சக்ஷூம்ஷி ப்ரதிலப்யாத ப்ரதிஜக்முஸ்ததோ ந்ரு'பாஃ। பார்கவஸ்து முநிர்மேநே ஸர்வலோகபராபவம்
அப்பொழுது அரசர்கள் மீண்டும் பார்வையைப் பெற்றதும், தங்கள் திசைகளுக்கு சென்றார்கள்; ஆனால் ப்ருகு வம்சத்தைச் சேர்ந்த அந்த முனிவர், இதை எல்லா உலகங்களுக்கும் தோல்வியாக எண்ணினார்.
ஸ சக்ரே தாத லோகாநாம் விநாஶாய மதிம் ததா। ஸர்வேஷாமேவ கார்த்ஸ்ந்யேந மநஃ ப்ரவணமாத்மநஃ
அந்த நேரத்தில், அன்பானவரே, அவர் உலகங்களை அழிக்க வேண்டும் என்று மனதில் உறுதி செய்தார்; அவருடைய மனம் முழுவதும் அதற்கே திரும்பியது.
இச்சந்நபசிதிம் கர்தும் ப்ரு'கூணாம் ப்ரு'குநந்தநஃ। ஸர்வலோகவிநாஶாய தபஸா ஸஹதைதிதஃ
ப்ருகு குலத்தைப் பழிவாங்க விரும்பி, ப்ருகு குலத்தின் மகிழ்ச்சி ஆனவர், தீய தவத்தால் ஜ்வலித்து, எல்லா உலகங்களையும் அழிக்கத் தொடங்கினார்.
தாபயாமாஸ தாँல்லோகாந்ஸதேவாஸுரமாநுஷாந்। தபஸோக்ரேண மஹதா நந்தயிஷ்யந்பிதாமஹாந்
அவர் கடும் தவத்தால், தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் என எல்லா உலகங்களையும் வேதனைப்படுத்தத் தொடங்கினார்; தம் முன்னோர்களை மகிழ்விக்க விரும்பி செய்தார்.
ததஸ்தம் பிதரஸ்தாத விஜ்ஞாய குலநந்தநம்। பித்ரு'லோகாதுபாகம்ய ஸர்வ ஊசுரிதம் வசஃ
அப்பொழுது, அன்பானவரே, அவருடைய முன்னோர்கள், தங்கள் சந்ததியை அறிந்து, பித்ருலோகத்திலிருந்து வந்து, அனைவரும் இவ்வாறு கூறினார்கள்.
ஔர்வ த்ரு'ஷ்டஃ ப்ரபாவஸ்தே தபஸோக்ரஸ்ய புத்ரக। ப்ரஸாதம் குரு லோகாநாம் நியச்ச க்ரோதமாத்மநஃ
ஔர்வா, உன்னுடைய தவத்தின் சக்தி எங்களால் காணப்பட்டது; உலகங்களுக்கு தயை செய், உன் கோபத்தை அடக்கிக்கொள்.
நாநீஶைர்ஹி ததா தாத ப்ரு'குபிர்பாவிதாத்மபிஃ। வதோ ஹ்யுபேக்ஷிதஃ ஸர்வைஃ க்ஷத்ரியாணாம் விஹிம்ஸதாம்
அந்த நேரத்தில், அன்பானவரே, ப்ருகுக்கள் மனம் தூயவர்களாக இருந்தும், அதைத் தடுக்க முடியவில்லை; அரசர்களால் ஏற்பட்ட கொலை அனைத்தையும் அவர்கள் சகித்துக்கொண்டார்கள்.
ஆயுஷா விப்ரக்ரு'ஷ்டேந யதா நஃ கேத ஆவிஶத்। ததாऽஸ்மாபிர்வதஸ்தாத க்ஷத்ரியைரீப்ஸிதஃ ஸ்வயம்
நீண்ட ஆயுள் காரணமாக எங்களுக்கு சோர்வு வந்தபோது, அப்போது, அன்பானவரே, நாங்கள் அரசர்களால் கொல்லப்பட வேண்டும் என்று விரும்பினோம்.
நிகாதம் யச்ச வை வித்தம் கேநசித்க்ரு'குவேஶ்மநி। வைராயைவ ததா ந்யஸ்தம் க்ஷத்ரியாந்கோபயிஷ்ணுபிஃ
யாரோ ஒருவர் ப்ருகு வீட்டில் புதைத்த செல்வம், அரசர்களைத் தூண்ட விரும்பியவர்களால் பகை ஏற்படச் செய்யவே அங்கு வைக்கப்பட்டது.
கிம் ஹி வித்தேந நஃ கார்யம் ஸ்வர்கேப்ஸூநாம் த்விஜோத்தம। யதஸ்மாகம் தநாத்யக்ஷஃ ப்ரபூதம் தநமாஹரத்
எங்களுக்கு சொத்து எதற்காக, சொர்க்கம் விரும்புகிறோம்; நம் செல்வத்தின் காவலன் ஏற்கனவே நிறைய செல்வம் கொண்டு வந்துவிட்டான்.
