తతః కదాచిద్వినతాం ప్రణతాం పుత్రసన్నిధౌ। కాలే చాహూయ వచనం కద్రూరిదమభాషత
ఆ సమయంలో ఒకసారి, తన కుమారుడి సమక్షంలో వినతా నమస్కరించి ఉండగా, కద్రూ ఆమెను పిలిచి ఇలా చెప్పింది.
నాగానామాలయం భద్రే సురమ్యం చారుదర్శనమ్। సముద్రకుక్షావేకాన్తే తత్ర మాం వినతే నయ
మృదువైనవాడా వినతా, సముద్రపు లోతుల్లో చివర్లో ఉన్న, నాగుల నివాసమైన, అందమైన, ఆకర్షణీయమైన ఆ స్థలానికి నన్ను తీసుకెళ్ళు.
తతః సుపర్ణమాతా తామవహత్సర్పమాతరమ్। పన్నగాన్గరుడశ్చాపి మాతుర్వచనచోదితః
అప్పుడా సుపర్ణుని తల్లి, సర్పమాతను మోసింది. గరుడుడు కూడా తల్లి మాట విని, నాగులను మోసాడు.
స సూర్యమభితో యాతి వైనతేయో విహంగమః। సూర్యరశ్మిప్రతప్తాశ్చ మూర్చ్ఛితాః పన్నగాఽభవన్
వైనతేయుడు, ఆ పక్షి, సూర్యుని దగ్గరికి వెళ్ళాడు. సూర్యకిరణాల వేడితో నాగులు బలహీనపడిపోయారు.
తదవస్థాన్సుతాన్దృష్ట్వా కద్రూః శక్రమథాస్తువత్। నమస్తే సర్వదేవేశ నమస్తే బలసూదన
తన కుమారులు ఆ స్థితిలో ఉన్నారు అని చూసి కద్రూ ఇంద్రుని ఇలా స్తుతించింది: 'సర్వదేవతల అధిపతీ! శక్తివంతులైన శత్రువులను సంహరించేవాడా! నీకు నమస్కారం.'
నముచిఘ్న నమస్తేఽస్తు సహస్రాక్ష శచీపతే। సర్పాణాం సూర్యతప్తానాం వారిణా త్వం ప్లవో భవ
నముచిని సంహరించేవాడా! సహస్రనేత్రుడా! శచీపతీ! నీకు నమస్కారం. సూర్యుడి వేడితో బాధపడుతున్న పాములకు నీరు కలిగిన తుడిపాటి వలె రక్షణ కల్పించు.
త్వమేవ పరమం త్రాణమస్మాకమమరోత్తమ। ఈశో అసి పవః స్రష్టుం త్వమనల్పం పురందర
అమరులలో శ్రేష్ఠుడా! నీవే మా పరమ రక్షకుడవు. నీవే ప్రభువు, మహాశక్తివంతుడు, సృష్టికర్త, పురందరా!
త్వమేవ మేఘస్త్వం వాయుస్త్వమగ్నిర్విద్యుతోఽమ్బరే। త్వమభ్రగణవిక్షేప్తా త్వామేవాహుర్మహాఘనమ్
నీవే మేఘం, నీవే గాలి, నీవే అగ్ని, ఆకాశంలో మెరుపు. మేఘాలను చీల్చేవాడవు, నిన్నే మహామేఘం అంటారు.
త్వం వజ్రమతులం ఘోరం ఘోషవాంస్త్వం బలాహకః। స్రష్టా త్వమేవ లోకానాం సంహర్తా చాపరాజితః
నీవే భయంకరమైన, అపూర్వమైన వజ్రాయుధం, ఘోషంతో కూడిన వానను కురిపించేవాడవు. నీవే లోకాల సృష్టికర్త, నీవే అపరాజితుడైన సంహారకుడవు.
త్వం జ్యోతిః సర్వభూతానాం త్వమాదిత్యో విభావసుః। త్వం మహద్భూతమాశ్చర్యం త్వం రాజా త్వం సురోత్తమః
నీవే సమస్త ప్రాణుల కాంతి, నీవే సూర్యుడు, నీవే జ్వలించే అగ్ని. నీవే మహత్తరమైన, ఆశ్చర్యకరమైన భూతం, నీవే రాజు, దేవతలలో శ్రేష్ఠుడు.
త్వం విష్ణుస్త్వం సహస్రాక్షస్త్వం దేవస్త్వం పరాయణమ్। త్వం సర్వమమృతం దేవ త్వం సోమః పరమార్చితః
నీవే విష్ణువు, నీవే సహస్రనేత్రుడు, నీవే దేవుడు, నీవే పరమాశ్రయం. నీవే అమృతస్వరూపుడవు దేవా, నీవే అత్యంత పూజితుడైన సోముడు.
