ஶ்வரூபம் யத்ர தத்த்யக்த்வா தர்மேணாஸௌ ஸமந்விதஃ। ஸ்வர்கம் ப்ராப்தஃஸச ததா யாதநாவிபுலா ப்ரு'ஶம்
அங்கு, தன் மனித உருவை விட்டுத் தர்மத்துடன் இணைந்தவர், விண்ணுலகை அடைந்தார்; அதுபோலவே, மிகுந்த வேதனைகள் நிறைந்த இடங்களையும் கண்டார்.
தேவதூதேந நரகம் யத்ர வ்யாஜேந தர்ஶிதம்। ஶுஶ்ராவ யத்ர தர்மாத்மா ப்ராத்ரூ'ணாம் கருணாகிரஃ
அங்கு, ஒரு தெய்வ தூதரால் வஞ்சனையுடன் நரகம் காண்பிக்கப்பட்டது; அங்கே தர்மமுள்ளவர் தன் சகோதரர்களின் இரங்கும் குரல்களையும் கேட்டார்.
நிதேஶே வர்தமாநாநாம் தேஶே தத்ரைவ வர்ததாம்। அநுதர்ஶிதஶ்ச தர்மேண தேவராஜ்ஞா ச பாண்டவஃ
அந்த இடத்தில், கட்டளைக்குள் இருந்து வாழ்ந்தவர்களும், அங்கேயே தங்கியவர்களும் இருந்தனர்; அங்கு தர்மமும் தேவராஜாவும் பாண்டவரை காண்பித்தனர்.
ஆப்லுத்யாகாஶகங்காயாம் தேஹம் த்யக்த்வா ஸ மாநுஷம்। ஸ்வதர்மநிர்ஜிதம் ஸ்தாநம் ஸ்வர்கே ப்ராப்ய ஸ தர்மராட்
விண்ணக கங்கை நீரில் குளித்து, மனித உடலை விட்டு, தன் தர்மத்தால் பெற்ற இடத்தை விண்ணுலகில் தர்மராஜர் அடைந்தார்.
முமுதே பூஜிதஃ ஸர்வைஃ ஸேந்த்ரைஃ ஸுரகணைஃ ஸஹ। ஏததஷ்டாதஶம் பர்வ ப்ரோக்தம் வ்யாஸேந தீமதா
இந்திரனும் தேவர்களும் அனைவரும் அவரை போற்றி, அவர் மகிழ்ந்தார்; இதுவே புத்திசாலி வியாசர் கூறிய பதினெட்டாவது பகுதி.
அத்யாயாஃ பஞ்ச ஸம்க்யாதாஃ பர்வம்யஸ்மிந்மஹாத்மநா। ஶ்லோகாநாம் த்வே ஶதே சைவ ப்ரஸம்க்யாதே தபோதாஃ
இந்தப் பகுதியில் மகானால் ஐந்து அதிகாரங்கள் எண்ணப்பட்டுள்ளன; தவமுள்ளவர் இருநூறு பாடல்களையும் கவனமாக எண்ணியுள்ளார்.
நவ ஶ்லோகாஸ்ததைவாந்யே ஸம்க்யாதாஃ பரமர்ஷிணா। அஷ்டாதஶைவமேதாநி பர்வாண்யேதாந்யஶேஷதஃ
மேலும் ஒன்பது பாடல்களும் அதேபோல் பரமரிஷியால் எண்ணப்பட்டுள்ளன; இவ்வாறு, பதினெட்டு பகுதிகள் அனைத்தும் முழுமையாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
கிலேஷு ஹரிவம்ஶஶ்ச பவிஷ்யம் ச ப்ரகீர்திதம்। தஶ ஶ்லோகஸஹஸ்ராணி விம்ஶச்ச்லோகஶதாநி ச
பின்வரும் பகுதிகளில், ஹரிவம்சமும் எதிர்கால நிகழ்வுகளும் கூறப்பட்டுள்ளன; பத்து ஆயிரம் மற்றும் இருநூறு பாடல்கள் உள்ளன.
