న సన్తాపో హి వర్త్థః పుత్రకా హృది మాం ప్రతి। ఋషీన్వేద హుతాశో బ్రహ్మ తద్విదితం చ వః
నా హృదయంలో ఎలాంటి బాధ లేదు, నా పిల్లలారా. ఎందుకంటే మునులు, వేదాలు, అగ్నిదేవుడు, బ్రహ్మా—ఇవి అన్నీ మీకు తెలుసు.
ఏవమాశ్వాసితాన్పుత్రాన్భార్యామాదాయ స ద్విజః। మన్దపాలస్తతో దేశాదన్యం దేశం జగామ హ
ఇలా తన కుమారులను ఓదార్చి, ఆ ద్విజుడు భార్యను తీసుకొని ఆ ప్రాంతాన్ని విడిచి మరొక చోటికి వెళ్లాడు.
భగవానాపి తిగ్మాంశుః సమిద్ధః ఖాణ్డవం తతః। దదాహ సహ కృష్ణాభ్యాం జనయఞ్జగతో హితమ్
తర్వాత తేజోమయుడైన సూర్యుడు, కృష్ణుడు, అర్జునుడు కలిసి ఖాండవ వనం దహించి, లోకానికి మేలు చేసారు.
వసామేదోవహాః కుల్యాస్తత్ర పీత్వా చ పావకః। జగామ దర్శయామాస చార్జునమ్
అక్కడ అగ్నిదేవుడు కొవ్వు, మజ్జతో నిండిన ప్రవాహాలను పానమాడి, అర్జునునికి తనను ప్రత్యక్షంగా చూపించాడు.
తతోఽఞన్తరిక్షాద్భగవానవతీర్య పురన్దరః। మరుద్గణైర్వృతః పార్థం కేశవం చేదమబ్రవీత్
ఆ తరువాత పరంధరుడు ఆకాశం నుండి దిగివచ్చి, మారుత్ గణాలతో కూడి, పార్థుడు, కేశవుడిని ఇలా ఉద్దేశించి పలికాడు.
కృతం యువాభ్యాం కర్మేదమమరైరపి దుష్కరమ్। వరం వృణీతం తుష్టోఽస్మి దుర్లభం పురుషేష్విహ
మీ ఇద్దరూ దేవతలకైనా కష్టమైన కార్యాన్ని సాధించారు. నేను సంతోషించాను—ఇప్పుడు మీరు కోరుకున్న వరాన్ని అడగండి, అది మానవులకు దుర్లభమైనదైనా సరే.
పార్థస్తు వరయామాస శక్రాదస్త్రాణి సర్వశః। ప్రదాతుం తచ్చ శక్రస్తు కాలం చక్రే మహాద్యుతిః
పార్థుడు అప్పుడు ఇంద్రుని వద్ద అన్ని ఆయుధాలు కోరాడు. మహాతేజస్వి ఇంద్రుడు వాటిని ఇచ్చేందుకు సమయం నిర్ణయించాడు.
యదా ప్రసన్నో భగవాన్మహాదేవో భవిష్యతి। తదాతుభ్యం ప్రదాస్యామి పాణ్డవాస్త్రాణి సర్వశః
మహాదేవుడు సంతోషిస్తే, అప్పుడు నేను పాండవుల ఆయుధాలన్నింటిని నీకు ఇస్తాను.
అహమేవ చ తం కాలం వేత్స్యామి కురునన్దన। తపసా మహతా చాపి దాస్యామి భవతోఽప్యహమ్
ఆ సమయం ఎప్పుడు వస్తుందో నేనే తెలుసుకుంటాను, కురువంశోద్భవా. గొప్ప తపస్సుతో నీకూ ఆయుధాలు ఇస్తాను.
ఆగ్నేయాని చ సర్వాణి వాయవ్యాని చ సర్వశః। మదీయాని చ సర్వాణి గ్రహీష్యసి ధనఞ్జయ
అగ్నివాయువుల ఆయుధాలన్నీ, నా ఆయుధాలన్నీ కూడా నీవు పొందుతావు, ధనంజయ.
