తతః స్వార్థపరాన్మూఢాన్పృథగ్భూతాన్స్వకైర్ధనైః। విదిత్వా భేదయన్త్యేతానమిత్రా మిత్రరూపిణః
ఆ తర్వాత, ధనం కోసం విడిపోయినవారు తమ స్వార్థంలో మునిగిపోతారు. వారిని తెలుసుకున్న శత్రువులు స్నేహితుల వేషంలో వచ్చి వారిలో విభేదాలు పెంచుతారు.
విదిత్వా చాపరే భిన్నానన్తరేషు పతన్త్యథ। భిన్నానామతులో నాశః క్షిప్రమేవ ప్రవర్తతే
వారు విడిపోయారని తెలుసుకున్న మరికొందరు వారిని పరస్పరం కలహంలో పడేస్తారు. విడిపోయినవారికి త్వరగా అంతమయ్యే ప్రమాదం వస్తుంది.
తస్మాద్విభాగం భ్రాతౄణాం న ప్రశంసన్తి సాధవః। `ఏవముక్తః సుప్రతీకో భాగం కీర్తయతేఽనిశమ్
అందుకే, అన్నదమ్ముల మధ్య పంచుకోడాన్ని మంచివారు మెచ్చరు. అయినా, ఇలా చెప్పినా సుప్రతీకుడు రాత్రింబవళ్ళు పంచుకోవాలని పట్టుబడుతూనే ఉన్నాడు.
ఏవం నిర్బధ్యమానస్తు శశాపైనం విభావసుః।' గురుశాస్త్రేఽనిబద్ధానామన్యోన్యేనాభిశఙ్కినామ్
ఇలా పదే పదే అడుగుతుండగా విభావసు అతనిని శపించాడు: 'పెద్దల మాట వినని, ఒకరినొకరు అనుమానించే వారికి...'
నియన్తు న హి శక్యస్త్వం భేదతో ధనమిచ్ఛసి। యస్మాత్తస్మాత్సుప్రతీక హస్తిత్వం సమవాప్స్యసి
'నిన్ను ఎవ్వరూ ఆపలేరు. ఎందుకంటే నువ్వు ధనం కోసం విడిపోవాలని కోరుకుంటున్నావు. అందుకే, సుప్రతీకా! నీవు ఏనుగుగా జన్మిస్తావు.'
శప్తస్త్వేవం సుప్రతీకో విభావసుమథాబ్రవీత్। త్వమప్యన్తర్జలచరః కచ్ఛపః సంభవిష్యసి
అలా శపించబడిన సుప్రతీకుడు విభావసుతో ఇలా అన్నాడు: 'నువ్వూ నీ జీవితాన్ని నీళ్లలో గడిపే కప్పగా మారిపోతావు.'
ఏవమన్యోన్యశాపాత్తౌ సుప్రతీకవిభావసూ। గజకచ్ఛపతాం ప్రాప్తావర్థార్థం మూఢచేతసౌ
ఇలా ఇద్దరూ ఒకరినొకరు శపించుకోవడంతో, సుప్రతీకుడు, విభావసు ఇద్దరూ ధనమందే మోహంతో మూర్ఖులై, ఒకరు ఏనుగుగా, మరొకరు కప్పగా జన్మించారు.
రోషదోషానుషఙ్గేణ తిర్యగ్యోనిగతావపి। పరస్పరద్వేషరతౌ ప్రమాణబలదర్పితౌ
కోపంతో, దోషంతో, వారు జంతువులుగా జన్మించినా, పరస్పర ద్వేషంతో, తమ శక్తి, బలంపై గర్వంతో ఉండేవారు.
సరస్యస్మిన్మహాకాయౌ పూర్వవైరానుసారిణౌ। తయోరన్యతరః శ్రీమాన్సముపైతి మహాగజః
ఈ సరస్సులో ఇద్దరూ మహాకాయులు, పూర్వ వైరం కొనసాగిస్తూ ఉంటారు. వారిలో ఒకడు, మహా ఏనుగు, అక్కడికి వస్తున్నాడు.
యస్య బృంహితశబ్దేన కూర్మోఽప్యన్తర్జలేశయః। ఉత్థితోఽసౌ మహాకాయః కృత్స్నం విక్షోభయన్సరః
ఆ ఏనుగు గర్జనతో, నీళ్లలో ఉన్న కప్ప కూడా పైకి వస్తాడు. ఆ మహాకాయుడు సరస్సంతా కలకలం చేస్తాడు.
