வேணுவீணாம்ரு'தங்காநாம் மநோஜ்ஞாநாம் ச ஸர்வஶஃ। ஶப்தேந பூர்யதே ஹர்ம்யம் தத்வநம் ஸுமஹர்த்திமத்
அந்த அரண்மனையும், அந்தச் சிறப்பான காட்டும், வேணு, வீணை, மிருதங்கம் ஆகிய இனிய இசை ஒலியால் முழுமையாக நிரம்பியது.
தஸ்மிம்ஸ்ததா வர்தமாநோ குருதாஶார்ஹநந்தநௌ। ஸமீபம் ஜக்மதுஃ கம்சிதுத்தேஶம் ஸுமநோஹரம்
அந்த நேரத்தில், குருவும் தசார்ஹனும் அங்கு இருந்து, அருகிலுள்ள ஒரு அழகான இடத்துக்கு சேர்ந்தனர்.
தத்ர கத்வா மஹாத்மாநௌ க்ரு'ஷ்ணௌ பரபுரஞ்ஜயௌ। மஹார்ஹாஸநயோ ராஜம்ஸ்ததஸ்தௌ ஸந்நிஷீததுஃ
அங்கு சென்றபின், இரு மகான்கள் கிருஷ்ணனும் எதிரி நகரங்களை வென்றவரும், உயர்ந்த ஆசனங்களில் அமர்ந்தனர், அரசே.
தத்ர பூர்வவ்யதீதாநி விக்ராந்தாநீதராணி ச। பஹூநி கதயித்வா தௌ ரேமாதே பார்தமாதவௌ
அங்கு, கடந்த காலத்தில் நடந்த பல வீர செய்கைகளையும் பிற நிகழ்வுகளையும் பேசிக்கொண்டு, பார்த்தனும் மாதவனும் மகிழ்ந்தனர்.
தத்ரோபவிஷ்டௌ முதிதௌ நாகப்ரு'ஷ்டேऽஶ்விநாவிவ। அப்யாகச்சத்ததா விப்ரோ வாஸுதேவதநஞ்ஜயௌ
அங்கு அமர்ந்திருந்த வாசுதேவனும் தனஞ்சயனும், வானத்தில் அஸ்வின்கள் போல் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தபோது, ஒரு பிராமணர் அவர்கள் அருகே வந்தார்.
ப்ரு'ஹச்சாலப்ரதீகாஶஃ ப்ரதப்தகநகப்ரபஃ। ஹரிபிங்கோஜ்ஜ்வலஶ்மஶ்ருஃ ப்ரமாணாயாமதஃ ஸமஃ
அவர் பெரிய மரத்தைப் போல் தோற்றமுடையவர், தங்கம் போல ஜொலிப்பவர், மஞ்சள் நிறத்திலும் பிரகாசமான தாடியுடன், உயரத்திலும் அகலத்திலும் சமமானவராக இருந்தார்.
தருணாதித்யஸங்காஶஶ்சீரவாஸா ஜடாதரஃ। பத்மபத்ராநநஃ பிங்கஸ்தேஜஸா ப்ரஜ்வலந்நிவ
இளம் சூரியனைப் போல் ஒளிர்ந்தவர், திரிந்த உடை அணிந்தவர், ஜடைகள் கொண்டவர், தாமரை இலை போல் முகம், மஞ்சள் நிற ஒளியால் பிரகாசித்தார்.
ஜகாம தௌ க்ரு'ஷ்ணபார்தௌ திதக்ஷுஃ காண்டவம் வநம்। உபஸ்ரு'ஷ்டம் து தம் க்ரு'ஷ்ணோ ப்ராஜமாநம் த்விஜோத்தமம்। அர்ஜநோ வாஸுதேவஶ்ச தூர்ணமுத்பத்ய தஸ்ததுஃ
அவர் காண்டவக் காடை எரிக்க விரும்பி, கிருஷ்ணனும் பார்த்தனும் அருகே வந்தார்; அந்த பிரகாசமான பிராமணர் அருகில் வந்ததும், அர்ஜுனனும் வாசுதேவனும் விரைவாக எழுந்து நின்றனர்.
ஸோऽப்ரவீதர்ஜுநம் சைவ வாஸுதேவம் ச ஸாத்வதம்। லோகப்ரவீரௌ திஷ்டந்தௌ காண்டவஸ்ய ஸமீபதஃ
அப்போது, அந்த பிராமணர், காண்டவக் காடருகில் நின்ற அர்ஜுனனும் வாசுதேவனும் ஆகிய இருவரிடம் பேசினார்.
ப்ராஹ்மணோ பஹுபோக்தாऽஸ்மி புஞ்ஜேऽபரிமிதம் ஸதா। பிக்ஷே வார்ஷ்ணேயபார்தௌ வாமேகாம் த்ரு'ப்திம் ப்ரயச்சதம்
நான் ஒரு பிராமணன்; எப்போதும் அளவில்லாமல் உண்ணும் பழக்கம் கொண்டவன்; வ்ருஷ்ணி, பார்த்தா, நீங்கள் எனக்கு ஒரு முறையாவது திருப்தி தரும் பிச்சை அளியுங்கள்.
