இதஃ ப்ரதாநே தேவாஶ்ச பிதரஶ்சேதி நஃ ஶ்ருதம்। த்வயா தத்தேந தோயேந பவிஷ்யதி ஹிதாய வை
இந்த தானத்தில் தேவர்கள் மற்றும் முன்னோர்கள் திருப்தி அடைவார்கள் என்று நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம்; நீ கொடுக்கும் தண்ணீரால் நிச்சயம் நன்மை உண்டாகும்.
இத்யேததுபயம் தாத நிஶாம்ய தவ யத்திதம்। தத்வ்யவஸ்ய ததாம்பாயா ஹிதம் ஸ்வஸ்ய ஸுதஸ்ய ச
இவ்வாறு இருபுறமும் கேட்டுவிட்டு, அன்பானவரே, உனக்கு நல்லது எது என்று முடிவு செய்; அப்புறம், உன் தாய்க்கும், உனக்கும், உன் மகனுக்கும் ஏற்ற நன்மையைத் தீர்மானி.
மாதாபித்ரோஶ்ச புத்ராஸ்து பவிதாரோ குணாந்விதாஃ। ந து புத்ரஸ்ய பிதரோ புநர்ஜாது பவிஷ்யதஃ
தாய், தந்தைக்கு நல்ல குணமுள்ள பிள்ளைகள் பிறக்கலாம்; ஆனால், பிள்ளைக்கு மீண்டும் தாய், தந்தை பிறக்க முடியாது.
ஏவம் பஹுவிதம் தஸ்யா நிஶம்ய பரிதேவிதம்। பிதா மாதா ச ஸா சைவ கந்யா ப்ரருருதுஸ்த்ரயஃ
இவ்வாறு பலவகையாக அவளது அழுகுரலைக் கேட்டபோது, தந்தையும், தாயும், அந்த பெண்ணும் மூவரும் கண்ணீர் விட்டார்கள்.
ததஃ ப்ரருதிதாந்ஸர்வாந்நிஶம்யாத ஸுதஸ்ததா। உத்புல்லநயநோ பாலஃ கலமவ்யக்தமப்ரவீத்
அப்போது, அனைவரும் அழுகிறதை அந்த சிறுவன் கேட்டு, கண்கள் விரிந்தபடி, குழந்தைத் தனமான குரலில் தெளிவாக இல்லாத வார்த்தைகள் பேசினான்.
மா பிதா ருத மா மாதர்மா ஸ்வஸஸ்த்விதி சாப்ரவீத்। ப்ரஹஸந்நிவ ஸர்வாம்ஸ்தாநேகைகமநுஸர்பதி
அவன், "அப்பா, அழாதீர்கள்; அம்மா, அழாதீர்கள்; அக்கா, நீயும் அழாதே" என்று, விளையாடும் போல் சிரித்தபடி, ஒவ்வொருவரையும் பார்த்து சொன்னான்.
ததஃ ஸ த்ரு'ணமாதாய ப்ரஹ்ரு'ஷ்டஃ புநரப்ரவீத்। அநேநாஹம் ஹநிஷ்யாமி ராக்ஷஸம் புருஷாதகம்
பின்னர், ஒரு புல்லை எடுத்து மகிழ்ச்சியுடன், "இதனால் நான் அந்த மனிதனை உண்ணும் ராட்சசனை அழிப்பேன்" என்று மீண்டும் கூறினான்.
ததாபி தேஷாம் துஃகேந பரீதாநாம் நிஶம்ய தத்। பாலஸ்ய வாக்யமவ்யக்தம் ஹர்ஷஃ ஸமபவந்மஹாந்
அப்படியிருந்தும், அந்த சிறுவனின் தெளிவில்லாத வார்த்தைகளை கேட்டு, துயரத்தில் மூழ்கியிருந்தவர்கள் பெரிய மகிழ்ச்சி அடைந்தார்கள்.
அயம் கால இதி ஜ்ஞாத்வா குந்தீ ஸமுபஸ்ரு'த்ய தாந்। கதாஸூநம்ரு'தேநேவ ஜீவயந்தீதமப்ரவீத்
இதுவே நேரம் என்று உணர்ந்த குந்தி, அவர்களிடம் சென்று, உயிரற்றவர்களுக்கு அமிர்தம் ஊற்றும் போல் உயிரூட்டிக் கூறினாள்:
குதோமூலமிதம் துஃகம் ஜ்ஞாதுமிச்சாமி தத்த்வதஃ। விதித்வாப்யபகர்ஷேயம் ஶக்யம் சேதபகர்ஷிதும்
இந்த துயரம் எங்கிருந்து வந்தது என்பதை உண்மையாக அறிய விரும்புகிறேன்; உண்மையை அறிந்தால், அதை நீக்க இயலுமா என்று பார்க்கலாம்.
உபபந்நம் ஸதாமேதத்யத்ப்ரவீபி தபோதநே। ந து துஃகமிதம் ஶக்யம் மாநுஷேண வ்யபோஹிதும்
நீ சொல்வது நல்லவர்களுக்கு ஏற்றதாக இருக்கிறது, தவசீஸ்வரனே; ஆனால், இந்த துயரத்தை மனிதனால் நீக்க முடியாது.
