ததோ விதததந்வாநம் த்ரோணஸ்தம் குருநந்தநம்। ஸ முஹூர்தாதுவாசேதம் வசநம் பரதர்ஷப
அப்போது, வில்லைக் கயிறு இழுத்து நின்ற அந்த குரு வம்சத்தாரை த்ரோணர், 'பாரத குலத்தில் சிறந்தவனே, மரத்தின் மேல் இருக்கும் பறவையை நீ பார்க்கிறாயா?' என்று கேட்டார்.
பஶ்யஸி த்வம் த்ருமாக்ரஸ்தம் பாஸம் நரவராத்மஜ। பஶ்யாமீத்யேவமாசார்யம் ப்ரத்யுவாச யுதிஷ்டிரஃ
யுதிஷ்டிரன் ஆசானை நோக்கி, 'நான் பார்க்கிறேன்' என்று பதிலளித்தான்; 'மரத்தின் மேல் இருக்கும் பறவையை நான் பார்க்கிறேன், ஆசானே' என்றான்.
ஸ முஹூர்தாதிவ புநர்த்ரோணஸ்தம் ப்ரத்யபாஷத। அத வ்ரு'க்ஷமிமம் மாம் வா ப்ராத்ரூ'ந்வாऽபி ப்ரபஶ்யஸி
சில நேரம் கழித்து, த்ரோணர் மீண்டும் அவனை, 'இந்த மரத்தையும், என்னையும், உன் சகோதரர்களையும் நீ பார்க்கிறாயா?' என்று கேட்டார்.
தமுவாச ஸ கௌந்தேயஃ பஶ்யாம்யேநம் நவஸ்பதிம்। பந்தம் ச ததா ப்ராத்ரூ'ந்பாஸம் சேதி புநஃபுநஃ
அப்போது குந்தியின் மகன், 'இந்த மரத்தையும், உங்களையும், என் சகோதரர்களையும், அந்த பறவையையும் பார்க்கிறேன்' என்று மீண்டும் மீண்டும் சொன்னான்.
தமுவாசாபஸர்பேதி த்ரோணோऽப்ரீதமநா இவ। நைதச்சக்யம் த்வயா வேத்தும் லக்ஷ்யமித்யேவ குத்ஸயந்
த்ரோணர், மனதில் திருப்தியில்லாமல், 'நீ இந்த இலக்கை அடிக்க முடியாது' என்று சொல்கிறபடி, அவனைப் பக்கத்திற்கு போகச் சொன்னார்.
ததோ துர்யோதநாதீம்ஸ்தாந்தார்தராஷ்ட்ராந்மஹாயஶாஃ। தேநைவ க்ரமயோகேந ஜிஜ்ஞாஸுஃ பர்யப்ரு'ச்சத
பின்னர், அந்தப் புகழ்பெற்ற த்ரோணர், அதே முறையில், துரியோதனனும் மற்ற துருதிராஷ்டிரர்களையும் சோதிக்க விரும்பி, அவர்களிடம் கேட்டார்.
அந்யாம்ஶ்ச ஶிஷ்யாந்பீமாதீந்ராஜ்ஞஶ்சைவாந்யதேஶஜாந்। யதா ச ஸர்வே தத்ஸர்வம் பஶ்யாம இதி குத்ஸிதாஃ
பீமன் மற்றும் மற்ற மாணவர்கள், வேறு நாடுகளிலிருந்து வந்த அரசர்களும் இந்த நிகழ்வைக் காணும் போது, நாங்கள் இதை மிகவும் அவமதிப்பாக எண்ணுகிறோம்.
ததோ தநஞ்ஜயம் த்ரோணஃ ஸ்மயமாநோऽப்யபாஷத। த்வயேதாநீம் ப்ரஹர்தவ்யமேதல்லக்ஷ்யம் விலோக்யதாம்
அப்போது திரோணர் சிறிது சிரித்தபடி தனஞ்சயனை நோக்கி, 'இப்போது நீ இந்த குறியை எய்ய வேண்டும்; அதை பார்த்து எய்யு' என்றார்.
மத்வாக்யஸமகாலம் தே மோக்தவ்யோऽத்ர பவேச்சரஃ। விதத்ய கார்முகம் புத்ர திஷ்ட தாவந்முஹூர்தகம்
'நான் சொல்வதை கேட்டவுடன் அம்பை விட வேண்டும். வில்லைக் குனித்து, என் மகனே, ஒரு கணம் தயார் நிலையில் நில்' என்றார்.
ஏவமுக்தஃ ஸவ்யஸாசீ மண்டலீக்ரு'தகார்முகஃ। தஸ்தௌ பாஸம் ஸமுத்திஶ்ய குருவாக்யப்ரசோதிதஃ
இவ்வாறு ஆசான் கூறியதும், சவ்யசாசி வில்லைக் குனிந்து, ஆசானின் கட்டளையைக் கேட்டு, பறவையை குறி வைத்து நின்றான்.
