తతస్తదమృతం దేవో విష్ణురాదాయ వీర్యవాన్। జహార దానవేన్ద్రేభ్యో నరేణ సహితః ప్రభుః
ఆ సమయంలో, శక్తివంతుడైన విష్ణువు, నరుడితో కలిసి, దానవాధిపతుల నుండి అమృతాన్ని పట్టుకొని తీసుకెళ్లాడు.
తతో దేవగణాః సర్వే పపుస్తదమృతం తదా। విష్ణోః సకాశాత్సంప్రాప్య సంభ్రమే తుములే సతి
అప్పుడు, అందరు దేవతలు, విష్ణువు నుండి అమృతాన్ని పొంది, ఆ కలకలమైన సమయంలో దాన్ని తాగారు.
పాయయత్యమృతం దేవాన్హరౌ బాహుబలాన్నరః। నిరోధయతి చాపేన దూరీకృత్య ధనుర్ధరాన్। యే యేఽమృతం పిబన్తి స్మ తే తే యుద్ధ్యన్తి దానవైః;
హరిదేవుని బలంతో నరుడు, దేవతలకు అమృతాన్ని తాగించాడు; తన విల్లుతో ధనుర్ధారులను దూరంగా నెట్టాడు. ఎవరు అమృతం తాగుతారో వారు దానవులతో యుద్ధం చేశారు.
తతః పిబత్సు తత్కాలం దేవేష్వమృతమీప్సితమ్। రాహుర్విబుధరూపేణ దానవః ప్రాపిబత్తదా
అప్పుడు, దేవతలు కోరుకున్న అమృతాన్ని తాగుతున్న సమయంలో, రాహు అనే దానవుడు, దేవత రూపంలో వచ్చి, దాన్ని తాగాడు.
తస్య కణ్ఠమనుప్రాప్తే దానవస్యామృతే తదా। ఆఖ్యాతం చన్ద్రసూర్యాభ్యాం సురాణాం హితకామ్యయా
ఆ దానవుని గొంతులోకి అమృతం చేరినప్పుడు, చంద్రుడు, సూర్యుడు దేవతల మేలుకోసం అది తెలియజేశారు.
తతో భగవతా తస్య శిరశ్ఛిన్నమలంకృతమ్। చక్రాయుధేన చక్రేణ పిబతోఽమృతమోజసా
అప్పుడు, భగవంతుడు తన చక్రాయుధంతో, అమృతాన్ని తాగుతున్న రాహువు తలని శక్తితో వేరు చేశాడు.
తచ్ఛైలశృహ్గప్రఙ్గిమం దానవస్య శిరో మహత్। `చక్రేణోత్కృత్తమపతచ్చాలయద్వసుధాతలమ్
ఆ దానవుని తల, కొండ శిఖరాన్ని పోలినదిగా, చక్రంతో కోసి పడగానే భూమిని కంపింపజేసింది.
చక్రచ్ఛిన్నం ఖముత్పత్య ననాదాతిభయంకరమ్। తత్కబన్ధం పపాతాస్య విస్ఫురద్ధరణీతలే
చక్రంతో తల కోసిన శరీరం ఆకాశంలోకి ఎగిరి భయంకరంగా అరవింది; ఆ తలలేని శరీరం భూమిపై విరిగి పడింది.
త్రయోదశ సహస్రాణి చతురశ్రం సమన్తతః। సపర్వతవనద్వీపాం దైత్యస్యాకమ్పయన్మహీమ్
పర్వతాలు, అడవులు, ద్వీపాలతో కూడిన దానవుని భూమి, పదమూడు వేల దిక్కులలో కంపించిపోయింది.
తతో వైరవినిర్బన్ధః కృతో రాహుముఖేన వై। శాశ్వతశ్చన్ద్రసూర్యాభ్యాం గ్రసత్యద్యాపి చైవ తౌ
అప్పటి నుంచి రాహువు ద్వారానే శత్రుత్వం ఏర్పడింది; అందుకే ఇప్పటికీ రాహువు చంద్రుని, సూర్యుని పట్టుకుని మింగుతూనే ఉన్నాడు.
విహాయ భగవాంశ్చాపి స్త్రీరూపమతులం హరిః। నానాప్రహరణైర్భీమైర్దానవాన్తమకమ్పయత్
ఆ సమయంలో భగవంతుడు హరి తన అపూర్వమైన స్త్రీరూపాన్ని వదిలి, భయంకరమైన ఆయుధాలతో దానవులను భయపెట్టాడు.
