సుప్రతీకుడు, విభవసు అనే సోదరులు ధన లోలతతో పరస్పరం విడిపోయి, తమ తమ సంపదపై మక్కువతో మాయలో పడిపోయారు. అలాంటి వారిలో శత్రువులు మిత్రుల వేషంలో కలహాన్ని రగిలించేవారు. వీరు విడిపోయినట్టు తెలిసిన తరువాత, ఇతరులు మరింత కలహాన్ని పెంపొందించి, వారిని పరస్పరంగా యుద్ధంలో నెట్టారు. అలా విభజన జరిగినవారికి త్వరగా వినాశనం సంభవిస్తుంది. అందుకే, ధర్మవంతులు సోదరుల విభేదాన్ని ప్రశంసించరు. అయినా, ఇలా చెప్పినా, సుప్రతీకుడు రాత్రింబగలు విభజనకే పట్టుబడుతూనే ఉన్నాడు. ఈ విధంగా అతను పదే పదే ఒత్తిడి చేయగా, విభవసు అతనిని శపించాడు: "పెద్దల బోధనలకు లోబడని, పరస్పరం అనుమానం చేసేవారికి..." అని మొదలుపెట్టి, "నీవు ధనాన్ని విభజన ద్వారా పొందాలని కోరుకుంటున్నావు కాబట్టి, సుప్రతీకా, నీవు ఏనుగు రూపాన్ని పొందుతావు" అని శపించాడు. అప్పుడు సుప్రతీకుడు కూడా విభవసును "నీవు నీటిలో నివసించే తాబేలు అవుతావు" అని శపించాడు. అలా పరస్పరం శాపాలు వేసుకున్న వీరిద్దరూ, ధన లోభంతో మాయలో పడి, ఒక్కరు ఏనుగుగా, మరొకరు తాబేలుగా జన్మించారు. జంతువుల రూపంలో జన్మించినా, కోపం, ద్వేషం వల్ల వారు పరస్పర ద్వేషంతో, తమ తమ బలాన్ని, శక్తిని గర్విస్తూ ఉండేవారు. ఈ సరస్సులో, వీరిద్దరూ అపారమైన పరిమాణంతో ఉండగా, పాత శత్రుత్వాన్ని కొనసాగిస్తూ, ఏనుగు అయిన సుప్రతీకుడు అక్కడికి వచ్చాడు. అతని గర్జనతో ఆ సరస్సులో ఉన్న తాబేలు నీటిలో నుండి పైకి వచ్చాడు; అతని భారీ శరీరం వల్ల మొత్తం సరస్సు కంపించిపోయింది. ఆ సమయంలో, ఏనుగు తన సొమ్ము చుట్టుకుని నీటిలోకి దూకాడు; అతని దంతాలు, సొమ్ము, తోక, కాళ్లు—all vigorously moving. ఏనుగు సరస్సును కంపించేలా ఊపిరిగా పోయాడు. తాబేలు తల పైకెత్తి, యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యాడు. అప్పుడు, ఏనుగు ఆరు యోజనాల ఎత్తుతో, పది యోజనాల పొడవుతో ఉండగా, తాబేలు మూడు యోజనాల ఎత్తుతో, పది యోజనాల పరిధితో ఉండేవాడు. వీరిద్దరూ పరస్పర వినాశనాన్ని కోరుతూ, తమ బలాన్ని ప్రయోగిస్తూ యుద్ధానికి దిగారు. ఈ సమయంలో, గరుడునికి "అది ఒక మహా పర్వతంలా, భయంకరమైన రూపంతో ఉన్న ఏనుగును, అమృతంతో పాటు తిను" అని చెప్పబడింది. గరుడుని తండ్రి అతనికి శుభమయమైన కర్మలు నిర్వహించి, "దేవతలతో నీ యుద్ధంలో శుభం కలగాలని" ఆశీర్వదించాడు. బ్రాహ్మణులు, పశువులు, ఇతర శుభదాయకమైన వస్తువులు, ప్రయాణానికి కావాల్సిన ఆశీర్వాదాలు—all were given to Garuda. "నీవు దేవతలతో యుద్ధంలో పోరాడుతున్నప్పుడు, ఋగ్వేద, యజుర్వేద, సామవేద మంత్రాలు, శుద్ధికరమైన మంత్రాలు, హవిస్సులు, రహస్య