தஸ்மாச்ச கிரிகூடாக்ராத்ப்ரச்யுதாஃ புஷ்பவ்ரு'ஷ்டயஃ। ஸுராஸுரகணாந்ஸர்வாந்ஸமந்தாத்ஸமவாகிரந்
அந்த மலை உச்சியில் இருந்து மலர் மழை பொழிந்தது; அது எல்லா தேவர்கள், அசுரர்கள் கூட்டத்தையும்四பக்கமும் மூடினது.
பபூவாத்ர மஹாந்நாதோ மஹாமேகரவோபமஃ। உததேர்மத்யமாநஸ்ய மந்தரேண ஸுராஸுரைஃ
அங்கே பெரும் மேகக் குரல் போல் ஒரு பெரும் சப்தம் எழுந்தது; அந்த சமயத்தில் தேவர்கள், அசுரர்கள் மந்தரமலையால் கடலைக் கடைந்தனர்.
தத்ர நாநாஜலசரா விநிஷ்பிஷ்டா மஹாத்ரிணா। விலயம் ஸமுபாஜக்முஃ ஶதஶோ லவணாம்பஸி
அங்கே அந்த பெரிய மலையால் பலவிதமான நீர்வாழ் உயிர்கள் நொறுக்கப்பட்டு, நூற்றுக்கணக்கில் உப்புக் கடலில் அழிந்தன.
வாருணாநி ச பூதாநி விவிதாநி மஹீதரஃ। பாதாலதலவாஸீநி விலயம் ஸமுபாநயத்
அந்த மண்டரமலை, பாதாளத்தில் வாழும் பலவிதமான வருண பகுதியைச் சேர்ந்த உயிர்களையும் அழித்தது.
தஸ்மிம்ஶ்ச ப்ராம்யமாணேऽத்ரௌ ஸம்க்ரு'ஷ்யந்தஃ பரஸ்பரம்। ந்யபதந்பதகோபேதாஃ பர்வதாக்ராந்மஹாத்ருமாஃ
அந்த மலை சுழன்றபோது, மலை உச்சியில் பொருந்திய பெரிய மரங்கள் ஒன்றோடொன்று மோதிக்கொண்டு கீழே விழுந்தன.
தேஷாம் ஸம்கர்ஷஜஶ்சாக்நிரர்சிர்பிஃ ப்ரஜ்வலந்முஹுஃ। வித்யுத்பிரிவ நீலாப்ரமாவ்ரு'ணோந்மந்தரம் கிரிம்
அந்த மரங்கள் மோதியதில் தீ எழுந்து, எப்போதும் ஜ்வலித்து, மின்னல் போல கரிய மேகத்தை மூடுவது போல் மந்தரமலையை மூடினது.
ததாஹ குஞ்ஜராம்ஸ்தத்ர ஸிம்ஹாம்ஶ்சைவ விநிர்கதாந்। விகதாஸூநி ஸர்வாணி ஸத்த்வாநி விவிதாநி ச
அந்த தீ அங்கேயிருந்த யானைகளை, வெளியே வந்த சிங்கங்களை, உயிர் நீங்கிய பலவிதமான உயிரினங்களையும் எரித்தது.
தமக்நிமமரஶ்ரேஷ்டஃ ப்ரதஹந்தமிதஸ்ததஃ। வாரிணா மேகஜேநேந்த்ரஃ ஶமயாமாஸ ஸர்வஶஃ
அப்போது தேவர்களின் தலைவன் இந்திரன், மேகத்திலிருந்து உருவான தண்ணீரால் அந்த தீயை முழுவதும் அணைத்தான்.
ததோ நாநாவிதாஸ்தத்ர ஸுஸ்ருவுஃ ஸாகராம்பஸி। மஹாத்ருமாணாம் நிர்யாஸா பஹவஶ்சௌஷதீரஸாஃ
அதன்பின், அந்த கடலில் பெரிய மரங்களிலிருந்து பலவகைச் சாறு, மூலிகைச் சாறுகள் கலந்து ஓடின.
தேஷாமம்ரு'தவீர்யாணாம் ரஸாநாம் பயஸைவ ச। அமரத்வம் ஸுரா ஜக்முஃ காஞ்சநஸ்ய ச நிஃஸ்ரவாத்
அந்த அமரத்துவ சக்தி கொண்ட சாறுகளாலும், பாலும், தங்கம் வடிந்ததாலும், தேவர்கள் அமரத்துவம் பெற்றனர்.
ததஸ்தஸ்ய ஸமுத்ரஸ்ய தஞ்ஜாதமுதகம் பயஃ। ரஸோத்தமைர்விமிஶ்ரம் ச ததஃ க்ஷீராதபூத்த்ரு'தம்
பின்னர் அந்த கடலின் நீர், அந்தச் சிறந்த சாறுகளுடன் கலந்து பாலைப்போல ஆனது; அதிலிருந்து நெய் உருவானது.
