తతోఽక్షమాత్రా వ్యసృజన్ధారాః శతసహస్రశః। చోదితా దేవరాజేన జలదాః ఖాణ్డవం ప్రతి
అప్పుడా దేవేంద్రుని ప్రేరణతో మేఘాలు, ఖాండవం వైపు లక్షలాది నీటి ప్రవాహాలను, రథపు చక్రం పరిమాణంలో వదిలాయి.
అసంప్రాప్తాస్తు తా ధారాస్తేజసా జాతవేదసః। ఖ ఏవ సముశుష్యన్త నకాశ్చిత్పావకం గతాః
కానీ ఆ ప్రవాహాలు, జాతవేదసు తేజంతో ఆకాశంలోనే ఆరిపోయాయి. ఒక్కదాని కూడా అగ్నిని తాకలేదు.
తతో నముచిహా క్రుద్ధో భృశమర్చిష్మతస్తదా। పునరేవ మహామేఘైరమ్భాంసి వ్యసృజద్బహు
అప్పుడు నముచిని సంహరించిన వాడు, ఆ మంటలతో కోపంతో, మళ్లీ భారీ మేఘాలతో గట్టి వర్షాన్ని కురిపించాడు.
అర్చిర్ధారాభిసంబద్ధం ధూమవిద్యుత్సమాకులమ్। బభూవ తద్వనం ఘోరం స్తనయిత్నుసమాకులమ్
ఆ అడవి మంటల ప్రవాహాలు, పొగ, మెరుపులతో నిండిపోయి, ఉరుములతో భయంకరంగా మారింది.
తథా శైలనిపాతేన భీషితాః ఖాణ్డవాలయాః। దానవా రాక్షసా నాగాస్తరక్ష్వృక్షవనౌకసః
అలా పర్వతాలు పడిపోవడంతో భయపడిన ఖాండవవాసులు — దానవులు, రాక్షసులు, నాగులు, పులులు, ఎలుగుబంట్లు, అడవి జీవులు —
ద్విపాః ప్రభిన్నాః శార్దూలాః సింహాః కేసరిణస్తథా। మృగాశ్చ మహిషాశ్చైవ శతశః పక్షిణస్తథా
ఏనుగులు చీలిపోయి, పులులు, సింహాలు, జుట్టు ఉన్న జంతువులు, మృగాలు, మేషాలు, వందలాది పక్షులు కూడా అక్కడ కనిపించాయి.
సముద్విగ్నా విససృపుస్తథాన్యా భూతజాతయః। తం దావం సముదైక్షన్త కృష్ణౌ చాభ్యుద్యతాయుధౌ
అన్ని జీవులు భయంతో పరుగెత్తాయి. అప్పుడు ఆ అగ్ని, అలాగే ఆయుధాలు ఎత్తుకున్న కృష్ణుడు, అర్జునుడు ఇద్దరినీ చూశారు.
ఉత్పాతనాదశబ్దేన త్రాసితా ఇవ చాభవన్। తే వనం ప్రసమీక్ష్యాథ దహ్యమానమనేకధా
అపశకునాల శబ్దం విన్నట్టు భయంతో ఉన్న వారు, ఆ అడవి అనేక చోట్ల మంటల్లో కాలిపోతున్నదని చూశారు.
కృష్ణమభ్యుద్యతాస్త్రం చ నాదం ముముచురుల్బణమ్। తేన నాదేన రౌద్రేణ నాదేన చ విభావసోః
కృష్ణుడు ఆయుధాన్ని ఎత్తి ఉన్నదాన్ని చూసి వారు భయంకరమైన అరుపు వదిలారు. ఆ అరుపుతో, అగ్నిప్రమాద శబ్దంతో,
రరాస గగనం కృత్స్నముత్పాతజలదైరివ। తతః కృష్ణో మహాబాహుః స్వతేజోభాస్వరం మహత్
ఆకాశమంతా గర్జనతో నిండిపోయింది, అశుభ మేఘాలు మ్రోగినట్టు. వెంటనే మహాబాహువు అయిన కృష్ణుడు తన తేజస్సుతో ప్రకాశించే గొప్ప చక్రాన్ని వదిలాడు.
