ఓ మిత్రులారా, ఈ మహాభారతం ఒక అద్భుతమైన కధ, ఇది అనేక విభాగాలను కలిగి ఉంది. ఈ కధలో అరణ్యక పర్వం యొక్క రూపం నిండి ఉంది, విరాట మరియు ఉద్యోగ పర్వాల యొక్క తత్త్వాన్ని కలిగి ఉంది. దీనిలో భీష్మ పర్వం గొప్ప శాఖగా ఉంది, ద్రోణ పర్వం పువ్వులుగా ఉంది. కర్ణ పర్వం పువ్వులతో అలంకరించబడింది, శాల్య పర్వం సువాసనతో నిండి ఉంది. ఈ కధలో స్త్రీ పర్వం విశ్రాంతి స్థలం, శాంతి పర్వం గొప్ప ఫలంగా ఉంది. ఇది అశ్వమేధిక మరియు అంశసన పర్వాలతో, అశ్రమవాసిక పర్వంతో కప్పబడి ఉంది. మౌసల పర్వం దీనికి సంక్షిప్తంగా ఉంది, దీనిని అర్హులైన ద్విజులు సేవిస్తున్నారు. ఇది పండితులందరికి మద్దతు చేకూర్చుతుంది, ఇంతటి అశేషమైన మేఘం అన్ని జీవులకు మద్దతు అందించినట్లుగా, భారత మహా చెట్టు మాదిరిగా ఉంది. ఈ కధ రాయడానికి గణేశుని స్మరించుకుందాం, అని చెప్పిన బ్రహ్మ, ప్రపంచాన్ని సృష్టించిన దివ్యుడు, మునులు మరియు దేవతలతో తన స్వగృహానికి వెళ్లిపోయాడు. ఆ తర్వాత, సత్యవతి కుమారుడు వ్యాసుడు గణేశుని స్మరించాడు. గణేశుడు, తన భక్తుల ఆలోచనలను నెరవేర్చే దేవుడు, అక్కడ వ్యాసుడు ఉన్న చోట చేరాడు. వ్యాసుడు గణేశునిని పూజించి, కూర్చోబెట్టి, 'ఈ భారతాన్ని రాయడానికి నువ్వు నా పత్రికగా ఉండుము, నేను దీన్ని పఠిస్తాను మరియు నా మనసులో ఇది ఎలా ఉంచబడ్డదో' అని అన్నాడు. ఈ మాటలు వినగానే, అడ్డంకుల దేవుడు 'నా పెన్ను ఒక క్షణం కూడా ఆగకుండా రాస్తుంటేనే నేను పత్రికగా ఉంటాను' అని సమాధానం ఇచ్చాడు. వ్యాసుడు ఆ దేవునికి, 'అర్థం చేయకుండా ఎక్కడా రాయకు' అని చెప్పాడు. 'ఓం' అని చెప్పిన తర్వాత, గణేశుడు నిజంగా పత్రికగా మారాడు. తరువాత, వ్యాసుడు తన అన్వేషణలో, ఆ నిబంధనను అనుసరించి, పాఠంలో సంక్లిష్టమైన గుత్తులను తయారుచేసాడు. అక్కడ ఎనిమిది వేల శ్లోకాలున్నాయి, ఇంకా ఎనిమిది వందల శ్లోకాలు ఉన్నాయి; నేను వాటిని తెలుసు, శుకుడు తెలుసు, సంజయుడు తెలుసుకోవచ్చు లేదా తెలుసుకోకపోవచ్చు. ఈ రోజు కూడా, ఓ ముని, ఆ శ్లోకాల గుత్తు బలంగా ఉన్నది; దీని అర్థం లోతు మరియు సూక్ష్మత వల్ల అది విరిగిపోవడం లేదు. గణేశుడు, అన్ని విషయాలను తెలుసుకున్నా, ఆలోచనలో క్షణం ఆగేవాడు; ఆ సమయంలో, వ్యాసుడు అనేక ఇతర శ్లోకాలను రచించాడు. నేను ఆ చెట్టుకు చెందిన శాఖలు, పువ్వులు మరియు ఫలాలను వివరించబోతున్నాను, ఇది మధురమైన, పవిత్రమైన మరియు పోషకమైన తత్త్వంతో నిండి ఉంది, అమరుల చేత కూడా విరిగిపోనిది. ద్వైపాయనుడు ఈ పర్వాల యొక్క సూచికను, శుకునకు ఉపదేశించాడు. తరువాత, ఆ పండితుడు ఇతర అర్హులైన శిష్యులకు ఇచ్చాడు; ఆయన మరో సేకరణను తయారుచేసి, ఆరు లక్షల శ్లోకాలను, మూడు లక్షల శ్లోకాలను దేవతల లోకం లో స్థాపించాడు. పితృ లోకం లో పదిహేను వేల శ్లోకాలు ఉన్నాయని, రాక్షసుల మరియు యక్షుల లోకంలో పది నాలుగు వేల శ్లోకాలు ఉన్నాయని, మానవులలో ఒక లక్ష శ్లోకాలు స్థాపించబడ్డాయని చెబుతారు. నారదుడు దేవతలకు ఈ కధను పఠించాడు, అసిత-దేవాలుడు పితృలకు, శుకుడు