ஏவமுக்தோ தமப்ரூதாம் ததஸ்தௌ க்ரு'ஷ்ணபாண்டவௌ। கேநாந்நேந பவாம்ஸ்த்ரு'ப்யேத்தஸ்யாந்நஸ்ய யதாவஹே
இவ்வாறு கேட்டபோது, கிருஷ்ணனும் பாண்டவரும், 'எந்த உணவால் நீங்கள் திருப்தி அடைவீர்கள்? எவ்வகை உணவு வேண்டும் என்று கூறுங்கள்' என்று கேட்டனர்.
ஏவமுக்தஃ ஸ பகவாநப்ரவீத்தாவுபௌ ததஃ। பாஷமாணௌ ததா வீரௌ கிமந்நம் க்ரியதாமிதி
அப்போது, அந்த பகவான் இருவரிடமும், 'நீங்கள் கூறும் உணவு எது? எது செய்ய வேண்டும்?' என்று பதிலளித்தார்.
நாஹமந்நம் புபுக்ஷே வை பாவகம் மாம் நிபோததம்। யதந்நமநுரூபம் மே தத்யுவாம் ஸம்ப்ரயச்சதம்
நான் சாதாரண உணவு விரும்பவில்லை; என்னை அக்னி என்று அறியுங்கள். எனக்கு ஏற்ற உணவை நீங்கள் வழங்குங்கள்.
இதமிந்த்ரஃ ஸதா தாவம் காண்டவம் பரிரக்ஷதி। ந ச ஶக்நோம்யஹம் தக்தும் ரக்ஷ்யமாணம் மஹாத்மநா
இந்த காண்டவக் காடை எப்போதும் இந்திரன் காப்பாற்றுகிறார்; அந்த மகாத்மா காப்பாற்றும் போது, நான் அதை எரிக்க முடியவில்லை.
வஸத்யத்ர ஸகா தஸ்ய தக்ஷகஃ பந்நகஃ ஸதா। ஸகணஸ்தத்க்ரு'தே தாவம் பரிரக்ஷதி வஜ்ரப்ரு'த்
இங்கு அவனுடைய நண்பன் தக்ஷகன் என்ற பாம்பு தனது கூட்டத்துடன் எப்போதும் வசிக்கிறான்; அவனுக்காக மழை அலகும் வஜ்ராயுதம் கொண்டவன் இந்த காடை பாதுகாக்கிறான்.
தத்ர பூதாந்யநேகாநி ரக்ஷ்யந்தேऽஸ்ய ப்ரஸங்கதஃ। தம் திதக்ஷுர்ந ஶக்நோமி தக்தும் ஶக்ரஸ்ய தேஜஸா
அங்கே பல உயிரினங்கள் அவனுடன் தொடர்பு காரணமாக பாதுகாக்கப்படுகின்றன; அதை எரிக்க விரும்பினாலும், இந்திரனின் வலிமையால் நான் எரிக்க முடியவில்லை.
ஸ மாம் ப்ரஜ்வலிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா மேகாம்போபிஃ ப்ரவர்ஷதி। ததோ தக்தும் ந ஶக்நோமி திதக்ஷுர்தாவமீப்ஸிதம்
நான் எரிகின்றதை அவன் பார்த்தவுடன், மேகங்களில் இருந்து மழை பொழிகிறான்; அதனால், நான் எரிக்க ஆசைப்படினாலும், விரும்பியபடி இந்த காடை எரிக்க முடியவில்லை.
ஸ யுவாப்யாம் ஸஹாயாப்யாமஸ்த்ரவித்ப்யாம் ஸமாகதஃ। தஹேயம் காண்டவம் தாவமேததந்நம் வ்ரு'தம் மயா
நீங்கள் இருவரும் எனக்கு துணையாக, ஆயுதங்களில் தேர்ந்தவர்களாக சேர்ந்தால், நான் என் உணவாகத் தேர்ந்தெடுத்த இந்த காண்டவ வனத்தை எரிக்க முடியும்.
யுவாம் ஹ்யுதகதாராஸ்தா பூதாநி ச ஸமந்ததஃ। உத்தமாஸ்த்ரவிதௌ ஸம்யக்ஸர்வதோ வாரயிஷ்யதஃ
ஏனெனில், உங்களிருவரும் சிறந்த ஆயுதங்களை அறிந்தவர்கள்; நீங்களே எல்லா திசைகளிலும் நீர் ஓடைகள் மற்றும் உயிரினங்களை முற்றிலும் தடுத்து நிறுத்துவீர்கள்.
கிமர்தம் பகவாநக்நிஃ காண்டவம் தக்துமிச்சதி। ரக்ஷ்யமாணம் மஹேந்த்ரேண நாநாஸத்வஸமாயுதம்
வல்ல இந்திரனால் பாதுகாக்கப்பட்டு, பலவிதமான உயிர்கள் நிறைந்துள்ள காண்டவ வனத்தை தேவன் அக்னி எரிக்க விரும்புவதற்குக் காரணம் என்ன?
