విష్ణుర్నారాయణో దేవః శఙ్ఖచక్రగదాసిభృత్। స భౌమం నరకం హత్వా భర్తా వో భవితా ధ్రువమ్
శంఖం, చక్రం, గద, ఖడ్గాన్ని ధరించిన విష్ణువు అయిన నారాయణుడు, భూమిపై నరకాసురుడిని సంహరించి, తప్పకుండా మన భర్తవుతాడు.
దిష్ట్యా తస్యర్షిముఖ్యస్య నారదస్య మహాత్మనః। వచనాదేవ సత్యం నో భర్తా భవితుమర్హసి
మహాత్ముడైన ఆ నారద మహర్షి అనుగ్రహంతో, ఆయన చెప్పిన మాట వల్ల, నిజంగా ఆయన మన భర్తగా అవుతాడు.
యత్ప్రియం బత పశ్యామ శ్రుతం ప్రియమరిన్దమ। దర్శనేన కృతార్థాః స్మో వయమస్య మహాత్మనః
శత్రువులను జయించినవాడా! మనకు ఇష్టమైనదాన్ని చూడటానికి, వినటానికి ఎంత అదృష్టమో! ఈ మహాత్ముడిని దర్శించటం వల్ల మన కోరిక తీరింది.
ఉవాచ హి యదుశ్రేష్ఠః సర్వాస్తా జాతమన్మథాః। యథా బ్రూత విశాలాక్ష్యస్తత్సర్వం వో భవిష్యతి
అందరు ఆ స్త్రీలు ప్రేమతో మునిగి ఉన్నారని గమనించిన యాదవులలో శ్రేష్ఠుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఓ విశాలవిల్లు కన్నులారా, మీరు కోరుకున్నది అన్నీ మీకే జరుగుతాయి.'
తతస్తా గరుడే సర్వాః సరత్నధనసఞ్చయాః। క్షిప్రమారోపయాఞ్చక్రే భగవాన్దేవకీసుతః
తర్వాత దేవకీ కుమారుడు భగవంతుడు, ఆ స్త్రీలందరినీ వారి రత్న సంపదలతో సహా త్వరగా గరుడునిపై ఎక్కించాడు.
సపక్షిగణమాతఙ్గం సవ్యాలమృగపన్నగమ్। శాఖామృగగణైర్జుష్టం సప్రస్తరశిలాతలమ్
పక్షుల గుంపులు, ఏనుగులు, అడవి జంతువులు, పాములు, చెట్లపై నివసించే జంతువులతో, రాళ్లతో కూడిన పర్వతపు మైదానాలతో అలంకరించబడినదాన్ని,
న్యఙ్కుభిశ్చ వరాహైశ్చ రురుభిశ్చ నిషేవితమ్। సప్రపాతమహాసానుం విచిత్రశిఖిసఙ్కులమ్
వరాహాలు, కృష్ణమృగాలు, జింకలు సంచరించే చోటు, పెద్ద కొండలు, లోతైన పతన ప్రాంతాలు, రంగురంగుల కొమ్ములతో నిండిన నెమళ్ళతో కూడినదాన్ని,
స మహేన్ద్రానుజః శౌరిశ్చకార గురుడోపరి। పశ్యతాం సర్వభూతానాముత్పాట్య మణిపర్వతమ్
మహేంద్రుని తమ్ముడు, శౌరి, అన్ని జీవులు చూస్తుండగా, ఆ మణిపర్వతాన్ని పీకి గరుడునిపై ఉంచాడు.
ఉపేన్ద్రం బలదేవం చ వాసవం చ మహాబలమ్। స్వపక్షబలవిక్షేపైర్మహాద్రిశిఖరోపమః
ఉపేంద్రుడు, బాలరాముడు, మహాబలుడు అయిన ఇంద్రుడు, తమ రెక్కల బలంతో, పెద్ద పర్వత శిఖరాల్లా కనిపించారు.
దిక్షు సర్వాసు సంరావం స చక్రే గరుడో వహన్। ఆరుజన్పర్వతాగ్రాణి పాదపాంశ్చ సముత్క్షిపన్
గరుడుడు వారిని మోస్తూ, అన్ని దిక్కులలో గొప్ప శబ్దాన్ని చేశాడు; పర్వత శిఖరాలను పీకి, చెట్లను పైకి ఎత్తాడు.
సఞ్జహార మహాభ్రాణి వైశ్వానరపథం గతః। గ్రహనక్షత్రతారాణాం సప్తర్షీణాం స్వతేజసా
అతడు అగ్నిపథంలో ప్రయాణిస్తూ, గొప్ప మేఘాలను తీసుకెళ్లాడు; తన తేజస్సుతో గ్రహాలు, నక్షత్రాలు, సప్తర్షులను మించిపోయాడు.
ప్రభాజాలమతిక్రమ్య చాశ్వినోశ్చ పరన్తప। ప్రాప్య పుణ్యతమం స్థానం దేవలోకమరిన్దమః
అశ్వినుల వెలుగును దాటి, శత్రువులను సంహరించేవాడా, అతడు పవిత్రమైన దేవలోకాన్ని చేరాడు.
శక్రసద్మ సమాసాద్య చావరుహ్య జనార్దనః। సోఽభివాద్యాదితేః పాదావర్చితః సర్వదైవతైః। బ్రహ్మదక్షపురోగైశ్చ ప్రజాపతిభిరేవ చ
ఇంద్రుని నివాసానికి చేరుకొని, జనార్దనుడు దిగిపోయి, ఆదితి పాదాలకు నమస్కరించి, అన్ని దేవతలతో పాటు బ్రహ్మ, దక్షుడు మొదలైన ప్రజాపతులచే పూజించబడ్డాడు.
అదితేః కుణ్డలే దివ్యే దదావథ తదా విభుః। రత్నాన చ పరార్ఘ్యాణి రామేణ సహ కేశవః
ఆ సమయంలో ప్రభువైన కేశవుడు, రాముడితో కలిసి, ఆదితికి ఆ దివ్యమైన కుండలాలను, అత్యంత విలువైన రత్నాలను సమర్పించాడు.
ప్రతిగృహ్య చ తత్సర్వమదితిర్వాసవానుజమ్। పూజయామాస దాశార్హం రామం చ విగతజ్వరా
ఆదితి ఆ వరాలన్నింటిని స్వీకరించి, బాధలేని హృదయంతో దాశార్హుడిని, వాసవుని తమ్ముడు రాముడిని ఘనంగా సత్కరించింది.
శచీ మహేన్ద్రమహిషీ కృష్ణస్య మహిషీం తదా। సత్యభామాం తు సఙ్గృహ్య అదిత్యై సా న్యవేదయత్
మహేంద్రుని భార్య శచీ, ఆ సమయంలో కృష్ణుని భార్య సత్యభామను తీసుకొని, ఆదితికి పరిచయం చేసింది.
సా తస్యాః సత్యభామాయాః కృష్ణాప్రియచికీర్షయా। వరం ప్రాదాద్దేవమాతా సత్యాయై విగతజ్వరా
అప్పుడు దేవతల తల్లి, కృష్ణుడికి ఇష్టంగా చేయాలని కోరుతూ, సత్యభామకు ఆనందంగా, ఎలాంటి బాధ లేకుండా ఒక వరం ఇచ్చింది.
జరాం న యాస్యసి శుభే యావత్కృష్ణోఽస్తి భూతలే। సర్వగన్ధగుణోపేతా భవిష్యసి వరాననే
ఓ అందమైన ముఖం కలిగిన సత్యభామా! కృష్ణుడు భూమిపై ఉన్నంత కాలం నీకు వృద్ధాప్యం రాదు. నీవు అన్ని రకాల సుగంధాలు, సౌందర్య లక్షణాలతో ఉండగలవు.
విసృజ్య సత్యభామా వై పౌలోమీం చ సుమధ్యమా। శచ్యాపి సమనుజ్ఞాతా యయౌ కృష్ణనివేశనమ్
ఆమె సత్యభామను, సన్నని నడుము కలిగిన పాలోమిని వీడుకొని, శచిదేవి అనుమతితో కృష్ణుని నివాసానికి వెళ్లింది.
సమ్పూజ్యమానస్త్రిదశైర్మహర్షిగణసేవితః। ద్వారకాం ప్రయయౌ కృష్ణో దేవలోకాదరిన్దమః
దేవతలు పూజిస్తూ, మహర్షులు సేవ చేస్తున్నప్పుడు, శత్రువులను జయించిన కృష్ణుడు దేవలోకాన్ని విడిచి ద్వారకకు బయలుదేరాడు.
