அத த்விதம் ப்ரவக்ஷ்யாமி தர்மதத்த்வம் நிபோத மே। புராணம்ரு'ஷிபிர்த்ரு'ஷ்டம் தர்மவித்பிர்மஹாத்மபிஃ
இப்போது நான் உனக்கு தர்மத்தின் உண்மை சொல்வேன்; கேள். பழைய முனிவர்கள், தர்மத்தை அறிந்த பெரியவர்கள் இதை உணர்ந்துள்ளனர்.
அநாவ்ரு'தாஃ கில புரா ஸ்த்ரிய ஆஸந்வராநநே। காமசாரவிஹாரிண்யஃ ஸ்வதந்த்ராஶ்சாருஹாஸிநி
அழகான புன்னகையுள்ளவளே, பழைய காலத்தில் பெண்கள் கட்டுப்பாடின்றி, விருப்பப்படி நடந்தும், சுதந்திரமாக இருந்தார்கள்.
தாஸாம் வ்யுச்சரமாணாநாம் கௌமாராத்ஸுபகே பதீந்। நாதர்மோऽபூத்வராரோஹே ஸ ஹி தர்மஃ புராऽபவத்
அந்த பெண்கள், இளமையில் கணவரைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும் அது தவறாகக் கருதப்படவில்லை, அழகானவளே; அப்போது அதுவே தர்மமாக இருந்தது.
தம் சைவ தர்மம் பௌராணம் திர்யக்யோநிகதாஃ ப்ரஜாஃ। அத்யாப்யநுவிதீயந்தே காமக்ரோதவிவர்ஜிதாஃ
அந்தப் பழைய தர்மத்தை, இப்போது கூட, ஆசை கோபம் இல்லாத பிற உயிரினங்கள் பின்பற்றுகின்றன.
ப்ரமாணத்ரு'ஷ்டோ தர்மோऽயம் பூஜ்யதே ச மஹர்ஷிபிஃ। உத்தரேஷு ச ரம்போரு குருஷ்வத்யாபி பூஜ்யதே। ஸ்த்ரீணாமநுக்ரஹகரஃ ஸ ஹி தர்மஃ ஸநாதநஃ
நம்பிக்கைக்குரிய இந்த அறம், பெரிய முனிவர்களால் மதிக்கப்படுகிறது; வடக்கு குருக்களில் இன்றும் மதிக்கப்படுகிறது, மெல்லிய இடுப்பையுடையவளே. இந்த நிலையான அறம் பெண்களுக்கு நன்மை தருகிறது.
நாக்நிஸ்த்ரு'ப்யதி காஷ்டாநாம் நாபகாநாம் மஹோததிஃ। நாந்தகஃ ஸர்வபூதாநாம் ந பும்ஸாம் வாமலோசநாஃ
நெருப்பு எவ்வளவு மரம் போட்டாலும் திருப்தியடையாது; பெரிய கடல் எவ்வளவு ஆறுகள் சேர்ந்தாலும் நிறைவடையாது; மரணம் எல்லா உயிர்களையும் எடுத்தாலும் போதும் என்பதில்லை; அதுபோல் பெண்கள் ஆண்களால் திருப்தியடைவதில்லை.
ஏவம் த்ரு'ஷ்ணா து நாரீணாம் புருஷம் புருஷம் ப்ரதி। அகம்யாகமநம் ஸ்த்ரீணாம் நாஸ்தி நித்யம் ஶுசிஸ்மிதே
இப்படித் தான், பெண்களின் ஆசை ஒவ்வொரு ஆணையும் நோக்கி செல்கிறது; புன்னகைமுகத்தவளே, பெண்களுக்கு எதுவும் தடை என்று இல்லை.