யதா து ம்ரு'த்யுராதாதும் ந நஃ ஶக்நோதி ஸர்வஶஃ। ததாऽஸ்மாபிரயம் த்ரு'ஷ்ட உபாயஸ்தாத ஸம்மதஃ
மரணம் நம்மை முழுமையாக அழிக்க முடியாதபோது, அப்போது, அன்பானவரே, இந்த வழியை நாங்கள் ஏற்றுக்கொண்டோம்.
ஆத்மஹா ச புமாம்ஸ்தாத ந லோகாँல்லபதே ஶுபாந்। ததோऽஸ்மாபிஃ ஸமீக்ஷ்யைவம் நாத்மநாத்மா நிபாதிதஃ
தன்னைத் தானே கொல்லும் மனிதன், அன்பானவரே, நல்ல உலகங்களை அடையமாட்டான்; ஆகவே, இப்படிச் சிந்தித்து, நாங்கள் தம்மைத் தாமே அழிக்கவில்லை.
ந சைதந்நஃ ப்ரியம் தாத யதிதம் கர்துமிச்சஸி। நியச்சேதம் மநஃ பாபாத்ஸர்வலோகபராபவாத்
நீ செய்ய விரும்பும் இந்தச் செயல் எங்களுக்குப் பிடிக்காது, அன்பானவரே; பாவமான உலக அழிவிலிருந்து உன் மனதைத் தடுக்கவும்.
மா வதீஃ க்ஷத்ரியாம்ஸ்தாத ந லோகாந்ஸப்த புத்ரக। தூஷயந்தம் தபஸ்தேஜஃ க்ரோதமுத்பதிதம் ஜஹி
அன்பான மகனே, அரசர்களையும், ஏழு உலகங்களையும் கொல்லாதே; உன் தவத்தினால் வந்த சக்தி கெடாமல், எழுந்த கோபத்தை அடக்கிக் கொள்.
உக்தவாநஸ்மி யாம் க்ரோதாத்ப்ரதிஜ்ஞாம் பிதரஸ்ததா। ஸர்வலோகவிநாஶாய ந ஸா மே விததா பவேத்
அந்த நேரத்தில் கோபத்தில் நான் எடுத்த உறுதியை, முன்னோர்களே, எல்லா உலகங்களையும் அழிப்பதற்காக எடுத்தேன்; அது வீணாக இருக்க கூடாது.
வ்ரு'தாரோஷப்ரதிஜ்ஞோ வை நாஹம் ஜீவிதுமுத்ஸஹே। அநிஸ்தீர்ணோ ஹி மாம் ரோஷோ தஹேதக்நிரிவாரணிம்
கோபத்தில் எடுத்த உறுதி நிறைவேறாமல் இருந்தால், நான் உயிரோடு இருக்க முடியாது; காரணமில்லாமல் உள்ள கோபம் உலர்ந்த மரத்தை எரிக்கும் நெருப்புபோல் என்னை எரிக்கிறது.
யோ ஹி காரணதஃ க்ரோதம் ஸம்ஜாதம் க்ஷந்துமர்ஹதி। நாலம் ஸ மநுஜஃ ஸம்யக் த்ரிவர்கம் பரிரக்ஷிதும்
ஏதோ ஒரு காரணத்தால் கோபம் வந்தபோது அதை மன்னிக்கும் மனிதன், வாழ்க்கையின் மூன்று நோக்குகளையும் சரியாக காக்க முடியாதவன்.
அஶிஷ்டாநாம் நியந்தா ஹி ஶிஷ்டாநாம் பரிரக்ஷிதா। ஸ்தாநே ரோஷஃ ப்ரயுக்தஃ ஸ்யாந்ந்ரு'பைஃ ஸர்வஜிகீஷுபிஃ
கேடானவர்களை அடக்கி, நல்லவர்களை காப்பாற்றுபவனே உண்மையானவன்; எல்லாவற்றிலும் வெற்றி பெற விரும்பும் அரசர்களால் கோபம் சரியான இடத்தில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
அஶ்ரௌஷமஹமூருஸ்தோ கர்பஶய்யாகதஸ்ததா। ஆராவம் மாத்ரு'வர்கஸ்ய ப்ரு'கூணாம் க்ஷத்ரியைர்வதே
நான் இன்னும் என் தாயின் தொடையில் கருவில் இருக்கும்போதே, க்ஷத்திரியர்கள் ப்ருகு பெண்களை கொன்றபோது அவர்கள் அழுகையை நான் கேட்டேன்.