கிலேஷு ஹரிவம்ஶே ச ஸம்க்யாதாநி மஹர்ஷிணா। ஏதத்ஸர்வம் ஸமாக்யாதம் பாரதே பர்வஸம்க்ரஹஃ
பின்வரும் பகுதிகளிலும் ஹரிவம்சத்திலும், மகரிஷி பாடல்களின் எண்ணிக்கையை கூறியுள்ளார்; இவை அனைத்தும் பாரதத்தில் பகுதிகளின் சுருக்கமாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
அஷ்டாதஶ ஸமாஜக்முரக்ஷௌஹிண்யோ யயுத்ஸயா। தந்மஹாதாருணம் யுத்தமஹாந்யஷ்டாதஶாபவத்
பதினெட்டு படைகள் யுத்தத்திற்கு ஆவலுடன் ஒன்று கூடியன; அந்த பெரிய, பயங்கரமான போர் பதினெட்டு நாட்கள் நடந்தது.
யோ வித்யாச்சதுரோ வேதாந்ஸாங்கோபநிஷதோ த்விஜஃ। ந சாக்யாநமிதம் வித்யாந்நைவ ஸ ஸ்யாத்விசக்ஷணஃ
நாலு வேதங்களும், அவற்றின் அங்கங்களும், உபநிஷத்துகளும் அறிந்த த்விஜன், இந்தக் கதையை அறியாவிட்டால், உண்மையில் அறிவாளி அல்ல.
அர்தஶாஸ்த்ரமிதம் ப்ரோக்தம் தர்மஶாஸ்த்ரமிதம் மஹத்। காமஶாஸ்த்ரமிதம் ப்ரோக்தம் வ்யாஸேநாமிதபுத்திநா
இதனை அளவற்ற புத்திசாலியான வியாசர், பொருள் சம்பாதிக்கும் நூலாகவும், பெரிய தர்ம நூலாகவும், காம நூலாகவும் அறிவித்துள்ளார்.
ஶ்ருத்வா த்விதமுபாக்யாநம் ஶ்ராவ்யமந்யந்ந ரோசதே। பும்ஸ்கோகிலகிரம் ஶ்ருத்வா ரூக்ஷா த்வாங்க்ஷஸ்ய வாகிவ
இந்தக் கதையை கேட்ட பின், காதுக்கு இனிமை தரும் வேறு எதுவும் பிடிக்காது; மனிதக் குயிலின் குரலை கேட்ட பின், காகத்தின் கடுமையான குரல் இனிமையாகத் தெரியாது.
இதிஹாஸோத்தமாதஸ்மாஞ்ஜாயந்தே கவிபுத்தயஃ। பஞ்சப்ய இவ் பூதேப்யோ லோகஸம்விதயஸ்த்ரயஃ
இந்தச் சிறந்த இதிகாசத்திலிருந்து கவிஞர்களின் புத்தி பிறக்கிறது; ஐந்து பூதங்களில் இருந்து மூன்று உலகங்கள் உண்டாகும் போல்.
அஸ்யாக்யாநஸ்ய விஷயே புராணம் வர்ததே த்விஜாஃ। அந்தரிக்ஷஸ்ய விஷயே ப்ரஜா இவ சதுர்விதாஃ
இந்தக் கதையின் எல்லைக்குள் பழமையான புராணம் உள்ளது, வானத்தின் எல்லையில் நான்கு வகை உயிர்கள் வாழ்கின்றன, எனும் அருமை உடையவர்களே.
க்ரியாகுணாநாம் ஸர்வேஷாமிதமாக்யாநமாஶ்ரயஃ। இந்த்ரியாணாம் ஸமஸ்தாநாம் சித்ரா இவ மநஃ க்ரியாஃ
எல்லா செயல்களுக்கும் மற்றும் பண்புகளுக்கும் இந்தக் கதை அடிப்படையாக உள்ளது; எல்லா அறிவுகளுக்கும் மனத்தின் செயல்கள் எவ்வாறு பலவகையாக உள்ளனவோ, அதுபோல்.
அநாஶ்ரித்யைததாக்யாநம் கதா புவி ந வித்யதே। ஆஹாரமநபாஶ்ரித்ய ஶரீரஸ்யேவ தாரணம்
இந்தக் கதையை சாராமல் பூமியில் எந்தக் கதையும் இல்லை; உணவு மற்றும் மூச்சு இல்லாமல் உடல் நிலைத்திருக்க முடியாதது போலவே.