புத்ரம் வா கில பௌத்ரம் வா காஸாம்சித்தாதரம் ததா। ரஹஸீஹ நரம் த்ரு'ஷ்ட்வா யோநிருத்க்லித்யதே ததா
ஒரு பெண் தனியாக ஒரு ஆணை பார்த்தால், அது மகன், பேரன், அல்லது சகோதரன் என்றாலும், அவளது மனமும் உடலும் கலங்கும்.
ஏதத்ஸ்வாபாவிகம் ஸ்த்ரீணாம் ந நிமித்தக்ரு'தம் ஶுபே।' அஸ்மிம்ஸ்து லோகே நசிராந்மர்யாதேயம் ஶுசிஸ்மிதே
இது பெண்களுக்கு இயற்கையாகவே வரும், புனிதமானவளே, வெளிப்பட்ட காரணம் எதுவும் இல்லை; ஆனாலும் இந்த உலகத்தில் இந்த பழக்கம் நீண்ட நாட்கள் நிலைக்கவில்லை, புன்னகைமுகத்தவளே.
ஸ்தாபிதா யேந யஸ்மாச்ச தந்மே விஸ்தரதஃ ஶ்ரு'ணு। பபூவோத்தாலகோ நாம மஹர்ஷிரிதி நஃ ஶ்ருதம்
இந்த பழக்கம் யாரால், எப்படி உருவானது என்பதை விரிவாக எனிடம் கேள்; உத்தாலகன் என்ற பெரிய முனிவர் இருந்தார் என்று நாம் கேட்டிருக்கிறோம்.
ஶ்வேதகேதுரிதி க்யாதஃ புத்ரஸ்தஸ்யாபவந்முநிஃ। மர்யாதேயம் க்ரு'தா தேந தர்ம்யா வை ஶ்வேதகேதுநா
அவருக்கு சுவேதகேது என்ற மகன் இருந்தான்; அந்த சுவேதகேதுவே இந்த நல்ல பழக்கத்தை ஏற்படுத்தினான்.
கோபாத்கமலபத்ராக்ஷி யதர்தம் தந்நிபோத மே
தாமரைக் கண்களையுடையவளே, அவர் கோபத்தால் ஏன் இப்படிச் செய்தார் என்பதை என் வாயிலாக கேள்.
ஶ்வேதகேதோஃ பிதா தேவி தப உக்ரம் ஸமாஸ்திதஃ। க்ரீஷ்மே பஞ்சதபா பூத்வா வர்ஷாஸ்வாகாஶகோऽபவத்
சுவேதகேதுவின் தந்தை, தேவியே, கடுமையான தவம் செய்தார்; கோடையில் ஐந்து நெருப்புகளுக்குள் இருந்தார், மழைக்காலத்தில் வெளியில் இருந்தார்.
ஶிஶஇரே ஸலிலஸ்தாயீ ஸஹ பத்ந்யா மஹாதபாஃ। உத்தாலகம் தபஸ்யந்தம் நியமேந ஸமாஹிதம்
குளிர்காலத்தில், அவர் தனது மனைவியுடன் நீரில் நின்று தவம் செய்தார்; அந்த உத்தாலகன் தன்னியமத்துடன் மனதை ஒருமைப்படுத்தி தவம் செய்தார்.
தஸ்ய புத்ரஃ ஶ்வேதகேதுஃ பரிசர்யாம் சகார ஹ। அப்யாகச்சத்த்விஜஃ கஶ்சித்வலீபலிதஸம்ததஃ
அவரது மகன் சுவேதகேது அவரை சேவை செய்தான்; அப்போது வயதான, வெள்ளி முடி கொண்ட ஒரு பிராமணர் வந்தார்.
தம் த்ரு'ஷ்ட்வைவ முநிஃ ப்ரீதஃ பூஜயாமாஸ ஶாஸ்த்ரதஃ। ஸ்வாகதேந ச பாத்யேந ம்ரு'துவாக்யைஶ்ச பாரத
அவரை பார்த்தவுடன் முனிவர் மகிழ்ச்சியடைந்து, சாஸ்திரப்படி வரவேற்று, கால்நீரும் இனிய வார்த்தைகளும் கொண்டு மரியாதை செய்தார், பாரதா.
