விதுரோ த்ரு'தராஷ்ட்ரஸ்ய ஜாநந்ஸர்வம் மநோகதம்। தேநாயம் விதிநா ஸ்ரு'ஷ்டஃ குடிலஃ கபடாஶயஃ
துருதராஷ்டிரனின் உள்ளத்திலுள்ள யாவும் அறிந்த விதுரன், இந்த வஞ்சகமான சூழ்ச்சி அவனால் ஏற்படுத்தப்பட்டது என்பதை உணர்ந்தான்.
இத்யேவம் சிந்தயந்ராஜந்விதுரோ விதுஷாம் வரஃ। லோகாநாம் தர்ஶயந்துஃகம் துஃகிதைஃ ஸஹ பாந்தவைஃ
இவ்வாறு சிந்தித்து, அரசே, ஞானிகளில் முதல்வனான விதுரன், துயரத்தில் உள்ள உறவினர்களுடன் சேர்ந்து உலகிற்கு துக்கம் காட்டினான்.
மநஸாऽசிந்தயத்பார்தாந்கியத்தூரம் கதா இதி। ஸஹிதாஃ பாண்டவாஃ புத்ரா இதி சிந்தாபரோऽபவத்
பார்த்தர்கள் எவ்வளவு தூரம் சென்றிருக்கிறார்கள் என்று மனதில் எண்ணி, பாண்டவர்கள் அனைவரும் உயிருடன் இருக்கிறார்கள் என்ற எண்ணத்தில் அவர் முழுமையாக மூழ்கியிருந்தான்.
ததஃ ப்ரவ்யதிதோ பீஷ்மஃ பாண்டுராஜஸுதாந்ம்ரு'தாந்। ஸஹ மாத்ரேதி தச்ச்ருத்வா விலலாப ருரோத ச
அதன்பின் பீஷ்மர், பாண்டு மக்களும் அவர்களது தாயும் இறந்தார்கள் என்று கேட்டு, மிகுந்த துயரத்தில் அழுதும், புலம்பினான்.
ஹா யுதிஷ்டிர ஹா பீம ஹா தநஞ்ஜய ஹா யமௌ। ஹா ப்ரு'தே ஸஹ புத்ரைஸ்த்வமேகராத்ரேண ஸ்வர்கதா
ஐயோ, யுதிஷ்டிரா! ஐயோ, பீமா! ஐயோ, தனஞ்சயா! ஐயோ, அண்ணன் தம்பிகள்! ஐயோ, ப்ரிதை, நீ உன் மகன்களுடன் ஒரே இரவில் சொர்க்கம் சென்றுவிட்டாய்.
மாத்ரா ஸஹ குமாராஸ்தே ஸர்வே தத்ரைவ ஸம்ஸ்திதாஃ। ந ஹி தௌ நோத்ஸஹேயாதாம் பீமஸேநதநஞ்ஜயௌ
அங்கே, தாயுடன் சேர்ந்து அந்த இளவரசர்கள் எல்லோரும் இருக்கிறார்கள்; பீமசேனனும் தனஞ்சயனும் வெல்லப்பட முடியாதவர்கள்.
தரஸா வேகிதாத்மாநௌ நிர்பேத்துமபி மந்தரம்। பராஸுத்வம் ந பஶ்யாமி ப்ரு'தாயாஃ ஸஹ பாண்டவைஃ
அந்த இருவரும் வேகமும் வலிமையும் உடையவர்கள், மந்திரமலையையும் உடைக்கும் சக்தி கொண்டவர்கள்; பாண்டவர்கள் உடன் ப்ரிதைக்கு தோல்வி என்று எனக்குத் தோன்றவில்லை.
