உதாஸீநோ நிரீக்ஷஸ்வ ந கார்யஃ ஸம்ப்ரமஸ்த்வயா। ந ஜாத்வயம் புநர்ஜீவேந்மத்பாஹ்வந்தரமாகதஃ
நீ அமைதியாக இருந்து பார்த்துக்கொள்; உனக்கு பதட்டம் தேவையில்லை. என் கரங்களுக்குள் சிக்கிய இந்த அரக்கன் உயிரோடு மீண்டும் தப்பிக்க முடியாது.
புஜயோரந்தரம் ப்ராப்தோ பீமஸேநஸ்ய ராக்ஷஸஃ। அம்ரு'த்வா பார்தவீர்யேண ம்ரு'தோ மா பூதிதி த்வநிஃ
பீமசேனனின் கரங்களுக்குள் சிக்கிய அரக்கன், பார்த்தாவின் வலிமையால், உயிருடன் இருப்பது என்பது ஏமாற்றமே; அவன் இறந்துவிட்டான் என்று நினைத்துக்கொள்.
அயமஸ்மாம்ஸ்து நோ ஹந்யாஜ்ஜாது பார்த ராக்ஷஸஃ। ஜீவந்தம் ந ப்ரமோக்ஷ்யாமி மா பைஷீர்பரதர்ஷப
பார்த்தா, இந்த அரக்கன் எங்களை ஒருபோதும் கொல்ல முடியாது. நான் அவனை உயிரோடு விடமாட்டேன்; பாரத வீரனே, நீ பயப்படாதே.
பூர்வராத்ரே ப்ரயுக்தோऽஸி பீம க்ரூரேண ரக்ஷஸா। க்ஷபா வ்யுஷ்டா ந சேதாநீம் ஸமாப்தோஸீந்மஹாரணஃ
பீமா, நீ இந்த கொடிய அரக்கனால் இரவு ஆரம்பத்தில் தாக்கப்பட்டாய். இந்த இரவு முடிவடையவில்லை என்றால், இந்த பெரிய போரும் இன்னும் முடியாமல் இருந்திருக்கும்.
கிமேநந சிரம் பீம ஜீவதா பாபரக்ஷஸா। கந்தவ்யே ந சிரம் ஸ்தாதுமிஹ ஶக்யமரிந்தம
பீமா, இந்த பாவ அரக்கன் இன்னும் எவ்வளவு நேரம் உயிரோடு இருப்பான்? எதிரிகளை வெல்லும் வீரனே, அவன் இங்கே அதிக நேரம் தங்க முடியாது.
புரா ஸம்ரஜ்யதே ப்ராசீ புரா ஸந்த்யா ப்ரவர்ததே। ரௌத்ரே முஹூர்தே ரக்ஷாம்ஸி ப்ரபலாநி பவந்த்யுத
கிழக்கு பகுதி ஒளிரும் முன், விடியல் தோன்றும் முன், இந்த கொடிய நேரத்தில் அரக்கர்கள் மிகுந்த வலிமை பெறுகிறார்கள்.
த்வரஸ்வ பீம மா க்ரீட ஜஹி ரக்ஷோ விபீஷணம்। புரா விகுருதே மாயாம் புஜயோஃ ஸாரமர்பய
பீமா, தாமதிக்காதே, விளையாடாதே; இந்த பயங்கர அரக்கன் தன் மாயையை பயன்படுத்தும் முன் அவனை வீழ்த்திவிடு. உன் முழு வலிமையையும் கரங்களுக்குள் செலுத்து.
மாஹாத்ம்யமாத்மநோ வேத்த நராணாம் ஹிதகாம்யயா। ரக்ஷோ ஜஹி யதா ஶக்ரஃ புரா வ்ரு'த்ரம் மஹாபலம்
நீ உன் பெருமையை நன்கு அறிந்தவனே, மனிதர்களுக்காக நல்லதை விரும்புகிறாய். இந்த அரக்கனை, இந்திரன் வ்ருத்ரனை அழித்தது போல நீயும் அழித்து விடு.
அதவா மந்யஸே பாரம் த்வமிமம் ராக்ஷஸம் யுதி। ஆதிஷ்டே தவ ஸாஹாய்யம் ஶீக்ரமேவ து ஹந்யதாம்
இல்லை, இந்த அரக்கனை போரில் எதிர்க்க முடியாத பாரமாக நினைத்தால், நான் உன் பதிலாகச் சென்று அவனை விரைவாக அழித்து விடுவேன்.
அதவா த்வஹமேவைநம் ஹநிஷ்யாமி வ்ரு'கோதர। க்ரு'தகர்மா பரிஶ்ராந்தஃ ஸாது தாவதுபாரம
அல்லது, வ்ருகோதரா, நானே அவனை அழித்து விடுகிறேன். நீ உன் கடமையை செய்து சோர்ந்துவிட்டாய்; இப்போது ஓய்வெடு.
