ஶரேண வித்த்வா முத்ராம் தாமூர்த்வமாவாஹயத்ப்ரபுஃ। ஸ ஶரம் ஸமுபாதாய கூபாதங்குலிவேஷ்டநம்
அந்த மோதிரத்தை அம்பால் துளைத்து, அதனை மேலே இழுத்தார்; பிறகு அந்த அம்பை எடுத்து, கிணற்றிலிருந்து மோதிரத்தை அம்பின் முனையில் சுற்றி எடுத்தார்.
ததௌ ததஃ குமாராணாம் விஸ்மிதாநாமவிஸ்மிதஃ। முத்ரிகாமுத்த்ரு'தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா தமாஹுஸ்தே குமாரகாஃ
பின்னர் அவர், ஆச்சரியப்பட்ட இளவரசர்களிடம் தானாகவே ஆச்சரியமின்றி அந்த மோதிரத்தை கொடுத்தார்; அதை பார்த்த அந்த பிள்ளைகள் அவரிடம் சொன்னார்கள்:
அபிவந்தாமஹே ப்ரஹ்மந்நைததந்யேஷு வித்யதே। கோऽஸி கஸ்யாஸி ஜாநீமோ வயம் கிம் கரவாமஹே
பிராமணரே, நாங்கள் உமக்கு வணங்குகிறோம்; இது மற்றவர்களிடம் இல்லை. நீங்கள் யார்? யாருடையவர்? எங்களுக்கு சொல்லுங்கள், நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?
ஏவமுக்தஸ்ததோ த்ரோணஃ ப்ரத்யுவாச குமாரகாந்। ஆசக்ஷத்வம் ச பீஷ்மாய ரூபேண ச குணைஶ்ச மாம்
இவ்வாறு கேட்டபோது, த்ரோணர் அந்த இளவரசர்களிடம், 'என்னைப் பீஷ்மரிடம் தோற்றத்திலும், பண்புகளிலும் விவரிக்குங்கள்' என்றார்.
ததேத்யுக்த்வா ச கத்வா ச பீஷ்மமூசுஃ குமாரகாஃ
'சரி' என்று சொல்லி, அந்த இளவரசர்கள் பீஷ்மரிடம் சென்று கூறினார்கள்.
ப்ராஹ்மணஸ்ய வசஃ க்ரு'த்ஸ்நம் தச்ச கர்ம ததாவிதம்। பீஷ்மஃ ஶ்ருத்வா குமாராணாம் த்ரோணம் தம் ப்ரத்யஜாநத
பிராமணரின் வார்த்தைகளையும், அந்த அதிசய செயலும் பீஷ்மருக்கு அவர்கள் சொன்னார்கள்; அதை கேட்ட பீஷ்மர், அவர் த்ரோணர் என்பதை உணர்ந்தார்.
யுக்தரூபஃ ஸ ஹி குருரித்யேவமநுசிந்த்ய ச। அதைநமாநீய ததா ஸ்வயமேவ ஸுஸத்க்ரு'தம்
'இவர் உண்மையில் ஆசானாகத் தகுதியானவர்' என்று எண்ணி, பீஷ்மர் அவரை அங்கு அழைத்து வந்து மிகுந்த மரியாதையுடன் வரவேற்றார்.
பரிபப்ரச்ச நிபுணம் பீஷ்மஃ ஶஸ்த்ரப்ரு'தாம் வரஃ। ஹேதுமாகமநே தச்ச த்ரோணஃ ஸர்வம் ந்யவேதயத்
அயுதங்களைச் சுமக்கும் மக்களில் சிறந்தவரான பீஷ்மர், மிக நுட்பமாக அவரிடம் காரணங்களை விசாரித்தார்; த்ரோணரும் தன் வருகைக்கு எல்லா காரணங்களையும் கூறினார்.
மஹர்ஷேரக்நிவேஶ்யஸ்ய ஸகாஶமஹமச்யுத। அஸ்த்ரார்தமகமம் பூர்வம் தநுர்வேதஜிக்ரு'க்ஷயா
குற்றமற்றவரே, நான் முன்பு அக் ஞானி அக்னிவேஷ்யரிடம், வில் கற்றலை விரும்பி, ஆயுதக் கலையை அறிய சென்றேன்.
ப்ரஹ்மசாரீ விநீதாத்மா ஜடிலோ பஹுலாஃ ஸமாஃ। அவஸம் ஸுசிரம் தத்ர குருஶுஶ்ரூஷணே ரதஃ
பிரம்மச்சாரியாக, மனம் கட்டுப்பாட்டுடன், ஜடையுடன், பல ஆண்டுகள் அங்கு தங்கி, ஆசானுக்கு சேவை செய்வதில் முழுமையாக ஈடுபட்டிருந்தேன்.
பாஞ்சால்யோ ராஜபுத்ரஶ்ச யஜ்ஞஸேநோ மஹாபலஃ। இஷ்வஸ்த்ரஹேதோர்ந்யவஸத்தஸ்மிந்நேவ குரௌ ப்ரபுஃ
பாஞ்சால்யரும், பெரும் பலம் கொண்ட யஜ்ஞசேனனும், அங்கு அந்த ஆசானிடம் வில்லும் அம்பும் கற்றுக்கொள்ளும் பொருட்டு தங்கி இருந்தார்கள்.
