వనమాలాపరిక్షిప్తౌ సాలపోతావివోద్గతౌ। అరవిన్దకృతాపీడౌ రజ్జుయజ్ఞోపవీతినౌ
వారు అడవి పూల మాలలతో చుట్టబడి, చిన్న సాల వృక్షాల్లా ఎదిగి, తామర పువ్వులతో కిరీటాలు, తాడుతో యజ్ఞోపవీతాలు ధరించారు.
సశిక్యతుమ్బురుకరౌ గోపవేణుప్రవాదకౌ। క్వచిద్వసన్తావన్యోన్యం క్రడమానౌ క్వచిద్వనే
వారి చేతుల్లో చిన్న కుండలు, తుంబురు ఉండగా, గోపిక వేణువును వాయిస్తూ, ఎప్పటికప్పుడు ఒకరినొకరు ఆలింగనం చేసుకుంటూ, ఎప్పుడో అడవిలో ఆడుకుంటూ ఉండేవారు.
పర్ణశయ్యాసు తౌ సుప్తౌ క్వచిన్నిద్రాన్తరైషిణౌ। తౌ వత్సాన్పాలయన్తౌ హి శోభయన్తౌ మహద్వనమ్
వారు ఆకుల మీద పరుపులపై నిద్రపోయేవారు, కొన్ని సార్లు మరో చోట విశ్రాంతి కోసం వెతికేవారు. దూడలను కాపాడుతూ, ఆ గొప్ప అడవిని అందంగా మార్చేవారు.
చఞ్చూర్యన్తౌ రమన్తౌ చ రాజన్నేవం తదా శుభమ్। తతో బృన్దావనం గత్వా వసుదేవసుతావుభౌ। గోకులం తత్ర కౌన్యేయ చారయన్తౌ విజహ్రతుః
రాజా! అప్పుడు వారు సంచరిస్తూ, ఆనందిస్తూ, ఇద్దరూ వసుదేవుని కుమారులు వృందావనానికి వెళ్లి, అక్కడ గోవులను మేత పెట్టి, సంతోషంగా గడిపారు.
తతః కదచిద్గోవిన్దో జ్యేష్ఠం సఙ్కర్షణం వినా। చచార తద్వనం రమ్యం సుస్వరూపో వరాననః
ఒకసారి గోవిందుడు తన అన్నయ్య సంకర్షణుడు లేకుండా, ఆ అందమైన అడవిలో తిరుగుతూ, అందంగా, కాంతివంతంగా కనిపించాడు.
కాకపక్షధరః శ్రీమాఞ్ఛ్యామః పద్మనిభేక్షణః। శ్రీవత్సేనోరసా యుక్తః శశాఙ్క ఇవ లక్ష్మణా
ఆయన జుట్టు కాకి రెక్కల్లా నలుపుగా, శ్యామవర్ణంగా, కనులు తామరపువ్వుల్లా, ఛాతీపై శ్రీవత్సం గుర్తుతో, చంద్రుని మాదిరిగా మెరిసిపోతూ ఉన్నాడు.
రజ్జుయజ్ఞోపవీతీ స పీతామ్బరధరో యువా। శ్వేతచన్ద్రనలిప్రాఙ్గో నీలకుఞ్చితమూర్ధజః
ఆయన తాడుతో యజ్ఞోపవీతం ధరించి, పసుపు వస్త్రాలు వేసుకుని, యవ్వనంలో, తెల్ల జాజిపూల వర్ణంతో, నీలం వంకర జుట్టుతో ఉన్నాడు.
రాజతా బర్హిపత్రేణ మన్దమారుతకమ్పినా। క్వచిద్గాయన్క్వఞ్చిత్క్రీడన్క్వచిన్నృత్యన్క్వచిద్ధసన్
వెండి మయూరపింఛంతో అలంకరించబడి, మృదువైన గాలి తాకుతూ, ఎప్పుడో పాడుతూ, ఎప్పుడో ఆడుతూ, ఎప్పుడో నాట్యం చేస్తూ, ఎప్పుడో నవ్వుతూ కనిపించాడు.
గోపవేణుం సుమధురం కామం తదపి వాదయన్। ప్రహ్లాదనార్థం చ గవాం క క్వచిద్వనగతో యువా
ఆయన గోపిక వేణువును ఎంతో మధురంగా, చక్కగా వాయిస్తూ, ఆ గోవులకు ఆనందం కలిగించడానికి, ఎప్పుడో అడవిలో యవ్వనంతో సంచరించాడు.