వాసుదేవోఽపి జగ్రాహ ప్రీతిం పార్థేన శాశ్వతీమ్। దదౌ సురపతిశ్చైవ వరం కృష్ణాయ ధీమతే
వాసుదేవుడికీ పార్థుని నుండి శాశ్వతమైన అనుగ్రహం లభించింది. దేవేంద్రుడు కూడా బుద్ధిమంతుడైన కృష్ణునికి వరం ఇచ్చాడు.
ఏవం దత్త్వా వరం తాభ్యాం సహ దేవైర్మరుత్పతిః। హుతాశనమనుజ్ఞాప్య జగామత్రిదివం ప్రభుః
ఇలా వారిద్దరికీ దేవతలతో కలిసి వరాలు ఇచ్చి, మారుత్పతియైన ప్రభువు అగ్నిదేవుని అనుమతి తీసుకొని స్వర్గానికి వెళ్లాడు.
పావకశ్చ తదా దావం దగ్ధ్వసమృగపక్షిణమ్। అహోభిరేకవింశద్భిర్విరరాగ్సుతర్పితః
అప్పుడు అగ్నిదేవుడు ఆ అడవిని జంతువులు, పక్షులతో సహా కాల్చి, ఇరవై ఒక రోజులకు తృప్తిగా నిశ్చింతపడ్డాడు.
జగ్ధ్వా మాంసాని పీత్వా చదాంసి రుధిరాణి చ। యుక్తః పరమయా ప్రీత్యా తావుత్వాచ్యుతార్జునౌ
మాంసం తిని, మజ్జ, రక్తం తాగి, పరమ సంతోషంతో నిండిన అగ్నిదేవుడు కృష్ణుడు, అర్జునుడు ఇద్దరినీ ఉద్దేశించి పలికాడు.
యువాభ్యాం పురుషాగ్ర్యాభ్యాం తతోఽస్మి యథాసుఖమ్। అనుజానామి వాం వీరౌ చరతంత్ర వాఞ్ఛితమ్
మీ ఇద్దరికీ, మహాపురుషులైన వీరులారా, మీరు కోరినట్లు స్వేచ్ఛగా వెళ్లండి. మీ ఇష్టానుసారం ప్రవర్తించండి అని అనుమతిస్తున్నాను.
గాణ్డివం చ ధనుర్దివ్యమక్షౌ చ మహేషుధీ। కపిధ్వజో రథశ్చాయం తవ ద మహామతే
ఇక్కడ ఉన్న గాండీవం అనే దివ్య ధనుస్సు, ఎప్పటికీ తరుగని బాణములతో కూడిన తుంణీ, ఈ వానరధ్వజంతో కూడిన రథం—all ఇవన్నీ నీకే, మహామతి.
అనేన ధనుషా చైవ రథేనానే భారత। విజేష్యసి రణే శత్రూన్సదేవామానుషాన్
ఈ ధనుస్సుతో, ఈ రథంతో, భరత వంశజుడా, నీవు యుద్ధంలో దేవతలైనా, మనుషులైనా నీ శత్రువులను జయిస్తావు.
ఏవం తౌ సమనుజ్ఞాతౌ పావవేమహాత్మనా। అర్జునో వాసుదేవశ్చ దానవశ్చయస్తథా
అలా, అగ్నిదేవుడు అనుమతినిచ్చిన తరువాత, అర్జునుడు, వాసుదేవుడు, అలాగే దానవుడు అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయారు.
పరిక్రమ్య తతః సర్వే త్రయోఽభరతర్షభ। రమణీయే నదీకూలే సహితాముపావిశంన్
తర్వాత, భరత వంశశ్రేష్ఠుడా, ఆ ముగ్గురూ ప్రదక్షిణం చేసి అందరూ కలిసి అందమైన నది తీరంలో కూర్చున్నారు.
నారాయణం నమస్కృత్య నరం చైవ నరోత్తమమ్। దేవీం సరస్వతీం చైవ (వ్యాసం)తతో జయముదీరయేత్
నారాయణునికి, నరుడికి, సరస్వతీ దేవికి, వ్యాసునికి నమస్కరించి, తర్వాత విజయాన్ని పలకాలి.
