விநிஶ்சித்ய ஸ தர்மஜ்ஞோ ப்ராஹ்மணைர்வேதபாரகைஃ। அநுஜஜ்ஞே ததா ஜ்யேஷ்டாமம்பாம் காஶிபதேஃ ஸுதாம்
அந்த தர்மத்தை அறிந்தவர், வேதங்களில் தேர்ச்சி பெற்ற பிராமணர்களுடன் ஆலோசித்து, அப்போது காசி மன்னரின் மூத்த மகளான அம்பாவை ஏற்க சம்மதித்தார்.
அம்பிகாம்பாலிகே பார்யே ப்ராதாத்ப்ராத்ரே யவீயஸே। பீஷ்மோ விசித்ரவீர்யாய விதித்ரு'ஷ்டேந கர்மணா
பீஷ்மர், அம்பிகையும் அம்பாலிகையும் தம் இளைய சகோதரன் விசித்ரவீர்யனுக்கு, சட்டப்படி மணம் முடிக்க கொடுத்தார்.
தயோஃ பாணீ க்ரு'ஹீத்வா து ரூபயௌவநதர்பிதஃ। விசித்ரவீர்யோ தர்மாத்மா நாம்பாமைச்சத்கதம்சந
அழகு, இளமை ஆகியவற்றில் பெருமை கொண்ட விசித்ரவீர்யன், இருவரையும் மணம் செய்து கொண்டாலும், தர்மத்தை பின்பற்றுபவனாக இருந்தும், அம்பாவை எந்த வகையிலும் விரும்பவில்லை.
பாபஸ்ய பலமேவைஷ காமோऽஸாதுர்நிரர்தகஃ। பரதந்த்ரோபபோகோ மாமார்ய நாऽऽயோக்துமர்ஹஸி
இது பாவத்தின் விளைவு தான்; தவறான ஆசை வீணானது. மற்றவரின் கட்டுப்பாட்டில் வாழும் இன்பம் பயனற்றது; அரியவரே, நீர் என்னை இதற்காக வற்புறுத்த வேண்டாம்.
ப்ராதிஷ்டச்சாந்தநோர்வம்ஶஸ்தாத யஸ்ய த்வமந்வயஃ। அகாமவ்ரு'த்தோ தர்மாத்மந்ஸாது மந்யே மதம் தவ
சாந்தனுவின் வம்சம், நீர் அந்த வரிசையில் வந்தவர், தொடர்கிறது. ஆசை இல்லாமல் நடந்துகொள்வது தர்மம்; உமது கருத்து நல்லது என்று நான் நினைக்கிறேன்.
இத்யுக்த்வாம்பாம் ஸமாலோக்ய விதிவத்வாக்யமப்ரவீத்। விஸ்ரு'ஷ்டா ஹ்யஸி கச்ச த்வம் யதாகாமமநிந்திதே
இவ்வாறு கூறி, அவர் அம்பாவை நோக்கி, சட்டப்படி சொன்னார்: 'நீ விடுதலையடைந்தாய்; குற்றமில்லாதவளே, உனக்கு விருப்பமான இடத்திற்கு செல்.'
நாநியோஜ்யே ஸமர்தோऽஹம் நியோக்தும் ப்ராதரம் ப்ரியம்। அந்யபாவகதாம் சாபி கோ நாரீம் வாஸயேத்க்ரு'ஹே
என் சகோதரனை அவன் விருப்பத்திற்கு எதிராக கட்டளையிட முடியாது; மற்றவரை விரும்பும் பெண்ணை யாரும் வீட்டில் வைத்திருக்க மாட்டார்கள்.
அதஸ்த்வாம் ந நியோக்ஷ்யாமி அந்யகாமாஸி கம்யதாம்। அஹமப்யூர்த்வரேதா வை நிவ்ரு'த்தோ தாரகர்மணி
அதனால், உன்னை கட்டாயப்படுத்த மாட்டேன்; நீ இன்னொருவரை விரும்புகிறாய்—செல். நானும் திருமண வாழ்க்கையிலிருந்து விலகி, பிரம்மச்சரியத்தில் இருக்கிறேன்.
இத்யுக்தா ஸா கதா தத்ர ஸகீபிஃ பரிவாரிதா
இவ்வாறு கூறப்பட்ட அம்பா, தன் தோழிகளுடன் சுற்றி, அங்கிருந்து புறப்பட்டாள்.