చక్రం వ్యసృజదత్యుగ్రం తేషాం నాశాయ కేశవః। తేనార్తా జాతయః క్షుద్రాః సదానవనిశాచరాః
కేశవుడు అత్యంత భయంకరమైన చక్రాన్ని వారిని నాశనం చేయడానికి విసిరాడు. దాంతో, ఆ దుష్ట జాతులు—దానవులు, రాత్రిపూట సంచరించే రాక్షసులు—
నికృత్తాః శతశః సర్వా నిపేతురనలం క్షణాత్। తత్రాదృశ్యన్త తే దైత్యాః కృష్ణచక్రవిదారితాః
వందల సంఖ్యలో కోసివేయబడి, ఒక్క క్షణంలోనే అగ్నిలో పడిపోయారు. అక్కడ కృష్ణుని చక్రంతో చీలిపోయిన దైత్యులు కనిపించారు.
వసారుధిరసంపృక్తాః సన్ధ్యాయామివ తోయదాః। పిశాచాన్పక్షిణో నాగాన్పశూంశ్చైవ సహస్రశః
వెన్న, రక్తంతో తడిసిపోయి, సాయంత్రం మేఘాల్లా కనిపించారు. పిశాచులు, పక్షులు, నాగులు, జంతువులు వేల సంఖ్యలో
నిఘ్నంశ్చరతి వార్ష్ణేయః కాలవత్తత్ర భారత। క్షిప్తం క్షిప్తం పునశ్చక్రం కృష్ణస్యామిత్రఘాతినః
వృష్ణివంశజుడు కాలంలా సంచరిస్తూ వారిని సంహరించాడు, ఓ భారతా! శత్రువులను నాశనం చేసే కృష్ణుడు తన చక్రాన్ని మళ్లీ మళ్లీ విసిరాడు.
ఛిత్త్వానేకాని సత్వాని పాణిమేతి పునః పునః। తథా తు నిఘ్నతస్తస్య పిశాచోరగరాక్షసాన్
అదే చక్రం ఎన్నో ప్రాణులను కోసి, ప్రతి సారి తిరిగి కృష్ణుని చేతికి వచ్చేది. అలా పిశాచులు, నాగులు, రాక్షసులను సంహరిస్తూ,
బభూవ రూపమత్యుగ్రం సర్వభూతాత్మనస్తదా। సమేతానాం చ సర్వేషాం దానవానాం చ సర్వశః
అప్పుడు సమస్త భూతాత్ముడైన కృష్ణుని రూపం అత్యంత భయంకరంగా మారింది.
విజేతా నాభవత్కశ్చిత్కృష్ణపాణ్డవయోర్మృధే। తయోర్బలాత్పరిత్రాతుం తం చ దావం యదా సురాః
అక్కడ కూడిన అన్ని దానవుల్లో ఎవ్వరూ కృష్ణుడు, అర్జునుడు ఇద్దరిని యుద్ధంలో జయించలేకపోయారు.
నాశక్నువఞ్శమయితుం తదాఽభూవన్పరాఙ్ముఖాః। శతక్రతుస్తు సంప్రేక్ష్య విముఖానమరాంస్తథా
దేవతలు బలవంతంగా ఆ అగ్నిని ఆపలేక, అదాన్ని శాంతింపజేయలేక, వెనక్కు తిరిగారు.
బభూవ ముదితో రాజన్ప్రశంసన్కేశవార్జునౌ। నివృత్తేష్వథ దేవేషు వాగువాచాశరీరిణీ
దేవతలు వెనక్కు తిరిగినప్పుడు, శతక్రతువు ఆనందంతో కృష్ణుడు, అర్జునుడిని ప్రశంసించాడు, ఓ రాజా!
శతక్రతుం సమాభాష్య మహాగమ్భీరనిఃస్వనా। న తే సఖా సన్నిహితస్తక్షకో భుజగోత్తమః
దేవతలు వెనక్కు వెళ్లిన తర్వాత, గొప్ప గంభీరమైన శబ్దంతో శరీరంలేని వాణి శతక్రతువుతో ఇలా చెప్పింది:
దాహకాలే ఖాణ్డవస్య కురుక్షేత్రం గతో హ్యసౌ। న చ శక్యౌ యుధా జేతుం కథంచిదపి వాసవ
నీ స్నేహితుడు తక్షకుడు, భుజగశ్రేష్ఠుడు, ఖాండవ దహనం సమయంలో ఇక్కడ లేడు; అతడు కురుక్షేత్రానికి వెళ్లిపోయాడు.