తం దృష్ట్వాఽఽవేష్టితకరః పతత్యేష గజో జలమ్। దన్తహస్తాగ్రలాఙ్గూలపాదవేగేన వీర్యవాన్
అతడిని చూసిన ఏనుగు, తన సొంకు చుట్టేసుకుని, దంతాలు, సొంకు, తోక, కాళ్ల బలంతో నీళ్లలోకి దూకుతాడు.
విక్షోభయంస్తతో నాగః సరో బహుఝషాకులమ్। కూర్మోఽప్యభ్యుద్యతశిరా యుద్ధాయాభ్యేతి వీర్యవాన్
అప్పుడు ఆ ఏనుగు, చేపలతో నిండిన సరస్సును కంపింపజేస్తాడు. కప్ప కూడా తల పైకి ఎత్తుకుని యుద్ధానికి సిద్ధంగా వస్తాడు.
షడుచ్ఛ్రితో యోజనాని గజస్తద్ద్విగుణాయతః। కూర్మస్త్రియోజనోత్సేధో దశయోజనమణ్డలః
ఆ ఏనుగు ఆరు యోజనాల ఎత్తు, రెండు రెట్లు పొడవు కలిగి ఉండేవాడు. కప్ప మూడు యోజనాల ఎత్తు, పది యోజనాల పరిధి కలిగి ఉండేవాడు.
తావుభౌ యుద్ధసంమత్తౌ పరస్పరవధైషిణౌ। ఉపయుజ్యాశు కర్మేదం సాధయే హితమాత్మనః
ఇద్దరూ యుద్ధానికి మత్తులో, ఒకరినొకరు సంహరించాలనే ఉద్దేశంతో, తమ శక్తిని త్వరగా ఉపయోగించి, తమకు మేలు కలిగేలా ప్రయత్నించారు.
మహాభ్రఘనసంకాశం తం భుక్త్వామృతమానయ। మహాగిరిసమప్రఖ్యం ఘోరరూపం చ హస్తినమ్
పెద్ద మేఘంలా కనిపించే, మహా పర్వతంతో సమానమైన భయంకరమైన ఆ ఏనుగును తీసుకురా. ఆ అమృతంతో కలిపి దాన్ని తిను.
ఇత్యుక్త్వా గరుడం సోఽథ మాఙ్గల్యమకరోత్తదా। యుధ్యతః సహ దేవైస్తే యుద్ధే భవతు మఙ్గలమ్
ఇలా గరుత్మంతుడికి చెప్పి, అప్పుడతడు మంగళకార్యాలు చేసి, "దేవతలతో నీ యుద్ధంలో శుభం కలగాలి" అని ఆశీర్వదించాడు.
పూర్ణకుమ్భో ద్విజా గావో యచ్చాన్యత్కించిదుత్తమమ్। శుభం స్వస్త్యయనం చాపి భవిష్యతి తవాణ్డజా
పూర్ణమైన పాత్ర, బ్రాహ్మణులు, ఆవులు, ఇంకా ఏది ఉత్తమమై శుభమై ఉంటుందో అవన్నీ, నీ ప్రయాణానికి మంగళాశీస్సులు కూడా, నీకే కలుగుతాయి, అండంలో పుట్టినవాడా.
యుధ్యమానస్య సఙ్గ్రామే దేవైః సార్ధం మహాబల। ఋచో యజూంషి సామాని పవిత్రాణి హవీంషి చ
దేవతలతో యుద్ధం చేస్తూ నీవు పోరాడుతున్నప్పుడు, ఋగ్వేద, యజుర్వేద, సామవేద మంత్రాలు, పవిత్రమైన మంత్రాలు, హవిస్సులు అన్నీ
రహస్యాని చ సర్వాణి సర్వే వేదాశ్చ తే బలమ్। `వర్ధయిష్యన్తి సమరే భవిష్యతి ఖగోత్తమ।' ఇత్యుక్తో గరుడః పిత్రా గతస్తం హ్వదమన్తికాత్
మరియు అన్ని రహస్య విద్యలు, మొత్తం వేదాలు — ఇవన్నీ నీకు యుద్ధంలో బలాన్ని ఇస్తాయి, పక్షిరాజా. తండ్రి ఇలా చెప్పగానే, గరుత్మంతుడు అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయాడు.
అపశ్యన్నిర్మలజలం నానాపక్షిసమాకులమ్। స తత్స్మృత్వా పితుర్వాక్యం భీమవేగోఽన్తరిక్షగః
అతడు నిర్మలమైన నీటిని,色色 పక్షులతో నిండినదాన్ని చూశాడు. తండ్రి మాటలు గుర్తు చేసుకుంటూ, ఆకాశంలో వేగంగా పరిగెత్తాడు.
నఖేన గజమేకేన కూర్మమేకేన చాక్షిపత్। సధుత్పపాత చాకాశం తత ఉచ్చైర్విహఙ్గమః
ఒక పంజాతో ఏనుగును, మరొక పంజాతో తాబేలును పట్టుకుని, ఆ మహా పక్షి ఆకాశంలో ఎగిరిపోయాడు.
సోఽలమ్బం తీర్థణాసాద్య దేవవృక్షానుపాగమత్। తే భీతాః సమకమ్పన్త తస్య పక్షానిలాహతాః
ఒక అడుగు మద్దతు దొరకగానే, ఆ దివ్యవృక్షాల దగ్గరకు వెళ్లాడు. అతని రెక్కల గాలికి అవి భయంతో వణికిపోయాయి.
న నో భఞ్జ్యాదితి తదా దివ్యాః కనకశాఖినః। ప్రచలాఙ్గాన్స తాన్దృష్ట్వా మనోరథఫలద్రుమాన్
బంగారు కొమ్మలతో, కదులుతున్న కొమ్మలతో ఉన్న ఆ మనోరథఫల వృక్షాలను చూసి, "మనమేమైనా విరగకూడదు" అని అనుకున్నారు.
అన్యానతులరూపాఙ్గానుపచక్రామ ఖేచరః। కాఞ్చనై రాజతైశ్చైవ ఫలైర్వైదూర్యశాఖినః। సాగరామ్బుపరిక్షిప్తాన్భ్రాజమానాన్మహాద్రుమాన్
ఆకాశంలో సంచరించే ఆ పక్షి, మరికొన్ని అపూర్వమైన ఆకారాలున్న, బంగారం, వెండి, వైడూర్యఫలాలతో ఉన్న, సముద్రపు నీటితో చుట్టుముట్టబడి మెరిసిపోతున్న మహా వృక్షాల దగ్గరకు వెళ్లాడు.
తేషాం మధ్యే మహానాసీత్పాదపః సుమనోహరః। సహస్రయోజనోత్సేధో బహుశాఖాసమన్వితః
అవన్నిటి మధ్యలో, సహస్ర యోజనాల ఎత్తుతో, అనేక కొమ్మలతో, ఎంతో అందమైన ఒక గొప్ప వృక్షం నిలబడి ఉంది.
ఖగానామాలయో దివ్యో నామ్నా రౌహిణపాదపః। యస్య ఛాయాం సమాశ్రిత్య సద్యో భవతి నిర్వృతః;
ఆ వృక్షం పక్షుల నివాసంగా, దివ్యమైనదిగా, రౌహిణపాదపం అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి. దాని నీడలో విశ్రాంతి తీసుకున్నవాడు వెంటనే సంతోషాన్ని పొందుతాడు.
తమువాచ ఖగశ్రేష్ఠం తత్ర రౌహిణపాదపః। అతిప్రవృద్ధః సముహానాపతన్తం మనోజవమ్
అక్కడ, ఆ రౌహిణపాదపం, వేగంగా దూసుకొస్తున్న పక్షిరాజును చూసి, అతనితో ఇలా చెప్పింది.
యైషా మమ మహాశాఖా శతయోజనమాయతా। ఏతామాస్థాయ శాఖాం త్వం ఖాదేమౌ గజకచ్ఛపౌ
ఈ నా గొప్ప కొమ్మ, వంద యోజనాల పొడవుంది. ఈ కొమ్మ మీద కూర్చొని ఆ ఏనుగు, తాబేలును తిను.
తతో ద్రుమం పతగసహస్రసేవితం మహీధరప్రతిమవపుః ప్రకమ్పయన్। ఖగోత్తమో ద్రుతమభిపత్య వేగవా- న్బభఞ్జ తామవిరలపత్రసంచయామ్
అప్పుడు వేగవంతుడైన పక్షిరాజు, వేలాది పక్షులు నివసించే, పర్వతంతో సమానమైన ఆ వృక్షాన్ని బలంగా ఊపి, దట్టమైన ఆకులతో ఉన్న ఆ కొమ్మను త్వరగా విరిచాడు.
స్పష్టమాత్రా తు పద్భ్యాం సా గరుడేన బలీయసా। అభజ్యత తరోః శాఖా భగ్నాం చైకామధారయత్
బలమైన గరుత్మంతుడి పాదబలంతో, ఆ వృక్షపు కొమ్మ స్పష్టంగా విరిగిపోయింది. విరిగిన ఆ కొమ్మను అతడు పట్టుకున్నాడు.