ஸர்வதா விக்ரு'தம் தத்து யதி தே நிதநம் கதாஃ। தர்மராஜஃ ஸ நிர்திஷ்டோ நநு விப்ரைர்யுதிஷ்டிரஃ
எப்படி பார்த்தாலும் இது இயற்கையல்ல, அவர்கள் இறந்திருக்க வேண்டும் என்றால்; யுதிஷ்டிரனைப் பண்டிதர்கள் தர்மராஜா என்று அறிவிக்கவில்லைவா?
ப்ரு'திவ்யாம் ச ரதிஶ்ரேஷ்டோ பவிதா ஸ தநஞ்ஜயஃ। ஸத்யவ்ரதோ தர்மதத்தஃ ஸத்யவாக்சுபலக்ஷணஃ
இந்த பூமியில் தனஞ்சயன் சிறந்த ரத வீரராக இருப்பார், உண்மை பேசுபவர், தர்மத்தை விரும்புபவர், நல்ல குறியீடுகள் உடையவர்.
கதம் காலவஶம் ப்ராப்தஃ பாண்டவேயோ யுதிஷ்டிரஃ। ஆத்மாநமுபமாம் க்ரு'த்வா பரேஷாம் வர்ததே து யஃ
பாண்டுவின் மகன் யுதிஷ்டிரன், எப்போதும் மற்றவர்களைத் தன்னைப் போல் நடத்துபவர், எப்படி காலத்தின் கட்டுப்பாட்டிற்கு வந்தார்?
மாத்ரா ஸஹைவ கௌரவ்யஃ கதம் காலவஶம் கதஃ। பாலிதஃ ஸுசிரம் காலம் பலகாலே யதா த்ருமஃ
கௌரவனும் தாயுடன் சேர்ந்து, பல காலம் பாதுகாக்கப்பட்ட மரம் பழம் தரும் நேரம் வரை பாதுகாக்கப்பட்டதுபோல், எப்படி காலத்தின் ஆட்சி அடைந்தார்?
பக்நஃ ஸ்யாத்வாயுவேகேந ததா ராஜா யுதிஷ்டிரஃ। யௌவராஜ்யேऽபிஷிக்தேந பிதுர்யேநாஹ்ரு'தம் யஶஃ
காற்றின் பலத்தால் மரம் முறிந்துவிடும் போல, பட்டாபிஷேகம் செய்யப்பட்டு தந்தைக்கு புகழ் சேர்த்த யுதிஷ்டிர மன்னனும் இப்போது வீழ்ந்துவிட்டார்.
ஆத்மநஶ்ச பிதுஶ்சைவ ஸத்யதர்மப்ரவ்ரு'த்திபிஃ। யச்ச ஸா வநவாஸேந தந்மாதா துஃகபாகிநீ
தனது உண்மை, தர்மம், தந்தையின் தர்மம், தாயின் வனவாச துயரம் ஆகியவற்றால் அவர் மிகுந்த துயரங்களைச் சுமந்தார்.
காலேந ஸஹ ஸம்மக்நோ திக்க்ரு'தாந்தமநர்தகம்। யச்ச ஸா வநவாஸேந தந்மாதா துஃகபாகிநீ
காலத்துடன் மூழ்கி, இறப்பால் குற்றம் சுமத்தப்பட்டு, பயனற்றதாகிவிட்டார்; வனவாசத்தால் அவன் தாயும் துயரத்தில் பங்கெடுத்தாள்.
புத்ரக்ரு'த்நுதயா குந்தீ ந பர்தாரம் ம்ரு'தாத்வநு। அல்பகாலம் குலே ஜாதா பர்துஃ ப்ரீதிமவாப யா
மகன்கள் மீது ஆசையால் குந்தி கணவருடன் இறக்கவில்லை; உயர்ந்த குடும்பத்தில் பிறந்தும், கணவரின் பாசத்தை குறுகிய காலமே அனுபவித்தாள்.