இதம் கவிவரைஃ ஸர்வைராக்யாநமுபஜீவ்யதே। உதயப்ரேப்ஸுபிர்ப்ரு'த்யைரபிஜாத இவேஶ்வரஃ
எல்லா கவிஞர்களும் இந்தக் கதையையே வாழ்வாதாரமாகக் கொண்டுள்ளனர்; உயர்வு நாடும் பணியாளர்கள் எப்படி நல்ல தலைவர் மீது நம்பிக்கை வைக்கிறார்களோ, அதுபோல்.
அஸ்ய காவ்யஸ்ய கவயோ ந ஸமர்தா விஶேஷணே। ஸாதோரிவ க்ரு'ஹஸ்தஸ்ய ஶேஷாஸ்த்ரய இவாஶ்ரமாஃ
இந்தக் காவியத்தை வேறுபடுத்திக் கூற கவிஞர்கள் இயல்பில்லை; நல்லவர்களில் இல்லறம் எவ்வாறு மற்ற ஆசிரமங்களை விட உயர்வாக இருக்கிறதோ, அதுபோல்.
தர்மே மதிர்பவது வஃ ஸததோத்திதாநாம் ஸ ஹ்யேக ஏவ பரலோககதஸ்ய பந்துஃ। அர்தாஃ ஸ்த்ரியஶ்ச நிபுணைரபி ஸேவ்யமாநா நைவாப்தபாவமுபயாந்தி ந ச ஸ்திரத்வம்
உங்கள் மனம் எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைத்திருக்க வேண்டும்; ஏனெனில் அது மட்டுமே மறுமையில் உண்மையான உறவினன். செல்வமும் பெண்களும் எவ்வளவு திறமையாக பார்த்துக்கொண்டாலும், முழுமையும் நிலைத்தன்மையும் அடையாது.
த்வைபாயநௌஷ்டபுடநிஃஸ்ரு'தமப்ரமேயம் புண்யம் பவித்ரமத பாபஹரம் ஶிவம் ச। யோ பாரதம் ஸமதிகச்சதி வாச்யமாநம் கிம் தஸ்ய புஷ்கரஜலைரபிஷேசநேந
த்வைபாயனரின் வாயிலிருந்து வெளிவந்த அளவிட முடியாத, புண்ணியமும் தூய்மையும் பாவங்களை நீக்கும் மகாபாரதத்தை யார் கேட்டும் உணர்ந்தும், அவருக்கு புஷ்கரத் தீர்த்தத்தில் நீராட தேவையில்லை.
யதஹ்நா குருதே பாப ப்ராஹ்மணஸ்த்விந்த்ரியைஶ்சரந்। மஹாபாரதமாக்யாய ஸந்த்யாம் முச்யதி பஶ்சிமாம்
ஒரு பிராமணன் பகலில் அறிவுகள் மூலம் செய்த பாவங்கள் இருந்தாலும், மகாபாரதத்தை கூறுவதால், அந்தக் காலையில் ஏற்பட்ட பாவங்கள் எல்லாம் மாலை சந்த்யையில் நீங்கும்.
யத்ராத்ரௌ குருதே பாபம் கர்மணா மநஸா கிரா। மஹாபாரதமாக்யாய பூர்வாம் ஸந்த்யாம் ப்ரமுச்யதே
இரவில் செயல், மனம், வாக்கு மூலமாக செய்த பாவங்கள் இருந்தாலும், மகாபாரதத்தை கூறுவதால், அவை எல்லாம் காலை சந்த்யையில் நீங்கும்.
யோ கோஶதம் கநகஶ்ரு'ங்கமயம் ததாதி விப்ராய வேதவிதுஷே ச பஹுஶ்ருதாய। புண்யாம் ச பாரதகதாம் ஶ்ரு'ணுயாச்ச நித்யம் துல்யம் பலம் பவதி தஸ்ய ச தஸ்ய சைவ
வேதங்களை அறிந்த, கற்ற பிராமணருக்கு நூறு தங்கக்கொம்பு கொண்ட பசுக்களை வழங்குபவரும், புனிதமான பாரதக் கதையை தினமும் கேட்டும், இருவருக்கும் சமமான பலன் கிடைக்கும்.