நிர்திஷ்டா ஹி ஶநை ராஜந்ஸால்வராஜபுரம் ப்ரதி। அதாம்பா ஸால்வம்மாகம்ய ஸாऽப்ரவீத்ப்ரதிபூஜ்ய தம்
அவள் மெதுவாக சால்வ மன்னரின் நகரத்தை நோக்கிச் சென்றாள். அங்கு சென்று, சால்வனை மரியாதையுடன் பார்த்து, பேசினாள்.
புரா நிர்திஷ்டபாவா த்வாமாகதாஸ்மி வராநந। தேவவ்ரதம் ஸமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய ஸாநுஜம் பரதர்ஷபம்
முன்பு உனக்காக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவளாக, நான் இப்போது வந்துள்ளேன், அருமுகத்தவனே; தேவவிரதனையும் அவன் தம்பியையும் விட்டுவிட்டு வந்தேன்.
ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணீஷ்வ பத்ரம் தே விதிவந்மாம் ஸமுத்யதாம்
நான் சட்டப்படி உன்னிடம் வந்துள்ளேன்; உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும், என்னை ஏற்று.
தயைவமுக்தஃ ஸால்வோபி ப்ரஹஸந்நிதமப்ரவீத்। நிர்ஜிதாऽஸீஹ பீஷ்மேண மாம் விநிர்ஜித்ய ராஜஸு
அவள் இப்படிச் சொன்னபோது, சால்வன் சிரித்தவாறு கூறினான்: 'இங்கு, நீ பீஷ்மனால் வெல்லப்பட்டாய்; அவன் என்னை மற்ற அரசர்களிடையே தோற்கடித்தான்.'
அந்யேந நிர்ஜிதாம் பத்ரே விஸ்ரு'ஷ்டாம் தேந சாலயாத்। ந க்ரு'ஹ்ணாமி வராரோஹே தத்ர சைவ து கம்யதாம்
அழகியவளே, மற்றொருவரால் வெல்லப்பட்டு, அவனால் விடுவிக்கப்பட்டவளாக, நான் உன்னை ஏற்க முடியாது; எனவே, அங்கேயே செல்.
இத்யுக்தா ஸா ஸமாகம்ய குருராஜ்யமநுத்தமம்। அம்பாப்ரவீத்ததோ பீஷ்மம் த்வயாऽஹம் ஸஹஸா ஹ்ரு'தா
இவ்வாறு கூறப்பட்ட அம்பா, குரு நாட்டின் சிறந்த அரசரிடம் திரும்பி வந்தாள். அப்போது அம்பா பீஷ்மனை நோக்கி: 'நீயே என்னை வலுக்கட்டாயமாக எடுத்துச் சென்றாய்' என்றாள்.
க்ஷத்ரதர்மமவேக்ஷஸ்வ த்வம் பர்தா மம தர்மதஃ। யாம் யஃ ஸ்வயம்வரே கந்யாம் நிர்ஜயேச்சௌர்யஸம்பதா
க்ஷத்திரிய தர்மத்தை நினைவில் கொள்; சட்டப்படி நீயே என் கணவர். யார் பெண்ணை சுயம்வரத்தில் வீரத்தால் வெல்லுகிறாரோ, அவர் அவளை மணக்க வேண்டும்.
ராஜ்ஞஃ ஸர்வாந்விநிர்ஜித்ய ஸ தாமுத்வாஹயேத்த்ருவம்। அதஸ்த்வமேவ பர்தா மே த்வயாऽஹம் நிர்ஜிதா யதஃ
அனைத்து அரசர்களையும் வென்று, அவளை மணப்பது அவசியம். எனவே, நீயே என் கணவர், ஏனெனில் நீ என்னை வென்றாய்.
தஸ்மாத்வஹஸ்வ மாம் பீஷ்ம நிர்ஜிதாம் ஸம்ஸதி த்வயா। ஊர்த்வரேதா ஹ்யஹமிதி ப்ரத்யுவாச புநஃபுநஃ
அதனால், பீஷ்மா, நீ கூட்டத்தில் என்னை வென்றவனாக, என்னை மணி. 'நான் பிரம்மச்சரிய விரதம் எடுத்தவன்' என்று அவர் மீண்டும் மீண்டும் பதிலளித்தார்.
