அஹமேகோ கமிஷ்யாமி த்வாமத்ய யமஸாதநம்। அத்ய மத்பலநிஷ்பிஷ்டம் ஶிரோ ராக்ஷஸ தீர்யதாம்। குஞ்ஜரஸ்யேவ பாதேந விநிஷ்பிஷ்டம் பலீயஸாஃ
இன்று நான் ஒருவனாகவே உன்னுடன் யமலோகத்திற்குச் செல்வேன். இன்று என் வலிமையால் உன் தலை நெருக்கப்படும்; ஒரு பெரிய யானையை வலிமைமிக்க கால் நசைக்கும் போல.
அத்ய காத்ராணி தே கங்காஃ ஶ்யேநா கோமாயவஸ்ததா। கர்ஷந்து புவி ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டா நிஹதஸ்ய மயா ம்ரு'தே
இன்று போரில் உன்னை நான் வீழ்த்தியபின், காகங்கள், கழுகுகள், நரி போன்றவை மகிழ்ச்சியுடன் உன் உடல் உறுப்புகளை நிலத்தில் இழுத்துச் செல்லும்.
க்ஷணேநாத்ய கரிஷ்யேऽஹமிதம் வநமராக்ஷஸம்। புரா யத்தூஷிதம் நித்யம் த்வயா பக்ஷயதா நராந்
நீ மனிதர்களைத் தின்பதால் நீ எப்போதும் கெடுத்த இந்த ராட்சசர்களால் சூழ்ந்த காட்டை, ஒரு கணத்தில் நான் உன்னால் ஏற்பட்ட மாசு இல்லாமல் மாற்றுவேன்.
அத்ய த்வாம் பகிநீ ரக்ஷஃ க்ரு'ஷ்யமாணம் மயாऽஸக்ரு'த்। த்ரக்ஷ்யத்யத்ரிப்ரதீகாஶம் ஸிம்ஹேநேவ மஹாத்விபம்
இன்று உன் சகோதரி, மலை போல் வலிமைமிக்க என்னால், சிங்கம் பெரிய யானையை இழுப்பதைப் போல, உன்னை இழுத்துச் செல்லும் காட்சியைப் பார்க்கப்போகிறாள்.
நிராபாதாஸ்த்வயி ஹதே மயா ராக்ஷஸபாம்ஸந। வநமேதச்சரிஷ்யந்தி புருஷா வநசாரிணஃ
நான் உன்னை, ராட்சச குலத்தை மாசுபடுத்தியவனே, அழித்த பிறகு, இந்த காட்டில் வாழும் மனிதர்கள் இனி எந்தத் தடையுமின்றி சுதந்திரமாகச் சுற்றிக்கொள்வார்கள்.
கர்ஜிதேந வ்ரு'தா கிம் தே கத்திதேந ச மாநுஷ। க்ரு'த்வைதத்கர்மணா ஸர்வம் கத்தேயா மா சிரம் க்ரு'தாஃ
மனிதனே, வீணாக முழக்கி, பெருமை பேசுவதால் உனக்கு என்ன பயன்? செயலில் காட்டு; நீ சொல்லியதை உடனே செய்து முடி, தாமதிக்காதே.
பலிநம் மந்யஸே யச்சாப்யாத்மாநம் ஸபராக்ரமம்। ஜ்ஞாஸ்யஸ்யத்ய ஸமாகம்ய மயாத்மாநம் பலாதிகம்
நீ உன்னை வலிமைமிக்கவனாகவும், வீரனாகவும் நினைக்கிறாய். ஆனால் இன்று என்னைச் சந்தித்து, உன்னைவிட வலிமைமிக்கவன் யார் என்று அறிந்துகொள்வாய்.
