ப்ரபேதே ச்சந்தயந்காமைருபயாஜம் த்ரு'தவ்ரதம்। பாதஶுஶ்ரூஷணே யுக்தஃ ப்ரியவாக்ஸர்வகாமதஃ
உபயாஜா விரதத்தில் உறுதியுடன் இருப்பவரை, திருபதன் விரும்பிய எல்லா சேவைகளையும் செய்து, அவரது பாதங்களை சேவித்து, இனிய வார்த்தைகள் பேசிச், அவருக்கு வேண்டியதை வழங்கி, மனம் கவர்ந்தார்.
அர்சயித்வா யதாந்யாயமுபயாஜமுவாச ஸஃ। யேந மே கர்மணா ப்ரஹ்மந்புத்ரஃ ஸ்யாத்த்ரோணம்ரு'த்யவே
உபயாஜாவை முறையாக வழிபட்டு, அவர் கூறினார்: 'பிராமணா, உங்கள் செயலால் எனக்கு ஒரு மகன் பிறக்க வேண்டும்; அவன் த்ரோணனுக்கு மரணமாக வேண்டும்.'
அர்ஜுநஸ்ய பவேத்பார்யா பவேத்யா வரவர்ணிநீ।' உபயாஜ க்ரு'தே தஸ்மிந் கவாம் தாதாऽஸ்மி தேऽர்புதம்
'அழகில் சிறந்த பெண் அர்ஜுனனுக்கு மனைவியாக வேண்டும்; இதை நீ செய்து கொடுத்தால், உபயாஜா, நான் உனக்கு நூறு ஆயிரம் மாடுகளை தருவேன்.'
யத்வா தேऽந்யத்த்விஜஶ்ரேஷ்ட மநஸஃ ஸுப்ரியம் பவேத்। ஸர்வம் தத்தே ப்ரதாதாऽஹம் ந ஹி மேऽத்ராஸ்தி ஸம்ஶயஃ
'அல்லது, உனக்கு மனதில் மிகவும் பிடித்த வேறு ஏதாவது இருந்தாலும், அதையும் நான் தருவேன்; இதில் எனக்கு எந்த சந்தேகமும் இல்லை.'
இத்யுக்தோ நாஹமித்யேவம் தம்ரு'ஷிஃ ப்ரத்யபாஷத। ஆராதயிஷ்யந்த்ருபதஃ ஸ தம் பர்யசரத்புநஃ
இவ்வாறு கேட்டபோது, அந்த முனிவர் 'இல்லை' என்று மட்டும் பதில் கூறினார்; ஆனால் திருபதன் அவரை மகிழ்விக்க தொடர்ந்து சேவை செய்தார்.
ததஃ ஸம்வத்ஸரஸ்யாந்தே த்ருபதம் ஸ த்விஜோத்தமஃ। உபயாஜோऽப்ரவீத்காலே ராஜந்மதுரயா கிரா
அதன்பின், ஒரு வருடம் முடிந்ததும், உபயாஜா என்ற சிறந்த பிராமணர், சரியான நேரத்தில், இனிய சொற்களுடன், ராஜா திருபதனிடம் பேசினார்.
ஜ்யேஷ்டோ ப்ராதா மமாக்ரு'ஹ்மாத்விசரந் கஹநே வநே। அபரிஜ்ஞாதஶௌசாயாம் பூமௌ நிபதிதம் பலம்
என் மூத்த அண்ணன், எங்கள் வீட்டை விட்டு அடர்ந்த காடுகளில் சுற்றிக்கொண்டிருந்தபோது, தூக்கத்தை அறியாத நிலத்தில் விழுந்திருந்த ஒரு பழத்தை கண்டான்.
ததபஶ்யமஹம் ப்ராதுரஸாம்ப்ரதமநுவ்ரஜந்। விமர்ஶம் ஸம்கராதாநே நாயம் குர்யாத்கதாசந
அந்த நேரத்தில் அண்ணனைப் பின்தொடர்ந்த நான், இதைக் கண்டு, கலந்தும் குழப்பமானதையும் ஒருபோதும் எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது என்று மனதில் எண்ணினேன்.
த்ரு'ஷ்ட்வா பலஸ்ய நாபஶ்யத்தோஷாந்பாபாநுபந்தகாந்। விவிநக்தி ந ஶௌசம் யஃ ஸோऽந்யத்ராபி கதம் பவேத்
அந்த பழத்தைப் பார்த்தபோது, அதில் உள்ள குறைகளையோ, பாவத்துக்கான விளைவுகளையோ அவர் கவனிக்கவில்லை; இங்கே தூய்மை என்னும் உண்மையை உணராதவர், வேறு எங்கும் அதை உணர முடியுமா?
ஸம்ஹிதாத்யயநம் குர்வந்வஸந்குருகுலே ச யஃ। பைக்ஷமுத்ஸ்ரு'ஷ்டமந்யேஷாம் புங்க்தே ஸ்ம ச யதா ததா
வேதங்களைப் படித்து, ஆசானின் இல்லத்தில் தங்கி இருந்தபோது, பிறர் விட்டுவிட்ட உணவை அவர் கிடைக்கும் போதெல்லாம் உண்டுவந்தார்.
