెళ్లాడు.
దయార్థం వాలఖిల్యానాం న చ స్థానమవిన్దత। స గత్వా పర్వతశ్రేష్ఠం గన్ధమాదనమఞ్జసా
వాలఖిల్యులపై కరుణ చూపాలని అనుకొని, సరైన స్థలం దొరకలేదు. వెంటనే పర్వతాలలో శ్రేష్ఠమైన గంధమాదనానికి వెళ్లాడు.
దదర్శ కశ్యపం తత్ర పితరం తపసి స్థితమ్। దదర్శ తం పితా చాపి దివ్యరూపం విహఙ్గమమ్
అక్కడ తపస్సులో ఉన్న తన తండ్రి కశ్యపుడిని చూశాడు. తన తండ్రి కూడా ఆ దివ్యరూపుడైన పక్షిని చూసాడు.
తేజోవీర్యబలోపేతం మనోమారుతరంహసమ్। శైలశృఙ్గప్రతీకాశం బ్రహ్మదణ్డమివోద్యతమ్
అతడు తేజస్సు, శక్తి, బలంతో నిండినవాడు, మనస్సు, గాలిలా వేగవంతుడు, పర్వత శిఖరంలా ఉన్నవాడు, బ్రహ్మదండంలా పైకి లేచినవాడు.
అచిన్త్యమనభిధ్యేయం సర్వభూతభయంకరమ్। మహావీర్యధరం రౌద్రం సాక్షాదగ్నిమివోద్యతమ్
ఆయనను ఊహించలేం, వర్ణించలేం, సమస్త జీవులకు భయంకరుడు, అపారవీర్యంతో, ఉగ్రుడై, కళ్లముందు అగ్నిలా ప్రకాశిస్తున్నాడు.
అప్రధృష్యమజేయం చ దేవదానవరాక్షసైః। భేత్తారం గిరిశృఙ్గాణాం సముద్రజలశోషణమ్
దేవతలు, దానవులు, రాక్షసులు కూడా జయించలేని వాడు, పర్వత శిఖరాలను ఛేదించేవాడు, సముద్ర జలాలను ఎండబెట్టేవాడు.
లోకసంలోడనం ఘోరం కృతాన్తసమదర్శనమ్। తమాగతమభిప్రేక్ష్య భగవాన్కశ్యపస్తదా। విదిత్వా చాస్యం సంకల్పమిదం వచనమబ్రవీత్
లోకాలను కదిలించే భయంకరుడు, యమధర్మరాజును పోలినవాడు. అతడు వస్తున్నాడని గమనించి, భగవంతుడు కశ్యపుడు అతని సంకల్పాన్ని తెలుసుకొని ఇలా అన్నాడు.
పుత్ర మా సాహసం కార్షీర్మా సద్యో లప్స్యసే వ్యథామ్। మా త్వాం దహేయుః సంక్రుద్ధా వాలఖిల్యా మరీచిపాః
కుమారా! తొందరపడి పని చేయకు. వెంటనే నీవు బాధను పొందకూడదు. కోపంతో ఉన్న వాలఖిల్యులు, మరీచులు నిన్ను కాల్చవద్దు.
తతః ప్రసాదయామాస కశ్యపః పుత్రకారణాత్। వాలఖిల్యాన్మహాభాగాంస్తపసా హతకల్మషాన్
తర్వాత కశ్యపుడు తన కుమారుని కోసం, తపస్సుతో పాపాలు తొలగించుకున్న మహాభాగులైన వాలఖిల్యులను ప్రసన్నం చేయడానికి ప్రయత్నించాడు.
ప్రజాహితార్థమారమ్భో గరుడస్య తపోధనాః। చికీర్షతి మహత్కర్మ తదనుజ్ఞాతుమర్హథ
ప్రాణుల మేలు కోసం గరుడుడు గొప్ప కార్యాన్ని చేయాలని కోరుతున్నాడు. ఓ తపస్సులో నిమగ్నులైనవారు! మీరు అతడికి అనుమతి ఇవ్వాలి.
ఏవముక్తా భగవతా మునయస్తే సమభ్యయుః। ముక్త్వా శాఖాం గిరిం పుణ్యం హిమవన్త తపోఽర్థినః
భగవంతుడు ఇలా చెప్పగానే, ఆ మునులు ఆ కొమ్మను వదిలి, తపస్సు కోసం పవిత్రమైన హిమవంత పర్వతానికి వెళ్లిపోయారు.
తతస్తేష్వపయాతేషు పితరం వినతాసుతః। శాఖావ్యాక్షిప్తవదనః పర్యపృచ్ఛత కశ్యపమ్
వాళ్లు వెళ్లిపోయిన తర్వాత, వినతా కుమారుడు, ముఖం కొమ్మతో ఆవరించబడి, తన తండ్రి కశ్యపుడిని అడిగాడు.