ததாபி தத்த்வமாக்யாஸ்யே துஃகஸ்யைதஸ்ய ஸம்பவம்। ஶக்யம் வா யதி வாऽஶக்யம் ஶ்ரு'ணு பத்ரே யதாததம்
இருந்தாலும், இந்த துயரத்தின் காரணத்தை உண்மையாகச் சொல்கிறேன்; அதை நீக்க இயலுமா, இயலாதா என்பதை நீ கேள், நல்லவளே.
ஸமீபே நகரஸ்யாஸ்ய வகோ வஸதி ராக்ஷஸஃ। இதோ கவ்யூதிமாத்ரே।ஞஸ்தி யமுநாகஹ்வரே குஹா
இந்த நகரத்திற்கு அருகில் வக்கன் என்ற ராட்சசன் வசிக்கிறான்; இங்கிருந்து ஒரு மாடு நடக்கும் தூரத்தில், யமுனை ஆற்றின் ஓரத்தில் உள்ள ஒரு குகையில் அவன் இருக்கிறான்.
தஸ்யாம் கோரஃ ஸ வஸதி ஜிகாம்ஸுஃ புருஷாதகஃ। பகாபிதாநோ துஷ்டாத்மா ராக்ஷஸாநாம் குலாதமஃ
அந்தக் குகையில் அந்த பயங்கரமான, மனிதனை உண்ணும் வக்கன் என்ற ராட்சசன், தீய மனமுடையவன், ராட்சசர்களில் மிகவும் கீழானவன், வாழ்கிறான்.
ஈஶோ ஜநபதஸ்யாஸ்ய புரஸ்ய ச மஹாபலஃ। புஷ்டோ மாநுஷமாம்ஸேந துர்புத்திஃ புருஷாதகஃ
இந்த நாட்டுக்கும், இந்த நகரத்துக்கும் தலைவனாக இருக்கிறான் அவன். மிகுந்த பலம் கொண்டவன். மனிதர்களை உண்டு வளர்ந்தவன், தீய மனம் கொண்டவன், மனிதனை உண்ணும் அரக்கன்.
ப்ரபலஃ காமரூபீ ச ராக்ஷஸஸ்து மஹாபலஃ। தேநோபஸ்ரு'ஷ்டா நகரீ வர்ஷமத்ய த்ரயோதஶம்
அந்த சக்திவாய்ந்த அரக்கன், எந்த உருவத்தையும் எடுக்க வல்லவன், இந்த நகரத்தை முற்றிலும் சூழ்ந்துவிட்டான். இப்போது பதிமூன்று ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன.
தத்க்ரு'தே பரசக்ராச்ச பூதேப்யஶ்ச ந நோ பயம்। புருஷாதேந ரௌத்ரேண பக்ஷ்யமாணா துராத்மநா
அவனைப் பொருத்தவரை, வெளிநாட்டு படைகள் அல்லது பேய்கள் எதிலிருந்தும் எங்களுக்கு பயமில்லை; இந்த கொடூரமான, தீய மனம் கொண்ட மனிதனை உண்ணும் அரக்கனே எங்களை விழுங்குகிறான்.
அநாதா நகரீ நாதம் த்ராதாரம் நாதிகச்சதி। குஹாயாம் ச வஸம்ஸ்தத்ர பாததே ஸததம் ஜநம்
இந்த நகரம் பாதுகாவலர் இன்றி, ஒரு காப்பாளரை எங்கும் காணவில்லை; அந்த அரக்கன் ஒரு குகையில் வசித்து, எப்போதும் மக்களைத் துன்புறுத்துகிறான்.
ஸ்த்ரியோ பாலாம்ஶ்ச வ்ரு'த்தாம்ஶ்ச யூநஶ்சாபி துராத்மவாந்। அத்ர மந்த்ரைஶ்ச ஹோமைஶ்ச போஜநைஶ்ச ஸ ராக்ஷஸஃ
அந்த தீய மனம் கொண்ட அரக்கன் பெண்கள், பிள்ளைகள், முதியவர்கள், இளம் வயதினர் என யாரையும் விட்டுவிடாமல் பிடித்துக்கொள்கிறான்; இங்கே, மந்திரங்கள், யாகங்கள், உணவுகள் கொண்டு—
ஈடிதோ த்விஜமுக்யைஶ்ச பூஜிதஶ்ச துராத்மவாந்। யதா ச ஸகலாநேவம் ப்ரஸூதயதி ராக்ஷஸஃ
மிகச் சிறந்த பிராமணர்களால் அவன் வேண்டிக்கொள்ளப்படுகிறான், பூஜிக்கப்படுகிறான்; ஆனாலும், அந்த அரக்கன் விரும்பும் போதும், எல்லோரையும் கொன்று விடுகிறான்.
