సా తం బాలముపాదాయ మేఘలేఖేన భాస్కరమ్। కృత్వా చ మానుషం రూపమువాచ వసుధాధిపమ్
ఆమె ఆ బాలుడిని ఎత్తుకొని, మేఘరేఖ లా ప్రకాశిస్తూ మానవ రూపం ధరించి, భూమిపతిని ఇలా పలికింది.
బృహద్రథ సుతస్తేఽయం మయా దత్తః ప్రగృహ్యతామ్। తవ పత్నీద్వయే జాతో ద్విజాతివరశాసనాత్। ధాత్రీజనపరిత్యక్తో మయాఽయం పరిరక్షితః
ఇతడు నీ కుమారుడు, బ్రహద్రథునికి పుట్టినవాడు. నీ ఇద్దరు భార్యల ద్వారా, ద్విజుల ఆజ్ఞతో జన్మించాడు. పాలకురియాలు వదిలేసిన తర్వాత నేను ఇతనిని కాపాడాను. ఇప్పుడు నీకు ఇస్తున్నాను.
తతస్తే భరతశ్రేష్ఠ కాశిరాజసుతే శుభే। తం బాలమభిపద్యాశు ప్రస్రవైరభ్యషిఞ్జతామ్
అప్పుడే, ఓ భరతశ్రేష్ఠా, కాశిరాజు కుమార్తెలు ఆ బాలుడిని త్వరగా తీసుకొని, ప్రవాహంతో అభిషేకం చేశారు.
తతః స రాజా సంహృష్టః సర్వం తదుపలభ్య చ। అపృచ్ఛద్ధేమగర్భాభాం రాక్షసీం తామరాక్షసీమ్
తర్వాత ఆ రాజు, అన్నీ తెలుసుకొని, ఆనందంతో, బంగారు గర్భంలా ప్రకాశించే, తామరపువ్వులాంటి కళ్లున్న రాక్షసిని అడిగాడు.
కాత్వం కమలగర్భాభే మమ పుత్రప్రదాయినీ। కామం మా బ్రూహి కల్యాణి దేవతా ప్రతిభాసి మే
నీవెవరు? తామరపువ్వులాంటి కళ్లతో, నాకు కుమారుణ్ణి ఇచ్చిన శుభలక్షణమయినవాడవు. నిజంగా చెప్పు, నీవు దేవతలా కనిపిస్తున్నావు.
జరా నామాస్మి భద్రం తే రాక్షసీ కామరూపిణీ। తవ వేశ్మని రాజేన్ద్ర పూజితా న్యవసం సుఖమ్
నేను 'జరా' అనే పేరు కలిగిన, కావలసిన రూపం ధరించగలిగే రాక్షసిని. ఓ రాజేంద్రా, నీ ఇంట్లో గౌరవంతో సుఖంగా నివసించాను.
గృహే గృహే మనుష్యాణాం నిత్యం తిష్ఠామి రాక్షసీ। గృహదేవీతి నామ్నా వై పురా సృష్టా స్వయంమ్భువా
ప్రతి మనిషి ఇంట్లో నేను రాక్షసిగా ఎప్పుడూ ఉంటాను. పురాణకాలంలో స్వయంభువుడు నన్ను 'గృహదేవి' అనే పేరుతో సృష్టించాడు.
దానవానాం వినాశాయ స్థాపితా దివ్యరూపిణీ। యో మాం భక్త్యా లిఖేత్కుడ్యే సపుత్రాం యౌవనాన్వితామ్
దానవులను నాశనం చేయడానికి దివ్యరూపంతో నేను ఏర్పడాను. ఎవరు నన్ను కుమారునితో, యవ్వనంతో గోడపై భక్తితో చిత్రిస్తారో,
గృహే తస్య భవేద్వృద్ధిరన్యథా క్షయమాప్నుయాత్। త్వద్గృహే తిష్ఠమానాఽహం పూజితాఽహం సదా విభో
వారి ఇంట్లో ఎప్పుడూ అభివృద్ధి ఉంటుంది. లేకపోతే క్షయం కలుగుతుంది. నీ ఇంట్లో నేను ఎప్పుడూ గౌరవంతో ఉండాను, ఓ ప్రభూ!
