மஹாபாரதம்

ததஸ்தஸ்யாம்புதாபஸ்ய பீமோ ரோஷாத்து ரக்ஷஸஃ। அத்க்ஷிப்யாப்ராமயத்தேஹம் தூர்ணம் ஶதகுணம் ததா

பின்னர், மேகத்தைப் போன்ற உடலுடைய அந்த அரக்கனை, பீமன் கடும் கோபத்தில் பிடித்து, நூறு மடங்கு வலிமையுடன் வேகமாகச் சுழற்றினான்.

இதி சோவாச ஸம்க்ருத்தோ ப்ராமயந்ராக்ஷஸீம் தநும்। பீமஸேநோ மஹாபாஹுரபிகர்ஜந்முஹுர்முஹுஃ

அரக்கனின் உடலைச் சுழற்றிக்கொண்டே, வலிமிகு பீமசேனன், மிகுந்த கோபத்தில் மீண்டும் மீண்டும் முழங்கினான்.

நரமாம்ஸைர்வ்ரு'தா புஷ்டோ வ்ரு'தா வ்ரு'த்தோ வ்ரு'தாமதிஃ। வ்ரு'தாமரணமர்ஹஸ்த்வம் வ்ரு'தாத்ய ந பவிஷ்யஸி

நீ மனித மாம்சம் உண்டு வீணாக வளர்ந்தாய், வீணாக வலிமை பெற்றாய், உன் மனமும் வீணாகிவிட்டது. உனக்கு வீண் மரணம் தான் உரியது; இன்று நீ இனி இருக்கமாட்டாய்.

க்ஷேமமத்ய கரிஷ்யாமி யதா வநமகண்டகம்। ந புநர்மாநுஷாந்ஹத்வா பக்ஷயிஷ்யஸி ராக்ஷஸ

இன்று நான் இந்த காட்டை முட்களில்லாத பாதுகாப்பான இடமாக மாற்றுவேன். இனி ஒருபோதும் நீ மனிதர்களை கொன்று உண்ண முடியாது, அரக்கனே.

இத்யுக்த்வா பீமஸேநஸ்தம் நிஷ்பிஷ்ய தரணீதலே। பாஹுப்யாமவபீட்யாஶு பஶுமாரமமாரயத்

இவ்வாறு கூறிய பீமசேனன், அந்த அரக்கனை நிலத்தில் இடித்து, தன் கரங்களால் வலியுடன் அழுத்தி, ஒரு விலங்கினை அழிப்பது போல அவனை கொன்றுவிட்டான்.

ஸ மார்யமாணோ பீமேந நநாத விபுலம் ஸ்வநம்। பூரயம்ஸ்தத்வநம் ஸர்வம் ஜலார்த்ரே இவ துந்துபிஃ

பீமன் அவனை அடக்கும்போது, அவன் ஒரு பெரும் இரைச்சலுடன் கர்ஜித்து, அந்தக் காட்டை முழுவதும் நீரால் நனைந்த பறை ஒலி போல நிரப்பினான்.

பாஹுப்யாம் யோக்த்ரயித்வா தம் பலவாந்பாண்டுநந்தநஃ। `ஸமுத்தாம்ய ஶிரஶ்சாஸ்ய ஸக்ரீவம் ததபாஹரத்

பாண்டுவின் வலிமைமிக்க மகன், தன் இரு கரங்களால் அவனை கட்டிப் பிடித்து, உயர்த்தி, அவன் கழுத்துடன் கூடிய தலையை வெட்டினான்.

ததோ பித்த்வா ஶிரஶ்சாஸ்ய ஸக்ரீவம் ததுதாக்ஷிபத்। தஸ்ய நிஷ்கர்ணநயநம் நிர்ஜிஹ்வம் ருதிரோக்ஷிதம்

பின்னர், அவன் கழுத்துடன் கூடிய தலையை வெட்டி, அதை ஓரமாக வீசினான்; அந்தத் தலைக்கு காதுகள் கிழிக்கப்பட்டு, கண்கள் பிய்க்கப்பட்டு, நாக்கு அகற்றப்பட்டு, இரத்தத்தில் நனைந்திருந்தது.

ப்ராவித்தம் பீமஸேநேந ஶிரோ விதஶநம் பபௌ। ப்ரஸாரிதபுஜோத்த்ரு'ஷ்டோ பிந்நமாம்ஸத்வகந்தரஃ

பீமசேனன் வீசிய அந்தத் தலை, பற்கள் வெளிப்பட்டு, கொடூரமாகத் தோன்றியது; அதன் தோல் மற்றும் மாமிசம் கிழிக்கப்பட்டு, கரங்கள் விரிந்திருந்தன.

கபந்தபூதஸ்தத்ராஸீத்தநுர்வஜ்ரஹதோ ததா। ஹிடிம்பம் நிஹதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டாஸ்தே தரஸ்விநஃ

அங்கு அவன், இடியால் தாக்கப்பட்ட உடம்பு போல் விழுந்தான்; ஹிடிம்பனை கொன்றதைப் பார்த்து, அந்த வலிமைமிக்கவர்கள் மகிழ்ந்தார்கள்.

ஹிடிம்பா ஸா ச ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய நிஹதம் ராக்ஷஸம் ரணே। அத்ரு'ஶ்யாஶ்சைவ யே ஸ்வஸ்ஸ்தாஃ ஸமேதாஃ ஸர்ஷிசாரணாஃ

ஹிடிம்பாவின் சகோதரி, போரில் அவன் கொல்லப்பட்டதைப் பார்த்தாள்; அங்கு இருந்த மறைவு உடைய முனிவர்களும் விண்வெளி சுற்றும் தேவகன்னியர்களும் பார்த்தார்கள்.

பூஜயந்தி ஸ்ம தம் ஹ்ரு'ஷ்டாஃ ஸாதுஸாத்விதி பாண்டவம்। ப்ராதரஶ்சாபி ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டா யுதிஷ்டிரபுரோகமாஃ

அவர்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் 'நன்று, நன்று' என்று கூறி பாண்டவரை போற்றினார்கள்; யுதிஷ்டிரன் தலைமையில் சகோதரர்களும் மகிழ்ந்தார்கள்.

அபூஜயந்நரவ்யாக்ரம் பீமஸேநமரிந்தமம்।' அபிபூஜ்ய மஹாத்மாநம் பீமம் பீமபராக்ரமம்। புநரேவார்ஜுநோ வாக்யமுவாசேதம் வ்ரு'கோதரம்

அவர்கள் பீமசேனனை, மனிதர்களில் புலியாய், பகைவரை அழிப்பவனாய் மதித்து, அவன் பெரும் வீரத்தையும் போற்றினர்; பின்னர் அர்ஜுனன் விருகோதரனிடம் மீண்டும் பேசினான்.

அதூரே நகரம் மந்யே வநாதஸ்மாதஹம் விபோ। ஶீக்ரம் கச்சாம பத்ரம் தே ந நோ வித்யாத்ஸுயோதநஃ

மகாபலனே, இந்தக் காட்டுக்கு அருகில் ஒரு நகரம் இருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன்; நாம் விரைவாகச் செல்லலாம், உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும், சுயோதனன் நம்மை அறியாமல் இருக்கட்டும்.

ததஃ ஸர்வே ததேத்யுக்த்வா மாத்ரா ஸஹ மஹாரதாஃ। ப்ரயயுஃ புருஷவ்யாக்ரா ஹிடிம்பா சைவ ராக்ஷஸீ

அப்போது அந்த மகா ரதிகள் அனைவரும் தங்கள் தாயுடன் 'அப்படியே செய்கிறோம்' என்று கூறி, மனிதப் புலிகள் போல, ஹிடிம்பா என்ற ராட்சசியுடன் புறப்பட்டார்கள்.

ஸா தாநேவாபதத்தூர்ணம் பகிநீ தஸ்ய ரக்ஷஸஃ। அப்ருவாணா ஹிடிம்பா து ராக்ஷஸீ பாண்டவாந்ப்ரதி

அந்த ராட்சசனின் சகோதரி, ஹிடிம்பா, பேசாமல் விரைவாக பாண்டவர்களிடம் வந்தாள்.

அபிவாத்ய ததஃ குந்தீம் தர்மராஜம் ச பாண்டவம்। அபிபூஜ்ய ததஃ ஸர்வாந்பீமஸேநமபாஷத

பின்னர், ஹிடிம்பா குந்தியையும் தர்மராஜாவையும் வணங்கி, அனைவரையும் மரியாதை செய்து பீமசேனனிடம் பேசினாள்.

அஹம் தே தர்ஶாதேவ மந்மதஸ்ய வஶம் கதா। க்ரூரம் ப்ராத்ரு'வசோ ஹித்வா ஸா த்வாமேவாநிருந்ததீ

நான் உன்னை பார்த்த தருணத்திலிருந்தே காதலால் கட்டுப்பட்டேன்; என் சகோதரனின் கொடூரமான கட்டளையை விட்டு, உன்னிடம் தடுக்காமல் வந்திருக்கிறேன்.

ராக்ஷஸே ரௌத்ரஸங்காஶே தவாபஶ்யம் விசேஷ்டிதம்। அஹம் ஶுஶ்ரூஷுரிச்சேயம் தவ காத்ரம் நிஷேவிதும்

நான் உன் செயல்களை, ஒரு ராட்சசனைப் போலக் கடுமையாகக் கண்டேன்; உனக்கு சேவை செய்யவும், உன் உடலைப் பாதுகாக்கவும் விரும்புகிறேன்.

