தஸ்யாபித்ரவதஸ்தூர்ணம் பீமோ பீமபராக்ரமஃ। வேகேந ப்ரஹிதம் பாஹும் நிஜக்ராஹ ஹஸந்நிவ
அவன் வேகமாக பாய்ந்தபோது, பேரரக்க வலிமை கொண்ட பீமன், சிரித்தபடி அவன் நீட்டிய கையைப் பிடித்து உறுதியாகப் பற்றினான்.
நிக்ரு'ஹ்ய தம் பலாத்பீமோ விஸ்புரந்தம் சகர்ஷ ஹ। தஸ்மாத்தேஶாத்தநூம்ஷ்யஷ்டௌ ஸிம்ஹஃ க்ஷுத்ரம்ரு'கம் யதா
பீமன், தன் வலிமையால் போராடி துடித்த அந்த ராட்சசனை, சிங்கம் சிறு மிருகத்தை இழுப்பதைப் போல, அந்த இடத்திலிருந்து இழுத்துச் சென்றான்.
ததஃ ஸ ராக்ஷஸஃ க்ருத்தஃ பாண்டவேந பலார்திதஃ। பீமஸேநம் ஸமாலிங்க்ய வ்யநதத்பைரவம் ரவம்
அப்போது அந்த ராக்ஷசன், பாண்டவரின் வலிமையால் தள்ளாடி, கோபத்தில் பீமசேனனை கட்டிப்பிடித்து, பயங்கரமான ஒரு குரல் எழுப்பினான்.
புநர்பீமோ பலாதேநம் விசகர்ஷ மஹாபலஃ। மா ஶப்தஃ ஸுகஸுப்தாநாம் ப்ராத்ரூ'ணாம் மே பவேதிதி
பின்னர், பேராற்றல் கொண்ட பீமன், 'என் சகோதரர்கள் இனிமையாக தூங்கிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்; அவர்களுக்கு எந்த சத்தமும் கேட்காமல் இருக்கட்டும்' என்று எண்ணி, அந்த ராக்ஷசனை வலிமையாக இழுத்துச் சென்றான்.
ஹஸ்தே க்ரு'ஹீத்வா தத்ரக்ஷோ தூரமந்யத்ர நீதவாந்। ப்ரு'ச்சே க்ரு'ஹீத்வா துண்டேந கருடஃ பந்நகம் யதா
பீமன், அந்த ராக்ஷசனை கையில் பிடித்து, மிகவும் தொலைவில் கொண்டு சென்றான்; அது, கருடன் பாம்பை வாயில் பிடித்து எடுத்து செல்லும் போல் இருந்தது.
அந்யோந்யம் தௌ ஸமாஸாத்ய விசகர்ஷதுரோஜஸா। ஹிடிம்போ பீமஸேநஶ்ச விக்ரமம் சக்ரதுஃ பரம்
அவர்கள் இருவரும் நேருக்கு நேர் மோத, மிகுந்த வலிமையுடன் போராடினர்; ஹிடிம்பனும் பீமசேனனும் தங்கள் வீரத்தை முழுமையாக காட்டினர்.
பபஞ்ஜதுஸ்ததா வ்ரு'க்ஷாँல்லதாஶ்சாகர்ஷதுஸ்ததா। மத்தாவிவ சம் ஸம்ரப்தௌ வாரணௌ ஷஷ்டிஹாயநௌ
அந்த நேரத்தில், அவர்கள் மரங்களை முறித்தனர், கொடிகளை இழுத்தனர்; இருவரும் மதமான, கோபத்தில் உள்ள இரண்டு யானைகளைப் போல வெறித்தனமாக இருந்தனர்.
பாதபாநுத்தரந்தௌ தாவூருவேகேந வேகிதௌ। ஸ்போடயந்தௌ லதாஜாலாந்யூருப்யாம் க்ரு'ஹ்ய ஸர்வஶஃ
அவர்கள் இருவரும், தங்கள் தொடைகளின் வலிமையால் மரங்களை பிடித்து இழுத்து, கொடிகளைக் கிழித்து, முழுவதும் காலால் பிடித்து உதிர்த்தனர்.
வித்ராஸயந்தௌ தௌ ஶப்தைஃ ஸர்வதோ ம்ரு'கபக்ஷிணஃ। பலேந பலிநௌ மத்தாவந்யோந்யவதகாங்க்ஷிணௌ
அவர்கள் எழுப்பிய சத்தத்தால், எல்லா திசைகளிலும் உள்ள மிருகங்களும் பறவைகளும் பயந்தன; இருவரும் வலிமைமிகுந்தவர்கள், ஒருவரை ஒருவர் அழிக்க விரும்பி போரிட்டனர்.
பீமராக்ஷஸயோர்யுத்தம் ததாऽவர்தத தாருணம்। புரா தேவாஸுரே யுத்தே வ்ரு'த்ரவாஸவயோரிவ
அப்போது பீமனும் ராக்ஷசனும் இடையே ஒரு கொடிய போராட்டம் நடந்தது; அது, முன்பு தேவர்கள் அசுரர்கள் இடையே வ்ருத்ரனும் இந்திரனும் போர் செய்ததைப் போல இருந்தது.
