ఒకసారి, ఋషులందరి మధ్య రూరు అనే యువకుడు, బ్రాహ్మణులు చెప్పిన ఆస్తిక కథను పూర్తిగా వినబోతున్నానని విన్నాడు. ఆ సమయంలో, Dundubhi అనే ప్రసిద్ధ ఋషి, "రూరు, బ్రాహ్మణులు చెప్పిన ఆస్తిక మహా కథను నీవు పూర్తిగా వినబోతావు. నేను త్వరగా వెళ్లిపోవాల్సిన అవసరం ఉంది," అని చెప్పాడు. Dundubhi అలా చెప్పిన వెంటనే, అతను తన యోగశక్తితో ఒక్కసారిగా కనుమరుగయ్యాడు. రూరు, Dundubhi అంత అద్భుతంగా అదృశ్యమవడాన్ని చూసి, ఆశ్చర్యంతో తన మనసు పట్టుకుంది. రూరు తన శక్తిని మొత్తం ఉపయోగించి, Dundubhi ని వెతకడానికి అన్ని వైపులా పరుగెత్తాడు. కానీ ఎంతో అలసిపోయి, చివరికి నేలపై పడిపోయాడు. ఆ స్థితిలో, అతను లోతుగా మూర్చపోయి, Dundubhi చెప్పిన మాటలు నిజమేనా అని మళ్లీ మళ్లీ ఆలోచిస్తూ, శూన్యంగా మారిపోయాడు. కొంతసేపటి తరువాత, రూరు మళ్లీ చైతన్యాన్ని పొందాడు. తన తండ్రికి Dundubhi చెప్పిన మాటలను, ఆ అర్థవంతమైన విషయాలను పూర్తిగా వివరించాడు. ఆస్తిక మాటల గురించి మరొకసారి తన తండ్రిని అడిగాడు. అతని తండ్రి Dundubhi చెప్పిన కథను రూరుకు వివరంగా చెప్పాడు. రూరు, ఆ కథను పూర్తిగా, నిజంగా వినాలని కోరాడు. అతను అడిగినప్పుడు, తన తండ్రి అన్ని వివరాలను చెప్పాడు. "జనమేజయ అనే రాజు, నాగుల నాశనానికి నాగయాగాన్ని ఎందుకు నిర్వహించాడు? ఆ కథను నాకు చెప్పు," అని రూరు అడిగాడు. "ఓ సౌతి, ఆస్తికుడు నాగులను ఎలా విడిపించాడు? ఆస్తికుడు ఎవరు, ఆయన ఏ వంశానికి చెందినవారు? నాగయాగాన్ని నిర్వహించిన రాజు ఎవరి కుమారుడు? ఆస్తికుడు ఎవరి కుమారుడు? ఈ కథను పూర్తిగా, సత్యంగా చెప్పు. నేను ఈ మధురమైన కథను పూర్తిగా వినాలని కోరుకుంటున్నాను," అని అడిగాడు. ఆస్తికుడు, పురాతన కాలంలో ప్రసిద్ధ బ్రాహ్మణుడు. కృష్ణద్వైపాయనుడు (వ్యాసుడు) నైమిశారణ్యంలో ఉన్న ఋషులకు చెప్పిన కథను, రూరుకు తండ్రి లోమహర్షణ సూతుడు వినిపించాడు. అతను వ్యాసుని విద్యార్థి, జ్ఞానవంతుడుగా, బ్రాహ్మణులలో ప్రసిద్ధుడుగా, Dundubhi చెప్పిన కథను పూర్తిగా, సత్యంగా చెప్పాడు. "ఆస్తికుడి తండ్రి, ప్రజాపతి కి సమానమైన ప్రభువుగా, బ్రహ్మచారి, తక్కువ ఆహారం తీసుకునే, ఎప్పుడూ కఠిన తపస్సులో నిమగ్నమైనవాడు. అతను జరత్కారు అని పిలవబడేవాడు. అతనికి గొప్ప తపస్సు శక్తి, ధర్మంలో నిపుణుడు, తన నియమాల్లో స్థిరంగా ఉండేవాడు. ఒకసారి, ఆ మహాత్ముడు తపస్సు శక్తితో, భూమి అంతటా తిరిగాడు. ప్రతి సాయంత్రం, ఏ ఋషి ఆశ్రయాన్ని పొందితే అక్కడ ఉండేవాడు. పవిత్ర స్థలాల్లో స్నానాలు చేసి, అన్ని వైపులా తిరిగి, కఠిన నియమాలతో, తపస్సు చేయడం