ஸ்மரந்தி வைரம் ரக்ஷாம்ஸி மாயாமாஶ்ரித்ய மோஹிநீம்। ஹிடிம்பே வ்ரஜ பந்தாநம் த்வமிமம் ப்ராத்ரு'ஸேவிதம்

ராட்சசர்கள் மாயை கொண்டு பழியை நினைவில் வைத்திருப்பார்கள்; ஹிடிம்பே, நீ உன் சகோதரன் சென்ற இந்த வழியிலேயே செல்.

க்ருத்தோऽபி புருஷவ்யாக்ர பீம மா ஸ்ம ஸ்த்ரியம் வதீஃ। ஶரீரகுப்த்யப்யதிகம் தர்மம் கோபாய பாண்டவ

பீமா, மனிதப் புலியே, கோபம் வந்தாலும் ஒரு பெண்ணை கொல்லாதே; உடல் பாதுகாப்பை விட உயர்ந்த தர்மத்தை காப்பாற்று, பாண்டவா.

வதாபிப்ராயமாயாந்தமவதீஸ்த்வம் மஹாபலம்। ரக்ஷஸஸ்தஸ்ய பகிநீ கிம் நஃ க்ருத்தா கரிஷ்யதி

நீ கொல்லும் எண்ணத்துடன் வந்த வலிமைமிக்க ராட்சசனை அழித்துவிட்டாய்; அவன் சகோதரி கோபப்பட்டாலும் நமக்கு என்ன செய்ய முடியும்?

ஹிடிம்பா து ததஃ குந்தீமபிவாத்ய க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ। யுதிஷ்டிரம் து கௌந்தேயமிதம் வசநமப்ரவீத்

அப்போது ஹிடிம்பா, கைகளை கூப்பி குந்தியை வணங்கி, குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரனிடம் இவ்வாறு கூறினாள்.

ஆர்யே ஜாநாஸி யத்துஃகமிஹ ஸ்த்ரீணாமநங்கஜம்। ததிதம் மாமநுப்ராப்தம் பீமஸேநக்ரு'தே ஶுபே

அருமைமிகும் பெண்மணியே, பெண்களுக்கு காதல் தரும் வேதனையை நீ அறிந்தவளே; அந்தzelfde துயரம் இப்போது எனக்கு பீமசேனனுக்காக வந்துவிட்டது, மங்களமானவளே.

ஸோடம் தத்பரமம் துஃகம் மயா காலப்ரதீக்ஷயா। ஸோऽயமப்யாகதஃ காலோ பவிதா மே ஸுகோதயஃ

அந்த பேர்துயரை நான் காலம் வரும்வரை பொறுத்தேன்; இப்போது அந்த நேரம் வந்துவிட்டது, இனி எனக்கு மகிழ்ச்சி பிறக்கும்.

மயா ஹ்யுத்ஸ்ரு'ஜ்ய ஸுஹ்ரு'தஃ ஸ்வதர்மம் ஸ்வஜநம் ததா। வ்ரு'தோऽயம் புருஷவ்யாக்ரஸ்தவ புத்ரஃ பதிஃ ஶுபே

நான் என் நண்பர்களையும், என் கடமையையும், என் உறவினர்களையும் விட்டு, மனிதர்களில் சிறந்தவரான உன் மகனை என் கணவராகத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளேன், மங்களமானவளே.

வீரேணாऽஹம் ததாऽநேந த்வயா சாபி யஶஸ்விநீ। ப்ரத்யாக்யாதா ந ஜீவாமி ஸத்யமேதத்ப்ரவீமி தே

இந்த வீரனும், புகழ்மிக்க நீயும் என்னை நிராகரித்தால், நான் வாழமாட்டேன்; இது உண்மை, உனக்கு சொல்கிறேன்.

யதர்ஹஸி க்ரு'பாம் கர்தும் மயி த்வம் வரவர்ணிநி। மத்வா மூடேதி தந்மாம் த்வம் பக்தா வாऽநுகதேதி வா

அழகிய தோற்றமுள்ளவளே, நீ என்னை முட்டாளென்று எண்ணினாலும், பக்தியுடன் பின்தொடர்கிறவளென்று நினைத்தாலும், என்மீது தயை காட்ட வேண்டும்.

பர்த்ராऽநேந மஹாபாகே ஸம்யோஜய ஸுதேந ஹ। ஸமுபாதாய கச்சேயம் யதேஷ்டம் தேவரூபிணம்। புநஶ்சைவாநயிஷ்யாமி விஸ்ரம்பம் குரு மே ஶுபே

பெரும் பாக்கியவளே, உன் மகனுடன் என்னை திருமணம் செய்து இணைத்துவிடு; பிறகு அவனை அழைத்துக்கொண்டு, தேவனைப்போல் எங்கே வேண்டுமானாலும் போவேன்; மீண்டும் அவனை திரும்ப கொண்டு வருவேன். என்மீது நம்பிக்கை வையு, மங்களமானவளே.