பஙூக்த்வா வ்ரு'க்ஷாந்மஹாஶாகாம்ஸ்தாடயாமாஸதுஃ க்ருதா। ஸாலதாலதமாலாம்ரவடார்ஜுநவிபீதகாந்
அவர்கள் கோபத்தில் பெரிய கிளைகள் கொண்ட மரங்களை முறித்து, சாலம், தாளம், தமாலம், மாமரம், ஆலமரம், அர்ஜுனம், விபீதகம் ஆகிய மரங்களால் ஒருவரை ஒருவர் அடித்தனர்.
ந்யக்ரோதப்லக்ஷகர்ஜூரபநஸாநஶ்மகண்டகாந்। ஏதாநந்யாந்மஹாவ்ரு'க்ஷாநுத்காய தரஸாऽகிலாந்
அவர்கள் ஆலமரம், பிளக்கு, பனை, பலா, கல்லடி, முள்ளுமரம் ஆகிய பெரிய மரங்களையும் வேறு மரங்களையும் வலிமையுடன் பிடித்து பிடுங்கினர்.
உத்க்ஷிப்யாந்யோந்யரோஷேண தாடயாமாஸதூ ரணே। யதாऽபவத்வநம் ஸர்வம் நிர்வ்ரு'க்ஷம் வ்ரு'க்ஷஸங்குலம்
அவர்கள் இருவரும் கோபத்தில் அந்த மரங்களை போரில் ஒருவர்மேல் ஒருவர் எறிந்தனர்; அந்த அடர்ந்த காடே மரமில்லாமல் வெறிச்சோடியது.
ததா ஶிலாஶ்ச குஞ்ஜாம்ஶ்ச வ்ரு'க்ஷாந்கண்டகிநஸ்ததா। ததஸ்தௌ கிரிஶ்ரு'ங்காணி பர்வதாம்ஶ்சாப்ரலேலிஹாந்
பின்னர், அவர்கள் கற்கள், புதர்களும், முள்ளுமரங்களும் எறிந்தனர்; அதன் பிறகு, மேகங்களைத் தொடும் மலைச்சிகரங்களையும், பெரிய மலைகளையும் தூக்கி எறிந்தனர்.
ஶைலாம்ஶ்ச கண்டபாஷாணாநுத்காயாதாய வைரிணௌ। சிக்ஷேபதுருபர்யாஜாவந்யோந்யம் விஜயேஷிணௌ
அந்த இருவரும், எதிரியை வெல்ல விரும்பி, பாறைகள், கல்லடிகள் எல்லாம் பிடுங்கி, ஒருவர்மேல் ஒருவர் தூக்கி எறிந்தனர்.
தத்வநம் பரிதஃ பஞ்சயோஜநம் நிர்மஹீருஹம்। நிர்லதாகுல்மபாஷாணம் நிர்ம்ரு'கம் சக்ரதுர்ப்ரு'ஶம்
அந்த காடு, ஐந்து யோஜனை சுற்றிலும், மரமில்லாமல், கொடிகள், புதர்கள், கற்கள், மிருகங்கள் எதுவும் இல்லாத வெறிச்சோலாக மாறியது.
தயோர்யுத்தேந ராஜேந்த்ர தத்வநம் பீமரக்ஷஸோஃ। முஹூர்தேநாபவத்கூமர்ப்ரு'ஷ்டவச்ச்லக்ஷ்ணமவ்யயம்
அந்த இருவரின் போரால், அரசே, பீமனும் ராக்ஷசனும் இருந்த அந்த காடு, ஒரு கணத்தில் குழந்தையின் விளையாட்டு மேற்பரப்பைப் போல் மென்மையாகவும் சமமாகவும் ஆனது.
ஊருபாஹுபரிக்லேஶாத்கர்ஷந்தாவிதரேதரம்। உத்கர்ஷந்தௌ விகர்ஷந்தௌ ப்ரகர்ஷந்தௌ பரஸ்பரம்
அவர்கள் தொடை, கை வலியால் ஒருவரை ஒருவர் இழுத்து, தள்ளி, பிடித்து, போராடினர்.
தௌ ஸ்வநேந விநா ராஜந்கர்ஜந்தௌ ச பரஸ்பரம்। பாஷாணஸம்கட்டநிபைஃ ப்ரஹாரைரபிஜக்நதுஃ
மற்ற எந்த சத்தமும் இல்லாமல், அரசே, அவர்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் கர்ஜனை செய்து, கற்கள் மோதும் சப்தம் போல் பலமாக அடித்தனர்.
அந்யோந்யம் ச ஸமாலிங்க்ய விகர்ஷந்தௌ பரஸ்பரம்। பாஹுயுத்தமபூத்தோரம் பலிவாஸவயோரிவ। யுத்தஸம்ரம்பநிர்கச்சத்பூத்காரரவநிஸ்வநம்
அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் கட்டிப்பிடித்து இழுத்து, பயங்கரமான கைப்போரில் ஈடுபட்டனர்; அது பாலியும் இந்திரனும் போர் செய்ததைப் போல், போரின் வெறியால் எழுந்த கூச்சலும் கர்ஜனையும் ஒலித்தது.