త్వం ముహూర్తస్తిథిస్త్వం చ త్వం లవస్త్వం పునః క్షణః। శుక్లస్త్వం బహులస్త్వం చ కలా కాష్ఠా త్రుటిస్తథా। సంవత్సరర్తవో మాసా రజన్యశ్చ దినాని చ
నీవే ముహూర్తం, తిథి, నీవే లవ, మళ్లీ క్షణం. నీవే శుక్లపక్షం, బహులపక్షం, కాలమానం, కష్ఠ, త్రుటి. నీవే సంవత్సరం, ఋతువులు, నెలలు, రాత్రులు, దినాలు.
త్వముత్తమా సగిరివనా వసుంధరా సభాస్కరం వితిమిరమమ్బరం తథా। మదోదధిః సతిమితిమిఙ్గిలస్తథా మహోర్మిమాన్బహుమకరో ఝషాకులః
నీవే పర్వతాలు, అడవులతో కూడిన ఉత్తమ భూమి; నీవే సూర్యునితో కూడిన భూమి, చీకటి లేని ఆకాశం. నీవే మదమత్తమైన తిమింగలాలతో కూడిన సముద్రం, మహా తరంగాలు, అనేక మొసళ్లతో, చేపలతో నిండినదానివి.
మహాయశాస్త్వమితి సదాఽభిపూజ్యసే మనీషిభిర్ముదితమనా మహర్షిభిః। అభిష్టుతః పిబసి చ సోమమధ్వరే కషట్కృతాన్యపి చ హవీంషి భూతయే
మహా కీర్తిగలవాడవు నీవు. మునులు, జ్ఞానులు సంతోషంతో ఎప్పుడూ నిన్ను పూజిస్తారు. స్తుతించబడిన నీవు యజ్ఞంలో సోమరసాన్ని పానం చేస్తావు, భూతాల కోసం సమర్పించిన హవిస్సును స్వీకరిస్తావు.
త్వం విప్రైః సతతమిహేజ్యసే ఫలార్థం వేదాఙ్గేష్వతులబలౌఘ గీయసే చ। త్వద్ధేతోర్యజనపరాయణా ద్విజేన్ద్రా వేదాఙ్గాన్యభిగమయన్తి సర్వయత్నైః
ఇక్కడ బ్రాహ్మణులు ఫలితాల కోసం నిన్ను ఎప్పుడూ పూజిస్తారు. అపారమైన బలంతో నీవు వేదాలలో, వేదాంగాలలో గానమవుతావు. నీ కోసం యజ్ఞంలో నిమగ్నమైన ద్విజశ్రేష్ఠులు అన్ని ప్రయత్నాలతో వేదాలను, వేదాంగాలను అభ్యసిస్తారు.
ఏవం స్తుతస్తదా కద్ర్వా భగవాన్హరివాహనః। నీలజీమూతసంఘాతైః సర్వమమ్బరమావృణోత్
ఇలా కద్రూ స్తుతించినప్పుడు, చక్రాయుధుడైన భగవంతుడు నీలిమేఘ సమూహాలతో ఆకాశమంతా కప్పేశాడు.
మేఘానాజ్ఞాపయామాస వర్షధ్వమమృతం శుభమ్। తే మేఘా ముముచుస్తోయం ప్రభూతం విద్యుదుజ్జ్వలాః
ఆ మేఘాలకు 'అమృతస్వరూపమైన మంచినీరు కురిపించండి' అని ఆజ్ఞాపించాడు. మెరుపులతో ప్రకాశించే ఆ మేఘాలు విస్తారంగా నీటిని వర్షించాయి.
పరస్పరమివాత్యర్థం గర్జన్తః సతతం దివి। సంవర్తితమివాకాశం జలదైః సుమహాద్భుతైః
ఆకాశంలో పరస్పరం పోటీ పడుతున్నట్టు ఎడతెరిపిలేకుండా గర్జిస్తూ, ఆ అద్భుతమైన మహామేఘాలు ఆకాశాన్ని ప్రళయంలా మార్చేశాయి.
సృజద్భిరతులం తోయమజస్రం సుమహారవైః। సంప్రనృత్తమివాకాశం ధారోర్మిభిరనేకశః
అపూర్వమైన, ఆగని నీటిని గర్జనతో కురిపిస్తూ, ఆకాశం అనేక జలధారలతో, తరంగాలతో నాట్యం చేస్తున్నట్లు కనిపించింది.
