తాసు కృష్ణో ముదా యుక్తః క్రీడయన్భరతర్షభ। స కదాచిద్వనే తస్మిన్గోభిః సహ పరివ్రజన్
అక్కడ కృష్ణుడు ఆనందంతో నిండిపోయి ఆడుతూ, ఓ భారత వంశశ్రేష్ఠా! అప్పుడప్పుడు ఆ అడవిలో గోవులతో కలిసి తిరిగేవాడు.
భాణ్డీరం నామ దృష్ట్వాఽథ న్యగ్రోధం కేశవో మహాన్। తచ్ఛాయాయాం మతిం చక్రే నివాసాయ తదా ప్రభుః
అప్పుడు కేశవుడు, భాండీరమనే గొప్ప మర్రిచెట్టు చూసి, దాని నీడను నివాసంగా ఎంచుకున్నాడు.
స తత్ర వయసా తుల్యైర్బత్సపాలైస్తదాఽనఘ। రేమే స దివసం కృష్ణః పురా స్వర్గగతో యథా
అపరాధములేని వాడా, అక్కడ కృష్ణుడు తన వయస్సు పిల్ల గొప్పలతో కలిసి, ఆ రోజు అంతా పరమానందంగా గడిపాడు. అది స్వర్గంలో ఉన్నట్టు ఆనందంగా అనిపించింది.
తం క్రీడమానం గోపాలాః కృష్ణం భాణ్డీరవాసినః। రమయన్తి స్మ బహవో మాన్యైః క్రీడనకైస్తదా
భాండీరలో నివసించే గొప్పలు, కృష్ణుడితో కలిసి ఆడుతూ, విలువైన బొమ్మలతో అతన్ని ఎంతో ఆనందపరిచారు.
అన్యే స్మ పరిగాయన్తి గోపా ముదితమానసాః। గోపాలకృష్ణమేవాన్యే గాయన్తి స్మ వనప్రియాః
కొంతమంది గొప్పలు హృదయపూర్వకంగా పాటలు పాడుతూ, మరికొందరు అడవికి ప్రియమైన గొప్ప కృష్ణుని గురించి ఆనందంగా ఆలపించారు.
తేషాం సఙ్గాయతామేవ వాదయామాస కేశవః। పర్ణవాద్యాన్తరే వేణుం తుమ్బవీణాం చ తత్ర వై
అందరూ కలిసి ఉన్నప్పుడు, కేశవుడు ఆకుల వాయిద్యాల మధ్య వేణువును, తుంబవీణను మ్రోగించాడు.
ఏవం క్రీడాన్తరైః కృష్ణో గోపాలైర్విజహార సః। తేన బాలేన కౌన్తేయ కృతం లోకహితం తదా
ఇలా కృష్ణుడు గొప్పలతో色色 ఆటలు ఆడి సంతోషించాడు. ఆ బాలుడు, కౌంతేయా, అప్పట్లో లోకహితమైన కార్యాన్ని చేశాడు.
పశ్యతాం సర్వభూతానాం వాసుదేవేన భారత। హ్రదే నిపాతతా తత్ర క్రీడితం నాగమూర్ధని
భారతా, అన్ని జీవులు చూస్తుండగా, వాసుదేవుడు ఆ సరస్సులోకి దూకి, నాగుని తలపై ఆడాడు.
శాసయిత్వా తు కాలీయం సర్వలోకస్య పశ్యతః। విజహార తతః కృష్ణో బలేదవసహాయవాన్
అన్ని లోకాలు చూస్తుండగా, కృష్ణుడు కాలియుని శిక్షించి, తరువాత బలరామునితో కలిసి సంచరించాడు.
ధేనుకో దారుణో రాజన్దైత్యో రాసభవిగ్రహః। తదా తాలవనే రాజన్బలదేవేన వై హతః
ఓ రాజా, గాడిద రూపంలో ఉన్న దారుణమైన ధేనుకాసురుడు, ఆ తాళవనంలో బలదేవునిచేత సంహరించబడ్డాడు.