అర్జునో జయతాం శ్రేష్ఠో మోచయిత్వా మయం తదా। కిం చకార మహాతేజాస్తన్మే బ్రూహి ద్విజోత్తమ
విజయవంతులలో అగ్రగణ్యుడైన అర్జునుడు మాయను విముక్తుడిని చేసిన తరువాత ఏమి చేశాడు? దయచేసి నాకు చెప్పు, మహాశ్రేష్ఠుడా.
శృణు రాజన్నవహితశ్చరితం పూర్వకస్య తే। మోక్షయిత్వా మయం తత్ర పార్థః శస్త్రభృతాం వరః
రాజా! నీ పూర్వీకుడైన అర్జునుడు మాయను విముక్తుడిని చేసిన తరువాత చేసిన కార్యాలను శ్రద్ధగా విను.
గాణ్డివం కార్ముకశ్రేష్ఠం తూణీ చాక్షయసాయకౌ। దివ్యాన్యస్త్రాణి రాజేన్ద్ర దుర్లభాని నృపైర్భువి
గాండీవం అనే ఉత్తమ ధనుస్సు, ఎప్పటికీ తరుగని బాణాలతో కూడిన తుంణీలు, భూమిపై రాజులకు కూడా దుర్లభమైన దివ్యాస్త్రాలు—
రథధ్వజపతాకాశ్చ శ్వేతాశ్వాంశ్చ స వీర్యవాన్। ఏతాని పావకాత్ప్రాప్య ముదా పరమయా యుతః। తస్థౌ పార్థో మహావీర్యస్తదా సహ మయేన సః
రథం, పతాకలు, తెల్లగడ్డలు—ఇవన్నీ అగ్నిదేవుని నుండి పొందిన అర్జునుడు, మాయతో కలిసి, పరమానందంతో అక్కడ నిలిచాడు.
తతోఽబ్రవీన్మయః పార్థం వాసుదేవస్య సన్నిధౌ। `పాణ్డవేన పరిత్రాతస్తత్కృతం ప్రత్యనుస్మరన్
అప్పుడు మాయ, వాసుదేవుని సమక్షంలో, పాండవుని చేసిన ఉపకారాన్ని గుర్తు చేసుకుంటూ అర్జునునితో ఇలా అన్నాడు.
ప్రాఞ్జలిః శ్లక్ష్ణయా వాచా పూజయిత్వా పునః పునః। అస్మాచ్చ కృష్ణాత్సఙ్క్రుద్ధాత్పావకాచ్చ దిధక్షతః
ఆయన చేతులు జోడించి, మృదువైన మాటలతో, పునఃపునః గౌరవం చూపుతూ, కోపంతో ఉన్న కృష్ణునికీ, దహించదలచిన అగ్నికీ నమస్కరించాడు.
త్వయా త్రాతోఽస్మి కౌన్తేయ బ్రూహి కిం కరవాణి తే। `అహం హి విశ్వకర్మా వై అసురాణాం పరన్తప
కౌంతేయా! నువ్వు నన్ను రక్షించావు. నేను నీకు ఏమి చేయాలో చెప్పు. నేను అసురులకు విశ్వకర్మను, శత్రువులను జయించే వాడిని.
తస్మాత్తే విస్మయం కిఞ్చిత్కుర్యామన్యైః సుదుష్కరమ్
కాబట్టి, నేను నీ కోసం, ఇతరులకు సాధ్యపడని ఒక అద్భుతమైన పని చేస్తాను.
ఏవముక్తో మహావీర్యః పార్థో మాయావిదం మయమ్। ధ్యాత్వా ముహూర్తం కౌన్తేయః ప్రహసన్వాక్యమబ్రవీత్
అలా అన్న తరువాత, మహావీరుడైన అర్జునుడు కొంతసేపు ఆలోచించి, చిరునవ్వుతో మాయవిదుడైన మాయతో ఇలా అన్నాడు.
కృతమేవ త్వయా సర్వం స్వస్తి గచ్ఛ మహాఽసుర। ప్రీతిమాన్భవ మే నిత్యం ప్రీతిమన్తో వయం చ తే
నీవు అన్నీ చేసావు. మహాసురుడా! శాంతిగా వెళ్ళు. నీవు ఎప్పుడూ నాపై సంతోషంగా ఉండు. మేము కూడా నిన్ను ఎప్పుడూ సంతోషంగా చూస్తాం.