ததோ ப்ரஹ்மாணமாஸீநம் தேவா வரதமப்ருவந்। ஶ்ராந்தாஃ ஸ்ம ஸுப்ரு'ஶம் ப்ரஹ்மந்நோத்பவத்யம்ரு'தம் ச தத்
பிறகு தேவர்கள் பிரம்மனை நோக்கி அமர்ந்து, 'பிரமனே, நாங்கள் மிகவும் சோர்ந்திருக்கிறோம்; ஆனாலும் அமிர்தம் இன்னும் தோன்றவில்லை,' என்றனர்.
ரு'தே நாராயணம் தேவம் ஸர்வேऽந்யே தேவதாநவாஃ। சிராரப்தமிதம் சாபி ஸாகரஸ்யாபி மந்தநம்
நாராயணனைத் தவிர மற்ற தேவர்களாலும், அசுரர்களாலும், இந்த நீண்ட நாட்களாக நடந்த கடலைக் கடைப்பதாலும் வெற்றி பெற முடியாது.
க்லாநிரஸ்மாந்ஸமாவிஷ்டா ந சாத்ராம்ரு'தமத்திதம்
சோர்வு எங்களை ஆட்கொண்டுள்ளது; இங்கே அமிர்தம் இன்னும் தோன்றவில்லை.
ததோ நாராயணம் தேவம் வசநம் சேதமப்ரவீத்। விதத்ஸ்வைஷாம் பலம் விஷ்ணோ பவாநத்ர பராயணம்
பிறகு பிரம்மன் நாராயணனை நோக்கி, 'விஷ்ணுவே, இவர்களுக்கு வலிமை அளி; நீங்கள்தான் இங்கே அவர்களுக்கு ஆதாரம்,' என்றார்.
பலம் ததாமி ஸர்வேஷாம் கர்மைதத்யே ஸமாஸ்திதாஃ। க்ஷோப்யதாம் கலஶஃ ஸர்வைமந்தரஃ பரிவர்த்யதாம்
'இன்று இந்த வேலைக்கு முயற்சிக்கும் அனைவருக்கும் நான் வலிமை அளிக்கிறேன். அந்தக் கடைச்சட்டியை மீண்டும் கிளறுங்கள்; மந்தரமலையை திருப்புங்கள்.'
நாராயணவசஃ ஶ்ருத்வா பலிநஸ்தே மஹோததேஃ। தத்பயஃ ஸஹிதா பூயஶ்சக்ரிரே ப்ரு'ஶமாகுலம்
நாராயணனின் வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், அந்த வலிமைமிக்கவர்கள், பாலும் சேர்த்து, கடலை இன்னும் அதிக முயற்சியுடன் மீண்டும் கடைந்தனர்.
தத்ர பூர்வம் விஷம் ஜாதம் தத்ப்ரஹ்மவசநாச்சிவஃ। ப்ராக்ரஸல்லோகரக்ஷார்தம் ததோ ஜ்யேஷ்டா ஸமுத்திதா। க்ரு'ஷ்ணரூபதரா தேவீ ஸர்வாபரணபூஷிதா
அங்கே முதலில் விஷம் தோன்றியது; பிரம்மாவின் கட்டளையின்படி சிவன் உலகங்களை காப்பதற்காக அதை எடுத்தார். பின்னர், எல்லா ஆபரணங்களும் அணிந்த, கருப்பு நிறமுள்ள ஜ்யேஷ்டா தேவி தோன்றினார்.
ததஃ ஶதஸஹஸ்ராம்ஶுர்மத்யமாநாத்து ஸாகராத்। ப்ரஸந்நாத்மா ஸமுத்பந்நஃ ஸோமஃ ஶீதாம்ஶுருஜ்ஜ்வலஃ
அப்போது, கடலைக் கடையும்போது, மனம் அமைதியாக, ஒளிரும், குளிர்ந்த சந்திரன் அங்கே தோன்றினான்.
ஶ்ரீரநந்தரமுத்பந்நா க்ரு'தாத்பாண்டுரவாஸிநீ। ஸுரா தேவீ ஸமுத்பந்நா துரகஃ பாண்டுரஸ்ததா
அதற்குப் பிறகு, வெண்ணிற உடைய ஸ்ரீ தேவி நெயிலிருந்து எழுந்தாள்; சுரா தேவி தோன்றினாள்; அதேபோல் வெள்ளை குதிரையும் பிறந்தது.
கௌஸ்துபஸ்து மணிர்திவ்ய உத்பந்நோ க்ரு'தஸம்பவஃ। மரீசிவிகசஃ ஶ்ரீமாந்நாராயணஉரோகதஃ
தெய்வீகமான கவஸ்துபம் என்ற மணியும், நெயிலிருந்து பிறந்து, பிரகாசமாக ஒளிர்ந்தது; அதை நாராயணன் எடுத்துக்கொண்டான்.