ந தாவதேதாந்ஹிம்ஸிஷ்யே ஸ்வபந்த்வேதே யதாஸுகம்। ஏஷ த்வாமேவ துர்புத்தே நிஹந்ம்யத்யாப்ரியம்வதம்
இவர்கள் அமைதியாக தூங்கிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்; எனவே, இவர்களை நான் காயப்படுத்தமாட்டேன். ஆனால் தீய மனம் கொண்டவனே, மோசமான வார்த்தை பேசுகிறாயே, இன்று உன்னை நான் அழிப்பேன்.
பீத்வா தவாஸ்ரு'க்காத்ரேப்யஸ்ததஃ பஶ்சாதிமாநபி। ஹநிஷ்யாமி ததஃ பஶ்சாதிமாம் விப்ரியகாரிணீம்
உன் உடலிலிருந்து உன் இரத்தத்தை அருந்திய பிறகு, எனக்கு தீங்கு செய்த இந்த பெண்ணையும் நான் பின்னர் அழிப்பேன்.
ஏவமுக்த்வா ததோ பாஹும் ப்ரக்ரு'ஹ்ய புருஷாதகஃ। அப்யத்ரவத ஸம்க்ருத்தோ பீமஸேநமரிந்தமம்
இவ்வாறு கூறி, அந்த மனிதர்களை உண்ணும் ராட்சசன், பீமசேனனை எதிர்த்து கோபத்துடன் அவனது கைபிடித்து பாய்ந்தான்.
தஸ்யாபித்ரவதஸ்தூர்ணம் பீமோ பீமபராக்ரமஃ। வேகேந ப்ரஹிதம் பாஹும் நிஜக்ராஹ ஹஸந்நிவ
அவன் வேகமாக பாய்ந்தபோது, பேரரக்க வலிமை கொண்ட பீமன், சிரித்தபடி அவன் நீட்டிய கையைப் பிடித்து உறுதியாகப் பற்றினான்.
நிக்ரு'ஹ்ய தம் பலாத்பீமோ விஸ்புரந்தம் சகர்ஷ ஹ। தஸ்மாத்தேஶாத்தநூம்ஷ்யஷ்டௌ ஸிம்ஹஃ க்ஷுத்ரம்ரு'கம் யதா
பீமன், தன் வலிமையால் போராடி துடித்த அந்த ராட்சசனை, சிங்கம் சிறு மிருகத்தை இழுப்பதைப் போல, அந்த இடத்திலிருந்து இழுத்துச் சென்றான்.
ததஃ ஸ ராக்ஷஸஃ க்ருத்தஃ பாண்டவேந பலார்திதஃ। பீமஸேநம் ஸமாலிங்க்ய வ்யநதத்பைரவம் ரவம்
அப்போது அந்த ராக்ஷசன், பாண்டவரின் வலிமையால் தள்ளாடி, கோபத்தில் பீமசேனனை கட்டிப்பிடித்து, பயங்கரமான ஒரு குரல் எழுப்பினான்.
புநர்பீமோ பலாதேநம் விசகர்ஷ மஹாபலஃ। மா ஶப்தஃ ஸுகஸுப்தாநாம் ப்ராத்ரூ'ணாம் மே பவேதிதி
பின்னர், பேராற்றல் கொண்ட பீமன், 'என் சகோதரர்கள் இனிமையாக தூங்கிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்; அவர்களுக்கு எந்த சத்தமும் கேட்காமல் இருக்கட்டும்' என்று எண்ணி, அந்த ராக்ஷசனை வலிமையாக இழுத்துச் சென்றான்.
ஹஸ்தே க்ரு'ஹீத்வா தத்ரக்ஷோ தூரமந்யத்ர நீதவாந்। ப்ரு'ச்சே க்ரு'ஹீத்வா துண்டேந கருடஃ பந்நகம் யதா
பீமன், அந்த ராக்ஷசனை கையில் பிடித்து, மிகவும் தொலைவில் கொண்டு சென்றான்; அது, கருடன் பாம்பை வாயில் பிடித்து எடுத்து செல்லும் போல் இருந்தது.