తతః కదాచిత్కౌన్తేయ రామకృష్ణౌ వనం గతౌ। చారయన్తౌ ప్రవృద్ధాని గోధనాని శుభాననౌ
అప్పుడొకసారి, కౌంతేయా, రాముడు, కృష్ణుడు ఇద్దరూ అడవిలోకి వెళ్లి, పెరిగిన ఆవులను మేపుతూ, ముఖాలు ప్రకాశిస్తూ సంచరించారు.
విహరన్తౌ ముదా యుక్తౌ వీక్షమాణౌ వనాని వై। శ్వేలయన్తౌ ప్రగాయన్తౌ విచిన్వన్తౌ చ పాదపాన్
వారు ఆనందంగా అడవిని తిలకిస్తూ, ఊదుతూ, పాడుతూ, చెట్ల మధ్య వెదకుతూ విహరించారు.
నామభిర్వ్యాహరన్తౌ చ వత్సాన్గాశ్చ పరన్తపౌ। చేరతుర్లోకసిద్ధాభిః క్రీడాభిరపరాజితౌ
వారు దూడలు, ఆవులను పేరుపేరునా పిలుస్తూ, శత్రువులను జయించిన వీరులు, లోకసిద్ధుల ఆటలతో తిరిగారు.
తౌ దేవౌ మానుషీం దీక్షాం వహన్తౌ సురపూజితౌ। తజ్జాతిగుణయుక్తాభిః క్రీడాభిశ్చేరతుర్వనమ్
ఆ ఇద్దరు దేవతలు, దేవతలచే పూజింపబడుతూ, మానవ ధర్మాన్ని అనుసరించి, తమ జన్మగుణాలకు తగిన ఆటలతో అడవిలో సంచరించారు.
ఏవం బాల్యేఽపి గోపాలైః క్రీడాభిశ్చ విజహ్రతుః
ఇలా బాల్యంలోనే గొప్పలతో కలిసి色色 ఆటల్లో ఆనందించారు.
తతః కృష్ణో మహాతేజాస్తదా గత్వా తు గోవ్రజమ్। గిరియజ్ఞం తమేవైష ప్రవృత్తం గోపదారకైః
తర్వాత మహాతేజస్వి కృష్ణుడు గోవ్రజానికి వెళ్లాడు. అక్కడ గొప్ప బాలురు గిరియజ్ఞాన్ని నిర్వహిస్తున్నారు.
బుభుజే పాయసం శౌరిరీశ్వరః సర్వభూతకృత్। తం దృష్ట్వా గోపకాః సర్వే కృష్ణమేవ సమర్చయన్
అన్ని భూతాలకు కర్త అయిన శౌరి, ఆ పాయసం తిన్నాడు. అతన్ని చూసి, అన్ని గొప్పలు కృష్ణుని పూజించారు.
పూజ్యమానస్తదా దేవైర్దివ్యం వపురధారయత్। ధృతో గోవర్ధనో నామ సప్తాహం పర్వతో ధృతః
ఆ సమయంలో దేవతలచే పూజింపబడుతూ, కృష్ణుడు దివ్యరూపాన్ని ధరించాడు. ఆపుడు గోవర్ధన పర్వతాన్ని ఏడు రోజులు ఎత్తిపట్టాడు.
శిశునా వాసుదేవేన గవార్థమరిమర్దన। క్రీడమానస్తదా కృష్ణః కృతవాన్కర్మ దుష్కరమ్
పిల్లవాడైన వాసుదేవుడు, శత్రువులను సంహరించేవాడు, ఆవుల కోసం ఆడుకుంటూ, దుర్లభమైన కార్యాన్ని చేశాడు.
తదద్భుతమతీవాసీత్సర్వలోకస్య భారత। దేవదేవః క్షితం గత్వా కృష్ణం నత్వా ముదాన్వితః
భారతా, అది అన్ని లోకాలకు అద్భుతమైన సంఘటనగా నిలిచింది. దేవతల దేవుడు భూమికి వచ్చి, ఆనందంతో కృష్ణుని నమస్కరించాడు.