మేఘస్తనితనిర్ఘోషౌర్విద్యుత్పవనకమ్పితైః। తైర్మేఘైః సతతాసారం వర్షద్భిరనిశం తదా
వజ్రంలా మేఘగర్జనలు, మెరుపులు, గాలితో కంపించుతూ, ఆ మేఘాలు ఎడతెరిపిలేకుండా నిరంతరం వర్షించాయి.
నష్టచన్ద్రార్కకిరణమమ్బరం సమపద్యత। నాగానాముత్తమో హర్షస్తథా వర్షతి వాసవే
చంద్రుని, సూర్యుని కిరణాలు కనబడకుండా ఆకాశం చీకటిగా మారింది. ఆ సమయంలో ఇంద్రుడు వర్షించగా, పాములలో శ్రేష్ఠుడు ఆనందించాడు.
ఆపూర్యత మహీ చాపి సలిలేన సమన్తతః। రసాతలమనుప్రాప్తం శీతలం విమలం జలమ్
భూమి అంతటా నీటితో నిండిపోయింది. ఆ చల్లని, నిర్మలమైన నీరు పాతాళానికి చేరుకుంది.
తదా భూరభవచ్ఛన్నా జలోర్మిభిరనేకశః। రామణీయకమాగచ్ఛన్మాత్రా సహ భుజంగమాః
ఆ సమయంలో భూమి ఎన్నో చోట్ల నీటి అలలతో కప్పబడింది. తల్లి తో కలిసి పాము పిల్లలు అందమైన ప్రదేశాన్ని ఆశిస్తూ అక్కడికి వచ్చారు.
సంప్రహృష్టాస్తతో నాగా జలధారాప్లుతాస్తదా। సుపర్ణేనోహ్యమానాస్తే జగ్ముస్తం ద్వీపమాశు వై
అప్పుడు ఆనందంతో ఉన్న ఆ పాములు, నీటి జలధారలతో తడిసి, సుపర్ణుడు వారిని ఆ ద్వీపానికి త్వరగా తీసుకెళ్లాడు.
తం ద్వీపం మకరావాసం విహితం విశ్వకర్మణా। తత్ర తే లవణం ఘోరం దదృశుః పూర్వమాగతాః
ఆ ద్వీపాన్ని విశ్వకర్మ నిర్మించాడు; అది మకరాల నివాసంగా ఉండేది. ముందుగా వచ్చిన వారు అక్కడ భయంకరమైన ఉప్పు చూశారు.
సుపర్ణసహితాః సర్పాః కాననం చ మనోరమమ్। సాగరామ్బుపరిక్షిప్తం పక్షిసఙ్ఘనిజాదితమ్
సుపర్ణుడు తో కలిసి పాములు, సముద్రపు నీటితో చుట్టుముట్టిన, పక్షుల గుంపులతో మోగుతున్న అందమైన అడవిని చూశారు.
విచిత్రఫలపుష్పాభిర్వనరాజిభిరావృతమ్। భవనైరావృతం రమ్యైస్తథా పద్మాకరైరపి
విచిత్రమైన పండ్లు, పువ్వులతో ఉన్న అడవుల వరుసలు, అందమైన ఇళ్లతో, అలాగే తామర పూల చెరువులతో ఆ ప్రదేశం అలంకరించబడి ఉంది.
ప్రసన్నసలిలైశ్చాపి హ్వదైర్దివ్యైర్విభూషితమ్। దివ్యగన్ధవహైః పుణ్యైర్మారుతైరుపవీజితమ్
అది స్వచ్చమైన నీటితో, దివ్యమైన సరస్సులతో అలంకరించబడి, పరమ పవిత్రమైన పరిమళాలు వాసించే పవనాలతో ముద్దాడబడింది.
ఉత్పతద్భిరివాకాశం వృక్షైర్మలయజైరపి। శోభితం పుష్పవర్షాణి ముఞ్చద్భిర్మారుతోద్ధతైః
ఆ ప్రదేశం మలయజ వృక్షాలతో, ఆకాశాన్ని తాకేలా కనిపిస్తూ, గాలిలో ఎగురుతున్న పువ్వుల వర్షాన్ని కురిపిస్తూ మెరిసిపోతుంది.
వాయువిక్షిప్తకుసుమైస్తథాఽన్యైరపి పాదపైః। కిరద్భిరివ తత్రస్థాన్నాగాన్పుష్పామ్బువృష్టిభిః
ఇతర చెట్లు కూడా, గాలి తో పువ్వులు చెలరేగి, అక్కడ ఉన్న పాముల మీద పువ్వులు, నీటి వర్షాన్ని కురిపిస్తున్నట్టు అనిపించేవి.