அந்யோந்யம் தௌ ஸமாஸாத்ய விசகர்ஷதுரோஜஸா। ஹிடிம்போ பீமஸேநஶ்ச விக்ரமம் சக்ரதுஃ பரம்
அவர்கள் இருவரும் நேருக்கு நேர் மோத, மிகுந்த வலிமையுடன் போராடினர்; ஹிடிம்பனும் பீமசேனனும் தங்கள் வீரத்தை முழுமையாக காட்டினர்.
பபஞ்ஜதுஸ்ததா வ்ரு'க்ஷாँல்லதாஶ்சாகர்ஷதுஸ்ததா। மத்தாவிவ சம் ஸம்ரப்தௌ வாரணௌ ஷஷ்டிஹாயநௌ
அந்த நேரத்தில், அவர்கள் மரங்களை முறித்தனர், கொடிகளை இழுத்தனர்; இருவரும் மதமான, கோபத்தில் உள்ள இரண்டு யானைகளைப் போல வெறித்தனமாக இருந்தனர்.
பாதபாநுத்தரந்தௌ தாவூருவேகேந வேகிதௌ। ஸ்போடயந்தௌ லதாஜாலாந்யூருப்யாம் க்ரு'ஹ்ய ஸர்வஶஃ
அவர்கள் இருவரும், தங்கள் தொடைகளின் வலிமையால் மரங்களை பிடித்து இழுத்து, கொடிகளைக் கிழித்து, முழுவதும் காலால் பிடித்து உதிர்த்தனர்.
வித்ராஸயந்தௌ தௌ ஶப்தைஃ ஸர்வதோ ம்ரு'கபக்ஷிணஃ। பலேந பலிநௌ மத்தாவந்யோந்யவதகாங்க்ஷிணௌ
அவர்கள் எழுப்பிய சத்தத்தால், எல்லா திசைகளிலும் உள்ள மிருகங்களும் பறவைகளும் பயந்தன; இருவரும் வலிமைமிகுந்தவர்கள், ஒருவரை ஒருவர் அழிக்க விரும்பி போரிட்டனர்.
பீமராக்ஷஸயோர்யுத்தம் ததாऽவர்தத தாருணம்। புரா தேவாஸுரே யுத்தே வ்ரு'த்ரவாஸவயோரிவ
அப்போது பீமனும் ராக்ஷசனும் இடையே ஒரு கொடிய போராட்டம் நடந்தது; அது, முன்பு தேவர்கள் அசுரர்கள் இடையே வ்ருத்ரனும் இந்திரனும் போர் செய்ததைப் போல இருந்தது.
பஙூக்த்வா வ்ரு'க்ஷாந்மஹாஶாகாம்ஸ்தாடயாமாஸதுஃ க்ருதா। ஸாலதாலதமாலாம்ரவடார்ஜுநவிபீதகாந்
அவர்கள் கோபத்தில் பெரிய கிளைகள் கொண்ட மரங்களை முறித்து, சாலம், தாளம், தமாலம், மாமரம், ஆலமரம், அர்ஜுனம், விபீதகம் ஆகிய மரங்களால் ஒருவரை ஒருவர் அடித்தனர்.
ந்யக்ரோதப்லக்ஷகர்ஜூரபநஸாநஶ்மகண்டகாந்। ஏதாநந்யாந்மஹாவ்ரு'க்ஷாநுத்காய தரஸாऽகிலாந்
அவர்கள் ஆலமரம், பிளக்கு, பனை, பலா, கல்லடி, முள்ளுமரம் ஆகிய பெரிய மரங்களையும் வேறு மரங்களையும் வலிமையுடன் பிடித்து பிடுங்கினர்.