பீஷ்மம் ஸா சாப்ரவீதம்பா யதாஜைஷீஸ்ததா குரு। ஏவமந்வகமத்பீஷ்மம் ஷட்ஸமாஃ புஷ்கரேக்ஷணா
அம்பை, 'நீ கூறியதைப் போல செய்' என்று பீஷ்மரிடம் சொன்னாள். அந்த தாமரைப்போல் கண்கள் கொண்ட பெண், ஆறு ஆண்டுகள் பீஷ்மரைக் தொடர்ந்து சென்றாள்.
ஊர்த்வரேதாஸ்த்வஹம் பத்ரே விவாஹவிமுகோऽபவம்। தமேவ ஸால்வம் கச்ச த்வம் யஃ புரா மநஸா வ்ரு'தஃ
நல்லவளே, நான் இப்போது துறவறம் மேற்கொண்டவன்; திருமணத்துக்கு விருப்பமில்லாதவன் ஆகிவிட்டேன். நீ மனதில் முன்பே விரும்பிய சால்வனிடம் போய் சேரு.
அந்யஸக்தம் கிமர்தம் த்வமாத்மாநமவதஃ புரா। அந்யஸக்தாம் வதூம் கந்யாம் வாஸயேத்ஸ்வக்ரு'ஹே ந ஹி
நீ ஏன் முன்பு உன்னை வேறொருவருக்காக அர்ப்பணித்தாய்? வேறொருவரை விரும்பும் பெண்ணை, யாரும் தங்கள் வீட்டில் வைத்துக்கொள்ள மாட்டார்கள்.
நாஹமுத்வாஹயிஷ்யே த்வாம் மம ப்ராத்ரே யவீயஸே। விசித்ரவீர்யாய ஶுபே யதேஷ்டம் கம்யதாமிதி
நான் உன்னை மணக்க மாட்டேன்; என் தம்பி விசித்ரவீர்யனுக்கும் உன்னை கொடுக்க மாட்டேன். நல்லவளே, உனக்குப் பிடித்த இடத்திற்கு போய் விடு.
பூயஃ ஸால்வம் ஸமப்யேத்ய ராஜந்க்ரு'ஹ்ணீஷ்வ மாமிதி। நாஹம் க்ரு'ஹ்ணாம்யந்யஜிதாமிதி ஸால்வநிராக்ரு'தா
மீண்டும் சால்வனை அணுகி, 'அரசே, என்னை ஏற்று' என்று கேட்டாள். ஆனால் சால்வன், 'வேறொருவரால் வென்றவளை நான் ஏற்க மாட்டேன்' என்று மறுத்துவிட்டான்.
ஊர்த்வரேதாஸ்த்வஹமிதி பீஷ்மேண ச நிராக்ரு'தா। அம்பா பீஷ்மம் புநஃ ஸால்வம் பீஷ்மம் ஸால்வம் புநஃ புநஃ
பீஷ்மர் தன்னை துறவறம் மேற்கொண்டவன் என்று கூறி அம்பையை மறுத்தார். அம்பை மீண்டும் மீண்டும் பீஷ்மரையும் சால்வனையும் நாடினாள்.
கமநாகமநேநைவமநைஷீத்ஷட் ஸமா ந்ரு'ப। அஶ்ருபிர்பூமிமுக்ஷந்தீ ஶோசந்தீ ஸா மநஸ்விநீ
இவ்வாறு தொடர்ந்து போயும் வந்தும், அந்த மனமுள்ள பெண் ஆறு ஆண்டுகள் கழித்தாள்; துயரத்தில் கண்கலங்க, கண்ணீரை நிலத்தில் சிந்தினாள்.
பீநோந்நதகுசத்வந்த்வா விஶாலஜகநேக்ஷணா। ஶ்ரோணீபராலஸகமா ராகாசந்த்ரநிபாநநா
பெரிதும் உயர்ந்த முலைகள், அகன்ற இடுப்பு, விரிந்த கண்கள், இடுப்பின் பாரம் காரணமாக மெதுவாக நடக்கும் நடை, முழுமதிபோல் பிரகாசிக்கும் முகம் — அவளுக்கு இவை இருந்தன.
வர்ஷத்காதம்பிநீமூர்த்நி ஸ்புரந்தீ சஞ்சலேவ ஸா। ