ஶணு மே விஸ்தரேணேமமிதிஹாஸம் புராதநம்। ப்ராத்ரு'பிஃ ஸஹிதஃ பார்த யதா வ்ரு'த்தம் யுதிஷ்டிர
பார்த்தா, இப்பழமையான கதையை, உன் சகோதரர்களுடன் நடந்ததை, விரிவாக நான் சொல்வதை கவனமாகக் கேள், யுதிஷ்டிரா.
மஹாஸுரஸ்யாந்வவாயே ஹிரண்யகஶிபோஃ புரா। நிகும்போ நாம தைத்யேந்த்ரஸ்தேஜஸ்வீ பலவாநபூத்
பெரும் அசுரன் ஹிரண்யகசிபுவின் வம்சத்தில், ஒருகாலத்தில் நிகும்பன் என்ற சக்திவாய்ந்த, பிரகாசமான தைத்யர்களின் அரசன் இருந்தான்.
தஸ்ய புத்ரௌ மஹாவீர்யௌ ஜாதௌ பீமபராக்ரமௌ। ஸுந்தோபஸுந்தௌ தைத்யேந்த்ரௌ தாருணௌ க்ரூரமாநஸௌ
அவனுக்கு, பேராற்றல் கொண்ட, பயங்கரமான வீரத்துடன், சுந்தன், உபசுந்தன் என்ற இரு மகன்கள் பிறந்தார்கள். அவர்கள் இருவரும் தைத்யர்களின் தலைவர்களாகவும், கடுமையான மனதுடையவர்களாகவும் இருந்தார்கள்.
தாவேகநிஶ்சயௌ தைத்யாவேககார்யார்தஸம்மதௌ। நிரந்தரமவர்தேதாம் ஸமதுஃகஸுகாவுபௌ
அந்த இரு அசுரர்களும் ஒரே எண்ணத்தோடும், ஒரே செயல் நோக்கத்தோடும், எப்போதும் ஒன்றாக இருந்து, சுகத்திலும் துயரத்திலும் சமமாக இருந்தார்கள்.
விநாऽந்யோந்யம் ந புஞ்ஜாதே விநாऽந்யோந்யம் ந ஜல்பதஃ। அந்யோந்யஸ்ய ப்ரியகராவந்யோந்யஸ்ய ப்ரியம்வதௌ
ஒருவரில்லாமல் மற்றவர் சாப்பிடவும் பேசவும் செய்யமாட்டார்கள்; ஒருவருக்குப் பிடித்ததை மற்றவர் செய்வார்கள், இனிமையான வார்த்தைகளை பேசுவார்கள்.
ஏகஶீலஸமாசாரௌ த்விதைவைகோऽபவத்க்ரு'தஃ। தௌ விவ்ரு'த்தௌ மஹாவீர்யௌ கார்யேஷ்வப்யேகநிஶ்சயௌ
ஒரே இயல்பும் நடப்பும் கொண்டவர்கள், இரு உருவத்தில் ஒரே உயிராக இருந்தார்கள். அவர்கள் இருவரும் பெரும் வலிமை பெற்று, எல்லா காரியங்களிலும் ஒரே மனதுடன் இருந்தார்கள்.
த்ரைலோக்யவிஜயார்தாய ஸமாதாயைகநிஶ்சயம்। தீக்ஷாம் க்ரு'த்வா கதௌ விந்த்யம் தாவுக்ரம் தேபதுஸ்தபஃ
மூன்று உலகங்களையும் வெல்லும் நோக்குடன், ஒரே மனதோடு விரதம் எடுத்துக்கொண்டு, அந்த இருவரும் விண்ட்ய மலைக்கு சென்று கடும் தவம் செய்தார்கள்.
தௌ து தீர்கேண காலேந தபோயுக்தௌ பபூவதுஃ। க்ஷுத்பிபாஸாபரிஶ்ராந்தௌ ஜடாவல்கலதாரிணௌ
நீண்ட நாட்கள் தவம் செய்ததால், அவர்கள் இருவரும் பசிப்பும் தாகமும் காரணமாக மெலிந்து, முடி சுருளும் மரச்சீலையும் அணிந்து இருந்தார்கள்.