ஶாகமூலபலாத்யைஶ்ச வந்யைரந்யைரபூஜயத்। க்ஷுத்பிபாஸாஶ்ரமேம்ணார்தஃ பூஜிதஶ்ச மஹர்ஷிணா
காட்டில் கிடைக்கும் கீரை, வேர், பழம் மற்றும் பிற உணவுகளால் அவரை உபசரித்தார்; பசிப்பும் தாகமும் சோர்வும் கொண்டிருந்த அந்த விருந்தினருக்கு பெரிய முனிவர் மரியாதை செய்தார்.
விஶ்ராந்தோ முநிமாஸாத்ய பர்யப்ரு'ச்சத்த்விஜஸ்ததா। உத்தாலக மஹர்ஷே த்வம் ஸத்யம் மே ப்ரூஹி மாऽந்ரு'தம்
ஓய்வெடுத்து முனிவரிடம் வந்த அந்த பிராமணர் கேட்டான்: உத்தாலகா முனிவரே, உண்மையையே சொல்லுங்கள், பொய் பேச வேண்டாம்.
ரு'ஷிபுத்ரஃ குமாரோऽயம் தர்ஶநீயோ விஶேஷதஃ। தவ புத்ரமிமம் மந்யே க்ரு'தக்ரு'த்யோऽஸி தத்வத
இந்த சிறுவன் முனிவரின் மகன் போல அழகாக இருக்கிறான்; இவர் உங்கள் மகனே என்று நினைக்கிறேன்; நீங்கள் உங்கள் குறிக்கோளை அடைந்தீர்களா என்பதை சொல்லுங்கள்.
மம பத்நீ மஹாப்ராஜ்ஞ குஶிகஸ்ய ஸுதா மதா। மாமேவாநுகதா பத்நீ மம நித்யமநுவ்ரதா
அறிவாளனே, என் மனைவி குசிகனின் மகள்; அவள் எப்போதும் எனக்கு மட்டும் பக்தியுடன் இருக்கிறாள்.
அருந்ததீவ பத்நீநாம் தபஸா கர்ஶிதஸ்தநீ। அஸ்யாம் ஜாதஃ ஶ்வேதகேதுர்மம புத்ரோ மஹாதபாஃ
அருந்ததியைப் போல என் மனைவி தவத்தால் மெலிந்தவள்; அவளிடமிருந்து தான் சுவேதகேது எனும் என் மகன் பிறந்தான், அவனும் பெரிய தவசியாக இருக்கிறான்.
வேதவேதாங்கவித்விப்ர மச்சாஸநபராயணஃ। லோகஜ்ஞஃ ஸர்வலோகேஷு விஶ்ருதஃ ஸத்யவாக்க்ரு'ணீ
அவன் வேதங்களும் வேதாங்கங்களும் அறிந்த பிராமணன், என் உபதேசத்திற்கு கட்டுப்பட்டு நடக்கிறான், உலக விஷயங்களில் அறிவும் கொண்டவன், எல்லா இடங்களிலும் புகழ்பெற்றவன், உண்மையையும் இரக்கத்தையும் உடையவன்.
அபுத்ரீ பார்யயா சார்தீ வ்ரு'த்தோऽஹம் மந்தசாக்ஷுஷஃ। பித்ர்யாத்ரு'ணாதநிர்முக்தஃ பூர்வமேவாக்ரு'தஸ்த்ரியஃ
நான் முதுமையில், கண்கள் மங்கியவனாகவும், பெண் பிள்ளை இல்லாத மனைவியுடன் செல்வம் தேடி வாழ்கிறேன். என் பிதாவின் கடனிலிருந்து இன்னும் விடுபடவில்லை; இன்னும் இரண்டாவது மனைவியையும் எடுக்கவில்லை.
