ஜரத்காருஃ ஸுமஹதா காலேந ஸ்வர்கமேயிவாந்। ஏததாக்யாநமாஸ்தீகம் யதாவத்கதிதம் மயா। ப்ரப்ரூஹி ப்ரு'குஶார்தூல கிமந்யத்கதயாமி தே
ஜரத்காரு, மிக நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு சொர்க்கத்திற்குச் சென்றான்; இந்த ஆஸ்தீகரின் கதையை உண்மையாகவே நான் உனக்குச் சொன்னேன். ப்ருகு குலத்தில் சிறந்தவரே, இன்னும் என்ன சொல்ல வேண்டுமென்று கூறு.
ஸௌதே த்வம் கதயஸ்வேமாம் விஸ்தரேண கதாம் புநஃ। ஆஸ்தீகஸ்ய கவேஃஸாதோஃ ஶுஶ்ரூஷா பரமா ஹிநஃ
ஓ சௌதி, இந்த ஆஸ்தீகரின் கதையை விரிவாக மீண்டும் கூறுங்கள்; எங்களுக்கு கேட்கும் ஆர்வம் மிக அதிகம்.
மதுரம் கத்யதே ஸௌம்ய ஶ்லக்ஷ்ணாக்ஷரபதம் த்வயா। ப்ரீயாமஹே ப்ரு'ஶம் தாத பிதேவேதம் ப்ரபாஷஸே
மென்மையான சொற்களாலும் இனிய உச்சரிப்பாலும் நீ சொல்வதை கேட்டு, நாங்கள் மிகவும் மகிழ்கிறோம்; நீர் பிதாவைப் போலவே பேசுகிறீர்.
அஸ்மச்சுஶ்ரூஷணே நித்யம் பிதா ஹி நிரதஸ்தவ। ஆசஷ்டைதத்யதாऽऽக்யாநம் பிதா தேத்வம் ததா வத
உன் தந்தை எப்போதும் எங்களை கவனமாகக் கேட்டுக்கொண்டு இருந்தார்; அவர் சொன்னபடியே நீயும் இந்தக் கதையைச் சொல்.
ஆயுஷ்மந்நிதமாக்யாநமாஸ்தீகம் கதயாமி தே। யதாஶ்ருதம் கதயதஃ ஸகாஶாத்வை பிதுர்மயா
நீண்ட ஆயுளுடையவரே, நான் இந்த ஆஸ்தீகரின் கதையை என் தந்தையிடம் கேட்டபடியே உனக்குச் சொல்கிறேன்.
புரா தேவயுகே ப்ரஹ்மந்ப்ரஜாபதிஸுதே ஶுபே। ஆஸ்தாம் பகிந்யௌ ரூபேண ஸமுபேதேऽத்புதேऽநக
பண்டைக் காலத்தில், தேவர்கள் வாழ்ந்த யுகத்தில், ப்ரஜாபதியின் இரு அழகிய மகள்கள், பாவமில்லாதவரே, இருவரும் சகோதரிகளாக இருந்தார்கள்.
தே பார்யே கஶ்யபஸ்யாஸ்தாம் கத்ரூஶ்ச விநதா ச ஹ। ப்ராதாத்தாப்யாம் வரம் ப்ரீதஃ ப்ரஜாபதிஸமஃ பதிஃ
அந்த இருவரும், அதாவது கட்ரூவும் வினதையும், கஷ்யபனுக்கு மனைவிகளாக ஆனார்கள்; அவர்களிடம் மகிழ்ந்த கணவன், ப்ரஜாபதி போன்றவர், விருப்பமான வரம் வழங்கினார்.
கஶ்யபோ தர்மபத்நீப்யாம் முதா பரமயா யுதஃ। வராதிஸர்கம் ஶ்ருத்வைவம் கஶ்யபாதுத்தமம் ச தே
கஷ்யபன், தனது தர்மபத்தினிகளுடன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியில், அவர்களின் சிறந்த வரங்களை கேட்டார்.
ஹர்ஷாதப்ரதிமாம் ப்ரீதிம் ப்ராபதுஃ ஸ்ம வரஸ்த்ரியௌ। வவ்ரே கத்ரூஃ ஸுதாந்நாகாந்ஸஹஸ்ரம் துல்யவர்சஸஃ
அந்த இரு பெண்களும் ஒப்பற்ற மகிழ்ச்சியில் தங்கள் வரங்களைப் பெற்றார்கள்; கட்ரூ, ஒளியில் சமமான ஆயிரம் மகன்களை விரும்பினாள்.
த்வௌ புத்ரௌ விநதா வவ்ரே கத்ரூபுத்ராதிகௌ பலே। தேஜஸா வபுஷா சைவ விக்ரமேணாதிகௌ ச தௌ
வினதா, கட்ரூவின் மகன்களைவிட வலிமையில் மேலான இரு மகன்களை விரும்பினாள்; அவர்கள், ஒளி, அழகு, வீரம் ஆகியவற்றிலும் மேலானவர்களாக இருப்பார்கள் என்று விரும்பினாள்.