అంత తేలిక కాదు. ఆ మహాత్ముడు ఆహారం తీసుకోకుండా, గాలిని మాత్రమే పీల్చుతూ, శరీరాన్ని ఎండబెట్టుకుంటూ, కదలకుండా, అగ్నిలా ప్రకాశిస్తూ, ఇక్కడ అక్కడ తిరిగాడు. ఒకసారి, అతను ఒక గొప్ప గుంతలో, పాదాలు పైకి, ముఖాలు కిందకు ఉండే స్థితిలో వేలాడుతున్న తన పూర్వికులను చూశాడు. ఆ పూర్వికులను చూసి, జరత్కారు అడిగాడు: "మీరు ఎవరు? ఈ గుంతలో, ముఖాలు కిందకు వేలాడుతున్న మీరు ఎవరు?" వారు వీరాణా గడ్డి తాడికి వేలాడుతూ, చుట్టూ ఉండే గుంతలో, ఎలుక దాచినట్లు, నిశ్శబ్దంగా ఉండేవారు. "మేము యాయావరులు, వ్రతాల్లో స్థిరంగా ఉండే ఋషులు. మా వంశం తగ్గిపోవడం వల్ల, బ్రాహ్మణా, మేము భూమికి దిగిపోయాము. మా వంశంలో, ఒక్కరు మాత్రమే, జరత్కారు అనే పేరు కలిగినవాడు, దుర్దృష్టవంతుడిగా, తపస్సు చేయడంలో నిమగ్నమయ్యాడు. అతను neither సంతానం కలిగించాలనుకోడు, neither భార్యను తీసుకోవాలనుకోడు; మాయలో పడిపోయాడు. అందుకే, మా వంశం నాశనమై, మేము ఈ గుంతలో వేలాడుతున్నాము. మా రక్షకుడు ఉన్నా, మేము సహాయపడలేము; పాపులు లాగా, మన వంశం భూమిలో లేకపోతే, సుఖం పోయింది. వారు ధర్మకర్మలు చేసినా, స్వర్గంలో స్థానం పొందరు. నీవు ఎవరు? నీవు మా బంధువులా, మాకు దుఃఖపడుతున్నావు? మేము తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాము, నీవు ఎవరు? ఎందుకు మాకు దుఃఖపడుతున్నావు?" జరత్కారు, "నా పూర్వికులు, తండ్రులు, తాతలు, మీరు ఇక్కడ ఉన్నారు. నేను జరత్కారు నేనే. మీరు చెప్పండి, నేను ఈ రోజు ఏమి చేయాలి?" అని అడిగాడు. "ప్రియమైనవాడా, మా వంశం కొనసాగించడానికి ప్రయత్నించు—నీ కోసం, మా కోసం, లేదా ధర్మం కోసం అయినా. సంతానం లేని వారు, ధర్మఫలాలు, తపస్సు చేసినా, తండ్రులు పొందిన స్థితిని పొందరు. అందుకే, భార్యను తీసుకోవడానికి ప్రయత్నించు, సంతానం కోసం మనసును పెట్టు. మా ఆదేశం ప్రకారం, ఇది మాకు ఉత్తమమైనది," అని వారు చెప్పారు. "నేను నా కోసం, సంపద కోసం, జీవితం కోసం భార్యను తీసుకోను; మీ కోసం మాత్రమే, నేను పెళ్లి చేసుకుంటాను," అని జరత్కారు అన్నాడు. "ఒక నియమం ప్రకారం మాత్రమే చేస్తాను; నా పేరుతో, ఆమె తపస్సులో నిమగ్నంగా ఉండే కన్యను, బంధువులు దానం చేస్తే, నేను పెళ్లి చేసుకుంటాను. అంతటి పేదవాడికి ఎవరు భార్యను ఇస్తారు? కానీ, దానంగా ఇస్తే, నేను స్వీకరిస్తాను. పెళ్లి కోసం ప్రయత్నిస్తాను, ఈ నియమం ప్రకారం మాత్రమే, వేరేలా కాదు." "ఆ కలయిక ద్వారా, మీ విముక్తికి ఒక సంతానం జన్మిస్తుంది. మీరు శాశ్వత స్థానం పొందుతారు. నా పూర్వికులు ఆనందించాలి," అని జరత్కారు నిశ్చయంగా చెప్పాడు.