ஆக்யாநம் ததிதமநுத்தமம் மஹார்தம் விஜ்ஞேயம் மஹதிஹ பர்வஸம்க்ரஹேண। ஶ்ருத்வாதௌ பவதி ந்ரு'ணாம் ஸுகாவகாஹம் விஸ்தீர்ணம் லவணஜலம் யதா ப்லவேந
இந்த உயர்ந்த, பெரிய கதையை அதன் பர்வங்களுடன் விரிவாக அறிய வேண்டும்; இதை ஆரம்பத்தில் கேட்டால் மக்களுக்கு மகிழ்ச்சி கிடைக்கும், அகன்ற உப்புக் கடலைப் படகில் கடக்கும் போல்.
பௌராணிகஃ புராணே க்ரு'தஶ்ரமஃ ஸ க்ரு'தாஞ்ஜலிஸ்தாநுவாச। `மயோத்தங்கஸ்ய சரிதமஶேஷமுக்தம் ஜநமேஜயஸ்ய ஸார்பஸத்ரே நிமித்தாந்தரமிதமபி।' கிம் பவந்தஃ ஶ்ரோதுமிச்சந்தி கிமஹம் ப்ரவாணீதி
புராணங்களை ஆராய்ந்து, கையொப்பமிட்டு நின்ற புராணிகர் கூறினார்: 'உத்தங்கனின் கதையை ஜனமேஜயனின் பாம்பு யாகத்தில் கூறப்பட்ட துணைக் கதையாக முழுமையாக சொன்னேன். நீங்கள் இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறீர்கள்? நான் என்ன சொல்ல வேண்டும்?'
பரம் ரௌமஹர்ஷணே ப்ரவக்ஷ்யாமஸ்த்வாம் நஃ ப்ரதிவக்ஷ்யஸி வசஃ ஶுஶ்ரூஷதாம் கதாயோகம் நஃ கதாயோகே
ரௌமஹர்ஷணா, நாங்கள் உங்களிடம் பேசுவோம், நீங்கள் எங்களுக்கு பதில் கூற வேண்டும்; நாம் அனைவரும் கேட்க ஆர்வமுள்ளோம், கதையை ஒன்றாக நடத்துவோம்.
தத்ர பகவாந் குலபதிஸ்து ஶௌநகோऽக்நிஶரணமத்யாஸ்தே। `தீர்கஸத்ரத்வாத்ஸர்வாஃ கதாஃ ஶ்ரோதும் காலோஸ்தி
அங்கு, மதிப்பிற்குரிய குடும்பத் தலைவர் சௌணகர், அக்னி சாலையின் அருகில் அமர்ந்துள்ளார்: 'இந்த யாகம் நீண்ட நாட்கள் நடைபெறுவதால், எல்லா கதைகளையும் கேட்க நேரம் இருக்கிறது.'
யௌऽஸௌ திவ்யாஃ கதா வேத தேவதாஸுரஸம்ஶ்ரிதாஃ। மநுஷ்யோரககந்தர்வகதா வேத ச ஸர்வஶஃ
அவர் தெய்வங்களும் அசுரர்களும் தொடர்புடைய தெய்வீகக் கதைகளை அறிந்தவரும், மனிதர்கள், பாம்புகள், கந்தர்வர்கள் பற்றிய எல்லா கதைகளையும் முழுமையாக அறிந்தவரும் ஆவார்.
ஸ சாப்யஸ்மிந்மஶே ஸௌதே வித்வாந்குலபதிர்திவஜஃ। தக்ஷோ த்ரு'தவ்ரதோ தீமாஞ்ஶாஸ்த்ரே சாரண்யகே குருஃ
இந்தச் சபையிலும் அந்த குடும்பத் தலைவர், இருமுறை பிறந்தவர், அறிவில் சிறந்தவர், விரதத்தில் நிலைத்தவர், புத்திசாலி, சாஸ்திரமும் வனவாச வாழ்க்கையும் இரண்டிலும் குரு ஆவார்.