தயோஃ ஶப்தேந மஹதா விபுத்தாஸ்தே நரர்ஷபாஃ। ஸஹ மாத்ரா ச தத்ரு'ஶுர்ஹிடிம்பாமக்ரதஃஸ்திதாம்
அவர்கள் எழுப்பிய பெரும் சப்தத்தால் அந்த வீரர்கள் தங்கள் தாயுடன் விழித்து, முன்னால் நின்ற ஹிடிம்பாவை பார்த்தார்கள்.
ப்ரபுத்தாஸ்தே ஹிடிம்பாயா ரூபம் த்ரு'ஷ்ட்வாதிமாநுஷம்। விஸ்மிதாஃ புருஷவ்யாக்ரா பபூவுஃ ப்ரு'தயா ஸஹ
ஹிடிம்பாவின் மனிதருக்குப் அப்பாற்பட்ட உருவத்தை பார்த்ததும், ப்ருதையுடன் கூடிய அந்தப் பாண்டவர்கள் ஆச்சரியமடைந்தார்கள்.
ததஃ குந்தீ ஸமீக்ஷ்யைநாம் விஸ்மிதா ரூபஸம்பதா। உவாச மதுரம் வாக்யம் ஸாந்த்வபூர்வமிதம் ஶைநஃ
அப்போது குந்தி, அவளைப் பார்த்து, அவளது அழகால் வியந்து, மென்மையான வார்த்தைகளால் ஆறுதல் கூறி பேசினாள்.
கஸ்ய த்வம் ஸுரகர்பாபே காவாऽஸி வரவர்ணிநி। கேந கார்யேண ஸம்ப்ராப்தா குதஶ்சாகமநம் தவ
நீ யார், தேவதையின் போல் தோற்றமுள்ளவளே? யார் மகளாக இருக்கிறாய், அழகியவளே? எந்த நோக்கில் இங்கு வந்தாய், எங்கிருந்து வந்தாய்?
யதி வாऽஸ்ய வநஸ்ய த்வம் தேவதா யதி வாऽப்ஸராஃ। ஆசக்ஷ்வ மம தத்ஸர்வம் கிமர்தம் சேஹ திஷ்டஸி
இந்த வனத்தின் தேவதையா நீ, அல்லது ஒரு அப்சராவா? நீ இங்கு நிற்பதற்குக் காரணம் என்ன என்பதை எனக்கு முழுமையாகச் சொல்.
யதேதத்பஶ்யஸி வநம் நீலமேகநிம் மஹத்। நிவாஸோ ராக்ஷஸஸ்யைஷ ஹிடிம்பஸ்ய மமைவ ச
நீ பார்க்கும் இந்த பரந்த, கருமை மேகத்தைப் போல் இருக்கும் காடு, ஹிடிம்பன் என்ற ராட்சசனுக்கும் எனக்கும் வாழும் இடம்.
தஸ்ய மாம் ராக்ஷஸேந்த்ரஸ்ய பகிநீம் வித்தி பாமிநி। ப்ராத்ரா ஸம்ப்ரேஷிதாமார்யே த்வாம் ஸபுத்ராம் ஜிகாம்ஸதா
அந்த ராட்சசர்களின் தலைவனான ஹிடிம்பனின் சகோதரியாக நான் இருக்கிறேன், அழகியவளே. என் சகோதரன் உங்களையும் உங்கள் மகன்களையும் அழிக்க என்னை இங்கு அனுப்பினான்.
க்ரூரபுத்தேரஹம் தஸ்ய வசநாதாகதா த்விஹ। அத்ராக்ஷம் நவஹேமாபம் தவ புத்ரம் மஹாபலம்
அவன் கொடூரமான மனம் கொண்டவன் என்றாலும், அவன் சொன்னபடி நான் இங்கு வந்தேன். ஆனால், உன் புதல்வன் புதிதாகப் பொன்னைப் போல ஒளிரும் வலிமைமிக்கவனாக இருப்பதை நான் பார்த்தேன்.
ததோऽஹம் ஸர்வபூதாநாம் பாவே விசரதா ஶுபே। சோதிதா தவ புத்ரார்தம் மந்மதேந வஶாநுகா
அப்போது, எல்லா உயிர்களிலும் உலாவிக் கொண்டிருந்தபோது, உன் மகனைப் பார்த்து, காதலால் வசியமானவளாக நான் ஆனேன்.
ததோ வ்ரு'தோ மயா பர்தா தவ புத்ரோ மஹாபலஃ। அபநேதும் ச யதிதோ ந சைவ ஶகிதோ மயா
அதனால், உன் வலிமைமிக்க மகனை நான் என் கணவராகத் தேர்ந்தெடுத்தேன்; விலக முயன்றும் முடியவில்லை.