ஶ்ரீஃ ஸுரா சைவ ஸோமஶ்ச துரகஶ்ச மநோஜவஃ। `பாரிஜாதஶ்ச தத்ரைவ ஸுரபிஶ்ச மஹாமுநே। ஜஜ்ஞாதே தௌ ததா ப்ரஹ்மந்ஸர்வகாமபலப்ரதௌ
ஸ்ரீ தேவி, சுரா, சந்திரன், வேகமான குதிரை, பாரிஜாதம், சுரபி ஆகியவை அங்கே தோன்றின; இவை இரண்டும் எல்லா ஆசைகளையும் நிறைவேற்றும் தன்மை உடையவை.
ததோ ஜஜ்ஞே மஹாகாயஶ்சதுர்தந்தோ மஹாகஜஃ। கபிலா காமவ்ரு'க்ஷஶ்ச கௌஸ்துபஶ்சாப்ஸரோகணஃ।' யதோ தேவாஸ்ததோ ஜக்முராதித்யபதமாஶ்ரிதாஃ
பின்னர், பெரிய உடல் கொண்ட, நான்கு தந்தம் உடைய பெரிய யானை தோன்றியது; கபிலா என்ற ஆசைமரம், கவஸ்துபம், மற்றும் அப்சராஸ் கூட்டமும் பிறந்தது; அவற்றிலிருந்து தேவர்கள் சூரியனின் பாதையை நாடி சென்றார்கள்.
தந்வந்தரிஸ்ததோ தேவோ வபுஷ்மாநுததிஷ்டத। ஶ்வேதம் கமண்டலும் பிப்ரதம்ரு'தம் யத்ர திஷ்டதி
பின்னர், அழகான உருவம் உடைய தன்வந்திரி தேவன், வெண்கலசத்தை ஏந்தி, அதில் அமிர்தம் வைத்துக்கொண்டு தோன்றினார்.
ஏததத்யத்புதம் த்ரு'ஷ்ட்வா தாநவாநாம் ஸமுத்திதஃ। அம்ரு'தார்தே மஹாந்நாதோ மமேதமிதி ஜல்பதாம்
இந்த அதிசயமான நிகழ்வை பார்த்து, அமிர்தத்திற்காக, அசுரர்கள் 'இது எனது!' என்று கூச்சலிட்டு, பெரிய சத்தம் எழுந்தது.
ததோ நாராயணோ மாயாம் மோஹிநீம் ஸமுபாஶ்ரிதஃ। ஸ்த்ரீரூபமத்புதம் க்ரு'த்வா தாநவாநபிஸம்ஶ்ரிதஃ
அப்போது நாராயணன், மோகினி என்ற மாயையை எடுத்துக்கொண்டு, அற்புதமான பெண் வடிவம் கொண்டு, அசுரர்களிடம் சென்றான்.
ததஸ்ததம்ரு'தம் தஸ்யை ததுஸ்தே மூடசேதஸஃ। ஸ்த்ரியை தாநவதைதேயாஃ ஸர்வே தத்கதமாநஸாஃ
அப்போது, அவர்கள் மனதில் மயக்கம் ஏற்பட்டு, அந்த பெண்ணிடம், தங்கள் எண்ணம் அனைத்தும் அவளிடம் நிலைத்து, அமிர்தத்தை அவளிடம் கொடுத்தார்கள்.
ஸா து நாராயணீ மாயா தாரயந்தீ கமண்டலும்। ஆஸ்யமாநேஷு தைத்யேஷு பங்க்த்யா ச ப்ரதி தாநவைஃ
அந்த நாராயணி, கலசத்தை ஏந்தி, அசுரர்கள் வரிசையாக அமர்ந்தபோது, அவர்களுக்கு அமிர்தம் வழங்கத் தொடங்கினாள்.
தேவாநபாயயத்தேவீ ந தைத்யாம்ஸ்தே ச சுக்ருஶுஃ
அந்த தேவி, அமிர்தத்தை தேவர்களுக்கு மட்டும் கொடுத்து, அசுரர்களுக்கு கொடுக்கவில்லை; அதனால் அசுரர்கள் துயரத்துடன் கூச்சலிட்டார்கள்.
அதாவரணமுக்யாநி நாநாப்ரஹரணாநி ச। ப்ரக்ரு'ஹ்யாப்யத்ரவந்தேவாந்ஸஹிதா தைத்யதாநவாஃ
அப்போது, முக்கியமான அசுரரும், தானவரும் பல்வேறு ஆயுதங்களை எடுத்துக்கொண்டு, ஒன்றாக சேர்ந்து தேவர்களை எதிர்த்து பாய்ந்தார்கள்.