గోవిన్ద ఇతి తం హ్యుక్త్వా హ్యభ్యషిఞ్చత్పురన్దరః। ఇత్యుక్త్వాశ్లిష్య గోవిన్దం పురుహూతోభ్యయాద్దివమ్
పురందరుడు 'గోవిందా' అని పిలిచి ఆయనను అభిషేకించాడు. అప్పుడు పురుహూతుడు గోవిందుడిని ఆలింగనం చేసి, ఆకాశంలోకి వెళ్లిపోయాడు.
అథారిష్ట ఇతి ఖ్యాతం దైత్యం వృషభవిగ్రహమ్। జఘాన తరసా కృష్ణః పశూనాం హితకామ్యయా
తర్వాత, పశువుల మేలుకోసం, కృష్ణుడు 'అరిష్ట' అనే దైత్యుడిని, వృషభ రూపంలో వచ్చినవాడిని, వేగంగా సంహరించాడు.
కేశినామా తతో దైత్యో రాజంస్తురగవిగ్రహః। తథా వనగతం పార్థ గజాయుతబలం హయమ్
అంతట తరువాత, రాజా! 'కేశి' అనే దైత్యుడు, పదివేల ఏనుగుల బలంతో ఉన్న గుర్రం రూపంలో అడవిలో ఉన్నప్పుడు, కృష్ణుడు అతనిని కూడా సంహరించాడు.
కరామ్భోరుహవజ్రేణ జఘాన మధుసూదనః। అథ మల్లం తు చాణూరం నిజఘాన మహాఽసురమ్
మధుసూదనుడు తన పద్మములాంటి, వజ్రంలా బలమైన చేతితో, మల్లయోధుడైన మహాశూరుడైన చాణూరుడిని సంహరించాడు.
సుదామానమమిత్రఘ్న సర్వసైన్యపురస్కృతమ్। బాలరూపేణ గోవిన్దో నిజఘాన చ భారత
శత్రువులను నాశనం చేసే గోవిందుడు, బాలరూపంలోనే, తన సైన్యంతో కూడిన సుదాముడిని కూడా సంహరించాడు, ఓ భారతుడు!
బలదేవేన చాయత్నాత్సమాజే ముష్టికో హతః। తాడితశ్చ సహామాత్యః కంసః కృష్ణేన భారత
సభలో, బాలరాముడు ఎలాంటి శ్రమ లేకుండా ముష్టికుడిని సంహరించాడు. కృష్ణుడు, కామ్సుడిని మరియు అతని మంత్రులను కూడా సంహరించాడు, ఓ భారతుడు!
హత్వా కంసమమిత్రఘ్నః సర్వేషాం పశ్యతాం తదా। అభిషిచ్యోగ్రసేనం తం పిత్రోః పాదమవన్దత
అప్పుడు, శత్రువులను సంహరించినవాడు, అందరూ చూస్తుండగా కామ్సుడిని చంపి, ఉగ్రసేనుడిని రాజుగా అభిషేకించి, తల్లిదండ్రుల పాదాలకు నమస్కరించాడు.
ఏవమాదీని కర్మాణి కృతవాన్వై జనార్దనః
ఇలా జనార్దనుడు ఎన్నో మహత్తరమైన కార్యాలు చేశాడు.
తతస్తౌ జగ్మతుస్తత్ర గురుం సాన్దీపినిం పునః। గురుశుశ్రూషణాయుక్తౌ ధర్మజ్ఞౌ ధర్మచారిణౌ
తర్వాత, ఆ ఇద్దరూ మళ్లీ గురువు సాందీపనిని దర్శించడానికి వెళ్లారు. గురువుకు సేవ చేయడంలో నిమగ్నమై, ధర్మాన్ని తెలిసినవారు, ధర్మబద్ధంగా ప్రవర్తించే వారు.
వ్రతముగ్రం మహాత్మానౌ విచరన్తావవన్తిషు। అహోరాత్రైశ్చతుష్పష్ట్యా సాఙ్గాన్వేదానవాపతుః
ఆ మహాత్ములు కఠిన వ్రతం పాటిస్తూ, అవంతి దేశంలో సంచరించారు. అరవై నాలుగు రాత్రి పగళ్లలో, అన్ని శాఖలతో కూడిన వేదాలను సంపూర్ణంగా నేర్చుకున్నారు.