நிவர்தயத ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டா மமைஷா பரமா மதிஃ। யதி நிர்ஜித்ய வஃ பார்தோ பலாத்கச்சேத்ஸ்வகம் புரம்
அவனை மகிழ்ச்சியுடன் தடுத்து நிறுத்துங்கள்; இதுவே எனது உயர்ந்த ஆலோசனை. பார்த்தன் உங்களை வலியால் வென்று, தன் ஊருக்கு திரும்பினால்—
ப்ரணஶ்யேத்வோ யஶஃ ஸத்யோ ந து ஸாந்த்வே பராஜயஃ। `பித்ரு'ஷ்வஸாயாஃ புத்ரோ மே ஸம்பந்தம் நார்ஹதி த்விஷாம்।' தச்ச்ருத்வா வாஸுதேவஸ்ய ததா கர்தும் ஜநாதிப
உடனே உங்கள் புகழ் கெட்டுவிடும், ஆனால் சமாதானம் செய்தால் அப்படி ஆகாது. என் பித்தாவின் சகோதரியின் மகன் எனக்கு பகையாக இருக்கக் கூடாது. வாசுதேவனின் இந்த வார்த்தையை கேட்ட அரசன் அதன்படி நடந்தான்.
உத்யோகம் க்ரு'தவந்தஸ்தே பேரீம் ஸந்நாத்ய யாதவாஃ। அர்ஜுநஸ்து ததா ஶ்ருத்வா பேரீஸந்நாதநம் மஹத்
யாதவர்கள் தயார் செய்து, பெரும் போர்க் கஹளம் முழங்கினார்கள். அந்த பெரும் கஹள ஒலியை அர்ஜுனன் கேட்டான்.
கௌந்தேயஸ்த்வரமாணஸ்து ஸுபத்ராமப்யபாஷத। ஆயாந்தி வ்ரு'ஷ்ணயஃ ஸர்வே ஸஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநபாந்தவாஃ
குந்தியின் மகன் விரைந்து சுபத்திரையிடம் சொன்னான்: 'எல்லா வ்ருஷ்ணிகளும், தங்கள் நண்பர்களும் உறவினர்களும் வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.'
த்வதர்தம் யோத்துகாமாஸ்தே மதரக்தாந்தலோசநாஃ। ப்ரமத்தாநஶுசீந்மூடாந்ஸுராமத்தாந்நராதமாந்
உன்னை 위해 கோபத்தில் கண்கள் சிவந்து, அவர்கள் யுத்தம் செய்ய விரும்புகிறார்கள்; அவர்கள் கவனமில்லாதவர்களும், தூய்மை இல்லாதவர்களும், குழப்பமடைந்தவர்களும், மதுபானத்தில் மயங்கிய குறைபாடுள்ள மனிதர்களும் ஆவர்.
வமநம் பாநஶீலாம்ஸ்தாந்கரிஷ்யாமி ஶரோத்தமைஃ। உதாஹோ வா மதோந்மத்தாந்நயிஷ்யாமி யமக்ஷயம்
பானம் குடித்து வாந்தி எடுக்கும் அவர்களை நான் சிறந்த அம்புகளால் வீழ்த்துவேன்; அல்லது அவர்கள் மது வெறியில் இருந்தால், அவர்களை யமனிடம் அனுப்புவேன்.
ஏவமுக்த்வா ப்ரியாம் பார்தோ ந்யவர்தத மஹாபலஃ। நிவர்தமாநம் த்ரு'ஷ்ட்வைவ ஸுபத்ரா த்ரஸ்ததாம் கதா
இவ்வாறு தனது பிரியமானவளிடம் கூறி, வீரமான பார்த்தன் திரும்பினார். அவன் திரும்பும் போது பார்த்த சுபத்ரா பயமாக ஆனாள்.
ஏவம் மா வத பார்தேதி பாதயோஃ பதிதா ததா। ஸுபத்ரா து கலிர்ஜாதா வ்ரு'ஷ்ணீநாம் நிதாய ச
‘இப்படி பேசாதே பார்த்தா’ என்று சொல்லி, சுபத்ரா அவனது கால்களில் விழுந்தாள். ஆனால் வ்ருஷ்ணிகளை குற்றம் கூறி, சுபத்ரா துக்கத்தில் மூழ்கினாள்.
ஏவம் ப்ருவந்தஃ பௌராஸ்தே ஹ்யபவாதரதாஃ ப்ரபோ। மம ஶோகம் வர்தயந்தி தஸ்மாந்நாஶம் ந சிந்தயே। பரிவாதபயாந்முக்தா த்வத்ப்ரஸாதாத்பவாம்யஹம்
இவ்வாறு நகர மக்கள் பழி பேச விரும்பி சொன்னதால், என் துயரம் அதிகரிக்கிறது; அதனால் அழிவை நான் விரும்பவில்லை. உன்னுடைய அருளால் பழி பயம் இல்லாமல் இருக்கிறேன்.
