ஶ்ரு'ணு விஸ்தரஶோ ராஜந்வததோ மே பரந்தப। தாஹம் ஜதுக்ரு'ஹஸ்யைதத்பாண்டவாநாம் ச மோக்ஷணம்
மன்னனே, நான் சொல்வதைக் கவனமாக விரிவாகக் கேளுங்கள்; அந்த லட்சகிரகம் எரிந்ததும், பாண்டவர்கள் தப்பியதும் பற்றியது.
ததோ துர்யோதநோ ராஜா த்ரு'தராஷ்ட்ரமபாஷத। பாண்டவேப்யோ பயம் நஃ ஸ்யாத்தாந்விவாஸயதாம் பவாந்। நிபுணேநாப்யுபாயேந நகரம் வாரணாவதம்
பின்னர், துரியோதனன் அரசனாக த்ருதராஷ்டிரனிடம், 'பாண்டவர்களால் நமக்குப் பயம் இருக்கக் கூடாது; அவர்கள் வாரணாவத நகரிலிருந்து ஏதாவது யுக்தியால் நீக்கப்பட வேண்டும்' என்று கூறினான்.
த்ரு'தராஷ்ட்ரஸ்து புத்ரேண ஶ்ருத்வா வசநமீரிதம்। முஹூர்தமிவ ஸம்சிந்த்ய துர்யோதநமதாப்ரவீத்
துரியோதனன் கூறிய வார்த்தைகளை கேட்ட பிறகு, த்ருதராஷ்டிரன் சிறிது நேரம் யோசித்து, துரியோதனனை நோக்கி பேசினார்.
தர்மநித்யஃ ஸதா பாண்டுஸ்ததா தர்மபராயணஃ। ஸர்வேஷு ஜ்ஞாதிஷு ததா மயி த்வாஸீத்விஶேஷதஃ
பாண்டு எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைத்திருந்தார்; அவர் நம் உறவினர்களில் எல்லோரிடமும், குறிப்பாக எனக்கு மிகவும் நல்லவராக இருந்தார்.
நாஸௌ கிம்சித்விஜாநாதி போஜநாதிசிகீர்ஷிதம்। நிவேதயதி நித்யம் ஹி மம ராஜ்யம் த்ரு'தவ்ரதஃ
அவர் எந்த ஒரு காரியத்தையும், சாப்பாடு போன்றவற்றையும் கூட, எனக்குத் தெரியப்படுத்தாமல் செய்யவில்லை; உறுதியுடன் இருந்தவர், எப்போதும் அரசின் நிலையை எனக்குச் சொல்வார்.
தஸ்ய புத்ரோ யதா பாண்டுஸ்ததா தர்மபராயணஃ। குணவாந்லோகவிக்யாதஃ பௌரவாணாம் ஸுஸம்மதஃ
அவருடைய மகன் பாண்டுவைப் போலவே தர்மத்தை விரும்புபவன்; நல்ல பண்புகள் கொண்டவன், எல்லோராலும் புகழப்படுபவன், கௌரவர்களிடையே மதிப்புப் பெறுபவன்.
ஸ கதம் ஶக்யதேऽஸ்மாபிரபாகர்தும் பலாதிதஃ। பித்ரு'பைதாமாஹாத்ராஜ்யாத்ஸஸஹாயோ விஶேஷதஃ
அவனை, பலமான தோழர்கள் உடன் இருக்கும்போது, நாம்எப்படி வலுக்கட்டாயமாக முன்னோர்களிடம் வந்த இந்த அரசில் இருந்து அகற்ற முடியும்?
ப்ரு'தா ஹி பாண்டுநாऽமாத்யா பலம் ச ஸததம் ப்ரு'தம்। ப்ரு'தாஃ புத்ராஶ்ச பௌத்ராஶ்ச தேஷாமபி விஶேஷதஃ
பாண்டு அமைச்சர்களையும், படையையும் எப்போதும் பாதுகாத்தார்; மேலும், அவர்களுடைய மகன்கள், பேரன்கள் ஆகியோரும் சிறப்பாக பார்த்துக்கொள்ளப்பட்டார்கள்.
தே புரா ஸத்க்ரு'தாஸ்தாத பாண்டுநா நாகரா ஜநாஃ। கதம் யுதிஷ்டிரஸ்யார்தே ந நோ ஹந்யுஃ ஸபாந்தவாந்
அந்த நகரவாசிகள், பாண்டுவால் முன்பு மதிப்பளிக்கப்பட்டவர்கள்; யுதிஷ்டிரனுக்காக அவர்கள் நம்மையும் நம் உறவினர்களையும் கொல்லாமல் இருப்பார்களா?