மலோபசிதஸர்வாங்கௌ வாயுபக்ஷௌ பபூவதுஃ। ஆத்மமாம்ஸாநி ஜுஹ்வாந்தௌ பாதாங்குஷ்டாக்ரதிஷ்டிதௌ। ஊர்த்வபாஹூ சாநிமிஷௌ தீர்ககாலம் த்ரு'தவ்ரதௌ
அவர்களின் உடல் முழுவதும் அழுக்கு படிந்து, காற்றை மட்டுமே உணவாக கொண்டு, தங்கள் சதையை அர்ப்பணம் செய்து, பாதம் விரல் முனையில் நின்று, கை உயர்த்தி, கண் இமைக்காமல், நீண்ட காலம் உறுதியுடன் விரதம் காத்தார்கள்.
தயோஸ்தபஃப்ரபாவேண தீர்ககாலம் ப்ரதாபிதஃ। தூமம் ப்ரமுமுசே விந்த்யஸ்தத்புதமிவாபவத்
அவர்கள் நீண்ட காலம் செய்த தவத்தின் சக்தியால், விண்ட்ய மலை பெரிதும் சுடப்பட்டு, அதிலிருந்து புகை எழுந்தது; அது ஒரு அதிசயமாகத் தோன்றியது.
ததோ தேவா பயம் ஜக்முருக்ரம் த்ரு'ஷ்ட்வா தயோஸ்தபஃ। தபோவிகாதார்தமதோ தேவா விக்நாநி சக்ரிரே
அந்த இருவரின் கடும் தவத்தை பார்த்து, தேவர்கள் மிகுந்த பயத்தில் ஆழ்ந்தார்கள்; அவர்களின் தவத்தைத் தடை செய்ய, தேவர்கள் இடையூறுகளை ஏற்படுத்தினார்கள்.
ரத்நைஃ ப்ரலோபயாமாஸுஃ ஸ்த்ரீபிஶ்சோபௌ புநஃபுநஃ। ந ச தௌ சக்ரதுர்பங்கம் வ்ரதஸ்ய ஸுமஹாவ்ரதௌ
மணிகள் மற்றும் பெண்கள் கொண்டு மீண்டும் மீண்டும் ஆசை தூண்டினார்கள்; ஆனாலும், அந்த இருவரும் தங்கள் பெரிய விரதத்தில் நிலைத்து, மனம் குலையவில்லை.
அத மாயாம் புநர்தேவாஸ்தயோஶ்சக்ருர்மஹாத்மநோஃ। பகிந்யோ மாதரோ பார்யாஸ்தயோஶ்சாத்மஜநஸ்ததா
பின்னர், அந்த இரண்டு பெரிய ஆத்மாக்களுக்கு தேவர்கள் மாயை செய்து, சகோதரிகள், தாய்மார்கள், மனைவிகள், குழந்தைகள் என உருவாக்கினார்கள்.
ப்ரபாத்யமாநா விஸ்ரஸ்தாஃ ஶூலஹஸ்தேந ரக்ஷஸா। ப்ரஷ்டாபரணகேஶாந்தா ப்ரஷ்டாபரணவாஸஸஃ
ஓர் அரக்கன் கையில் ஈட்டி கொண்டு வந்துப் பெண்களை இழுத்துச் சென்றான்; அவர்களின் ஆபரணமும் முடியும் சிதறி, ஆடையும் ஆபரணமும் கீழே விழுந்தன.
அபிபாஷ்ய ததஃ ஸர்வாஸ்தௌ த்ராஹீதி விசுக்ருஶுஃ। ந ச தௌ சக்ரதுர்பங்கம் வ்ரதஸ்ய ஸுமஹாவ்ரதௌ
அந்த பெண்கள் எல்லாம், "எங்களை காப்பாற்றுங்கள்!" என்று அழைத்தனர்; ஆனாலும், அந்த இருவரும் தங்கள் பெரிய விரதத்தில் மனம் குலையவில்லை.
யதா க்ஷோபம் நோபயாதி நார்திமந்யதரஸ்தயோஃ। ததஃ ஸ்த்ரியஸ்தா பூதம் ச ஸர்வமந்தரதீயத
அந்த இருவரில் யாருக்கும் மனம் கலங்கவோ, துயரமோ ஏற்படவில்லை; உடனே அந்த பெண்களும் பிற உருவங்களும் எல்லாம் மறைந்தன.
ததஃ பிதாமஹஃ ஸாக்ஷாதபிகம்ய மஹாஸுரௌ। வரேண ச்ச்தயாமாஸ க்வலோகஹிதஃ ப்ரபுஃ
பின்னர், பிதாமகன் தானே வந்து, அந்த இரண்டு பெரிய அசுரர்களிடம் உலக நன்மைக்காக ஒரு வரம் கேட்கச் சொன்னான்.
ததஃ ஸுந்தோபஸுந்தௌ தௌ ப்ராதரௌ த்ரு'டவிக்ரமௌ। த்ரு'ஷ்ட்வா பிதாமஹம் தேவம் தஸ்ததுஃ ப்ராஞ்ஜலீ ததா
அப்போது, சுந்தன் மற்றும் உபசுந்தன் என்ற இரு தம்பிகளும், தைரியமாக, பிதாமக தேவனை பார்த்து, கைகளை கூப்பி நின்றார்கள்.
ஊசதுஶ்ச ப்ரபும் தேவம் ததஸ்தௌ ஸஹிதௌ ததா। ஆவயோஸ்தபஸாऽநேந யதி ப்ரீதஃ பிதாமஹஃ
அப்போது அவர்கள் இருவரும் சேர்ந்து, "எங்கள் தவத்தால், பிதாமகா, நீங்கள் திருப்தி அடைந்திருந்தால்—" என்று கூறினார்கள்.
மாயாவிதாவஸ்த்ரவிதௌ பலிநௌ காமரூபிணௌ। உபாவப்யமரௌ ஸ்யாவஃ ப்ரஸந்நோ யதி நௌ ப்ரபுஃ
"நாங்கள் இருவரும் மாயை மற்றும் ஆயுதங்களில் வல்லவர்களாகவும், பலசாலிகளாகவும், எந்த உருவமாக வேண்டுமானாலும் மாறக்கூடியவர்களாகவும், மரணமில்லாதவர்களாகவும் ஆகட்டும்; நீங்கள் எங்களுக்கு தயவு செய்தால்."
ரு'தேऽமரத்வம் யுவயோஃ ஸர்வமுக்தம் பவிஷ்யதி। அந்யத்வ்ரு'ணீதம் ம்ரு'த்யோஶ்ச விதாநமமரைஃ ஸம்
"மரணமின்மை தவிர, நீங்கள் விரும்பும் எல்லாவற்றையும் வழங்கப்படும்; வேறு ஒரு வரம் தேர்ந்தெடுங்கள், ஏனெனில் மரணமின்மை கூட தேவர்களுக்கு கிடையாது."
ப்ரபவிஷ்யாவ இதி யந்மஹதப்யுத்யதம் தபஃ। யுவயோர்ஹேதுநாநேந நாமரத்வம் விதீயதே
"நீங்கள் 'நாம் பெரிய சக்திவான்களாக வேண்டும்' என்று எண்ணி செய்த இந்த பெரிய தவத்துக்காக, உங்களுக்கு மரணமின்மை வழங்கப்பட முடியாது."
த்ரைலோக்யவிஜயார்தாய பவத்ப்யாமாஸ்திதம் தபஃ। ஹேதுநாऽநேந தைத்யேந்த்ரௌ ந வாம் காமம் கரோம்யஹம்
"மூன்று உலகங்களையும் வெல்லும் நோக்கில் நீங்கள் தவம் செய்ததால், அத்தகைய ஆசையை நான் உங்களுக்கு வழங்க முடியாது, அசுரர்களின் தலைவர்களே."
