அநுஜ்ஞாதோऽத க்ரு'ஷ்ணஸ்து ப்ரஹ்மணா பரமேஷ்டிநா। நிஷஸாதாஸநாப்யாஶே ப்ரீயமாணஃ ஶுசிஸ்மிதஃ
பிரம்மா, பரமபிதா அனுமதி அளித்தபின், கண்ணன் ஆனந்தத்துடன், தூய சிரிப்புடன் அந்த இருக்கை அருகில் அமர்ந்தார்.
உவாச ஸ மஹாதேஜா ப்ரஹ்மாணம் பரமேஷ்டிநம்। க்ரு'தம் மயேதம் பகவந்காவ்யம் பரமபூஜிதம்
அந்த மகத்தான ஒளியுடையவர், பரமபிதா பிரம்மாவிடம் கூறினார்: 'பகவனே, இந்த மதிப்பிற்குரிய காவியம் என்னால் இயற்றப்பட்டது.'
ப்ரஹ்மந்வேதரஹஸ்ய ச யச்சாந்யத்ஸ்தாபிதம் மயா। ஸாங்கோபநிஷதாம் சைவ வேதாநாம் விஸ்தரக்ரியா
பிரம்மனே, வேதத்தின் இரகசியமும், நான் நிறுவிய பிறவற்றும், வேதங்களும் அவற்றின் அங்கங்களும் உபநிஷத்துகளும் விரிவாக அமைக்கப்பட்டுள்ளன.
இதிஹாஸபுராபாநாமுந்மேஷம் நிமிஷம் ச யத்। பூதம் பவ்யம் பவிஷ்யச்ச த்ரிவிதம் காலஸம்ஜ்ஞிதம்
இதிகாசங்களும், புராணங்களும் தோன்றும் முறையும் மறையும் முறையும், கடந்தது, நிகழ்கிறது, வரப்போகிறது என்று மூன்று காலங்களும் கூறப்பட்டுள்ளன.
ஜராம்ரு'த்யுபயவ்யாதிபாவாபாவவிநிஶ்சயஃ। விவிதஸ்ய ச தர்மஸ்ய ஹ்யாஶ்ரமாணாம் ச லக்ஷணம்
முதுமை, மரணம், பயம், நோய், இருப்பதும் இல்லாததும் ஆகியவை எப்படி என்பதை, பலவகை தர்மங்களையும், வாழ்க்கை நிலைகளின் தன்மையையும் கூறியுள்ளேன்.
சாதுர்வர்ண்யவிதாநம் ச புராணாநாம் ச க்ரு'த்ஸ்நஶஃ। தபஸோ ப்ரஹ்மசர்யஸ்ய ப்ரு'திவ்யாஶ்சந்த்ரஸூர்யயோஃ
நான்கு வகை மக்கள் அமைப்பும், புராணங்கள் முழுவதும், தவமும், பிரம்மச்சரியமும், பூமி, சந்திரன், சூரியன் ஆகியவற்றும் இதில் உள்ளன.
க்ரஹநக்ஷத்ரதாராணாம் ப்ரமாணம் ச யுகைஃ ஸஹ। ரு'சோ யஜூஷி ஸாமாநி வேதாத்யாத்மம் ததைவ ச
பிளவுகள், நட்சத்திரங்கள், விண்மீன்கள் ஆகியவற்றின் அளவுகள், அவற்றுடன் கூடிய யுகங்கள், ரிக், யஜூர், சாம வேதங்கள் மற்றும் வேதங்களின் உள்நட்பு—all இவை அனைத்தும் இங்கு கூறப்பட்டுள்ளன.
ந்யாயஶிக்ஷா சிகித்ஸா ச தாநம் பாஶுபதம் ததா। இதி நைகாஶ்ரயம் ஜந்ம திவ்யமாநுஷஸம்ஜ்ஞிதம்
நியாயம், ஒலி அறிவியல், மருத்துவம், தானம், பாஷுபதம் ஆகியவை, இவையெல்லாம் தெய்வீகமும் மனிதர்க்கும் உரிய பல்வேறு அறிவுகளாகப் பிறந்துள்ளன என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
தீர்தாநாம் சைவ புண்யாநாம் தேஶாநாம் சைவ கீர்தநம்। நதீநாம் பர்வதாநாம் ச வநாநாம் ஸாகரஸ்ய ச
புனிதமான தீர்த்தங்கள், புண்ணியமான நாடுகள், நதிகள், மலைகள், காடுகள், கடல்—இவை அனைத்தும் புகழப்பட்டுள்ளன.