தக்தாऽத்ய ஸஹ புத்ரைஃ ஸா அஸம்பூர்ணமநோரா। ம்ரு'தோ பீம இதி ஶ்ருத்வா மநோ ந ஶ்ரத்ததாதி மே
இன்று, அவள் மகன்களுடன் சேர்ந்து சுடப்பட்டாள், ஆசைகள் நிறைவேறாமல்; பீமன் இறந்தான் என்று கேட்டாலும் என் மனம் நம்ப முடியவில்லை.
ஏதச்ச சிந்தயாநஸ்ய வ்யதிதம் பஹுதா மநஃ। அவதூய ச மே தேஹம் ஹ்ரு'தயேந விதீர்யதே
இதை நினைத்தபோது என் மனம் பலவகையாக வலிக்கிறது; உடலை மறந்து, என் இதயம் பிளந்துவிடுகிறது.
பீநஸ்கந்தஶ்சாருபாஹுர்மேருகூடஸமோ யுவா। ம்ரு'தோ பீம இதி ஶ்ருத்வா மநோ ந ஶ்ரத்ததாதி மே
பரந்த தோள்கள், அழகான கை, இளமை, மேரு சிகரத்தைப் போல் வலிமை கொண்ட பீமன் இறந்தான் என்று கேட்டாலும் என் மனம் நம்ப மறுக்கிறது.
அதித்யாகீ ச யோதீ ச க்ஷிப்ரஹஸ்தோ த்ரு'டாயுதஃ। ப்ரபத்திமாँல்லப்தலக்ஷோ ரதயாநவிஶாரதஃ
அவன் மிகுந்த தாராளம் கொண்டவர், போராளி, விரைவாக கைyal செய்பவர், ஆயுதத்தில் உறுதி உடையவர், தாக்கும் திறமை, குறி எடுக்கும் வல்லமை, ரதம் ஓட்டும் நிபுணர்.
தூரபாதீ த்வஸம்ப்ராந்தோ மஹாவீர்யோ மஹாஸ்த்ரவாந்। அதீநாத்மா நரஶ்ரேஷ்டஃ ஶ்ரேஷ்டஃ ஸர்வதநுஷ்மதாம்
தொலைவில் எய்தும் வல்லமை, மனம் கலங்காதவர், பெரிய வீரம், பெரிய ஆயுதங்கள் கற்றவர், மனம் தளராதவர், மனிதர்களில் சிறந்தவர், வில்லாளர்களில் முதல்வர்.
யேந ப்ராச்யாஶ்ச ஸௌவீரா தாக்ஷிணாத்யாஶ்ச நிர்ஜிதாஃ। க்யாபிதம் யேந ஶூரேண த்ரிஷு லோகேஷு பௌருஷம்
அவரால் கிழக்கு நாட்டார், சௌவீரர்கள், தெற்கினோர் வெல்லப்பட்டார்கள்; அவரது வீரம் மூன்று உலகிலும் புகழ் பெற்றது.
யஸ்மிஞ்ஜாதே விஶோகாऽபூத்குந்தீ பாண்டுஶ்ச வீர்யவாந்। புரந்தரஸமோ ஜிஷ்ணுஃ கதம் காலவஶம் கதஃ
அவன் பிறந்தபோது குந்தியும் வலிமைமிக்க பாண்டுவும் துயரமின்றி ஆனார்கள்; இந்திரனைப் போல் வீரமான ஜிஷ்ணு எப்படி காலத்தின் ஆட்சி அடைந்தார்?
கதம் தாவ்ரு'ஷபஷ்கந்தௌ ஸிம்ஹவிக்ராந்தகாமிநௌ। மர்த்யதர்மமநுப்ராப்தௌ யமாவரிநிவர்ஹணௌ
எப்படி இந்த இருவரும், காளைகளுக்குப் போல் வலிமை உடையவர்களும், சிங்கங்களைப் போல் நடக்கும் வீரர்களும், யமனின் பணியாளர்களால் கூட அடக்க முடியாதவர்களும், இப்போது மரணத்தின் கட்டுப்பாட்டிற்கு வந்துவிட்டார்கள்?