బోధనలు, సంపూర్ణ వేద—all will strengthen you," అని తండ్రి గరుడునికి చెప్పాడు. గరుడుడు తండ్రికి నమస్కరించి, అక్కడి నుంచి బయలుదేరాడు. ఆకాశంలో వేగంగా ప్రయాణిస్తూ, వివిధ పక్షులతో నిండిన పవిత్ర జలాన్ని చూసాడు. తండ్రి మాటలు గుర్తు చేసుకుని, అతడు ఒక్క పంజాతో ఏనుగును, ఇంకొక పంజాతో తాబేలును పట్టుకుని, గగనంలోకి ఎగిరిపోయాడు. ఆకాశంలో ప్రయాణిస్తూ, అతను దివ్య వృక్షాల దగ్గరకు చేరాడు. అతని రెక్కల గాలితో ఆ వృక్షాలు భయంతో వణికిపోయాయి. ఆ స్వర్ణశాఖలతో, కదిలే కొమ్మలతో ఉన్న కల్పవృక్షాలు "మనము విరిగిపోవద్దు" అని భయపడ్డాయి. తరువాత, గరుడుడు మరింత అపూర్వమైన, బంగారం, వెండి, వైడూర్యపు ఫలాలతో, మహా ప్రకాశవంతమైన, సముద్రపు నీటితో చుట్టబడిన వృక్షాలను చూశాడు. వాటిలో, ఒకటి అతి అందమైన, వేల యోజనాల ఎత్తు కలిగిన రావుహిణ వృక్షం, అనేక శాఖలతో, పక్షులకు పరమ ఆశ్రయంగా ఉండేది. దాని నీడలో విశ్రాంతి తీసుకున్నవారికి వెంటనే సంతృప్తి కలిగేది. ఆ సమయంలో, రావుహిణ వృక్షం గరుడునితో ఇలా చెప్పింది: "నా వంద యోజనాల పొడవైన గొప్ప శాఖపై విశ్రాంతి తీసుకుని, ఏనుగు, తాబేలును తిను." గరుడుడు ఆ శాఖపై దిగాడు. అతని బలవంతమైన అడుగులతో, వేలాది పక్షులు నివసించే ఆ శాఖ విరిగిపోయింది. ఆ శాఖ విరిగిపోతున్నప్పుడు, గరుడుడు నవ్వుతూ చుట్టూ చూశాడు. అక్కడ బ్రహ్మర్షులు అయిన వాలఖిల్యులు, తలకిందులుగా ఆ శాఖకు వేలాడుతూ కనిపించారు. వారిని చూచి, "ఈ మునులు ఇక్కడ వేలాడుతున్నారు; వీరికి హాని కలగకూడదు" అని మనసులో అనుకున్నాడు. "వారు పడిపోతే వీరిని చంపేస్తాను" అని తలచి, ఏనుగు, తాబేలును గట్టిగా పంజాలతో పట్టుకున్నాడు. వాలఖిల్యుల రక్షణ కోసం, తన నోటితో ఆ శాఖను పట్టుకుని, వారి స్థితిని గమనిస్తూ జాగ్రత్తగా వ్యవహరించాడు. ఈ అతిశయమైన కార్యాన్ని చూసి, ఆ మహర్షులు ఆశ్చర్యపోయి, గరుడుని శక్తిని ప్రశంసించారు. "ఇంత భారాన్ని మోసుకుంటూ, గరుడుడు ఆకాశంలో ఎగురుతున్నాడు; అతడు సర్పాలను తినేవాడు" అని వారు మాట్లాడుకున్నారు. ఆ తరువాత, గరుడుడు తన రెక్కలతో పర్వతాలను కదిలిస్తూ, ఏనుగు, తాబేలును మోసుకుంటూ, అనేక దేశాలను దాటి ప్రయాణించాడు. వాలఖిల్యుల పట్ల కరుణతో, వారికి హాని కలగకుండా ఉండేందుకు, తగిన స్థలం వెతికాడు. చివరకు, గంధమాదన పర్వతానికి వేగంగా వెళ్లాడు. అక్కడ, austerityలో లీనమైన తన తండ్రి కశ్యపుణ్ణి చూశాడు. కశ్యపుడూ, ఆ దివ్యాకార గరుడుని చూసి ఆనందించాడు. గరుడుడు ప్రకాశవంతమైన, బలవంతుడైన, మనస్సు, గాలి వేగంతో సమానమైనవాడు, పర్వతశిఖరంలా, బ్రహ్మదండంలా ప్రకాశించేవాడు.