ஏதாஸ்து மம தாஃ ஸக்யஶ்சதஸ்ரோऽந்யா ஜலே ஶ்ரிதாஃ। குரு கர்ம ஶுபம் வீர ஏதாஃ ஸர்வா விமோக்ஷய
இவர்கள் என் தோழிகள்; இன்னும் நான்கு பேர் நீரில் உள்ளனர். வீரா, நல்ல காரியம் செய்து, அவர்களையும் விடுவி.
ததஸ்தாஃ பாண்டவஶ்ரேஷ்டஃ ஸர்வா ஏவ விஶாம்பதே। `அவகாஹ்ய ச தத்தீர்தம் க்ரு'ஹீதோ க்ராஹிபிஸ்ததா
பாண்டவர்களில் சிறந்தவரே, பின்னர் அந்தத் தீர்த்தத்தில் இறங்கி, அவர் அப்போது பிடிக்கும் ஆவிகளால் பிடிக்கப்பட்டார்.
க்ராஹீபிஶ்சோத்ததாராஶு தரயாமாஸ தத்க்ஷணாத்। ஸா சாப்ஸரா பபூவாஶு ஸர்வாபரணபூஷிதா
அந்த ஆவிகள் பிடித்தபோது, அவர் உடனே மீண்டு, அவர்களை அந்தக் கணத்தில் காப்பாற்றினார்; உடனே, அவள் அனைத்து ஆபரணங்களும் அணிந்த அப்சரஸாக மாறினாள்.
ஏவம் க்ரமேண தாஃ ஸர்வா மோக்ஷயாமாஸ வீர்யவாந்
இவ்வாறு, அந்த வீரனானவர், அனைவரையும் ஒவ்வொன்றாக விடுவித்தார்.
உத்தாய ச ஜலாத்தஸ்மாத்ப்ரதிலப்ய வபுஃ ஸ்வகம்। தாஸ்ததாऽப்ஸரஸோ ராஜந்நத்ரு'ஶ்யந்த யதா புரா
அவர்கள் நீரில் இருந்து எழுந்து, தங்கள் இயல்பான உருவத்தை மீண்டும் பெற்றனர்; ராஜா, அந்த அப்சரஸ்கள் முன்புபோல் தோன்றினர்.
தீர்தாநி ஶோதயித்வா து ததாநுஜ்ஞாய தாஃ ப்ரபுஃ। சித்ராங்கதாம் புநர்த்ரஷ்டும் மணலூரம் புநர்யயௌ
அந்தத் தீர்த்தங்களைத் தூய்மைப்படுத்தி, அவர்களுக்கு அனுமதி அளித்து, ஆண்டவன் சித்ராங்கதையை மீண்டும் காண மணலூருக்கு சென்றான்.
தஸ்யாமஜநயத்புத்ரம் ராஜாநம் பப்ருவாஹநம்। தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பாண்டவோ ராஜம்ஶ்சித்ரவாஹநமப்ரவீத்
அந்த பெண்ணின் வயிற்றில் அரசன் பப்ருவாஹனன் என்ற மகனை பெற்றான். அவனை பார்த்த பாண்டவர் அரசன் சித்ரவாஹனனை நோக்கி பேசினார்.
சித்ராங்கதாயாஃ ஶுல்கம் த்வம் க்ரு'ஹாண பப்ருவாஹநம்। அநேந ச பவிஷ்யாமி ரு'ணாந்முக்தோ நராதிப
சித்ராங்கதைக்கு மணமகனாக பப்ருவாஹனனை நீ ஏற்று கொள்ளு; இதனால் என் கடமையிலிருந்து விடுபடுவேன், அரசே.
சித்ராங்கதாம் புநர்வாக்யமப்ரவீத்பாண்டுநந்தநஃ। இஹைவ பவ பத்ரம் தே வர்தேதா பப்ருவாஹநம்
பாண்டுவின் மகன் மறுபடியும் சித்ராங்கதையை நோக்கி, "இங்கேயே இரு, உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்; பப்ருவாஹன் வளரட்டும்" என்று சொன்னான்.
இந்த்ரபஸ்தநிவாஸம் மே த்வம் தத்ராகத்ய ரம்ஸ்யஸி। குந்தீ யுதிஷ்டிரம் பீமம் ப்ராதரௌ மே கநீயஸௌ
நீ இந்திரபிரஸ்தத்திற்கு வந்தால், அங்கே மகிழ்ச்சி அடைவாய்; குந்தி, யுதிஷ்டிரன், பீமன், என் இளைய சகோதரர்கள்—
ஆகத்ய தத்ர பஶ்யேதா அந்யாநபி ச பாந்தவாந்। பாந்தவைஃ ஸஹிதாஃ ஸர்வைர்நந்தஸே த்வமநிந்திதே
அங்கே வந்தபோது, அவர்களையும் மற்ற உறவினர்களையும் நீ பார்க்க முடியும்; எல்லா உறவினர்களோடும் சேர்ந்து நீ மகிழ்ச்சி அடைவாய், குற்றமற்றவளே.
தர்மே ஸ்திதஃ ஸத்யத்ரு'திஃ கௌந்தேயோऽத யுதிஷ்டிரஃ। ஜித்வா து ப்ரு'திவீம் ஸர்வாம் ராஜஸூயம் கரிஷ்யதி
தர்மத்தில் நிலை கொண்ட, உண்மை மனம் கொண்ட கௌந்தேயன் யுதிஷ்டிரன், பூமியை முழுவதும் வென்று, ராஜசூய யாகம் நடத்துவான்.
தத்ராகச்சந்தி ராஜாநஃ ப்ரு'திவ்யாம் ந்ரு'பஸம்ஜ்ஞிதாஃ। பஹூநி ரத்நாந்யாதாய ஆகமிஷ்யதி தே பிதா
அப்போது பூமியில் அரசர்கள் அங்கே வந்து கூடுவார்கள்; உன் தந்தை பல விலைமதிப்புள்ள ரத்தினங்களுடன் அங்கே வருவார்.
ஏகஸார்தம் ப்ரயாதாஸி சித்ரவாஹநஸேவயா। த்ரக்ஷ்யாமி ராஜஸூயே த்வாம் புத்ரம் பாலய மா ஶுசஃ
நீ ஒரே குழுவாக சித்ரவாஹனனின் சேவையுடன் பயணம் செய்வாய்; ராஜசூயத்தில் உன்னை நான் காண்பேன், மகனை பாதுகாப்பாய், கவலைப்படாதே.
பப்ருவாஹநநாம்நா து மம ப்ராணோ பஹிஶ்சரஃ। தஸ்மாத்பரஸ்வ புத்ரம் வை புருஷம் வம்ஶவர்தநம்
பப்ருவாஹன் என்ற பெயரில் என் உயிர் வெளியில் செல்கிறது; ஆகவே, இந்த மகனைக் காப்பாற்று, அவன் குலத்தை வளர்க்கும் ஆண்.
சித்ராவாஹநதாயாதம் தர்மாத்பௌரவநந்தநம்। பாண்டவாநாம் ப்ரியம் புத்ரம் தஸ்மாத்பாலய ஸர்வதா
சித்ரவாஹனனின் வாரிசும், தர்மத்தில் பிறந்த பௌரவர்களின் மகிழ்ச்சியும், பாண்டவர்களுக்கு பிரியமான மகனும் அவன்; எனவே, எப்போதும் அவனை பாதுகாப்பாய்.
விப்ரயோகேண ஸம்தாபம் மா க்ரு'தாஸ்த்வமநிந்திதே। சித்ராங்கதாமேவமுக்த்வா `ஸாகராநூபமாஶ்ரிதஃ
பிரிவால் துக்கப்படாதே, குற்றமற்றவளே; இவ்வாறு சித்ராங்கதையைப் பேசி, அவர் கடல் கரையில் தங்கினார்.
ஸ்தாநம் தூரம் ஸமாப்லுத்ய தத்த்வா பஹுதநம் ததா। கேரலாந்ஸமதிக்ரம்ய' கோகர்ணமபிதோऽகமத்
தூரமான இடத்திற்கு சென்று, அப்போது நிறைய செல்வம் கொடுத்து, கேரளத்தை கடந்துவிட்டு, கோகர்ணம் நோக்கி சென்றார்.
ஆத்யம் பஶுபதேஃ ஸ்தாநம் தர்ஶநாதேவ முக்திதம்। யத்ர பாபோऽபி மநுஜஃ ப்ராப்நோத்யபயதம் பதம்
அது பசுபதியின் முதன்மைத் தலம்; காணும் பாக்கியத்தால் விடுதலை தரும் இடம்; அங்கே பாவம் செய்த மனிதனும் அச்சமில்லாத நிலையை அடைகிறான்.
ஸோऽபராந்தேஷு தீர்தாநி புண்யாந்யாயதநாநி ச। ஸர்வாண்யேவாநுபூர்வ்யேண ஜகாமாமிதவிக்ரமஃ
அவர் அப்பகுதியிலுள்ள எல்லா புனிதத் தலங்களையும், தெய்வீக இடங்களையும் வரிசையாகச் சென்றார்; அவருடைய வீரம் அளவில்லாதது.