முஹூர்தாதிவ தம் த்ரோணஸ்ததைவ ஸமபாஷத। பஶ்யஸ்யேநம் ஸ்திதம் பாஸம் த்ருமம் மாமபி சார்ஜுந
ஒரு கணம் கழித்து திரோணர் மீண்டும் அதேபோல் கூறினார்: 'அந்த பறவையையும், மரத்தையும், என்னையும் நீ பார்க்கிறாயா அர்ஜுனா?' என்றார்.
பஶ்யாம்யேகம் பாஸமிதி த்ரோணம் பார்தோऽப்யபாஷத। ந து வ்ரு'க்ஷம் பவந்தம் வா பஶ்யாமீதி ச பாரத
பார்த்தன் திரோணரிடம், 'நான் பறவையையே மட்டும் பார்க்கிறேன்; மரத்தையோ, உங்களையோ பார்க்கவில்லை' என்று சொன்னான்.
ததஃ ப்ரீதமநா த்ரோணோ முஹூர்தாதிவ தம் புநஃ। ப்ரத்யபாஷத துர்தர்ஷஃ பாண்டவாநாம் மஹாரதம்
அப்போது திரோணர் மனதில் மகிழ்ச்சி கொண்டு, ஒரு கணம் கழித்து, பாண்டவர்களில் வீரனான அர்ஜுனனை மீண்டும் அழைத்தார்.
பாஸம் பஶ்யஸி யத்யேநம் ததா ப்ரூஹி புநர்வசஃ। ஶிரஃ பஶ்யாமி பாஸஸ்ய ந காத்ரமிதி ஸோऽப்ரவீத்
'நீ அந்த பறவையை பார்க்கிறாயா? மறுபடியும் சொல்,' என்றார். அர்ஜுனன், 'நான் பறவையின் தலையை மட்டும் பார்க்கிறேன்; உடலை இல்லை' என்று பதிலளித்தான்.
அர்ஜுநேநைவமுக்தஸ்து த்ரோணோ ஹ்ரு'ஷ்டதநூருஹஃ। முஞ்சஸ்வேத்யப்ரவீத்பார்தம் ஸ முமோசாவிசாரயந்
அர்ஜுனன் இவ்வாறு கூறியதும், திரோணருக்கு மகிழ்ச்சி மிகுந்தது. 'விடு' என்று கூற, அர்ஜுனன் தயங்காமல் அம்பை விட்டான்.
ததஸ்தஸ்ய கஸ்தஸ்ய க்ஷுரேண நிஶிதேந ச। ஶிர உத்க்ரு'த்ய தரஸா பாதயாமாஸ பாண்டவஃ
அப்போது பாண்டு மகன் கூர்மையான அம்பால் அந்த பறவையின் தலையை வேகமாக வெட்டி கீழே விழச்செய்தான்.
தஸ்மிந்கர்மணி ஸம்ஸித்தே பர்யஷ்வஜத பாண்டவம்। மேநே ச த்ருபதம் ஸங்க்யே ஸாநுபந்தம் பராஜிதம்
அந்த செயல் நிறைவேறியதும், திரோணர் அர்ஜுனனை அணைத்து, திருபதனும் அவனது கூட்டத்தாரும் போரில் தோற்றார்கள் என்று எண்ணினார்.
கஸ்ய சித்த்வத காலஸ்ய ஸஶிஷ்யோऽங்கிரஸாம் வரஃ। ஜகாம கங்காமபிதோ மஜ்ஜிதும் பரதர்ஷப
சில காலம் கழித்து, அங்கிரஸ குலத்தில் சிறந்தவரும், தன் மாணவர்களுடன், கங்கை ஆற்றில் குளிக்க சென்றார், பாரத வீரனே.
அவகாடமதோ த்ரோணம் ஸலிலே ஸலிலேசரஃ। க்ராஹோ ஜக்ராஹ பலவாஞ்ஜங்காந்தே காலசோதிதஃ
திரோணர் நீரில் முழுகியபோது, அதிர்ஷ்டத்தால், ஒரு வலிமையான முதலை வந்து அவரது காலில் பிடித்தது.
ஸ ஸமர்தோऽபி மோக்ஷாய ஶிஷ்யாந்ஸர்வாநசோதயத்। க்ராஹம் ஹத்வா து மோக்ஷ்யத்வம் மாமிதி த்வரயந்நிவ
தான் தப்பிக்க வல்லவனாக இருந்தும், திரோணர் அனைத்து மாணவர்களையும், 'முதலையை கொன்று என்னை விரைவாக விடுவிக்கவும்' என்று தூண்டினார்.
தத்வாக்யஸமகாலம் து பீபத்ஸுர்நிஶிதைஃ ஶரைஃ। அவார்யைஃ பஞ்சபிர்க்ராஹம் மக்நமம்பஸ்யதாடயத்
அந்த சமயத்தில் பீமன், ஐந்து கூரிய, தடுக்க முடியாத அம்புகளை நீரில் மூழ்கிய முதலை மீது எய்தான்.