தஸ்யை பர்தா வரம் ப்ராதாதீத்ரு'ஸௌ தே பவிஷ்யதஃ। ஏவமஸ்த்விதி தம் சாஹ கஶ்யபம் விநதா ததா
அவளுக்குக் கணவன், 'உனக்கு அப்படிப் பிறக்கும்' என்று வரம் அளித்தார்; அதற்கு வினதா, 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று கஷ்யபனிடம் சொன்னாள்.
யதாவத்ப்ரார்திதம் லப்த்வா வரம் துஷ்டாபவத்ததா। க்ரு'தக்ரு'த்யா து விநதா லப்த்வா வீர்யாதிகௌ ஸுதௌ
விரும்பியது போலவே வரம் பெற்றதால் வினதா மகிழ்ந்தாள்; வலிமையில் மேலான இரு மகன்களைப் பெறுவேன் என்று எண்ணி திருப்தியடைந்தாள்.
கத்ரூஶ்ச லப்த்வா புத்ராணாம் ஸஹஸ்ரம் துல்யவர்சஸாம்। தார்யௌ ப்ரயத்நதோ கர்பாவித்யுக்த்வா ஸ மஹாதபாஃ
கட்ரூ, ஒளியில் சமமான ஆயிரம் மகன்களைப் பெற்றாள்; பெரிய தவசீ, 'இருவரும் கர்ப்பத்தை கவனமாகத் தாங்குங்கள்' என்று கூறினார்.
தே பார்யே வரஸம்துஷ்டே கஶ்யபோ வநமாவிஶத்
வரங்களால் விருப்பம் நிறைவேறிய கஷ்யபனின் இரு மனைவிகளும் காடுக்குள் சென்றார்கள்.
ஜநயாமாஸ விப்ரேந்த்ர த்வே சாண்டே விநதா ததா। தயோரண்டாநி நிததுஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டாஃ பரிசாரிகாஃ
அந்த நேரத்தில், பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, வினதா இரண்டு முட்டைகளைப் போட்டாள்; அவர்களது பணியாளர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் அவை பாதுகாக்க வைத்தார்கள்.
ஸோபஸ்வேதேஷு பாண்டேஷு பஞ்சவர்ஷஶதாநி ச। ததஃ பஞ்சஶதே காலே கத்ரூபுத்ரா விநிஃஸ்ரு'தாஃ
வெப்பமும் ஈரப்பதமும் உள்ள பாத்திரங்களில் ஐந்நூறு ஆண்டுகள் கழிந்தபின், அந்தக் காலத்திற்குப் பிறகு, கட்ரூவின் மகன்கள் வெளியே வந்தார்கள்.
அண்டாப்யாம் விநதாயாஸ்து மிதுநம் ந வ்யத்ரு'ஶ்யத। ததஃ புத்ரார்திநீ தேவீ வ்ரீடிதா ச தபஸ்விநீ
விநதையின் இரண்டு முட்டைகளிலிருந்தும் எந்தப் பிள்ளையும் தோன்றவில்லை. பின், மகன் வேண்டும் என்ற ஆசையுடன், வெட்கத்தோடும் தவமிருந்த தேவியும் தவம் செய்ய ஆரம்பித்தாள்.
அண்டம் பிபேத விநதா தத்ர புத்ரமபஶ்யத। பூர்வார்தகாயஸம்பந்நமிதரேணாப்ரகாஶதா
விநதை ஒரு முட்டையை உடைத்து பார்த்தாள்; அதில் உள்ள பிள்ளை பாதி உருவம்தான் கொண்டிருந்தான், மற்ற பகுதி வெளிப்படவில்லை.
ஸ புத்ரஃ க்ரோதஸம்ரப்தஃ ஶஶாபைநாமிதி ஶ்ருதிஃ। யோऽஹமேவம் க்ரு'தோ மாதஸ்த்வயா லோபபரீதயா
அந்த பிள்ளை கோபத்தால் வெறித்துப் போய், "அம்மா, நீங்கள் பேராசையால் என்னை இப்படிச் செய்ததால்," என்று சாபம் கூறினான்.
ஶரீரேணாஸமக்ரேண தஸ்மாத்தாஸீ பவிஷ்யஸி। பஞ்ச வர்ஷஶதாந்யஸ்யா யயா விஸ்பர்தஸே ஸஹ
"என் உடல் முழுமையில்லாமல் பிறந்ததால், நீ போட்டியில் நிற்கும் அவளுக்கு ஐந்நூறு ஆண்டுகள் அடிமையாக இருப்பாய்," என்று கூறினான்.