வத்ஸா கதாஃ க்வ மாம் வ்ரு'த்தம் விஹாய ப்ரு'ஶமாதுரம்। ஹா ஸ்நுஷே மம வார்ஷ்ணேயி நிதாய ஹ்ரு'தி மே ஶுசம்
என் பிள்ளைகள், என்னை இந்த வயதிலும், மிகுந்த துயரத்திலும் விட்டுவிட்டு எங்கே சென்றார்கள்? ஐயோ, என் மருமகளே, நீ என் இதயத்தில் துக்கத்தை விட்டுவிட்டாய்.
வாரணாவதயாத்ராயாம் கே ஸ்யுர்வை ஶகுநாஃ பதி। ஏவமல்பாயுஷோ லோகே பவிஷ்யந்தி ப்ரு'தாஸுதாஃ
வாரணாவதத்திற்கு அவர்கள் போனபோது, வழியில் என்ன முன்னறிவிப்புகள் தோன்றின? இந்தக் குறுகிய ஆயுள் கொண்ட உலகில், ப்ரிதையின் மகன்கள் தங்கள் விதியை சந்திப்பார்கள்.
ஸம்ஶப்தா இதி கைர்யூயம் வத்ஸாந்தர்ஶய மே ப்ரு'தே। மமைவ நாதா மந்நாதா மம நேத்ராணி பாண்டவாஃ
நீங்கள் உண்மையில் உயிரோடு இருக்கிறீர்கள் என்றால், என் பிள்ளைகளை எனக்குக் காண்பி, ப்ரிதை! பாண்டவர்கள் எனக்கு பாதுகாவலர்களும், என் கண்களும், என் ஒரே ஆதரவும்தான்.
ஹா பாண்டவா மே ஹே வத்ஸா ஹா ஸிம்ஹஶிஶவோ மம। மாதங்கா ஹா மமோத்துங்கா ஹா மமாநந்தவர்தநாஃ
ஐயோ, என் பாண்டவர்கள்! என் பிள்ளைகளே! என் சிங்கக் குட்டிகளே! என் பெரும் யானைகளே! என் உயர்ந்தவர்களே, என் மகிழ்ச்சியை வளர்த்தவர்களே!
மம ஹீநஸ்ய யுஷ்மாபிஃ ஸர்வலோகாஸ்தமோவ்ரு'தாஃ। கதா த்ரஷ்டாऽஸ்மி கௌந்தேயாம்ஸ்தருணாதித்யவர்சஸஃ
நீங்கள் இல்லாமல், எனக்கு எல்லா உலகமும் இருளில் மூடப்பட்டிருக்கிறது. மீண்டும் அந்த குமர சூரியர்களைப் போல் பிரகாசிக்கும் குந்தியின் மகன்களை நான் எப்போது பார்க்கப்போகிறேன்?
அத்ரு'ஷ்ட்வா வோ மஹாபாஹூந்புத்ரவந்மம நந்தநாஃ। க்வ கதிர்மே க்வ கச்சாமி குதோ த்ரக்ஷ்யாமி மே ஶிஶூந்
உங்களைப் பார்க்காமல், என் வலிமைமிக்க பிள்ளைகள், என் மனதுக்குப் பிள்ளைகளாக இருப்பவர்கள், நான் எங்கே போவேன், என் பாதை எது, எங்கேயிருந்து என் பிள்ளைகளை மீண்டும் காண்பேன்?
ஹா யுதிஷ்டிர ஹா பீம ஹா ஹா பல்குந ஹா யமௌ। மா கச்சத நிவர்தத்வம் மயி கோபம் விமுஞ்சத
ஐயோ, யுதிஷ்டிரா! ஐயோ, பீமா! ஐயோ, அர்ஜுனா! ஐயோ, இரட்டையர்களே! நீங்கள் போகாதீர்கள், திரும்ப வாருங்கள், என்மீது கோபத்தை விடுங்கள்.