ஏவமுக்தஸ்ததஃ பார்தஃ ப்ரியயா பத்ரயா ததா। கமநாய மதிம் சக்ரே பார்தஃ ஸத்யபராக்ரமஃ
அப்போது தனது நல்ல மனையாரால் இவ்வாறு கூறப்பட்ட பார்த்தன், உண்மையும் வலிமையிலும் நிலைத்தவன், புறப்பட தீர்மானித்தான்.
ஸ்திதபூர்வம் ததாऽऽபாஷ்ய பரிஷ்வஜ்ய ப்ரியாம் ததா। உத்தாப்ய ச புநஃ பார்தோ யாஹி யாஹீதி சாப்ரவீத்
அப்போது மென்மையாகப் பேசி, தனது பிரியமானவளை அணைத்து, மீண்டும் எழுப்பி, 'போ, போ!' என்று கூறினான் பார்த்தன்.
ததஃ ஸுபத்ரா த்வரிதா ரஶ்மீந்ஸம்க்ரு'ஹ்ய பாணிநா। சோதயாமாஸ ஜவநாஞ்ஶீக்ரமஶ்வாந்க்ரு'தத்வரா
உடனே சுபத்ரா விரைவாக தனது கையால் கயிறுகளைப் பிடித்து, வேகமான குதிரைகளை விரைவாக ஓடச் செய்தாள்.
ததஸ்து க்ரு'தஸந்நாஹா வ்ரு'ஷ்ணிவீராஃ ஸமாஹிதாஃ। ப்ரத்யாநயார்தம் பார்தஸ்ய ஜவநைஸ்துரகோத்தமைஃ
பின்னர் வ்ருஷ்ணி வீரர்கள் ஆயுதம் அணிந்து, மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, பார்த்தனை திரும்ப அழைத்து வர விரைந்து சிறந்த குதிரைகளுடன் புறப்பட்டார்கள்.
ராஜமார்கமநுப்ராப்தா த்ரு'ஷ்ட்வா பார்தஸ்ய விக்ரமம்। ப்ராஸாதபங்க்திஸ்தம்பேஷு வேதிகாஸு த்வஜேஷு ச
அவர்கள் ராஜமார்க்கத்தில் நுழைந்து, பார்த்தனின் வீரத்தை பார்த்து, அரண்மனைத் தூண்களில், மேடைகளிலும், கொடிகளருகிலும் நின்றார்கள்.
அர்ஜுநஸ்ய ஶராந்த்ரு'ஷ்ட்வா விஸ்மயம் பரமம் கதாஃ। கேஶவஸ்ய வசஸ்தத்யம் மந்யமாநாஸ்து யாதவாஃ
அர்ஜுனனின் அம்புகளைப் பார்த்த யாதவர்கள் மிகுந்த ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினார்கள்; கேசவன் சொன்னது உண்மை என்று அவர்கள் நம்பினார்கள்.
அதீத்ய தம் ரைவதகம் ஶ்ருத்வா து விப்ரு'தோர்வசஃ। அர்ஜுநேந க்ரு'தம் ஶ்ருத்வா கந்துகாமாஸ்து வ்ரு'ஷ்ணயஃ
ரைவதக மலைக்குப் பின், விப்பிரிதன் சொன்னதை கேட்ட வ்ருஷ்ணிகள், அர்ஜுனன் செய்ததை அறிந்து, புறப்பட விரும்பினார்கள்.
ஶ்ருத்வா தீர்கம் கதம் பார்தம் ந்யவர்தந்த மஹாரதாஃ। புரோத்யாநமதிக்ரம்ய விஶாலம் ச கிரிவ்ரஜம்
பார்த்தன் தூரம் சென்றுவிட்டான் என்று கேட்டு, அந்த மகா ரதிகள் அரண்மனைத் தோட்டத்தையும், பெரிய கிரிவ்ரஜ நகரத்தையும் கடந்துவிட்டு திரும்பினர்.
ஸாநுமுஜ்ஜயிநீம் சைவ வநாந்யுபவநாநி ச। புண்யேஷ்வாநர்தராஷ்ட்ரேஷு வாபீபத்மஸராம்ஸி ச
அவர்கள் உஜ்ஜயினியின் மலைச்சரிவுகள், காடுகள், தோப்புகள், புனிதமான அனர்த்த நாட்டில் உள்ள குளங்கள், தாமரை நிறைந்த நீர்நிலைகள் ஆகியவற்றை கடந்தனர்.
ப்ராப்ய தேநுமதீதீர்தமஶ்வரோதஸரஃ ப்ரதி। ப்ரேக்ஷாவர்தம் ததஃ ஶைலமம்புதம் ச நகோத்தமம்
அவர்கள் தேனுமத் தீர்த்தத்தையும், குதிரைகள் நீர்போடும் ஏரியையும் அடைந்து, ப்ரேக்ஷாவர்த்தம் என்ற மலைக்கும், உயர்ந்த அம்புதம் என்ற சிகரத்தையும் பார்த்தனர்.