புராணாம் சைவ திவ்யாநாம் கல்பாநாம் யுத்தகௌஶலம்। வாக்யஜாதிவிஶேஷாஶ்ச லோகயாத்ராக்ரமஶ்ச யஃ
பழமையான தெய்வீகக் கதைகள், உலகம் தோன்றும் காலங்கள், போர் நுணுக்கம், பேச்சின் வகைகள், உலக வாழ்க்கையின் ஒழுங்கு—all இவை இங்கு விளக்கப்பட்டுள்ளன.
யச்சாபி ஸர்வகம் வஸ்து தச்சைவ ப்ரதிபாதிதம்। பரம் ந லேககஃ கஶ்சிதேதஸ்ய புவி வித்யதே
எல்லாவற்றிலும் நிறைந்துள்ள பொருள் கூட இங்கு விளக்கப்பட்டுள்ளது; இந்த உலகில் இதை எழுதிய வேறு யாரும் இல்லை.
தபோவிஶிஷ்டதபி வை வஸிஷ்டாந்முநிபும்கவாத்। மந்யே ஶ்ரேஷ்டவ்யம் த்வாம் வை ரஹஸ்யஜ்ஞாநவேதநாத்
தவத்தில் சிறந்த வசிஷ்டர் போலும், இரகசியமான ஞானத்தை அறிந்துள்ள உன்னை நான் மேலானவராக எண்ணுகிறேன்.
ஜந்மப்ரப்ரு'தி ஸத்யாம் தே வேத்மி காம் ப்ரஹ்மவாதிநீம்। த்வயாச காவ்யமித்யுக்தம் தஸ்மாத்காவ்யம் பவிஷ்யதி
உன் பிறப்பிலிருந்தே நீ வேதங்களுக்கு அர்ப்பணித்தவளாக இருப்பதை நான் அறிவேன்; நீ இதை காவியம் என்று கூறியதால், இது காவியம் என அழைக்கப்படும்.
அஸ்ய காவ்யஸ்ய கவயோ ந ஸமர்தா விஶேஷணே। விஶேஷணே க்ரு'ஹஸ்தஸ்ய ஶேஷாஸ்த்ரய இவாஶ்ரமாஃ
இந்தக் காவியத்தின் சிறப்பை கவிஞர்கள் விவரிக்க இயலாது; வீட்டில் வாழ்பவரை மற்ற மூன்று ஆசிரமத்தார் விவரிக்க முடியாதது போல.
ஜடாந்தபதிரோந்மத்தம் தமோபூதம் ஜகத்பவேத்। யதி ஜ்ஞாநஹுதாஶேந த்வயா நோஜ்ஜ்வலியம் பவேத்
நீ ஞானத்தின் தீயை ஏற்றவில்லை என்றால், இந்த உலகம் முட்டாளும், குருடும், செவிடும், பைத்தியமும், இருளில் மூடப்பட்டதுமாகி இருப்பது உறுதி.
தமஸாந்தஸ்ய லோகஸ்ய வேஷ்டிதஸ்ய ஸ்வகர்மபிஃ। ஜ்ஞாநாஞ்ஜநஶலாகாபிர்புத்திநேத்ரோத்ஸவஃ க்ரு'தஃ
செயல்களால் கட்டுண்டு, இருளால் குருடாகிய உலகிற்கு, நீ ஞானம் என்னும் கண்ணாடி குச்சியால் புத்திக்கு விழாக்க் காட்சியை வழங்கினாய்.
த்வயா பாரதஸூர்யேண ந்ரு'ணாம் விநிஹதம் தமஃ
பாரத வம்சத்தின் சூரியனே, மனிதர்களின் இருளை நீ அழித்துவிட்டாய்.
புராணபூர்ணசந்த்ரேண ஶ்ருதிஜ்யோத்ஸ்நாப்ரகாஶிநா। ந்ரு'ணாம் குமுதஸௌம்யாநாம் க்ரு'தம் புத்திப்ரஸாதநம்
பழமையான கதைகள் என்னும் முழு நிலவு, வேத ஒளியால் பிரகாசித்து, தாமரைப்பூ போல மென்மையான மனிதர்களின் மனங்களை மகிழ்வித்துள்ளது.
இதிஹாஸப்ரதீபேந மோஹாவரணகாதிநா। லோககர்பக்ரு'ஹம் க்ரு'த்ஸ்நம் யதாவத்ஸம்ப்ரகாஶிதம்
மாயை என்னும் திரையை அகற்றும் வரலாற்று விளக்கால், உலகம் முழுவதும் முறையாக ஒளிர்ந்துள்ளது.
ஸம்க்ரஹாத்யாயபீஜோ வை பௌலோமாஸ்தீகமூலவாந்। ஸம்பவஸ்கந்தவிஸ்தாரஃ ஸபாபர்வவிடங்கவாந்
சுருக்கமான அதிகாரம் விதையாக, பௌலோமா, ஆஸ்தீகன் ஆகிய கதைகள் வேராக, சம்பவங்கள் கிளையாக, சபாபர்வம் முடிச்சாக அமைந்துள்ளது.