ப்ரஜாரணிஸ்து பத்நீ தே குலஶீலஸமந்விதா। ஸத்ரு'ஶீ மம கோத்ரேண வஹாம்யேநாம் க்ஷமஸ்வ மே
உன் மனைவி நல்ல குணமும், நல்ல வம்சத்தையும் உடையவள்; பிள்ளை பெற ஏற்றவளாக இருக்கிறார். அவளை நான் மணம் செய்ய விரும்புகிறேன்; தயவு செய்து மன்னிக்கவும்.
இத்யுக்த்வா ம்ரு'கஶாவாக்ஷீம் சீரக்ரு'ஷ்ணாஜிநாம்பராம்। யஷ்ட்யாதாரஃ ஸ்ரஸ்தகாத்ரோ மந்தசக்ஷுரபுத்திமாந்
இவ்வாறு கூறி, அந்த முதியவன், கண்கள் மங்கியவனாக, உடல் சோர்ந்தவனாக, கையிலொரு ஊன்றுகோலை வைத்துக் கொண்டு, மரச்சீலை மற்றும் கருமான் தோலுடன் இருந்த மான் போலிய கண்களையுடைய பெண்ணை அணுகினார்.
ஸ்வவ்யாபாராக்ஷமாம் ஶ்ரேஷ்டமசித்தாமாத்மநி த்விஜஃ।' ஶ்வேதகேதோஃ கில புரா ஸமக்ஷம் மாதரம் பிதுஃ
அந்த இருமுறை பிறந்தவன், தன் நோக்கத்தில் உறுதியுடன், அவளை மிகச் சிறந்தவளாக எண்ணினான்; ஆனால் அவளது மனம் வேறு பக்கம் இருந்தது. இது, ஶ்வேதகேது தன் தாய், தந்தை முன்னிலையில் நடந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.
ஜக்ராஹ ப்ராஹ்மணஃ பாபௌ கச்சாவ இதி சாப்ரவீத்। ரு'ஷிபுத்ரஸ்ததா கோபம் சகாராமர்ஷிதஸ்ததா
அந்த பிராமணன் அவளது கையைப் பிடித்து, 'வா போகலாம்' என்று சொன்னான். அப்போது அந்த முனிவரின் மகன் கோபத்துடன் சீற்றமடைந்தான்.
மாதரம் தாம் ததா த்ரு'ஷ்ட்வா நீயமாநாம் பலாதிவ। `தபஸா தீப்தவீர்யோ ஹி ஶ்வேதகேதுர்ந சக்ஷமே
அம்மாவை இப்படிப் பிடித்து வலுக்கட்டாயமாக அழைத்துச் செல்லப்படுவதைப் பார்த்த ஶ்வேதகேது, தன் தவசால் பெரும் வலிமை பெற்றிருந்ததால், அதை சகிக்க முடியவில்லை.
ஸம்க்ரு'ஹ்ய மாதரம் ஹஸ்தே ஶ்வேதகேதுரபாஷத। துர்ப்ராஹ்மண விமுஞ்ச த்வம் மாதரம் மே பதிவ்ரதாம்
தன் தாயை கையில் பிடித்துக்கொண்டு, ஶ்வேதகேது கூறினான்: 'தீய பிராமணனே, என் தாய் பத்தினியாக இருக்கிறார்; அவளை விடு!'
ஸ்வயம் பிதா மே ப்ரஹ்மர்ஷிஃ க்ஷமாவாந்ப்ரஹ்மவித்தமஃ। ஶாபாநுக்ரஹயோஃ ஶக்தஃ தூஷ்ணீம்பூதோ மஹாவ்ரதஃ
என் தந்தை ஒரு பிரம்மரிஷி; பொறுமையுடன், வேதம் அறிந்தவர்; சாபம் இடவும், அருள் செய்யவும் வல்லவர்; பெரிய விரதங்களில் நிலைத்திருப்பவர்; ஆனாலும் அவர் அமைதியாக இருக்கிறார்.