ஏஷ ச த்வாம் ஸுதோ மாதர்தாஸீத்வாந்மோசயிஷ்யதி। யத்யேநமபி மாதஸ்த்வம் மாமிவாண்டவிபேதநாத்
"ஆனால், அம்மா, இந்த மகன் உன்னை அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவிப்பான். ஆனால், என்னை போலவே அவனுடைய முட்டையையும் முன்கூட்டியே உடைக்காமல் பொறுமையாக காத்திருக்க வேண்டும்," என்று கூறினான்.
ந கரிஷ்யஸ்யநங்கம் வா வ்யங்கம் வாபி தபஸ்விநம்। ப்ரதிபாலயிதவ்யஸ்தே ஜந்மகாலோऽஸ்ய தீரயா
"அவனை முழுமையில்லாதவனாகவோ, குறைபாடுள்ளவனாகவோ நீ செய்யக்கூடாது. அவன் பிறக்கும் நேரம் வரும்வரை பொறுமையாக காத்திருக்க வேண்டும்," என்று கூறினான்.
விஶிஷ்டம் பலமீப்ஸந்த்யா பஞ்சவர்ஷஶதாத்பரஃ। ஏவம் ஶப்த்வா ததஃ புத்ரோ விநதாமந்தரிக்ஷகஃ
"உனக்கு சிறந்த வலிமை கொண்ட மகன் வேண்டும் என்றால், ஐந்நூறு ஆண்டுகள் கடந்த பிறகும் காத்திருக்க வேண்டும்." என்று சாபம் கூறிவிட்டு, அந்த பிள்ளை விண்ணில் பறந்து சென்றான்.
அருணோऽத்ரு'ஶ்யத ப்ரஹ்மந்ப்ரபாதஸமயே ததா। `உத்யந்நத ஸஹஸ்ராம்ஶுர்த்ரு'ஷ்ட்வா தமருணம் ப்ரபுஃ
அந்த நேரத்தில், பிரம்மணா, விடியற்காலையில் அருணன் தோன்றினான்; அவனை பார்த்ததும் ஆயிரம் கதிர்கள் உடைய பிரகாசமான சூரியன் எழுந்தான்.
ஸ்வதேஜஸா ப்ரஜ்வலந்தமாத்மநஃ ஸமதேஜஸம்। ஸாரத்யே கல்பயாமாஸ ப்ரீயமாணஸ்தமோநுதஃ
தன் ஒளியால் ஜொலிப்பவனாக, தன்னுடன் சமமான பிரகாசம் கொண்டவனாக அருணனை பார்த்த சூரியன், இருள் நீக்கும் மகிழ்ச்சியுடன் அவனைத் தன் தேரோட்டியாக நியமித்தான்.
ஸோऽபி தம் ரதமாருஹ்ய பாநோரமிததேஜஸஃ। ஸர்வலோகப்ரதீபஸ்ய ஹ்யமரோऽப்யருணோऽபவத்
அருணனும் அந்த அளவில்லா ஒளி கொண்ட சூரியனின் தேரில் ஏறி, எல்லா உலகங்களையும் ஒளியூட்டும் சூரியனுக்கு மரணமில்லாத தேரோட்டியாக ஆனான்.
கருடோऽபி யதாகாலம் ஜஜ்ஞே பந்நகபோஜநஃ। ஸ ஜாதமாத்ரோ விநதாம் பரித்யஜ்ய கமாவிஶத்
காலம் வந்தபோது, பாம்புகளை உணவாக உடைய கருடன் பிறந்தான். பிறந்ததும் உடனே, கருடன் விண்ணில் பறந்து சென்றான்; அவன் தாயை விட்டுவிட்டான்.
ஆதாஸ்யந்நாத்மநோ போஜ்யமந்நம் விஹிதமஸ்ய யத்। விதாத்ரா ப்ரு'குஶார்தூல க்ஷுதிதஃ பதகேஶ்வரஃ
பிருகு குலத்தில் பிறந்தவனே, பட்சிகளின் தலைவன் கருடன், படைத்தவனால் தன்னுக்காக நிர்ணயிக்கப்பட்ட உணவை பெற வேண்டும் என்று, பசிக்குள்ளாகி கிளம்பினான்.
ஏதஸ்மிந்நேவ காலே து பகிந்யௌ தே தபோதந। அபஶ்யதாம் ஸமாயாந்தமுச்சைஃ ஶ்ரவஸமந்திகாத்
அதே நேரத்தில், தவசம்பத்துடன் கூடிய அந்த இரு சகோதரிகள், அருகில் உச்சைஷ்ரவஸ் என்னும் குதிரை வருவதை பார்த்தார்கள்.
யம் து தேவகணாஃ ஸர்வே ஹ்ரு'ஷ்டரூபமபூஜயந்। மத்யமாநேऽம்ரு'தே ஜாதமஶ்வரத்நமநுத்தமம்
அமுதம் கடைந்தபோது பிறந்த அந்த உச்சைஷ்ரவசை, எல்லா தேவர்களும் மகிழ்ச்சியுடன் வழிபட்டார்கள்; அவன் மிக உயர்ந்த குதிரையாக விளங்கினான்.