ஸ மே தத்ர ஸகா சாஸீதுபகாரீ ப்ரியஶ்ச மே। தேநாஹம் ஸஹ ஸம்கம்ய வர்தயந்ஸுசிரம் ப்ரபோ
அங்கே அவன் எனக்கு நண்பனாகவும், உதவியாளராகவும், மிகவும் நேசிக்கத்தக்கவனாகவும் இருந்தான்; அவனுடன் நீண்ட நாட்கள் நெருக்கமாக இருந்து வாழ்ந்தேன், பிரபுவே.
பால்யாத்ப்ரப்ரு'தி கௌரவ்ய ஸஹாத்யயநமேவ ச। ஸ மே ஸகா ஸதா தத்ர ப்ரியவாதீ ப்ரியம்கரஃ
கௌரவா, சிறு வயதிலிருந்தே நாங்கள் சேர்ந்து படித்தோம்; அங்கு அவன் எப்போதும் என் நண்பனாக இருந்து, இனிய சொற்கள் பேசியும், மனம் மகிழச் செய்தவனாகவும் இருந்தான்.
அப்ரவீதிதி மாம் பீஷ்ம வசநம் ப்ரீதிவர்தநம்। அஹம் ப்ரியதமஃ புத்ரஃ பிதுர்த்ரோண மஹாத்மநஃ
பீஷ்மர் எனக்கு மகிழ்ச்சி அதிகரிக்கச் சொல்லிய வார்த்தைகள் இவையென்று கூறினார்: 'நான் என் தந்தை, பெரிய உள்ளம் கொண்ட திரோணருக்கு மிகவும் பிடித்த மகன்.'
அபிஷேக்ஷ்யதி மாம் ராஜ்யே ஸ பாஞ்சால்யோ யதா ததா। தத்போஜ்யம் பவதா ராஜ்யமர்தம் ஸத்யேந தே ஶபே
'அந்த பாஞ்சால்யன் என்னை அரசராக முடிசூட்டும் போது, அப்போது, உண்மை சொல்லி சத்தியமாக உறுதியளிக்கிறேன், அரை அரசை நீயும் அனுபவிக்கலாம்.'
மம போகாஶ்ச வித்தம் ச த்வததீநம் ஸுகாநி ச। ஏவமுக்த்வாऽத வவ்ராஜ க்ரு'தாஸ்த்ரஃ பூஜிதோ மயா
'என் எல்லா இன்பங்களும், செல்வமும், சுகங்களும் உன் கட்டுப்பாட்டிலேயே இருக்கும்.' என்று சொல்லிவிட்டு, ஆயுதங்களில் தேர்ச்சி பெற்று, என் மரியாதையை பெற்றவனாக அவன் புறப்பட்டான்.
தச்ச வாக்யமஹம் நித்யம் மநஸா தாரயம்ஸ்ததா। ஸோऽஹம் பித்ரு'நியோகேந புத்ரலோபாத்யஶஸ்விநீம்
அந்த வார்த்தைகளை நான் எப்போதும் மனதில் வைத்திருந்தேன்; ஆனாலும், என் தந்தையின் கட்டளையால், மகன் வேண்டும் என்ற ஆசையால், புகழில்லாத ஒரு செயலுக்கு நான் இடம் கொடுத்தேன்.
ஶாரத்வதீம் மஹாப்ரஜ்ஞாமுபயேமே மஹாவ்ரதாம்। அக்நிஹோத்ரே ச ஸத்ரே ச தமே ச ஸததம் ரதாம்
பெரும் ஞானமும், உறுதியான விரதமும் கொண்ட ஶாரத்வதியை, எப்போதும் அக்கினி யாகத்திலும், யாகத்திலும், தன்னடக்கத்திலும் ஈடுபட்டவளாக இருந்தவளைக் கல்யாணம் செய்தேன்.
லேபே ச கௌதமீ புத்ரமஶ்வத்தாமாநமௌரஸம்। பீமவிக்ரமகர்மாணமாதித்யஸமதேஜஸம்
கௌதமி மூலம், பீமனுக்கு சமமான வீரமும், சூரியனைப் போல ஒளியும் உடைய அஶ்வத்தாமன் என்ற என் சொந்த மகனை பெற்றேன்.
புத்ரேண தேந ப்ரீதோऽஹம் பரத்வாஜோ மயா யதா। கோக்ஷீரம் பிபதோ த்ரு'ஷ்ட்வா தநிநஸ்தத்ர புத்ரகாந்। அஶ்வத்தாமாருதத்பாலஸ்தந்மே ஸம்தேஹயத்திஶஃ
அந்த மகனைப் பெற்றதால், நான் பாரத்வாஜர், எனக்கே சமமாக மகிழ்ந்தேன்; ஆனால், செல்வந்தர்களின் பிள்ளைகள் பசுமாட்டுப் பாலை குடிப்பதைப் பார்த்து, என் பையன் அஶ்வத்தாமன் அழுதான்; அது எனக்கு மனதில் பெரும் கவலியை உண்டாக்கியது.