వాసుదేవార్జునావేతౌ నిబోధ వచనాన్మమ। నరనారాయణావేతౌ పూర్వదేవౌ దివి శ్రుతౌ
వాసుదేవుడు, అర్జునుడు యుద్ధంలో ఎవరూ జయించలేరు; నా మాట విను, వీరిద్దరూ నరనారాయణులు, పూర్వకాల దేవతలు, స్వర్గంలో ప్రసిద్ధులు.
భవానప్యభిజానాతి యద్వీర్యౌ యత్పరాక్రమౌ। నైతౌ శక్యౌ దురాధర్షౌ విజేతుమజితౌ యుధి
వీరిద్దరి శక్తి, పరాక్రమం నీకూ తెలుసు. వీరిద్దరిని యుద్ధంలో ఎవరూ జయించలేరు, వీరు దుర్జేయులు, అపరాజితులు.
అపి సర్వేషు లోకేషు పురాణావృషిసత్తమౌ। పూజనీయతమావేతావపి సర్వైః సురాసురైః
ప్రపంచాలన్నిటిలో, అన్ని జీవుల్లో వీరిద్దరూ పురాతన ఋషిశ్రేష్ఠులు. దేవతలు, అసురులు అందరూ వీరిద్దరిని పూజించాలి.
యక్షరాక్షసగన్ధర్వనరకిన్నరపన్నగైః। తస్మాదితః సురైః సార్ధం గన్తుమర్హసి వాసవ
యక్షులు, రాక్షసులు, గంధర్వులు, మనుషులు, కిన్నరులు, నాగులతో పాటు, దేవతలతో కలిసి ఇక్కడి నుండి వెళ్లిపోవాలి, వాసవా.
దిష్టం చాప్యనుపశ్యైతత్ఖాణ్డవస్య వినాశనమ్। ఇతి వాక్యముపశ్రుత్య తథ్యమిత్యమరేశ్వరః
ఈ ఖాండవ వనం నాశనం కావడం విధిగా నిర్ణయించబడింది అని చూడు. ఈ మాటలు విని, అమరేశ్వరుడు అవి నిజమే అని గ్రహించాడు.
క్రోధామర్షౌ సముత్సృజ్య సంప్రతస్థే దివం తదా। తం ప్రస్థితం మహాత్మానం సమవేక్ష్య దివౌకసః
కోపం, అసహనం వదిలేసి, ఆ సమయంలో అతడు స్వర్గానికి బయలుదేరాడు. ఆ మహాత్ముడు వెళ్లిపోతున్నాడని స్వర్గవాసులు చూశారు.
సహితాః సేనయా రాజన్ననుజగ్ముః పురన్దరమ్। దేవరాజం తదా యాన్తం సహ దేవైరవేక్ష్య తు
రాజా, వారు తమ సైన్యంతో కలిసి పురందరుని వెంబడించారు. దేవతలతో కలిసి దేవరాజు వెళ్ళిపోతున్నాడని చూసి—
వాసుదేవార్జునౌ వీరౌ సింహనాదం వినేదతుః। దేవరాజే గతే రాజన్ప్రహృష్టౌ కేశవార్జునౌ
వాసుదేవుడు, అర్జునుడు ఆ వీరులు సింహంలా గర్జించారు. దేవరాజు వెళ్లిపోయిన తర్వాత, కేశవుడు, అర్జునుడు ఎంతో ఆనందించారు.
నిర్విశఙ్కం వనం వీరౌ దాహయామాసతుస్తదా। స మారుత ఇవాభ్రాణి నాశయిత్వాఽర్జునః సురాన్
ఆ ఇద్దరు వీరులు భయమేమీ లేకుండా ఆ అడవిని కాల్చడం ప్రారంభించారు. వాయువు మేఘాలను చెదరగొట్టినట్టు అర్జునుడు దేవతలను సంహరించాడు.