ஸாமரைர்ஹி யதா லோகே ப்ரு'கூணாம் க்ஷத்ரியாதமைஃ। ஆகர்போத்ஸாதநம் க்ஷாந்தம் ததா மாம் மந்யுராவிஶத்
அந்தக் காலத்தில், க்ஷத்திரியர் கூட்டத்துடன் சேர்ந்து ப்ருகுக்களை கருவிலேயே அழித்தபோது, என் உள்ளத்தில் கோபம் புகுந்தது.
ப்ரகீர்ணகேஶாஃ கில மே மாதரஃ பிதரஸ்ததா। பயாத்ஸர்வேஷு லோகேஷு நாதிஜக்முஃ பராயணம்
அப்போது என் தாய்மார்கள் கூந்தல் சிதறி, என் தந்தையரும் பயத்தில் உலகில் எங்கும் அடைக்கலம் பெற முடியாமல் அலைந்தார்கள்.
தாந்ப்ரு'கூணாம் யதா தாராந்கஶ்சிந்நாப்யுபபத்யத। மாதா ததா ததாரேயமூருணைகேந மாம் ஶுபா
ப்ருகுக்களின் பெண்கள் யாராலும் ஏற்கப்படாதபோது, என் புண்ணியமான தாய் என்னைத் தன் தொடையில் சுமந்தாள்.
ப்ரதிஷேத்தா ஹி பாபஸ்ய யதா லோகேஷு வித்யதே। ததா ஸர்வேஷு லோகேஷு பாபக்ரு'ந்நோபபத்யதே
உலகில் தீமை செய்யும் ஒருவரைத் தடுக்க யாராவது இருந்தால், அப்போது தீய செயல் செய்யும் மனிதர்கள் எழுவதில்லை.
யதா து ப்ரதிஷேத்தாரம் பாபோ ந லபதே க்வசித்। திஷ்டந்தி பஹவோ லோகாஸ்ததா பாபேஷு கர்மஸு
ஆனால், தீமைக்கு எதிராக யாரும் எங்கும் இல்லை என்றால், அப்போது பலர் தீய செயல்களில் நிலைத்திருப்பார்கள்.
ஜாநந்நபி ச யஃ பாபம் ஶக்திமாந்ந நியச்சதி। ஈஶஃ ஸந்ஸோऽபி தேநைவ கர்மணா ஸம்ப்ரயுஜ்யதே
யாராவது ஒரு தவறை அறிந்தும், அதைத் தடுக்க வல்லமையுடன் இருந்தும், தடுக்காமல் விட்டுவிட்டால்—even அரசனாக இருந்தாலும்—அவரும் அந்தத் தவறில் பங்காளியாகிறார்.
ராஜபிஶ்சேஶ்வரைஶ்சைவ யதி வை பிதரோ மம। ஶக்தைர்ந ஶகிதாஸ்த்ராதுமிஷ்டம் மத்வேஹ ஜீவிதம்
என் தந்தைகள் அரசர்களாகவும், தலைவர்களாகவும் இருந்தும், என்னை காப்பாற்ற வல்லமையுடன் இருந்தும், காப்பாற்ற முடியவில்லை என்றால், இந்த உலகில் வாழ்வதை விரும்ப வேண்டியதில்லை.
அத ஏஷாமஹம் க்ருத்தோ லோகாநாமீஶ்வரோ ஹ்யஹம்। பவதாம் ச வசோ நாலமஹம் ஸமபிவர்திதும்
அதனால், கோபத்தால் நான் உலகங்களுக்குத் தலைவன் ஆனேன்; உங்கள் வார்த்தைகளை நான் கட்டுப்பட வேண்டியதில்லை.
மமாபி சேத்பவேதேவமீஶ்வரஸ்ய ஸதோ மஹத்। உபேக்ஷமாணஸ்ய புநர்லோகாநாம் கில்பிஷாத்பயம்
நானும் பெரிய தலைவனாக இருந்தும் உலகங்களைப் புறக்கணித்தால், மக்கள் பாவத்தால் பயப்படத் தொடங்குவார்கள்.
யஶ்சாயம் மந்யுஜோ மேऽக்நிர்லோகாநாதாதுமிச்சதி। தஹேதேஷ ச மாமேவ நிக்ரு'ஹீதஃ ஸ்வதேஜஸா
என் உள்ளத்தில் எழும் இந்தக் கோபம் உலகங்களை அழிக்க விரும்புகிறது; ஆனால் அதை என் சக்தியால் அடக்கினால், அது என்னையே எரியச் செய்யும்.
பவதாம் ச விஜாநாமி ஸர்வலோகஹிதேப்ஸுதாம்। தஸ்மாத்விதத்த்வம் யச்ச்ரேயோ லோகாநாம் மம சேஶ்வராஃ
நான் உங்களை எல்லாம் உலக நலனுக்காக விரும்புகிறவர்களாக அறிவேன்; அதனால், தலைவர்களே, உலகத்துக்கும் எனக்கும் நல்லது என்னவோ அதைச் செய்யுங்கள்.