గోకులే మేఘకాలే తు చచార ద్యుతిమాన్ప్రభుః। బహురమ్యేషు దేశేషు వనస్య వనరాజిపు
గోకులంలో మేఘకాలంలో, ఆ ప్రభావంతుడైన ప్రభువు, అడవిలోని అనేక అందమైన ప్రదేశాల్లో సంచరించాడు.
తాసు కృష్ణో ముదా యుక్తః క్రీడయన్భరతర్షభ। స కదాచిద్వనే తస్మిన్గోభిః సహ పరివ్రజన్
అక్కడ కృష్ణుడు ఆనందంతో నిండిపోయి ఆడుతూ, ఓ భారత వంశశ్రేష్ఠా! అప్పుడప్పుడు ఆ అడవిలో గోవులతో కలిసి తిరిగేవాడు.
భాణ్డీరం నామ దృష్ట్వాఽథ న్యగ్రోధం కేశవో మహాన్। తచ్ఛాయాయాం మతిం చక్రే నివాసాయ తదా ప్రభుః
అప్పుడు కేశవుడు, భాండీరమనే గొప్ప మర్రిచెట్టు చూసి, దాని నీడను నివాసంగా ఎంచుకున్నాడు.
స తత్ర వయసా తుల్యైర్బత్సపాలైస్తదాఽనఘ। రేమే స దివసం కృష్ణః పురా స్వర్గగతో యథా
అపరాధములేని వాడా, అక్కడ కృష్ణుడు తన వయస్సు పిల్ల గొప్పలతో కలిసి, ఆ రోజు అంతా పరమానందంగా గడిపాడు. అది స్వర్గంలో ఉన్నట్టు ఆనందంగా అనిపించింది.
తం క్రీడమానం గోపాలాః కృష్ణం భాణ్డీరవాసినః। రమయన్తి స్మ బహవో మాన్యైః క్రీడనకైస్తదా
భాండీరలో నివసించే గొప్పలు, కృష్ణుడితో కలిసి ఆడుతూ, విలువైన బొమ్మలతో అతన్ని ఎంతో ఆనందపరిచారు.
అన్యే స్మ పరిగాయన్తి గోపా ముదితమానసాః। గోపాలకృష్ణమేవాన్యే గాయన్తి స్మ వనప్రియాః
కొంతమంది గొప్పలు హృదయపూర్వకంగా పాటలు పాడుతూ, మరికొందరు అడవికి ప్రియమైన గొప్ప కృష్ణుని గురించి ఆనందంగా ఆలపించారు.
తేషాం సఙ్గాయతామేవ వాదయామాస కేశవః। పర్ణవాద్యాన్తరే వేణుం తుమ్బవీణాం చ తత్ర వై
అందరూ కలిసి ఉన్నప్పుడు, కేశవుడు ఆకుల వాయిద్యాల మధ్య వేణువును, తుంబవీణను మ్రోగించాడు.
ఏవం క్రీడాన్తరైః కృష్ణో గోపాలైర్విజహార సః। తేన బాలేన కౌన్తేయ కృతం లోకహితం తదా
ఇలా కృష్ణుడు గొప్పలతో色色 ఆటలు ఆడి సంతోషించాడు. ఆ బాలుడు, కౌంతేయా, అప్పట్లో లోకహితమైన కార్యాన్ని చేశాడు.
పశ్యతాం సర్వభూతానాం వాసుదేవేన భారత। హ్రదే నిపాతతా తత్ర క్రీడితం నాగమూర్ధని
భారతా, అన్ని జీవులు చూస్తుండగా, వాసుదేవుడు ఆ సరస్సులోకి దూకి, నాగుని తలపై ఆడాడు.
శాసయిత్వా తు కాలీయం సర్వలోకస్య పశ్యతః। విజహార తతః కృష్ణో బలేదవసహాయవాన్
అన్ని లోకాలు చూస్తుండగా, కృష్ణుడు కాలియుని శిక్షించి, తరువాత బలరామునితో కలిసి సంచరించాడు.