శీఘ్రాదేత్య మహాబాహుర్దీర్ఘమధ్వానమచ్యుతః। వర్ఘమానపురద్వారమాససాద సురోత్తమః
బలమైన భుజాలు కలిగిన, నిష్కళంకుడైన దేవతల్లో ఉత్తముడు, ఆచ్యుతుడు, వేగంగా వచ్చి, దీర్ఘ ప్రయాణం చేసి, నగర ద్వారం వద్దకు చేరుకున్నాడు.
తాం పురీ ద్వారకీం దృష్ట్వా విభుర్నారాయణో హరిః। హృష్టః సర్వార్థసమ్పన్నః ప్రవేష్టుముపచక్రమే
ద్వారక నగరాన్ని చూసిన నారాయణుడు, హరిదేవుడు, సర్వసంపదలతో ఆనందంతో, లోపలికి ప్రవేశించేందుకు సిద్ధమయ్యాడు.
సోఽపశ్యద్వృక్షషణ్డాంశ్చ రమ్యాన్నానాజనాన్వహూన్। సమన్తతో ద్వారవత్యాం నానాపుష్పఫలాన్వితాన్
అతడు ద్వారక చుట్టూ అందమైన వృక్షవాటికలు, అనేక ప్రజలతో నిండినవి, వివిధ రకాల పూలు, పండ్లతో కళకళలాడుతున్నవి చూశాడు.
అర్కచన్ద్రప్రతీకాశైర్మేరుకూటనిభైర్గృహైః। ద్వారకామావృతాం రమ్యాం సుకృతాం విశ్వకర్మణా
సూర్యుడు, చంద్రుడు లాంటి ప్రకాశవంతమైన, మేరు పర్వత శిఖరాలను పోలిన ఇళ్లతో చుట్టుముట్టబడి, విశ్వకర్మ నిర్మించిన ఆ అందమైన ద్వారకను చూశాడు.
పద్మషణ్డాకులాభిశ్చ హంససేవితవారిభిః। గఙ్గాసిన్ధుప్రకాశాభిః పరిఘాభిరలఙ్కృతామ్
హంసలు తేలియాడే, పద్మాలతో నిండిన చెరువులు, గంగా, సింధు నదుల్లా మెరిసే పరిఖలు, అద్భుతమైన ప్రాకారాలతో ఆ నగరం అలంకరించబడి ఉంది.
ప్రాకారేణార్కవర్ణేన పాణ్డరేణ విరాజితామ్। వియన్మూర్ధ్ని నివిష్టేన ద్యామివాభ్రపరిచ్ఛదామ్
బంగారు, తెలుపు రంగుల ప్రాకారంతో మెరిసిపోతూ, ఆకాశాన్ని తాకినట్టు ఉన్న ఆ నగరం, మేఘాలతో అలంకరించిన స్వర్గంలా కనిపించింది.
నన్దనప్రతిమైశ్వాపి మిశ్రకప్రతిమైర్వనైః। తత్ర సా విహితా సాక్షాన్నగరీ విశ్వకర్మణా
నందనవనం, ఇతర దేవతల ఉద్యానాలను పోలిన తోటలతో, అక్కడ ఆ నగరాన్ని విశ్వకర్మ స్వయంగా నిర్మించాడు.
కాఞ్చనైర్మణిసోపానైరుపేతా జనహర్షిణీ। గీతఘోషమహాఘోషైః ప్రసాదప్రవరైః శుభా
బంగారు, రత్నాల మెట్లతో, ప్రజలను ఆనందింపజేసే విధంగా, పాటలు, సంగీత ధ్వనులతో, అద్భుతమైన ప్రాసాదాలతో ఆ నగరం అలంకరించబడి ఉంది.
తస్మిన్పురవారశ్రేష్ఠే దాశార్హాణాం యశస్వినామ్। నేశ్మాని జహృషే దృష్ట్వా భగవాన్పాకశాసనః
ప్రఖ్యాత దాశార్హుల ఆ అద్భుతమైన నగరంలో, పాకాసురుని సంహరించిన భగవంతుడు, అక్కడి భవనాలను చూసి హర్షించాడు.
సముచ్ఛ్రితపతాకాని పారిప్లవనిభాని చ। కాఞ్చనాభాని భాఖన్తి మేరుకూటనిభాని చ
ఎత్తుగా ఎగురుతున్న పతాకలు, అలలు లా తేలియాడుతున్నవి, బంగారు వెలుగుతో మెరిసిపోతూ, మేరు పర్వత శిఖరాలను పోలినవి కనిపించాయి.