ஸமுத்ரே பஶ்சிமே யாநி தீர்தாந்யாயதநாநி ச। தாநி ஸர்வாணி கத்வா ஸ ப்ரபாஸமுபஜக்மிவாந்
மேற்கு கடலருகே உள்ள புனிதத் தலங்களையும், தெய்வீக இடங்களையும் எல்லாம் பார்த்து, பிறகு அவர் பிரபாசம் சென்றார்.
சிந்தயாமாஸ ராத்ரௌ து கதேந கதிதம் புரா। ஸுபத்ராயாஶ்ச மாதுர்யரூபஸம்பத்குணாநி ச
இரவில் அவர், கடந்த காலத்தில் கதா சொன்னதை நினைத்து, சுபத்திரையின் இனிமை, அழகு, நல்ல பண்புகளை மனதில் சிந்தித்தார்.
ப்ராப்துமம் தாம் சிந்தயாமாஸ கோऽத்ரோபாயோ பவேதிதி। வேஷவைக்ரு'த்யமாபந்நஃ பரிவ்ராஜகரூபத்ரு'த்
அவளை எப்படி பெறுவது என்று யோசித்து, என்ன வழி இருக்குமோ என்று எண்ணினார்; உடை மாற்றி, சஞ்சரிக்கும் துறவியாய் மாறினார்.
குகுராந்தகவ்ரு'ஷ்ணீநாமஜ்ஞாதோ வேஷதாரணாத்। ப்ரமமாணஶ்சரந்பைக்ஷம் பரிவ்ராஜகவேஷவாந்
குகுரர், அந்தகர், வ்ருஷ்ணிகள் இவர்களுக்கு தெரியாமல், வேஷம் மாற்றியதால், அவர் துறவியின் உடை அணிந்து, ஊர் ஊராக பிச்சை எடுத்துக்கொண்டு அலைந்தார்.
யேநகேநாப்யுபாயேந ப்ரவிஶ்ய ச க்ரு'ஹம் மஹத்। த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுபத்ராம் க்ரு'ஷ்ணஸ்ய பகிநீமேகஸுந்தரீம்
எப்படி இருந்தாலும், அந்த பெரிய மாளிகைக்குள் நுழைந்து, கிருஷ்ணனின் ஒரே அழகிய சகோதரி சுபத்திரையை பார்த்தான்.
வாஸுதேவமதம் ஜ்ஞாத்வா கரிஷ்யாமி ஹிதம் ஶுபம்। ஏவம் விநிஶ்சயம் க்ரு'த்வா தீக்ஷிதோ வை ததாऽபவத்
வாசுதேவரின் எண்ணத்தை அறிந்து, அவளுக்காக நல்லது செய்வேன் என்று தீர்மானித்து, அந்த நேரத்தில் விரதம் எடுத்தான்.
த்ரிதண்டீ முண்டிதஃ குண்டீ அக்ஷமாலாங்குலீயகஃ। யோகபாரம் வஹந்பார்தோ வடவ்ரு'க்ஷஸ்ய கோடரம்
மூன்று தண்டுடன், தலையை முளைத்து, கமண்டலமும் ஜபமாலையும் அணிந்து, யோகியின் அடையாளங்களுடன், பாண்டவன் அர்ஜுனன் ஆலமரத்தின் ஓரத்தில் புகுந்தான்.
ப்ரவிஶம்ஶ்சைவ பீபத்ஸுர்வ்ரு'ஷ்டிம் வர்ஷதி வாஸவே। சிந்தயாமாஸ தேவேஶம் கேஶவம் க்லேஶநாஶநம்
அர்ஜுனன் உள்ளே சென்றபோது, இந்திரன் மழை பொழிந்தான்; அவன் தேவாதிகளின் தலைவன் கேசவனை, துன்பங்களை போக்கும் ஒருவரை மனதில் நினைத்தான்.
கேஶவஶ்சிந்திதம் ஜ்ஞாத்வா திவ்யஜ்ஞாநேந த்ரு'ஷ்டவாந்। ஶயாநஃ ஶயநே திவ்யே ஸத்யபாமாஸஹாயவாந்
கேசவன், அர்ஜுனனின் எண்ணத்தை தெய்வீக ஞானத்தால் அறிந்து, சத்யபாமையுடன் கூடிய திவ்யமான படுக்கையில் படுத்திருந்தபோது அவனை கண்டான்.
கேஶவஃ ஸஹஸா ராஜஞ்ஜஹாய ச நநந்த ச। புநஃ புநஃ ஸத்யபாமா சாப்ரவீத்புருஷோத்தமம்
அரசே, கேசவன் திடீரென்று எழுந்து மகிழ்ந்தான்; மீண்டும் மீண்டும் சத்யபாமா பரமபுருஷனை நோக்கி பேசினாள்.