గంధర్వులకు, యక్షులకు, రాక్షసులకు పఠించాడు. పండితుడు వైశంపాయనుడు మహానుభావుడైన పరిక్షిత్ రాజుకు, జనమేజయ అనే పేరుతో పఠించాడు. ఈ మానవ లోకంలో, వ్యాసుని న్యాయమైన శిష్యుడైన వైశంపాయనుడు, అన్ని వేదాలను తెలిసిన పండితుడిగా పఠించాడు. ఇప్పుడు నేను చెప్పిన ఒక లక్ష శ్లోకాలను మీరు వినండి. దుర్యోధనుడు కోపం యొక్క మహా చెట్టు, కర్ణుడు దాని గుద్ద, శకుంని దాని శాఖలు, దుషాసనుడు దాని పుష్పాలు మరియు ఫలాలు, మరియు రాజు ధృతరాష్ట్రుడు, వివేకం లేని, దాని మూలం. యుధిష్ఠిరుడు ధర్మం యొక్క మహా చెట్టు, అర్జునుడు దాని గుద్ద, భీమసేనుడు దాని శాఖలు, మాద్రి కుమారులు దాని పుష్పాలు మరియు ఫలాలు, మరియు కృష్ణుడు, బ్రహ్మ మరియు బ్రాహ్మణులతో కలిసి, దాని మూలం. పాండవులు, యుద్ధంలో ధైర్యం మరియు శక్తితో అనేక దేశాలను విజయవంతంగా గెలిచారు, వారు వనంలో తమ ప్రజలతో నివసించారు, వేటకు అంకితమయ్యారు. ఒక జింకను వేటాడేటప్పుడు, పాండువు ఒక గొప్ప కష్టాన్ని ఎదుర్కొన్నాడు; ప్రిత్త యొక్క కుమారులు పుట్టినప్పటి నుండి సరైన నడవడికను మరియు నియమాలను అనుసరించారు. తల్లి అనుమతితో, ధర్మం, వాయు మరియు ఇంద్రను పిలిచిన కunti, కుమారుల కోసమని కోరింది. ఆ తరువాత, కunti, తన భర్తకు ప్రియమైన, ధర్మం, వాయు మరియు ఇంద్రను పిలిచింది. ఆ పిలుపుతో, మాద్రి కూడా అశ్వినులను పిలిచింది; అందువల్ల, పాండులందరూ కunti మరియు మాద్రి ద్వారా మంత్రాలతో పుట్టారు, తల్లుల ద్వారా పెంచబడ్డారు. శుద్ధమైన మరియు పవిత్రమైన అడవుల్లో, మరియు నేచురల్ మహా ఆశ్రమాలలో, పాండుల శక్తివంతమైన కుమారులు పుట్టారు. కానీ మాద్రితో కలిసిన పాండువు, ఒక ఋషి శాపం వల్ల, శతస్రింగ పర్వతం పై మరణించాడు. ఋషులు స్వయంగా పిల్లలను తీసుకువచ్చారు, తపస్వి మరియు అందమైన, జుట్టు ముడుచుకొని మరియు బ్రహ్మచర్యాన్ని పాటిస్తూ, ధృతరాష్ట్రుని కుమారులకు. 'ఇవి మీ కుమారులు, సోదరులు, శిష్యులు మరియు మిత్రులు - పాండవులు' అని చెప్పిన తరువాత, ఋషులు కనుమరుగయ్యారు. కౌరవులు ఆ ఋషుల ద్వారా పరిచయమైన పాండవులను చూసినప్పుడు, అందరు గౌరవనీయమైన నగర ప్రజలు ఎంతో సంతోషించారు మరియు ఆనందంగా అరుస్తున్నారు. కొందరు 'ఇవి అతని కుమారులు' అని చెప్పారు, మరికొందరు 'ఇవి అతని కుమారులు కాదు' అని అన్నారు; మరికొందరు 'పాండువు చాలా కాలం క్రితం మరణించగా, ఇవి ఎలా అతని కుమారులు అవుతాయి?' అని ఆశ్చర్యపోయారు. 'స్వాగతం! మంచి అదృష్టం వల్ల మేము పాండు వంశాన్ని చూస్తున్నాము!'—ఇలాంటి స్వాగత మాటలు అన్ని చోట్ల వినిపించాయి. ఆ సందడిని తగ్గించినప్పుడు, అన్ని దిశల నుండి ఒక గొప్ప శబ్దం వినిపించింది, అది కనిపించని beings నుండి వచ్చినట్లుగా. పువ్వుల వర్షం, శుభమయమైన సువాసనలు, మరియు కంకణాల మరియు తబాలాల శబ్దాలు; పాండవుల ప్రవేశ సమయంలో, అది ఒక అద్భుతంగా అనిపించింది. ఆనందంతో, అన్ని ప్రజలు గొప్ప ఆనందాన్ని అనుభవించారు; అక్కడ ఒక శక్తివంతమైన శబ్దం ఎగసింది, ఆకాశాలను తాకుతూ, వారి ఖ్యాతిని పెంచింది.