భగవన్క్వ విముఞ్చామి తరోః శాఖామిమామహమ్। వర్జితం మానుషైర్దేశమాఖ్యాతు భగవాన్మమ
భగవన్! ఈ చెట్టు కొమ్మను ఎక్కడ వదలాలి? మానవులు లేని ప్రదేశాన్ని నాకు చెప్పండి.
తతో నిఃపురుషం శైలం హిమసంరుద్ధకన్దరమ్। అగమ్యం మనసాప్యన్యైస్తస్యాచఖ్యౌ స కశ్యపః
అప్పుడు కశ్యపుడు, మనుషులు లేని, మంచుతో కప్పబడిన గుహలు గల, మనస్సుకు కూడా అందని పర్వతాన్ని అతడికి చెప్పాడు.
తం పర్వతం మహాకుక్షిముద్దిశ్య స మహాఖగః। జవేనాభ్యపతత్తార్క్ష్యః సశాఖాగజకచ్ఛపః
ఆ మహా పక్షి ఆ పర్వతాన్ని లక్ష్యంగా చేసుకుని, ఆడివేగంతో, తనతో పాటు వృక్షశాఖ, ఏనుగు, తాబేలు తీసుకుని అక్కడికి ఎగిరిపోయాడు.
న తాం వధ్రీ పరిణహేచ్ఛతచర్మా మహాతనుమ్। శాఖినో మహతీం శాఖాం యాం ప్రగృహ్య యయౌ ఖగః
అంత పెద్ద శరీరమున్న జంతువుని చర్మాన్ని గానీ, ఆ విస్తారమైన వృక్షశాఖను గానీ, ఎవరూ ఎత్తలేరు. కాని ఆ పక్షి ఆ గొప్ప శాఖను పట్టుకుని ఎగిరిపోయాడు.
స తతః శతసాహస్రం యోజనాన్తరమాగతః। కాలేన నాతిమహతా గరుడః పతగేశ్వరః
అనంతరం పక్షిరాజు గరుడుడు, ఎక్కువ సమయం లేకుండా, లక్ష యోజనల దూరాన్ని దాటి వెళ్ళాడు.
స తం గత్వా క్షణేనైవ పర్వతం వచనాత్పితుః। అముఞ్చన్మహతీం శాఖాం సస్వనం తత్ర ఖేచరః
తండ్రి చెప్పినట్లు, ఆ పక్షి క్షణంలోనే ఆ పర్వతాన్ని చేరి, ఆ భారీ శాఖను గర్జనతో అక్కడ వదిలేశాడు.
పక్షానిలహతశ్చాస్య ప్రాకమ్పత స శైలరాట్। ముమోచ పుష్పవర్షం చ సమాగలితపాదప
ఆ పక్షి రెక్కల గాలికి ఆ పర్వతాధిపతి కంపించిపోయాడు. చెట్లు ఒకదానికొకటి తాకి, పుష్పవర్షం కురిసింది.
శృఙ్గాణి చ వ్యశీర్యన్త గిరేస్తస్య సమన్తతః। మణికాఞ్చనచిత్రాణి శోభయన్తి మహాగిరిమ్
ఆ పర్వతానికి చుట్టూ ఉన్న శిఖరాలు విరిగిపడి, వజ్రాలు, బంగారు అలంకారాలతో ఆ మహాపర్వతాన్ని అలంకరించాయి.
శాఖినో బహవశ్చాపి శాఖయాఽభిహతాస్తయా। కాఞ్చనైః కుసుమైర్భాన్తి విద్యుత్వన్త ఇవామ్బుదాః
ఆ శాఖ తాకిన అనేక వృక్షాలు బంగారు పువ్వులతో మెరిసిపోతూ, మెరుపులతో వెలిగే మేఘాల్లా కనిపించాయి.
తే హేమవికచా భూమౌ యుతాః పర్వతధాతుభిః। వ్యరాజఞ్ఛాఖినస్తత్ర సూర్యాంశుప్రతిరఞ్జితాః
బంగారు పువ్వులతో, పర్వతపు ఖనిజాలతో కలిసిన ఆ వృక్షాలు, అక్కడ సూర్యకిరణాల తాకిడితో ప్రకాశించాయి.
తతస్తస్య గిరేః శృఙ్గమాస్థాయ స ఖగోత్తమః। భక్షయామాస గరుడస్తావుభౌ గజకచ్ఛపౌ
తర్వాత, ఆ పక్షిశ్రేష్ఠుడు పర్వతశిఖరంపై కూర్చుని, ఆ ఏనుగు, తాబేళ్లను తినడం ప్రారంభించాడు.
తావుభౌ భక్షయిత్వా తు స తార్క్ష్యః కూర్మకుఞ్జరౌ। తతః పర్వతకూటాగ్రాదుత్పపాత మహాజవః
ఆ తార్క్ష్యుడు ఆ రెండు, అంటే తాబేలు, ఏనుగును తినేసి, పర్వతశిఖరంపై నుండి వేగంగా పైకి ఎగిరాడు.