ஏவமேதந்மயா தாத பாவிதம் தோஷமாத்மநி। த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரக்ரு'தயஃ ஸர்வா அர்தமாநேந பூஜிதாஃ
இதுபோன்று, எல்லா மக்களும் செல்வத்தால் மதிக்கப்பட்டு அவரிடம் ஈர்க்கப்பட்டிருப்பதைப் பார்த்து, இந்த குறை எனக்கே என்று நான் நினைத்துள்ளேன்.
த்ருவமஸ்மத்ஸஹாயாஸ்தே பவிஷ்யந்தி ப்ரதாநதஃ। அர்தவர்கஃ ஸஹாமாத்யோ மத்ஸம்ஸ்தோऽத்ய மஹீபதே
அவர்கள், குறிப்பாக முக்கியமானவர்கள், நிச்சயம் அவனுடைய பக்கம் சேர்வார்கள்; செல்வந்தர்களும் அமைச்சர்களும் இப்போது அவனுடன் இருக்கிறார்கள், அரசே.
ஸ பவாந்பாண்டவாநாஶு விவாஸயிதுமர்ஹதி। ம்ரு'துநைவாப்யுபாயேந நகரம் வாரணாவதம்
அதனால், நீ பாண்டவர்களை மென்மையான முறையில் விரைவாக வாரணாவத நகரத்துக்குப் போகச் சொல்ல வேண்டும்.
யதா ப்ரதிஷ்டிதம் ராஜ்யம் மயி ராஜந்பவிஷ்யதி। ததா குந்தீ ஸஹாபத்யா புநரேஷ்யதி பாரத
அரசு எனக்குத் திடமாக நிலைபெற்ற பிறகு, குந்தியும் அவளுடைய மக்களும் திரும்ப வருவார்கள், பாரதா.
துர்யோதந மமாப்யேதத்த்ரு'தி ஸம்பரிவர்ததே। அபிப்ராயஸ்ய பாபத்வாந்நைவம் து விவ்ரு'ணோம்யஹம்
துரியோதனா, இதுவும் என் மனதில் வருகிறது; ஆனாலும், இந்த எண்ணம் தீமை கொண்டது என்பதால், அதை வெளிப்படையாகச் சொல்ல முடியவில்லை.
ந ச பீஷ்மோ ந ச த்ரோணோ ந ச க்ஷத்தா ந கௌதமஃ। விவாஸ்யமாநாந்கௌந்தேயாநநுமம்ஸ்யந்தி கர்ஹிசித்
பீஷ்மர், த்ரோணர், விதுரன், க்ருபர் ஆகியோர் ஒருபோதும் பாண்டவர்களை நாடு விட்டு அனுப்புவதற்கு ஒப்புக்கொள்ளமாட்டார்கள்.
ஸமா ஹி கௌரவேயாணாம் வயம் தே சைவ புத்ரக। நைதே விஷமமிச்சேயுர்தர்மயுக்தா மநஸ்விநஃ
நாமும், அவனும், கௌரவர்களாக சமமானவர்கள்; இந்த உயர்ந்த மனம் கொண்டவர்கள், தர்மத்தை விரும்புபவர்கள், அநியாயத்தை விரும்பமாட்டார்கள்.
தே வயம் கௌரவேயாணாமேதேஷாம் ச மஹாத்மநாம்। கதம் ந வத்யதாம் தாத கச்சாம ஜகதஸ்ததா
நாமும், அவர்கள் போன்ற பெரியவர்கள் கௌரவர்களே; இப்படிச் செய்தால், உலகத்தில் நாமெல்லாம் அழியாமல் இருப்பதெப்படி, பிள்ளையே?
மத்யஸ்தஃ ஸததம் பீஷ்மோ த்ரோணபுத்ரோ மயி ஸ்திதஃ। யதஃ புத்ரஸ்ததோ த்ரோணோ பவிதா நாத்ர ஸம்ஶயஃ
பீஷ்மர் எப்போதும் நடுநிலையில்தான் இருப்பார்; த்ரோணரின் மகன் எனது பக்கம் நிற்கிறான்; தன் மகன் யாரை ஆதரிக்கிறானோ, த்ரோணரும் அவரையே பின்பற்றுவார் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.
க்ரு'பஃ ஶாரத்வதஶ்சைவ யத ஏதௌ ததோ பவேத்। த்ரோணம் ச பாகிநேயம் ச ந ஸ த்யக்ஷ்யதி கர்ஹிசித்
க்ருபர், சரத்வதின் மகன், இந்த இருவரும் செல்லும் இடத்திற்கே செல்வார்; த்ரோணரும் தன் மைத்துனனை ஒருபோதும் விட்டு விடமாட்டார்.
க்ஷத்தாऽர்தபத்தஸ்த்வஸ்மாகம் ப்ரச்சந்நம் ஸம்யதஃ பரைஃ। ந சைகஃ ஸ ஸமர்தோऽஸ்மாந்பாம்டவார்தேऽதிபாதிதும்
விதுரன் நமக்காகவே பொருளால் கட்டுப்பட்டிருக்கிறார்; ஆனால் மற்றவர்கள் அவரை மறைமுகமாக கட்டுப்படுத்துகிறார்கள்; அவர் ஒருவரால் மட்டும் பாண்டவர்களுக்காக நம்மை எதிர்க்க முடியாது.