அர்ஜுநேநைவமுக்தஸ்து பீமோ ரோஷாஜ்ஜ்வலந்நிவ। பலமாஹாரயாமாஸ யத்வாயோர்ஜகதஃ க்ஷயே
அர்ஜுனன் இப்படிச் சொன்னதும், பீமன் கோபத்தில் எரிந்தவனாகி, உலகத்தை அழிக்கவோ என்றபடி தன் முழு வலிமையையும் கூடி எடுத்தான்.
ததஸ்தஸ்யாம்புதாபஸ்ய பீமோ ரோஷாத்து ரக்ஷஸஃ। அத்க்ஷிப்யாப்ராமயத்தேஹம் தூர்ணம் ஶதகுணம் ததா
பின்னர், மேகத்தைப் போன்ற உடலுடைய அந்த அரக்கனை, பீமன் கடும் கோபத்தில் பிடித்து, நூறு மடங்கு வலிமையுடன் வேகமாகச் சுழற்றினான்.
இதி சோவாச ஸம்க்ருத்தோ ப்ராமயந்ராக்ஷஸீம் தநும்। பீமஸேநோ மஹாபாஹுரபிகர்ஜந்முஹுர்முஹுஃ
அரக்கனின் உடலைச் சுழற்றிக்கொண்டே, வலிமிகு பீமசேனன், மிகுந்த கோபத்தில் மீண்டும் மீண்டும் முழங்கினான்.
நரமாம்ஸைர்வ்ரு'தா புஷ்டோ வ்ரு'தா வ்ரு'த்தோ வ்ரு'தாமதிஃ। வ்ரு'தாமரணமர்ஹஸ்த்வம் வ்ரு'தாத்ய ந பவிஷ்யஸி
நீ மனித மாம்சம் உண்டு வீணாக வளர்ந்தாய், வீணாக வலிமை பெற்றாய், உன் மனமும் வீணாகிவிட்டது. உனக்கு வீண் மரணம் தான் உரியது; இன்று நீ இனி இருக்கமாட்டாய்.
க்ஷேமமத்ய கரிஷ்யாமி யதா வநமகண்டகம்। ந புநர்மாநுஷாந்ஹத்வா பக்ஷயிஷ்யஸி ராக்ஷஸ
இன்று நான் இந்த காட்டை முட்களில்லாத பாதுகாப்பான இடமாக மாற்றுவேன். இனி ஒருபோதும் நீ மனிதர்களை கொன்று உண்ண முடியாது, அரக்கனே.
இத்யுக்த்வா பீமஸேநஸ்தம் நிஷ்பிஷ்ய தரணீதலே। பாஹுப்யாமவபீட்யாஶு பஶுமாரமமாரயத்
இவ்வாறு கூறிய பீமசேனன், அந்த அரக்கனை நிலத்தில் இடித்து, தன் கரங்களால் வலியுடன் அழுத்தி, ஒரு விலங்கினை அழிப்பது போல அவனை கொன்றுவிட்டான்.
ஸ மார்யமாணோ பீமேந நநாத விபுலம் ஸ்வநம்। பூரயம்ஸ்தத்வநம் ஸர்வம் ஜலார்த்ரே இவ துந்துபிஃ
பீமன் அவனை அடக்கும்போது, அவன் ஒரு பெரும் இரைச்சலுடன் கர்ஜித்து, அந்தக் காட்டை முழுவதும் நீரால் நனைந்த பறை ஒலி போல நிரப்பினான்.
பாஹுப்யாம் யோக்த்ரயித்வா தம் பலவாந்பாண்டுநந்தநஃ। `ஸமுத்தாம்ய ஶிரஶ்சாஸ்ய ஸக்ரீவம் ததபாஹரத்
பாண்டுவின் வலிமைமிக்க மகன், தன் இரு கரங்களால் அவனை கட்டிப் பிடித்து, உயர்த்தி, அவன் கழுத்துடன் கூடிய தலையை வெட்டினான்.
ததோ பித்த்வா ஶிரஶ்சாஸ்ய ஸக்ரீவம் ததுதாக்ஷிபத்। தஸ்ய நிஷ்கர்ணநயநம் நிர்ஜிஹ்வம் ருதிரோக்ஷிதம்
பின்னர், அவன் கழுத்துடன் கூடிய தலையை வெட்டி, அதை ஓரமாக வீசினான்; அந்தத் தலைக்கு காதுகள் கிழிக்கப்பட்டு, கண்கள் பிய்க்கப்பட்டு, நாக்கு அகற்றப்பட்டு, இரத்தத்தில் நனைந்திருந்தது.
ப்ராவித்தம் பீமஸேநேந ஶிரோ விதஶநம் பபௌ। ப்ரஸாரிதபுஜோத்த்ரு'ஷ்டோ பிந்நமாம்ஸத்வகந்தரஃ
பீமசேனன் வீசிய அந்தத் தலை, பற்கள் வெளிப்பட்டு, கொடூரமாகத் தோன்றியது; அதன் தோல் மற்றும் மாமிசம் கிழிக்கப்பட்டு, கரங்கள் விரிந்திருந்தன.