తతః ప్రవృత్తః సంగ్రామః సమీపే లవణామ్భసః। సురాణామసురాణాం చ సర్వఘోరతరో మహాన్
అప్పుడే ఉప్పు నీటి సముద్రం దగ్గర దేవతలు, దానవుల మధ్య ఘోరమైన యుద్ధం ప్రారంభమైంది.
ప్రాసాశ్చ విపులాస్తీక్ష్ణా న్యపతన్త సహస్రశః। తోమరాశ్చ సుతీక్ష్ణాగ్రాః శస్త్రాణి వివిధాని చ
విపులమైన, పదునైన భల్లాలు వేలాది సంఖ్యలో పడ్డాయి; అలాగే అతి పదునైన టోమరాలు, ఇతర ఆయుధాలు కూడా అక్కడ పడిపోయాయి.
తతోఽసురాశ్చక్రభిన్నా వమన్తో రుధిరం బహు। అసిశక్తిగదారుగ్ణా నిపేతుర్ధరణీతలే
తర్వాత దానవులు చక్రంతో గాయపడి, రక్తం పారుస్తూ, ఖడ్గాలు, శక్తులు, గదలు, దండాలతో గాయపడి భూమిపై పడిపోయారు.
ఛిన్నాని పట్టిశైశ్చైవ శిరాంసి యుధి దారుణైః। తప్తకాఞ్చనమాలీని నిపేతురనిశం తదా
పోరులో దారుణమైన కత్తులతో కోసిన, వేడి బంగారు హారాలు ధరించిన తలలు ఆ సమయమంతా నిరంతరం భూమిపై పడిపోయాయి.
రుధిరేణానులిప్తాఙ్గా నిహతాశ్చ మహాసురాః। అద్రీణామివ కూటాని ధాతురక్తాని శేరతే
రక్తంతో తడిసిన అవయవాలతో, గొప్ప దానవులు పడి ఉండిపోయారు; అవి ఖనిజాలతో ఎర్రబడిన కొండ శిఖరాల్లా కనిపించాయి.
ఆహాకారః సమభవత్తత్ర తత్ర సహస్రశః। అన్యోన్యంఛిన్దతాం శస్త్రైరాదిత్యే లోహితాయతి
అక్కడక్కడ వేలాది మంది ఆయుధాలతో ఒకరినొకరు కొడుతూ అరుపులు, కేకలు పెట్టారు; ఆ సమయంలో సూర్యుడు ఎర్రగా మారిపోయాడు.
పరిఘైరాయసైస్తీక్ష్ణైః సన్నికర్షే చ ముష్టిభిః। నిఘ్నతాం సమరేఽన్యోన్యం శబ్దో దివమివాస్పృశత్
పదునైన ఇనుప దండాలతో, దగ్గరగా ముష్టులతో ఒకరినొకరు కొడుతూ చేసిన శబ్దం ఆకాశాన్ని తాకినట్టు వినిపించింది.
ఛిన్ధిభిన్ధి ప్రధావ త్వం పాతయాభిసరేతి చ। వ్యశ్రూయన్త మహాఘోరాః శబ్దాస్తత్ర సమన్తతః
కోరు! పగలు! పారిపో! పడగొట్టు! దాడి చేయి! — ఇలా భయంకరమైన అరుపులు అన్ని వైపులా వినిపించాయి.
ఏవం సుతుములే యుద్ధే వర్తమానే మహాభయే। నరనారాయణౌ దేవౌ సమాజగ్మతురాహవమ్
అలా ఆ ఘోరమైన, కలకలమైన యుద్ధం జరుగుతుండగా, నరుడు, నారాయణుడు ఆ యుద్ధంలో ప్రవేశించారు.
తత్ర దివ్యం ధనుర్దృష్ట్వా నరస్య భగవానపి। చిన్తయామాస తచ్చక్రం విష్ణుర్దానవసూదనమ్
అక్కడ నరుని దివ్య ధనుస్సును చూసి, విష్ణువు తన చక్రాన్ని ఆలోచించాడు.
తతోఽమ్బరాచ్చిన్తితమాత్రమాగతం మహాప్రభం చక్రమమిత్రతాపనమ్। విభావసోస్తుల్యమకుణ్ఠమణ్డలం సుదర్శనం సంయతి భీమదర్శనమ్
విష్ణువు ఆలోచించగానే, ఆకాశం నుండి సుదర్శన చక్రం వెలిగిపోతూ, శత్రువులకు భయంకరంగా, సూర్యుని వలె ప్రకాశిస్తూ, యుద్ధంలో భయపెట్టేలా ప్రత్యక్షమైంది.