ధేనుకో దారుణో రాజన్దైత్యో రాసభవిగ్రహః। తదా తాలవనే రాజన్బలదేవేన వై హతః
ఓ రాజా, గాడిద రూపంలో ఉన్న దారుణమైన ధేనుకాసురుడు, ఆ తాళవనంలో బలదేవునిచేత సంహరించబడ్డాడు.
తతః కదాచిత్కౌన్తేయ రామకృష్ణౌ వనం గతౌ। చారయన్తౌ ప్రవృద్ధాని గోధనాని శుభాననౌ
అప్పుడొకసారి, కౌంతేయా, రాముడు, కృష్ణుడు ఇద్దరూ అడవిలోకి వెళ్లి, పెరిగిన ఆవులను మేపుతూ, ముఖాలు ప్రకాశిస్తూ సంచరించారు.
విహరన్తౌ ముదా యుక్తౌ వీక్షమాణౌ వనాని వై। శ్వేలయన్తౌ ప్రగాయన్తౌ విచిన్వన్తౌ చ పాదపాన్
వారు ఆనందంగా అడవిని తిలకిస్తూ, ఊదుతూ, పాడుతూ, చెట్ల మధ్య వెదకుతూ విహరించారు.
నామభిర్వ్యాహరన్తౌ చ వత్సాన్గాశ్చ పరన్తపౌ। చేరతుర్లోకసిద్ధాభిః క్రీడాభిరపరాజితౌ
వారు దూడలు, ఆవులను పేరుపేరునా పిలుస్తూ, శత్రువులను జయించిన వీరులు, లోకసిద్ధుల ఆటలతో తిరిగారు.
తౌ దేవౌ మానుషీం దీక్షాం వహన్తౌ సురపూజితౌ। తజ్జాతిగుణయుక్తాభిః క్రీడాభిశ్చేరతుర్వనమ్
ఆ ఇద్దరు దేవతలు, దేవతలచే పూజింపబడుతూ, మానవ ధర్మాన్ని అనుసరించి, తమ జన్మగుణాలకు తగిన ఆటలతో అడవిలో సంచరించారు.
ఏవం బాల్యేఽపి గోపాలైః క్రీడాభిశ్చ విజహ్రతుః
ఇలా బాల్యంలోనే గొప్పలతో కలిసి色色 ఆటల్లో ఆనందించారు.
తతః కృష్ణో మహాతేజాస్తదా గత్వా తు గోవ్రజమ్। గిరియజ్ఞం తమేవైష ప్రవృత్తం గోపదారకైః
తర్వాత మహాతేజస్వి కృష్ణుడు గోవ్రజానికి వెళ్లాడు. అక్కడ గొప్ప బాలురు గిరియజ్ఞాన్ని నిర్వహిస్తున్నారు.
బుభుజే పాయసం శౌరిరీశ్వరః సర్వభూతకృత్। తం దృష్ట్వా గోపకాః సర్వే కృష్ణమేవ సమర్చయన్
అన్ని భూతాలకు కర్త అయిన శౌరి, ఆ పాయసం తిన్నాడు. అతన్ని చూసి, అన్ని గొప్పలు కృష్ణుని పూజించారు.
పూజ్యమానస్తదా దేవైర్దివ్యం వపురధారయత్। ధృతో గోవర్ధనో నామ సప్తాహం పర్వతో ధృతః
ఆ సమయంలో దేవతలచే పూజింపబడుతూ, కృష్ణుడు దివ్యరూపాన్ని ధరించాడు. ఆపుడు గోవర్ధన పర్వతాన్ని ఏడు రోజులు ఎత్తిపట్టాడు.
శిశునా వాసుదేవేన గవార్థమరిమర్దన। క్రీడమానస్తదా కృష్ణః కృతవాన్కర్మ దుష్కరమ్
పిల్లవాడైన వాసుదేవుడు, శత్రువులను సంహరించేవాడు, ఆవుల కోసం ఆడుకుంటూ, దుర్లభమైన కార్యాన్ని చేశాడు.
తదద్భుతమతీవాసీత్సర్వలోకస్య భారత। దేవదేవః క్షితం గత్వా కృష్ణం నత్వా ముదాన్వితః
భారతా, అది అన్ని లోకాలకు అద్భుతమైన సంఘటనగా నిలిచింది. దేవతల దేవుడు భూమికి వచ్చి, ఆనందంతో కృష్ణుని నమస్కరించాడు.