கபந்தபூதஸ்தத்ராஸீத்தநுர்வஜ்ரஹதோ ததா। ஹிடிம்பம் நிஹதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டாஸ்தே தரஸ்விநஃ
அங்கு அவன், இடியால் தாக்கப்பட்ட உடம்பு போல் விழுந்தான்; ஹிடிம்பனை கொன்றதைப் பார்த்து, அந்த வலிமைமிக்கவர்கள் மகிழ்ந்தார்கள்.
ஹிடிம்பா ஸா ச ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய நிஹதம் ராக்ஷஸம் ரணே। அத்ரு'ஶ்யாஶ்சைவ யே ஸ்வஸ்ஸ்தாஃ ஸமேதாஃ ஸர்ஷிசாரணாஃ
ஹிடிம்பாவின் சகோதரி, போரில் அவன் கொல்லப்பட்டதைப் பார்த்தாள்; அங்கு இருந்த மறைவு உடைய முனிவர்களும் விண்வெளி சுற்றும் தேவகன்னியர்களும் பார்த்தார்கள்.
பூஜயந்தி ஸ்ம தம் ஹ்ரு'ஷ்டாஃ ஸாதுஸாத்விதி பாண்டவம்। ப்ராதரஶ்சாபி ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டா யுதிஷ்டிரபுரோகமாஃ
அவர்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் 'நன்று, நன்று' என்று கூறி பாண்டவரை போற்றினார்கள்; யுதிஷ்டிரன் தலைமையில் சகோதரர்களும் மகிழ்ந்தார்கள்.
அபூஜயந்நரவ்யாக்ரம் பீமஸேநமரிந்தமம்।' அபிபூஜ்ய மஹாத்மாநம் பீமம் பீமபராக்ரமம்। புநரேவார்ஜுநோ வாக்யமுவாசேதம் வ்ரு'கோதரம்
அவர்கள் பீமசேனனை, மனிதர்களில் புலியாய், பகைவரை அழிப்பவனாய் மதித்து, அவன் பெரும் வீரத்தையும் போற்றினர்; பின்னர் அர்ஜுனன் விருகோதரனிடம் மீண்டும் பேசினான்.
அதூரே நகரம் மந்யே வநாதஸ்மாதஹம் விபோ। ஶீக்ரம் கச்சாம பத்ரம் தே ந நோ வித்யாத்ஸுயோதநஃ
மகாபலனே, இந்தக் காட்டுக்கு அருகில் ஒரு நகரம் இருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன்; நாம் விரைவாகச் செல்லலாம், உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும், சுயோதனன் நம்மை அறியாமல் இருக்கட்டும்.
ததஃ ஸர்வே ததேத்யுக்த்வா மாத்ரா ஸஹ மஹாரதாஃ। ப்ரயயுஃ புருஷவ்யாக்ரா ஹிடிம்பா சைவ ராக்ஷஸீ
அப்போது அந்த மகா ரதிகள் அனைவரும் தங்கள் தாயுடன் 'அப்படியே செய்கிறோம்' என்று கூறி, மனிதப் புலிகள் போல, ஹிடிம்பா என்ற ராட்சசியுடன் புறப்பட்டார்கள்.
ஸா தாநேவாபதத்தூர்ணம் பகிநீ தஸ்ய ரக்ஷஸஃ। அப்ருவாணா ஹிடிம்பா து ராக்ஷஸீ பாண்டவாந்ப்ரதி
அந்த ராட்சசனின் சகோதரி, ஹிடிம்பா, பேசாமல் விரைவாக பாண்டவர்களிடம் வந்தாள்.
அபிவாத்ய ததஃ குந்தீம் தர்மராஜம் ச பாண்டவம்। அபிபூஜ்ய ததஃ ஸர்வாந்பீமஸேநமபாஷத
பின்னர், ஹிடிம்பா குந்தியையும் தர்மராஜாவையும் வணங்கி, அனைவரையும் மரியாதை செய்து பீமசேனனிடம் பேசினாள்.
அஹம் தே தர்ஶாதேவ மந்மதஸ்ய வஶம் கதா। க்ரூரம் ப்ராத்ரு'வசோ ஹித்வா ஸா த்வாமேவாநிருந்ததீ
நான் உன்னை பார்த்த தருணத்திலிருந்தே காதலால் கட்டுப்பட்டேன்; என் சகோதரனின் கொடூரமான கட்டளையை விட்டு, உன்னிடம் தடுக்காமல் வந்திருக்கிறேன்.
ராக்ஷஸே ரௌத்ரஸங்காஶே தவாபஶ்யம் விசேஷ்டிதம்। அஹம் ஶுஶ்ரூஷுரிச்சேயம் தவ காத்ரம் நிஷேவிதும்
நான் உன் செயல்களை, ஒரு ராட்சசனைப் போலக் கடுமையாகக் கண்டேன்; உனக்கு சேவை செய்யவும், உன் உடலைப் பாதுகாக்கவும் விரும்புகிறேன்.