ஆரண்யபர்வரூபாட்யோ விராடோத்யோகஸாரவாந்। பீஷ்மபர்வமஹாஶாகோ த்ரோணபர்வபலாஶவாந்
ஆரண்ய பர்வம் வடிவமாக வளமாக, விராட், உத்யோக பர்வங்களின் சாரத்தை கொண்டது; பீஷ்ம பர்வம் பெரிய கிளையாக, த்ரோண பர்வம் இலைகளாக உள்ளது.
கர்ணபர்வஸிதைஃ புஷ்பைஃ ஶல்யபர்வஸுகந்திபிஃ। ஸ்த்ரீபர்வைஷீகவிஶ்ராமஃ ஶாந்திபர்வமஹாபலஃ
கர்ண பர்வம் மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது, சல்ய பர்வம் மணமூட்டுகிறது; ஸ்த்ரீ பர்வம் ஓய்விடம், சாந்தி பர்வம் பெரிய பழம்.
அஶ்வமேதாம்ரு'தஸஸ்த்வாஶ்ரமஸ்தாநஸம்ஶ்ரயஃ। மௌஸலஶ்ருதிஸம்க்ஷேபஃ ஶிஷ்டத்விஜநிஷேவிதஃ
அசுவமேதிகம், அநுஶாசன பர்வங்கள், ஆசிரமவாசிக பர்வம் ஆகியவை இதற்குத் தங்குமிடம்; மௌசல பர்வம் சுருக்கமாக, சிறந்த இருமுறை பிறந்தோர் இதை சேவிக்கின்றனர்.
ஸர்வேஷாம் கவிமுக்யாநாமுபஜீவ்யோ பவிஷ்யதி। பர்ஜந்யஇவ பூதாநாமக்ஷயோ பாரத்ருமஃ
அனைத்து சிறந்த கவிஞர்களுக்கும் இது ஆதரவாக இருக்கும்; எல்லா உயிர்களுக்கும் தீராத மேகம் போலவும், பாரத மரமாகவும் விளங்கும்.
காவ்யஸ்ய லேகநார்தாய கணேஶஃ ஸ்மர்யதாம் முநே
இந்தப் பெரும் காவியத்தை எழுதுவதற்காக, முனிவரே, கணேசனை நினைவில் கொள்வோம்.
ஏவமாபாஷ்ய தம் ப்ரஹ்மா ஜகாம ஸ்வம் நிவேஶநம்। பகவாந்ஸ ஜகத்ஸ்ரஷ்டா ரு'ஷிதேவகணைஃ ஸஹ
அவ்வாறு கூறி, உலகத்தை உருவாக்கிய பிரம்மா பகவான், முனிவர்கள் மற்றும் தேவர்கள் அனைவருடன் தன் இல்லத்திற்குச் சென்றார்.
ததஃ ஸஸ்மார ஹேரம்பம் வ்யாஸஃ ஸத்யவதீஸுதஃ
பின்னர், சத்யவதியின் மகன் வியாசர் ஹேரம்பனை நினைத்தார்.
ஸ்ம்ரு'தமாத்ரோ கணேஶாநோ பக்தசிந்திதபூரகஃ। தத்ராஜகாம விக்நேஶோ வேதவ்யாஸோ யதஃ ஸ்திதஃ
அவரை நினைத்தவுடன், பக்தர்களின் எண்ணங்களை நிறைவேற்றும் கணேசன், வியாசர் இருந்த இடத்திற்கு வந்தார்.
பூஜிதஶ்சோபவிஷ்டஶ்ச வ்யாஸேநோக்தஸ்ததாநக। லேககோ பாரதஸ்யாஸ்ய பவ த்வம் கணநாயக।। மயைவ ப்ரோச்யமாநஸ்ய மநஸா கல்பிதஸ்ய ச
வியாசர் கணநாயகரை வழிபட்டு அமர வைத்தபின், 'நான் மனதில் எண்ணி கூறும் இந்த பாரதத்தை எழுதும் எழுத்தாளராக நீயே இரு' என்று சொன்னார்.
ஶ்ருத்வைதத்ப்ராஹ விக்நேஶோ யதி மே லேகநீ க்ஷணம்। லிகதோ நாவதிஷ்டேத ததா ஸ்யாம் லேககோ ஹ்யஹம்
அதை கேட்ட வி்னேசன், 'நான் எழுதும் போது என் எழுதுகோல் ஒரு கணமும் நின்றுவிடாமல் இருந்தால், நான் எழுத்தாளராக இருப்பேன்' என்று பதிலளித்தார்.