கீர்தயந்குணமந்நாநாமக்ரு'ணீ ச புநஃ புநஃ। தம் வை பலார்திநம் மந்யே ப்ராதரம் தர்கசக்ஷுஷா
வகை வகையான உணவுகளின் சிறப்பை அவர் மீண்டும் மீண்டும் புகழ்ந்தார்; அவருக்கு இரக்கம் இல்லை; என் பகுத்தறிவால் பார்த்தால், அவர் பழத்தை நாடுபவராகவே தோன்றுகிறார்.
தம் வை கச்சஸ்வ ந்ரு'பதே ஸ த்வாம் ஸம்யாஜயிஷ்யதி। ஜுகுப்ஸமாநோ ந்ரு'பதிர்மநஸேதம் விசிந்தயந்
அவரிடம் செல், அரசே; அவர் உனக்காக யாகம் நடத்துவார்; ஆனால் அரசன் இதை மனதில் நினைத்து, வெறுப்போடு இருப்பான்.
உபயாஜவசஃ ஶ்ருத்வா யாஜஸ்யாஶ்ரமமப்யகாத்। அபிஸம்பூஜ்ய பூஜார்ஹமத யாஜமுவாச ஹ
உபயாஜனின் வார்த்தைகளை கேட்ட யாஜன், ஆசிரமத்திற்குச் சென்றான்; மதிப்புக்குரியவரை மரியாதை செய்து, யாஜனைப் பேசினான்.
அயுதாநி ததாந்யஷ்டௌ கவாம் யாஜய மாம் விபோ। த்ரோணவைராபிஸந்தப்தம் ப்ரஹ்லாதயிதுமர்ஹஸி
எண்பதாயிரம் மாடுகளை உனக்குக் கொடுப்பேன்; எனக்காக யாகம் நடத்த வேண்டும், மகோன்னதரே. த்ரோணனுடன் உள்ள பகை காரணமாக வருந்தும் என்னை மகிழ்விக்க வேண்டும்.
ஸ ஹி ப்ரஹ்மவிதாம் ஶ்ரேஷ்டோ ப்ரஹ்மாஸ்த்ரே சாப்யநுத்தமஃ। தஸ்மாத்த்ரோணஃ பராஜைஷ்ட மாம் வை ஸ ஸகிவிக்ரஹே
அவர் பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவர், பிரம்மாஸ்திரத்தில் எவரும் சமம் இல்லை; அதனால் த்ரோணன் நண்பர்களுக்கிடையே நடந்த போட்டியில் என்னை வென்றான்.
க்ஷத்ரியோ நாஸ்தி தஸ்யாஸ்யாம் ப்ரு'திவ்யாம் கஶ்சிதக்ரணீஃ। கௌரவாசாயர்முக்யஸ்ய பாரத்வாஜஸ்ய தீமதஃ
இந்த பூமியில் அவரை விட உயர்ந்த க்ஷத்திரியர் யாரும் இல்லை; அவர் கௌரவர்களின் ஆசான், பாரத்வாஜ மகனாகிய ஞானி.
த்ரோணஸ்ய ஶரஜாலாநி ப்ராணிதேஹஹராணி ச। ஷடரத்நி தநுஶ்சாஸ்ய த்ரு'ஶ்யதே பரமம் மஹத்
த்ரோணனின் அம்புகளின் மழை உயிரையும் உடலையும் பறிக்கிறது; அவனுடைய ஆறு மாணிக்க வில்லும் மிகச் சிறப்பாகத் தெரிகிறது.
ஸ ஹி ப்ராஹ்மணவேஷேண க்ஷாத்ரம் வேகமஶம்ஸயம்। ப்ரதிஹந்தி மஹேஷ்வாஸோ பாரத்வாஜோ மஹாமநாஃ
பிராமண வேஷம் அணிந்திருந்தாலும், க்ஷத்திரிய வேகத்தை வெளிப்படுத்துகிறான்; பாரத்வாஜ மகன், பெரும் மனம் கொண்ட வில்லாளர், எதிரிகளைத் தடுத்துவிடுகிறான்.
க்ஷத்ரோச்சேதாய விஹிதோ ஜாமதக்ந்ய இவாஸ்திதஃ। தஸ்ய ஹ்யஸ்த்ரபலம் கோரமப்ரத்ரு'ஷ்யம் நரைர்புவி
க்ஷத்திரியர்களை அழிக்கவே அவர் நின்றிருக்கிறார், ஜாமதக்னியனைப் போல; அவருடைய ஆயுத சக்தி பயங்கரமானது, மனிதர்களால் வெல்ல முடியாதது.
ப்ராஹ்மம் ஸந்தாரயம்ஸ்தேஜோ ஹுதாஹுதிரிவாநலஃ। ஸமேத்ய ஸ தஹத்யாஜௌ க்ஷாத்ரதர்மபுரஃஸரஃ
பிராமண ஒளியை தாங்கி, ஹோமத்தில் தீ போல, போரில் எதிரிகளைச் சந்தித்து எரிகிறான்; க்ஷத்திரிய தர்மம் முன்னிலைப் பெறுகிறது.