உத்க்ஷிப்யாந்யோந்யரோஷேண தாடயாமாஸதூ ரணே। யதாऽபவத்வநம் ஸர்வம் நிர்வ்ரு'க்ஷம் வ்ரு'க்ஷஸங்குலம்
அவர்கள் இருவரும் கோபத்தில் அந்த மரங்களை போரில் ஒருவர்மேல் ஒருவர் எறிந்தனர்; அந்த அடர்ந்த காடே மரமில்லாமல் வெறிச்சோடியது.
ததா ஶிலாஶ்ச குஞ்ஜாம்ஶ்ச வ்ரு'க்ஷாந்கண்டகிநஸ்ததா। ததஸ்தௌ கிரிஶ்ரு'ங்காணி பர்வதாம்ஶ்சாப்ரலேலிஹாந்
பின்னர், அவர்கள் கற்கள், புதர்களும், முள்ளுமரங்களும் எறிந்தனர்; அதன் பிறகு, மேகங்களைத் தொடும் மலைச்சிகரங்களையும், பெரிய மலைகளையும் தூக்கி எறிந்தனர்.
ஶைலாம்ஶ்ச கண்டபாஷாணாநுத்காயாதாய வைரிணௌ। சிக்ஷேபதுருபர்யாஜாவந்யோந்யம் விஜயேஷிணௌ
அந்த இருவரும், எதிரியை வெல்ல விரும்பி, பாறைகள், கல்லடிகள் எல்லாம் பிடுங்கி, ஒருவர்மேல் ஒருவர் தூக்கி எறிந்தனர்.
தத்வநம் பரிதஃ பஞ்சயோஜநம் நிர்மஹீருஹம்। நிர்லதாகுல்மபாஷாணம் நிர்ம்ரு'கம் சக்ரதுர்ப்ரு'ஶம்
அந்த காடு, ஐந்து யோஜனை சுற்றிலும், மரமில்லாமல், கொடிகள், புதர்கள், கற்கள், மிருகங்கள் எதுவும் இல்லாத வெறிச்சோலாக மாறியது.
தயோர்யுத்தேந ராஜேந்த்ர தத்வநம் பீமரக்ஷஸோஃ। முஹூர்தேநாபவத்கூமர்ப்ரு'ஷ்டவச்ச்லக்ஷ்ணமவ்யயம்
அந்த இருவரின் போரால், அரசே, பீமனும் ராக்ஷசனும் இருந்த அந்த காடு, ஒரு கணத்தில் குழந்தையின் விளையாட்டு மேற்பரப்பைப் போல் மென்மையாகவும் சமமாகவும் ஆனது.
ஊருபாஹுபரிக்லேஶாத்கர்ஷந்தாவிதரேதரம்। உத்கர்ஷந்தௌ விகர்ஷந்தௌ ப்ரகர்ஷந்தௌ பரஸ்பரம்
அவர்கள் தொடை, கை வலியால் ஒருவரை ஒருவர் இழுத்து, தள்ளி, பிடித்து, போராடினர்.
தௌ ஸ்வநேந விநா ராஜந்கர்ஜந்தௌ ச பரஸ்பரம்। பாஷாணஸம்கட்டநிபைஃ ப்ரஹாரைரபிஜக்நதுஃ
மற்ற எந்த சத்தமும் இல்லாமல், அரசே, அவர்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் கர்ஜனை செய்து, கற்கள் மோதும் சப்தம் போல் பலமாக அடித்தனர்.
அந்யோந்யம் ச ஸமாலிங்க்ய விகர்ஷந்தௌ பரஸ்பரம்। பாஹுயுத்தமபூத்தோரம் பலிவாஸவயோரிவ। யுத்தஸம்ரம்பநிர்கச்சத்பூத்காரரவநிஸ்வநம்
அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் கட்டிப்பிடித்து இழுத்து, பயங்கரமான கைப்போரில் ஈடுபட்டனர்; அது பாலியும் இந்திரனும் போர் செய்ததைப் போல், போரின் வெறியால் எழுந்த கூச்சலும் கர்ஜனையும் ஒலித்தது.