లిఖితా చైవ కుడ్యేషు పుత్రైర్బహుభిరావృతా। గన్ధపుష్పైస్తథా ధూపైర్భక్ష్యభోజ్యైః సుపూజితా
నేను గోడలపై కుమారులతో కలిసి చిత్రించబడి, సువాసన పువ్వులు, ధూపం, తినుబండారాలతో పూజింపబడాను.
సాఽహం ప్రత్యుపకారార్థం చిన్తయన్త్యనిశం నృప। తవేమే పుత్రశకలే దృష్టవత్యస్మి ధార్మికా
కాబట్టి, నీకు ఉపకారం చేయాలని ఎప్పుడూ ఆలోచిస్తూ, నీ కుమారుని భాగాలను నేను చూశాను, ఓ రాజా!
సంశ్లిషితే మయా దైవాత్కుమారః సమపద్యత। తవ భాగ్యాన్మహారాజ హేతుమాత్రమహం త్విహ
దైవకృపతో నేను వాటిని కలిపినప్పుడు, ఆ కుమారుడు మళ్లీ సంపూర్ణుడయ్యాడు. ఓ మహారాజా! నేను కేవలం కారణం మాత్రమే, పుణ్యం నీదే.
మేరుం వా ఖాదితుం శక్తా కిం పునస్తవ బాలకమ్। గృహసమ్పూజనాత్తుష్ట్యా మయా ప్రత్యర్పితస్తవ
నేను మెరు పర్వతాన్ని కూడా తినగలను, నీ కుమారుని గురించి ఏమి చెప్పాలి? కానీ నీ ఇంట్లో పూజకు సంతృప్తిగా, ఇతడిని నీకు తిరిగి ఇచ్చాను.
ఏవముక్త్వా తు సా రాజంస్తత్రైవాన్తరధీయత। స సఙ్గృహ్య కుమారం తం ప్రవివేశ గృహం నృపః
ఇలా చెప్పి, ఆ రాక్షసి అక్కడే అదృశ్యమైంది. రాజు ఆ కుమారుణ్ణి తీసుకొని ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు.
తస్య బాలస్య యత్కృత్యం తచ్చకార నృపస్తదా। ఆజ్ఞాపయచ్చ రాక్షస్యా మగధేషు మహోత్సవమ్
ఆ బాలుడి కోసం అవసరమైన అన్ని పనులను అప్పట్లో రాజు చేసాడు. అలాగే మగధ ప్రజల్లో గొప్ప ఉత్సవాన్ని జరపమని రాక్షసికి ఆజ్ఞాపించాడు.
తస్య నామాకరోచ్చైవ పితామహసమః పితా। జరయా సన్ధితో యస్మాజ్జరాసన్ధో భవత్వయమ్
ఆ బాలుడికి, తన తండ్రి, పితామహునితో సమానమైనవాడు, పేరు పెట్టాడు: 'ఈవిడ జార వల్ల కలిసినందున, ఇతడిని జరాసంధుడు అని పిలవాలి' అన్నాడు.
సోఽవర్ధత మహాతేజా మాగధాధిపతేః సుతః। ప్రమాణబలసమ్పన్నో హుతాహుతిరివానలః
మగధాధిపతికి పుత్రుడైన మహాతేజస్వి అబ్బాయి, యజ్ఞహోమాలతో పెరిగే అగ్నిలా, ఆకారంలోను బలంలోను సంపూర్ణంగా పెరిగాడు.
ఏవం స వవృధే రాజన్కుమారః పుష్కరేక్షణః। లేన మహతా చాపి యౌవనస్థో బభూవ హ'।। మాతాపిత్రోర్నన్దకరః శుక్లపక్షే యథా శశీ
అలా, రాజా! కమలాకారమైన కళ్లున్న ఆ కుమారుడు బాగా పెరిగి, యవ్వనంలోకి అడుగుపెట్టాడు. తల్లిదండ్రులకు ఆనందాన్ని ఇచ్చేలా, శుక్లపక్షంలో పెరుగుతున్న చంద్రుడిలా వెలిగాడు.
కస్యచిత్త్వథ కాలస్య పునరేవ మహాతపాః। మగధేషుపజక్రామ భగవాంశ్చణ్డకౌశికః
కొంతకాలం తర్వాత, మహాతపస్వి అయిన చంద్రకౌశికుడు మళ్ళీ మగధదేశానికి వచ్చాడు.