ப்ரஹ்மக்ஷத்ரே ச விஹிதே ப்ராஹ்மம் தேஜோ விஶிஷ்யதே। ஸோऽஹம் க்ஷாத்ராத்பலாத்தீநோ ப்ராஹ்மம் தேஜஃ ப்ரபேதிவாந்
பிராமண, க்ஷத்திர சக்திகள் இரண்டும் இருந்தாலும், பிராமண ஒளியே மேலோங்கும்; எனவே க்ஷத்திர சக்தியில் பலவீனமான நான், பிராமண ஒளியை நாடினேன்.
த்ரோணாத்விஶிஷ்டமாஸாத்ய பவந்தம் ப்ரஹ்மவித்தமம்। த்ரோணாந்தகமஹம் புத்ரம் லபேயம் யுதி துர்ஜயம்
த்ரோணனைவிட மேலான உங்களை, பிரம்மத்தை அறிந்த தலைவரை அடைந்தால், த்ரோணனை அழிக்கக்கூடிய, யுத்தத்தில் வெல்ல முடியாத மகனைப் பெறுவேன்.
தத்கர்ம குரு மே மே யாஜ விதராம்யர்புதம் கவாம்। ததேத்யுக்த்வா து தம் யாஜோ யாஜ்யார்தமுபகல்பயத்
இந்த காரியத்தை எனக்காகச் செய், யாஜா; பத்து இலட்சம் மாடுகளை உனக்குக் கொடுப்பேன். 'அப்படியே' என்று சொல்லி, யாஜன் யாகத்திற்குத் தயாரானான்.
குர்வர்த இதி சாகாமமுபயாஜமசோதயத்। யாஜோ த்ரோணவிநாஶாய ப்ரதிஜஜ்ஞே ததா ச ஸஃ
ஆசானுக்காக, விருப்பமில்லாதபோதும் உபயாஜன் யாஜனை உந்தினார்; த்ரோணனை அழிக்க யாஜன் உறுதி எடுத்தார், அதுபோல செய்தாரும்.
ததஸ்தஸ்ய நரேந்த்ரஸ்ய உபயாஜோ மஹாதபாஃ। ஆசக்யௌ கர்ம வைதாநம் ததா புத்ரபலாய வை
அப்போது உபயாஜன் என்ற பெரும் தவத்துவான், அந்த அரசருக்கு மகன் பிறக்கச் செய்யும் வைதான யாக முறையை விளக்கியான்.
ஸ ச புத்ரோ மஹாவீர்யோ மஹாதேஜா மஹாபலஃ। இஷ்யதே யத்விதோ ராஜந்பவிதா தே ததாவிதஃ
அரசே, நீ விரும்பும் போல், பேராற்றல், பெரும் ஒளி, பெரும் வலிமை கொண்ட மகன் உனக்கு பிறப்பான்.
பாரத்வாஜஸ்ய ஹந்தாரம் ஸோऽபிஸந்தாய பூபதிஃ। ஆஜஹ்வே தத்ததா ஸர்வம் த்ருபதஃ கர்மஸித்தயே
பாரத்வாஜனை அழிக்க ஒரு மகன் வேண்டும் என எண்ணி, த்ருபதன் தன் குறிக்காக அந்த யாகத்தை முறையாக நடத்தினான்.
யாஜஸ்து ஹவநஸ்யாந்தே தேவீமாஜ்ஞாபயத்ததா। ப்ரேஹி மாம் ராஜ்ஞி ப்ரு'ஷதி மிதுநம் த்வாமுபஸ்திதம்
யாகம் முடிந்ததும் யாஜன், 'இப்போது இருவரும் வந்துள்ளார்கள்; ப்ருஷதி தேவி, என்னிடம் வாரும்' என்று அரசியை அழைத்தான்.
அவலிப்தம் முகம் ப்ரஹ்மந்திவ்யாந்கந்தாந்பிபர்மி ச। ஸூதார்தே நோபலப்தாऽஸ்மி திஷ்ட யாஜ மம ப்ரியே
'பிராமணரே, என் முகம் எண்ணெய் பூசப்பட்டு, தெய்வீக வாசனை கொண்டிருக்கிறது; இன்னும் மகப்பேறு பெற தயாராக இல்லை. யாஜா, எனக்கு சிறிது நேரம் காத்திரு,' என்று கூறினாள்.
யாஜேந ஶ்ரபிதம் ஹவ்யமுபயாஜாபிமந்த்ரிதம்। கதம் காமம் ந ஸந்தத்யாத்ஸா த்வம் விப்ரேஹி திஷ்ட வா
'யாஜா அர்ப்பணித்த ஹவிசும், உபயாஜா உச்சரித்த மந்திரமும் முடிந்துவிட்டது; விரும்பிய பலன் கிடைக்காமல் போகுமா? ஆகவே, பிராமணரே, நீங்கள் போங்கள் அல்லது இங்கே இருங்கள்,' என்று கூறினாள்.