ந ஸ்நாதகோऽவஸீதேத வர்தமாநஃ ஸ்வகர்மஸு। இதி ஸம்சிந்த்ய மநஸா தம் தேஶம் பஹுஶோ ப்ரமந்
இருமுறை பிறந்தவன் தன் கடமைகளில் இருக்கும்போது துன்பத்திற்கு ஆளாகக் கூடாது என்று மனதில் எண்ணி, அந்த இடத்தில் பல இடங்களைச் சுற்றி அலைந்தேன்.
விஶுத்தணிச்சந்காங்கேய தர்மோபேதம் ப்ரதிக்ரஹம்। அந்தாதந்தம் பரிக்ரம்ய நாத்யகச்சம் பயஸ்விநீம்
முழுமையாக தூய்மையான, தர்மத்துடன் கூடிய, குற்றமில்லாத கொடைகளை விரும்பி, எல்லா இடங்களையும் தேடி நடந்தேன்; ஆனால் பாலை வழங்கும் ஒருவரையும் காணவில்லை.
யவபிஷ்டோதகேநைநம் லோபயேயம் குமாரகம்। பீத்வா பிஷ்டரஸம் பாலஃ க்ஷீரம் பீதம் மயாऽபி ச
அந்த பையனை, யவம் மாவை நீரில் கலந்து குடிக்கச் செய்து, அவன் அதை குடித்தபின், 'நானும் பாலை குடித்தேன்' என்று நினைத்தான்.
நநர்தோத்தாய கௌரவ்ய ஹ்ரு'ஷ்டோ பால்யாத்விமோஹிதஃ। தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ந்ரு'த்யமாநம் து பாலைஃ பரிவ்ரு'தம் ஸுதம்
பின்னர், கௌரவா, குழந்தை மனதில் மகிழ்ச்சி கொண்டு, ஏமாந்து எழுந்து, மற்ற பிள்ளைகளுடன் சூழப்பட்டு, என் மகன் ஆடினான்.
ஹாஸ்யதாமுபஸம்ப்ராப்தம் கஶ்மலம் தத்ர மேऽபவத்। த்ரோணம் திகஸ்த்வதநிநம் யோ தநம் நாதிகச்சதி
அதைப் பார்த்து எனக்கு வெட்கமும், மனக்கசப்பும் ஏற்பட்டது; 'திரோணனுக்கு வெட்கம், செல்வம் இல்லாமல் வாழ்கிறான்!' என்று எண்ணினேன்.
பிஷ்டோதகம் ஸுதோ யஸ்ய பீத்வா க்ஷீரஸ்ய த்ரு'ஷ்ணயா। ந்ரு'த்யதிஸ்ம முதாவிஷ்டஃ க்ஷீரம் பீதம் மயாऽப்யுத
யாருடைய பையன், பாலை விரும்பி, மாவு கலந்த நீர் குடித்து, 'நானும் பாலை குடித்தேன்' என்று மகிழ்ச்சியுடன் ஆடுகிறானோ?
இதி ஸம்பாஷதாம் வாசம் ஶ்ருத்வா மே புத்திரச்யவத்। ஆத்மாநம் சாத்மநா கர்ஹந்மநஸேதம் வ்யசிந்தயம்
அவர்கள் பேசும் அந்த வார்த்தைகளை கேட்டபோது, என் மனம் கலங்கியது; என்னையே நான் குறை கூறி, இதயத்தில் இப்படிச் சிந்தித்தேன்.
அபி சாஹம் புரா விப்ரைர்வர்ஜிதோ கர்ஹிதோ வஸே। பரோபஸேவாம் பாபிஷ்டாம் ந ச குர்யாம் தநேப்ஸயா
மேலும், முன்பு பிராமணர்கள் என்னை தவிர்த்து, குறை கூறியதால், செல்வம் வேண்டி, பிறருக்காக பாவமான வேலை செய்யக் கூடாது என்று எண்ணினேன்.
இதி மத்வா ப்ரியம் புத்ரம் பீஷ்மாதாய ததோ ஹ்யஹம்। பூர்வஸ்நேஹாநுராகித்வாத்ஸதாரஃ ஸௌமகிம் கதஃ
இதை நினைத்து, என் பிரியமான மகன் பீஷ்மனை அழைத்து, பழைய பாசத்தாலும் அன்பாலும், என் மனைவியுடன் சௌமகி நாட்டிற்கு சென்றேன்.
அபிஷிக்தம் து ஶ்ருத்வைவ க்ரு'தார்தோऽஸ்மீதி சிந்தயந்। ப்ரியம் ஸகாயம் ஸுப்ரீதோ ராஜ்யஸ்தம் ஸமுபாகமம்
அவன் அரசனாக முடிசூட்டப்பட்டதை கேட்டவுடன், 'என் நோக்கம் நிறைவேறியது' என்று எண்ணி, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், அரசை பெற்ற என் நன்பனை அணுகினேன்.