ஸுந்தோபஸுந்தாவூசதுஃ। த்ரிஷு லோகேஷு யத்பூதம் கிம்சித்ஸ்தாவரஜங்கமம்। ஸர்வஸ்மாந்நௌ பயம் ந ஸ்யாத்ரு'தேऽந்யோந்யம் பிதாமஹ
சுந்தன் மற்றும் உபசுந்தன் கூறினார்கள்: "மூன்று உலகங்களில் உள்ள எல்லா உயிரினங்களும், அசைவும் அசைவற்றதும் எதிலிருந்தும் எங்களுக்கு பயம் இருக்க வேண்டாம்; ஒருவரை ஒருவர் தவிர, பிதாமகா."
யத்ப்ரார்திதம் யதோக்தம் ச காமமேதத்ததாநி வாம்। ம்ரு'த்யோர்விதாநமேதச்ச யதாவத்வா பவிஷ்யதி
நீங்கள் கேட்டது போலவும் சொன்னது போலவும், இந்த விருப்பத்தை நான் இப்போது உங்களுக்குக் கொடுக்கிறேன். மரணத்துக்கான ஏற்பாடும் எப்படியோ அதுபோலவே நடக்கும்.
ததஃ பிதாமஹோ தத்த்வா வரமேதத்ததா தயோஃ। நிவர்த்ய தபஸஸ்தௌ ச ப்ரஹ்மலோகம் ஜகாம ஹ
அப்போது பிதாமகன் அந்த வரத்தை இருவருக்கும் வழங்கி, அவர்கள் தவம் செய்யாமல் விட்டு, பிரம்மா உலகத்திற்குச் சென்றார்.
லப்த்வா வராணி தைத்யேந்த்ராவத தௌ ப்ராதராவுபௌ। அவத்யௌ ஸர்வலோகஸ்ய ஸ்வமேவ பவநம் கதௌ
அந்த வரங்களை பெற்ற பிறகு, அந்த இரு அசுர சகோதரர்களும், எல்லா உலகத்தாராலும் வெல்ல முடியாதவர்களாக, தங்கள் இல்லத்திற்குத் திரும்பினர்.
தௌ து லப்தவரௌ த்ரு'ஷ்ட்வா க்ரு'தகாமௌ மநஸ்விநௌ। ஸர்வஃ ஸுஹ்ரு'ஞ்ஜநஸ்தாப்யாம் ப்ரஹர்ஷமுபஜக்மிவாந்
அந்த இருவரும் வரம் பெற்றதும், ஆசைகள் நிறைவேறியும், மனதில் உறுதியுடன் இருந்ததும் பார்த்து, அவர்களுடைய நண்பர்களும் மக்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியடைந்தார்கள்.
ததஸ்தௌ து ஜடா பித்த்வா மௌலிநௌ ஸம்பபூவதுஃ। மஹார்ஹாபரணோபேதௌ விரஜோம்பரதாரிணௌ
பின்னர், அவர்கள் முடிச்சு போட்டிருந்த முடியைத் திறந்து, தலையில் கிரீடம் சூடி, விலைமதிப்புள்ள ஆபரணங்களும் பளிச்சிடும் உடைகளும் அணிந்தார்கள்.
அகாலகௌமுதீம் சைவ சக்ரதுஃ ஸார்வகாலிகீம்। நித்யஃ ப்ரமுதிதஃ ஸர்வஸ்தயோஶ்சைவ ஸுஹ்ரு'ஞ்ஜநஃ
அவர்கள் அமாவாசை இரவையும் என்றும் கொண்டாடும் திருவிழாவாக மாற்றினார்கள்; அவர்களுடைய நண்பர்களும் மக்கள் என்றும் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தார்கள்.