ந ஹ்யேதத்காரணம் ப்ரஹ்மந்நல்பம் ஸம்ப்ரதிபாதி மே। யத்ததாஹ ஸுஸம்க்ருத்தஃ காண்டவம் ஹவ்யவாஹநஃ
பிரம்மனே, அக்னி பகிரங்கமாகக் கோபத்துடன் காண்டவ வனத்தை எரித்ததற்கான காரணம் சிறியது என்று எனக்குத் தோன்றவில்லை.
ஏதத்விஸ்தரஶோ ப்ரஹ்மந்ஶ்ரோதுமிச்சாமி தத்த்வதஃ। காண்டவஸ்ய புரா தாஹோ யதா ஸமபவந்முநே
பிரம்மனே, பழைய காலத்தில் காண்டவ வனம் எவ்வாறு எரிக்கப்பட்டது என்பதை முழுமையாகவும் உண்மையாகவும் கேட்க விரும்புகிறேன்.
ஶ்ரு'ணு மே ப்ருவதோ ராஜந்ஸர்வமேதத்யதாததம்। யந்நிமித்தம் ததாஹாக்நிஃ காண்டவம் ப்ரு'திவீபதே
மன்னனே, அக்னி காண்டவ வனத்தை எரித்ததற்கான காரணத்தை நான் உனக்கு முற்றிலும் உண்மையாகக் கூறுகிறேன், கேள்.
ஹந்த தே கதயிஷ்யாமி பௌராணீம்ரு'ஷிஸம்ஸ்துதாம்। கதாமிமாம் நரஶ்ரேஷ்ட காண்டவஸ்ய விநாஶிநீம்
மனிதர்களில் சிறந்தவரே, முனிவர்கள் புகழும் இந்த பழமையான கதை, காண்டவ வனத்தின் அழிவைக் குறித்த இந்த கதையை இப்போது உனக்கு சொல்கிறேன்.
பௌராணஃ ஶ்ரூயதே ராஜந்ராஜா ஹரிஹயோபமஃ। ஶ்வேதகிர்நாம விக்யாதோ பலவிக்ரமஸம்யுதஃ
மன்னனே, ஹரி மற்றும் ஹயனைப் போன்ற வலிமையும் வீரவிருத்தியும் கொண்ட, 'சுவேதகி' என்று புகழ்பெற்ற ஒரு பழமையான மன்னன் இருந்ததாகக் கேட்கப்படுகிறது.
யஜ்வா தாநபதிர்தீமாந்யதா நாந்யோऽஸ்தி கஶ்சந। `ஜக்ராஹ தீக்ஷாம் ஸ ந்ரு'பஃ ததா த்வாதஶவார்ஷிகீம்
அவன் யாகம் செய்யும் வல்லமை உடையவன், தானம் வழங்கும் தலைவன், புத்திசாலி; அவனுக்கு ஒப்பானவன் வேறு யாரும் இல்லை. அந்த மன்னன் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் விரதம் எடுத்தான்.
தஸ்ய ஸத்ரே ஸதா தஸ்மிந்ஸமாகச்சந்மஹர்ஷயஃ। வேதவேதாங்கவித்வாம்ஸோ ப்ராஹ்மணாஶ்ச ஸஹஸ்ரஶஃ
அவன் நடத்தும் யாகத்தில் எப்போதும் பல பெரிய முனிவர்களும், வேதங்களும் அதன் அங்கங்களும் அறிந்த ஆயிரக்கணக்கான பிராமணர்களும் வந்து சேர்ந்தனர்.
ஈஜே ச ஸ மஹாயஜ்ஞைஃ க்ரதுபிஶ்சாப்ததக்ஷிணைஃ
அவன் பெரிய யாகங்களாலும், பரிசுகள் நிறைந்த கிரதுக்களாலும் வழிபாடு செய்தான்.
தஸ்ய நாந்யாऽபவத்புத்திர்திவஸே திவஸே ந்ரு'ப। ஸத்ரே க்ரியாஸமாரம்பே தாநேஷு விவிதேஷு ச
அந்த மன்னனுக்கு தினமும் யாகச் செயல்களைத் தொடங்குவது மற்றும் பலவிதமான தானங்களை வழங்குவது தவிர வேறு எந்த எண்ணமும் இல்லை.
ரு'த்விக்பிஃ ஸஹிதோ தீமாநேவமீஜே ஸ பூமிபஃ। ததஸ்து ரு'த்விஜஶ்சாஸ்ய தூமவ்யாகுலலோசநாஃ
அந்த புத்திசாலி மன்னன், யாகக்காரர்களுடன் சேர்ந்து இவ்வாறு யாகம் செய்தான்; ஆனால், அந்த யாகக்காரர்களின் கண்கள் புகையால் பாதிக்கப்பட்டன.