తస్యాఽఽగమనసంహృష్టః సామాత్యః సపురః సరః। సభార్యః సహ పుత్రేణ నిర్జగామ బృహద్రథః
ఆయన రాకతో ఆనందపడిన బృహద్రథుడు, తన మంత్రులు, ప్రజలు, భార్య, కుమారుడితో కలిసి బయటకు వెళ్లి ఆయనను ఆహ్వానించాడు.
పాద్యార్ఘ్యాచమనీయైస్తమర్చయామాస భారత। స నృపో రాజ్యసహితం పుత్రం తస్మై న్యవేదయత్
ఆ మహర్షిని పాద్యార్ఘ్యాదులతో సత్కరించి, రాజు తన కుమారుడిని రాజ్యంతో పాటు ఆయనకు సమర్పించాడు.
ప్రతిగృహ్య చ తాం పూజాం పార్థివాద్భగవానృషిః। ఉవాచ మాగధం రాజన్ప్రహృష్టేనాన్తరాత్మనా
రాజు ఇచ్చిన ఆ పూజను స్వీకరించిన దివ్యమహర్షి, హృదయం ఆనందంతో నిండినవాడై మగధరాజును ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
సర్వమేతన్మయా జ్ఞాతం రాజన్దివ్యేన చక్షుషా। పుత్రస్తు శృణు రాజేన్ద్ర యాదృశోఽయం భవిష్యతి
రాజా! నేను ఈ సంగతులన్నీ దివ్యదృష్టితో తెలుసుకున్నాను. ఇప్పుడు నీ కుమారుడు ఎలా మారతాడో విను.
అస్య రూపం చ సత్వం చ బలమూర్జితమేవ చ। ఏష శ్రియా సముదితః పుత్రస్తవ న సంశయః
ఇతని రూపం, స్వభావం, బలం, విక్రమం — ఇవన్నీ సంపూర్ణంగా ఉన్నాయ్. నీ కుమారుడు సంపదతో నిండినవాడు, దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
ప్రాపయిష్యతి తత్సర్వం విక్రమేణ సమన్వితః। అస్య వీర్యవతో వీర్యం నానుయాస్యన్తి పార్థివాః
ఇతడు పరాక్రమంతో ఇవన్నీ సాధించగలడు. ఇతని వీరత్వాన్ని ఇతర రాజులు అందుకోలేరు.
పతతో వైనతేయస్య గతిమన్యే యథా ఖగాః। వినాశముపయాస్యన్తి యే చాస్య పరిపన్థినః
వైనతేయుడి వేగాన్ని ఇతర పక్షులు అందుకోలేని విధంగా, ఇతనికి వ్యతిరేకంగా ఉన్నవారు నాశనం అవుతారు.
దేవైరపి విసృష్టాని శస్త్రాణ్యస్య మహీపతే। న రుజం జనయిష్యన్తి గిరేరివ నదీరయాః
రాజా! దేవతలు పంపిన ఆయుధాలు కూడా ఇతనికి హాని చేయవు. నదులు కొండను ఎలాంటి హాని చేయనట్టే ఇతనికి ఏమి కలగదు.
సర్వమూర్ధాభిషిక్తానామేవ మూర్ధ్ని జ్వలిష్యతి। ప్రభాహరోఽయం సర్వేషాం జ్యోతిషామివ భాస్కరః
అన్ని రాజుల మీద ఇతడు ప్రకాశిస్తాడు. అన్ని నక్షత్రాల మధ్య భాస్కరుడు వెలిగినట్టు ఇతడు అందరిలో వెలుగుతాడు.
ఏనమాసాద్య రాజానః సమృద్ధబలవాహనాః। వినాశముపయాస్యన్తి శలభా ఇవ పావకమ్
ఎంతటి బలగాలు, సంపద ఉన్న రాజులు అయినా ఇతడిని ఎదుర్కొంటే, జ్వాలలో పడి పోయే పురుగుల్లా నాశనం అవుతారు.
ఏష శ్రియః సముదితాః సర్వరాజ్ఞాం గ్రహీష్యతి। వర్షాస్వివోదీర్ణజలా నదీర్నదనదీపతిః
సంపదతో నిండిన ఇతడు, వర్షాకాలంలో నదనదీపతి నదుల నీటిని లాగినట్టు, అన్ని రాజుల ఐశ్వర్యాన్ని తనవైపు తిప్పుకుంటాడు.