ஆராச்ச்ரு'ங்கமதாஸாத்ய தீர்ணஃ கரவதீம் நதீம்। ப்ராப்ய ஸால்வேயராஷ்ட்ராணி நிஷதாநப்யதீத்ய ச
அவர்கள் தூரத்தில் உள்ள சிகரத்தை அடைந்து, கரவதி ஆற்றை கடந்தனர்; சால்வேய நாட்டையும், நிஷத நாட்டையும் கடந்தனர்.
தேவாப்ரு'துபுரம் பஶ்யந் ஸர்வதஃ ஸுஸமாஹிதஃ। தமதீத்ய மஹாபாஹுர்தேவாரண்யமபஶ்யத
தேவபிரிது நகரத்தை எங்கும் கவனமாக பார்த்து, அதை கடந்த பின், வலிமைமிக்கவன் தேவாரண்யம் என்ற காட்டையும் கண்டான்.
பூஜயாமாஸுராயாந்தம் தேவாரண்யே மஹர்ஷயஃ। ஸ வநாநி நதீஃ ஶைலாந் கிரிப்ரஸ்ரவணாநி ச
அங்கு வந்தபோது, தேவாரண்யத்தில் உள்ள மகா முனிவர்கள் அவரை மரியாதையுடன் வரவேற்றனர்; அவர் அந்தக் காட்டுகள், நதிகள், மலைகள், மலைச்சரிவுகளில் இருந்து வரும் நீரோடைகள் ஆகியவற்றையும் கண்டார்.
அதீத்ய ச ததா பார்தஃ ஸுபத்ராஸாரதிஸ்ததா। கௌரவம் விஷயம் ப்ராப்ய விஶோகஃ ஸமபத்யத
அப்போது, சுபத்ரா தேரோட்டியாக இருந்தபோது, பார்த்தன் அந்த இடங்களை எல்லாம் கடந்தான்; கௌரவர் நாட்டை அடைந்ததும், அவனுக்கு மனமுறிவு நீங்கியது.
ஸோதர்யாணாம் மஹாபாஹுஃ ஸிம்ஹாஶயமிவாஶயம்। தூராதுபவநோபேதம் ஸமந்தாத்ஸலிலாவ்ரு'தம்
வலிமைமிக்கவன் தன் உடன்பிறந்த சகோதரியுடன், சிங்கம் தன் குகையில் ஓய்வெடுப்பதைப் போல், தூரத்தில் உள்ள ஒரு தோப்பில், எல்லா பக்கமும் நீர் சூழ்ந்த இடத்தில் ஓய்வெடுத்தான்.
பத்ரயா முதிதோ ஜிஷ்ணுர்ததர்ஶ வ்ரு'ஜிநம் புரம்
பத்ராவுடன் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்த ஜிஷ்ணு, வ்ரஜின் நகரத்தைப் பார்த்தான்.
க்ரோஶணாத்ரே புரஸ்யாஸீத்கோஷ்டம் பார்தஸ்ய ஶோபநம்। தத்ராபி யாத்வா பீபத்ஸுர்நிவிஷ்டோ யதுகந்யயா
க்ரோஷணாத்ர நகரப்புறத்தில், பார்த்தனுக்கு அழகான மாடுபண்ணை இருந்தது; அங்கு போய், பீபத்சு யாது குலப் பெண்ணுடன் தங்கினான்.
ததஃ ஸுபத்ராம் ஸத்க்ரு'த்ய பார்தோ வசநமப்ரவீத்। கோபிகாநாம் து வேஷேண கச்ச த்வம் வ்ரு'ஜிநம் புரம்
பின்னர், பார்த்தன் சுபத்ராவை மரியாதை செய்து, 'நீ கோபிகை வேடத்தில் வ்ரஜின் நகரத்திற்கு போ' என்று சொன்னான்.
காமவ்யாஹாரிணீ க்ரு'ஷ்ணா ரோசதாம் தே வசோ மம। த்ரு'ஷ்ட்வா து பருஷம் ப்ரூயாத்ஸஹ தத்ர மயாகதாம்
'கிருஷ்ணே, உன் சொற்கள் சிரிப்பும், விளையாட்டும் நிறைந்ததாக இருக்கட்டும்; என் ஆலோசனை உனக்கு பிடிக்க வேண்டும். யாராவது கடுமையாக நடந்தால், நீ என்னுடன் வந்ததாகச் சொல்.'
அந்யவேஷேண து கதாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸா த்வாம் ப்ரியம் வதேத்। யத்து ஸா ப்ரதமம் ப்ரூயாந்ந தஸ்யாஸ்தி நிவர்தநம்
'நீ வேறு வேடத்தில் வந்ததைப் பார்த்து, அவள் உனக்கு இனிமையாகப் பேசினால், அவள் முதலில் சொல்வதை மாற்றாமல் 그대로 ஏற்க வேண்டும்.'
தஸ்மாந்மாநம் ச தர்பம் ச வ்யபநீய ஸ்வயம் வ்ரஜ। தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ஸுபத்ரா ப்ரத்யபாஷத
'ஆகவே, பெருமையும், அகம்பாவும் விட்டு நீயே செல்,' என்று சொன்னான். அவன் சொன்னதை கேட்ட சுபத்ரா பதிலளித்தாள்.