తదాగతం జ్వలితహుతాశనప్రభం భయంకరం కరికరబాహురచ్యుతః। ముమోచ వై ప్రబలవదుగ్రవేగవా- న్మహాప్రభం పరనగరావదారణమ్
ఆ చక్రం యజ్ఞాగ్ని వంటి జ్వాలలతో, భయంకరంగా, బలమైన భుజాలు కలిగిన అచ్యుతుడు దాన్ని ఉగ్రవేగంతో విసిరాడు; అది శత్రు నగరాలను నాశనం చేయడానికి వెలిగిపోతూ దూసుకెళ్లింది.
తదన్తకజ్వలనసమానవర్చసం పునఃపునర్న్యపతత వేగవత్తదా। విదారయద్దితిదనుజాన్సహస్రశః కరేరితం పురుషవరేణ సంయుగే
ప్రళయాగ్ని వంటి తేజస్సుతో ఆ చక్రం మళ్లీ మళ్లీ వేగంగా పడి, యుద్ధంలో పురుషోత్తముడు విసిరినదిగా, దితి కుమారులను వేలాదిగా చీల్చి వేసింది.
దహత్క్వచిజ్జ్వలన ఇవావలేలిహ- త్ప్రసహ్య తానసురగణాన్న్యకృన్తత। ప్రవేరితం వియతి ముహుః క్షితౌ తథా పపౌ రణే రుధిరమథో పిశాచవత్
కొన్నిసార్లు అగ్ని లా మండుతూ, ఆ అసురులను భయంకరంగా చంపాడు. వారిని మళ్లీ మళ్లీ ఆకాశంలోకి విసిరి, భూమిపై పడేసి, యుద్ధంలో పిశాచంలా రక్తాన్ని తాగాడు.
తథాఽసురా గిరిభిరదీనచేతసో ముహుర్ముహుః సురగణమార్దయంస్తదా। మహాబలా విగలితమేఘవర్చసః సహస్రశో గగనమభిప్రపద్యహ
అప్పుడు అసురులు, మనస్సు నిస్సత్తువై, పర్వతాలతో దేవతలపై మళ్లీ మళ్లీ దాడి చేశారు. వారి గొప్ప బలం, కాంతి మేఘాలు చిందినట్టు తగ్గిపోయి, వేలాదిగా ఆకాశంలోకి పరుగెత్తారు.
అథామ్బరాద్భయజననాః ప్రపేదిరే సపాదపా బహువిధమేఘరూపిణః। మహాద్రయః పరిగలితాగ్రసానవః పరస్పరం ద్రుతమభిహత్య సస్వనాః
తర్వాత, ఆకాశం నుంచి భయంకరమైన పర్వతాలు, చెట్లతో కూడి, మేఘాల్లా అనేక రూపాల్లో కింద పడిపోయాయి. వాటి శిఖరాలు విరిగిపడి, అవి ఒకదానికొకటి గట్టిగా ఢీకొని పెద్ద శబ్దం చేశాయి.
తతో మహీ ప్రవిచలితా సకాననా మహాద్రిపాతాభిహతా సమన్తతః। పరస్పరం భృశమభిగర్జతాం ముహూ రణాజిరే భృశమభిసంప్రవర్తితే
ఆ పర్వతాలు పడిపోవడంతో, అడవులతో కూడిన భూమి అంతటా కంపించింది. యుద్ధం ఉధృతంగా సాగుతుండగా, పర్వతాలు మళ్లీ మళ్లీ గట్టిగా అరుస్తూ ఒకదానికొకటి ఢీకొన్నాయి.
నరస్తతో వరకనకాగ్రభూషణై- ర్మహేషుభిర్గగనపథం సమావృణోత్। విదారయన్గిరిశిఖరాణి పత్రిభి- ర్మహాభయేఽసురగణవిగ్రహే తదా
అప్పుడొక మనిషి, ఉత్తమమైన బంగారు అలంకారాలు ధరించి, శక్తివంతమైన బాణాలతో ఆకాశాన్ని నిండా కప్పేశాడు. తన బాణాలతో పర్వత శిఖరాలను చీల్చి, ఆ మహాయుద్ధంలో అసుర గణాలకు భయాన్ని కలిగించాడు.
తతో మహీం లవణజలం చ సాగరం మహాసురాః ప్రవివిశురర్దితాః సురైః। వియద్గతం జ్వలితహుతాశనప్రభం సుదర్శనం పరికుపితం నిశామ్య తే
తర్వాత, దేవతల చేత బాధపడిన మహాసురులు, భూమిలోకి, ఉప్పు సముద్రంలోకి ప్రవేశించారు. ఆ సమయంలో, ఆకాశంలో అగ్నిలా మండుతున్న సుదర్శనాన్ని చూసి వారు భయపడ్డారు.