ஸுவிஸ்ரப்தஃ பாண்டுபுத்ராந்ஸஹ மாத்ரா ப்ரவாஸய। வாரணாவதமத்யைவ யதா யாந்தி யதா குரு
பாண்டுவின் மக்களை அவர்களது தாயாருடன் முழு நம்பிக்கையுடன் அனுப்பி வை; அவர்கள் இன்று உங்கள் விருப்பப்படி வாரணாவதிக்கு செல்லட்டும், குரு.
விநித்ரகரணம் கோரம் ஹ்ரு'தி ஶல்யமிவார்பிதம்। ஶோகபாவகமுத்பூதம் கர்மணைதேந நாஶய
இதனால் உன் மனதில் குத்திக்கொண்டிருக்கும் தூங்க முடியாத வேதனையை, எழுந்து எரியும் துக்கத்தின் நெருப்பை நீ இந்தச் செயலில் அழித்து விடு.
வைஶம்பாயந உவாச
வைசம்பாயனர் சொன்னார்:
ததோ துர்யோதநோ ராஜா ஸர்வாஸ்து ப்ரக்ரு'தீஃ ஶநைஃ। அர்தமாநப்ரதாநாப்யாம் ஸம்ஜஹார ஸஹாநுஜஃ। `யுயுத்ஸுமபநீயைகம் தார்தராஷ்ட்ரம் ஸஹோதரம்
அதன்பின் துரியோதனன் ராஜா தன் சகோதரர்களுடன் சேர்ந்து, செல்வமும் மரியாதையும் கொடுத்து எல்லா மக்களையும் மெதுவாகத் தன் பக்கம் இழுத்தான்; யுயுத்சுவை தனியாகப் பிரித்து, தன் சகோதரர்களிடமிருந்து விலக்கினான்.
த்ரு'தராஷ்ட்ரப்ரயுக்தாஸ்து கேசித்குஶலமந்த்ரிணஃ। கதயாஞ்சக்ரிரே ரம்யம் நகரம் வாரணாவதம்
த்ருதராஷ்ட்ரரின் கட்டளையின்படி சில புத்திசாலி அமைச்சர்கள், வாரணாவதம் என்ற அழகான நகரத்தைப் புகழ ஆரம்பித்தார்கள்.
அயம் ஸமாஜஃ ஸுமஹாந்ரமணீயதமோ புவி। உபஸ்திதஃ பஶுபதேர்நகரே வாரணாவதே
இந்தச் சபை மிகப் பெரியதும், பூமியில் மிகவும் இனிமையானதும், பசுக்களின் ஆண்டவனாகிய வாரணாவத நகரில் கூடியுள்ளது.
ஸர்வரத்நஸமாகீர்ணே புண்யதேஶே மநோரமே। இத்யேவம் த்ரு'தராஷ்ட்ரஸ்ய வசநாச்சக்ரிரே கதாஃ
அவர்கள் திருதராஷ்ட்ரரின் வார்த்தைகளை மீண்டும் மீண்டும் சொல்லி, எல்லா ரத்தினங்களாலும் நிரம்பிய புண்ணியமான, அழகான இடமான வாரணாவதம் என்று விவரித்தார்கள்.
கத்யமாநே ததா ரம்யே நகரே வாரணாவதே। கமநே பாண்டுபுத்ராணாம் ஜஜ்ஞே தத்ர மதிர்ந்ரு'ப
அவர்கள் வாரணாவதம் என்ற அழகான நகரத்தைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருக்க, அங்கே ராஜாவின் மனதில் பாண்டுவின் மக்களை அனுப்ப வேண்டும் என்ற எண்ணம் எழுந்தது.
யதா த்வமந்யத ந்ரு'போ ஜாதகௌதூஹலா இதி। உவாசைதாநேத்ய ததா பாண்டவாநம்பிகாஸுதஃ
அப்போது, அந்த ராஜா அவர்கள் ஆர்வம் அதிகரிப்பதை கவனித்து, அம்பிகையின் மகன் பாண்டவர்களை அழைத்து இவ்வாறு சொன்னான்.
அதீதாநி ச ஶாஸ்த்ராணி யுஷ்மாபிரிஹ க்ரு'த்ஸ்நஶஃ। அஸ்த்ராணி ச ததா த்ரோணாத்கௌதமாச்ச ஶரத்வதஃ
நீங்கள் இங்கே எல்லா சாஸ்திரங்களையும் முழுமையாக படித்து முடித்துள்ளீர்கள்; அதேபோல், த்ரோணரும் கவுதமரின் மகன் சரத்வதிலும் இருந்து ஆயுதங்களை கற்றுள்ளீர்கள்.