இதரே த்வத ஸம்மூடாஸ்தத்ரபத்ர ப்ரபேதிரே। தம் து த்ரு'ஷ்ட்வா க்ரியோபேதம் த்ரோணோऽமந்யத பாண்டவம்
மற்றவர்கள் குழப்பத்தில் அங்கங்கே அம்புகளை விட்டனர்; ஆனால் அர்ஜுனன் செய்ததைப் பார்த்து, திரோணர் அவனை சிறந்தவனாக எண்ணினார்.
விஶிஷ்டம் ஸர்வஶிஷ்யேப்யஃ ப்ரீதிமாம்ஶ்சாபவத்ததா। ஸ பார்தபாணைர்பஹுதா கண்டஶஃ பரிகல்பிதஃ
அப்போது அவர் அர்ஜுனனை எல்லா மாணவர்களிலும் சிறந்தவனாகக் கருதி மகிழ்ந்தார்; அர்ஜுனனின் அம்புகளால் முதலை பல துண்டுகளாக வெட்டப்பட்டது.
க்ராஹஃ பஞ்சத்வமாபேதே ஜங்காம் த்யக்த்வா மஹாத்மநஃ। `ஸர்வக்ரியாப்யநுஜ்ஞாநாத்ததா ஶிஷ்யாந்ஸமாநயத்
முதலை உயிரை இழந்து, அந்த மகான் காலைக் கைவிட்டது; எல்லாரும் ஒப்புதலுடன் மாணவர்கள் மீண்டும் ஒன்றிணைந்தனர்.
துர்யோதநம் சித்ரஸேநம் துஃஶாஸநவிவிம்ஶதீ। அர்ஜுநம் ச ஸமாநீய ஹ்யஶ்வத்தாமாநமேவ ச
துரியோதனன், சித்ரசேனன், துஷ்ஷாசனன், விவிம்சதி, அர்ஜுனன், அஷ்வத்தாமன் ஆகியோரை அழைத்து வரச் சொன்னார்.
ஶிஶுகம் ம்ரு'ண்மயம் க்ரு'த்வா த்ரோணோ கங்காஜலே ததஃ। ஶிஷ்யாணாம் பஶ்யதாம் சைவ க்ஷிபதி ஸ்ம மஹாபுஜஃ
பெரும் வலிமை கொண்ட திரோணர், மண் கொண்டு ஒரு பிள்ளையை உருவாக்கி, தன் மாணவர்கள் எல்லாம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போது, அதை கங்கைநதியில் வீசினார்.
சக்ஷுஷீ வாஸஸா சைவ பத்த்வா ப்ராதாச்சராஸநம்। ஶிஶுகம் வித்த்யதேமம் வை ஜலஸ்தம் பத்தசக்ஷுஷஃ
அந்த பிள்ளையின் கண்களையும் உடையையும் துணியால் கட்டி, ஒரு குறி போட்டு, 'இந்த நீரில் மிதக்கும் பிள்ளையை, கண்களை கட்டிக்கொண்டு எய்து பார்,' என்று சொன்னார்.
தத்க்ஷணேநைவ பீபத்ஸுராவாபைர்தஶபிர்வஶீ। பஞ்சகைரநுவிவ்யாத மக்நம் ஶிஶுகமம்பஸி
அந்த நேரத்திலேயே, பீம்சு எனப்படும் அர்ஜுனன், தன் வல்லமையால், அந்த நீரில் மூழ்கிய பிள்ளையை பத்து அம்புகளாலும், பின்னர் ஐந்து அம்புகளாலும் எய்தான்.
தாஃ ஸ த்ரு'ஷ்ட்வா க்ரியாஃ ஸர்வா த்ரோணோऽமந்யத பாண்டவம்। விஶிஷ்டம் ஸர்வஶிஷ்யேப்யஃ ப்ரீதிமாம்ஶ்சாபவத்ததா।' ததாப்ரவீந்மஹாத்மாநம் பாரத்வாஜோ மஹாரதம்
அந்த செயல்களை எல்லாம் பார்த்த திரோணர், பாண்டவரை எல்லா மாணவர்களையும் விட சிறந்தவன் என்று எண்ணி மகிழ்ந்தார்; அப்போது பாரத்வாஜர் அந்த வீரரிடம் பேசினார்.
க்ரு'ஹாணேதம் மஹாபாஹோ விஶிஷ்டமதிதுர்தரம்। அஸ்த்ரம் ப்ரஹ்மஶிரோ நாம ஸப்ரயோகநிவர்தநம்
பெரும் புயலே, இது மிகவும் கடினமானது, எல்லா ஆயுதங்களிலும் சிறந்தது, 'பிரம்மசிரஸ்' என்று அழைக்கப்படும் இந்த அஸ்திரத்தை, அதனுடைய உபயோகமும் திரும்பப் பெறுவதும் உடன், நீ ஏற்று கொள்.