அதைநம் ப்ராஹ்மணாஃ ஸர்வே ஸமயே ஸமயோஜயந்। மா ஸ்ம காமாத்வதீ ரக்ஷோ தாஸ்யாமஸ்தே ஸதா வயம்
பின்னர் எல்லா பிராமணர்களும் ஒன்றாக சேர்ந்து அவனுடன் ஒரு உடன்படிக்கை செய்தார்கள்: 'நீ ஆசையால் எங்களைக் கொல்லாதே; எப்போதும் உனக்கு நாம் கொடுப்போம்.'
பர்யாயேண யதாகாமமிஹ மாம்ஸோதநம் ப்ரபோ। அந்நம் மாம்ஸஸமாயுக்தம் திலசூர்ணஸமந்விதம்
'நீ விரும்பும் போதும், ஒவ்வொரு முறையும், இங்கே இறைச்சியுடன் கூடிய சோறு, இறைச்சி கலந்த அன்னம், எள் மாவு கலந்து கொடுக்கப்படும்.'
ஸர்பிஷா ச ஸமாயுக்தம் வ்யஞ்ஜநைஶ்ச ஸமந்விதம்। ஸூபாம்ஸ்த்ரீந்ஸதிலாந்பிண்டாँல்லாஜாபூபஸுராஸவாந்
'நெய் கலந்து, பலவகைச் சுவையூட்டும் பொருட்களும் சேர்த்து—சாறு, எள் உருண்டைகள், பொங்கல், அடை, மதுபானம் ஆகியவையும் உண்டு.'
ஶ்ரு'தாஶ்ரு'தாந்பாநகும்பாந்ஸ்தூலமாம்ஸம் ஶ்ரு'தாஶ்ரு'தம்। வநமாஹிஷவாராஹபால்லூகம் ச ஶ்ரு'தாஶ்ரு'தம்
'சுடப்பட்டதும், சுடப்படாததும் என பல வகை பானங்கள், பெரிய இறைச்சித் துண்டுகள், காட்டு மிருகங்கள், காளை, காட்டுப்பன்றி, கரடி ஆகியவற்றின் சுடப்பட்டதும், சுடப்படாததும் கொடுக்கப்படும்.'
ஸர்பிஃகும்பாம்ஶ்ச விவிதாந்ததிகும்பாம்ஸ்ததா பஹூந்। ஸத்யஃஸித்தஸமாயுக்தம் திலசூர்ணைஃ ஸமாகுலம்
'பலவகை நெய் குடங்கள், நிறைய தயிர் குடங்கள், உடனே தயாரிக்கப்பட்டவை, எள் மாவு கலந்து கொடுக்கப்படும்.'
குலாச்ச புருஷம் சைகம் பலீவர்தௌ ச காலகௌ। ப்ராப்ஸ்யஸி த்வமஸம்க்ருத்தோ ரக்ஷோபாகம் ப்ரகல்பிதம்
'ஒவ்வொரு குடும்பத்திலிருந்தும் ஒரு மனிதர், இரண்டு கருப்புக் காளைகள்—நீ கோபப்படாமல் இருந்தால், அரக்கனுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட பங்கு உனக்கு வழங்கப்படும்.'
திஷ்டேஹ ஸமயேऽஸ்மாகமித்யயாசந்த தம் த்விஜாஃ। பாடமித்யேவ தத்ரக்ஷஸ்தத்வசஃ ப்ரத்யக்ரு'ஹ்ணத
'எங்கள் உடன்படிக்கையைப் பின்பற்றி இங்கேயே இரு,' என்று பிராமணர்கள் அவனை வேண்டினர்; 'சரி,' என்று அந்த அரக்கன் அவர்களது வார்த்தையை ஏற்றுக்கொண்டான்.
பரசக்ராடவீகேப்யோ ரக்ஷணம் ஸ கரோதி ச। தஸ்மிந்பாகே ஸுநிர்திஷ்டே ஸ்திதஃ ஸ ஸமயே பலீ
அவன் வெளிநாட்டு படைகள் மற்றும் காட்டுப் பாய்ச்சல்களிலிருந்து அவர்களை பாதுகாக்கிறான்; அந்த நன்றாக ஒதுக்கப்பட்ட பங்கில், அவன் உடன்படிக்கையைப் பின்பற்றி, வலிமை உடையவனாக இருக்கிறான்.
ஏகைகம் சைவ புருஷம் ஸம்ப்ரயச்சந்தி வேதநம்। ஸ வாரோ பஹுபிர்வர்ஷைர்பவத்யஸுகரோ நரைஃ
ஒவ்வொரு முறையும், அவனுக்குரிய உரிமையாக ஒரு மனிதனை வழங்குகிறார்கள்; ஆனால் அந்த வரிசை பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மட்டுமே வருகிறது, அது மனிதர்களுக்கு தாங்க முடியாததாக இருக்கிறது.
தத்விமோக்ஷாய யே கேசித்யதந்தே புருஷாஃ க்வசித்। ஸபுத்ரதாராம்ஸ்தாந்ஹத்வா தத்ரக்ஷோ பக்ஷயத்யுத
இந்த நிலைதிலிருந்து தப்பிக்க முயற்சிப்பவர்கள் எவராக இருந்தாலும், அந்த அரக்கன் அவர்களையும், அவர்களது மனைவி, பிள்ளைகளையும் கொன்று, விழுங்குகிறான்.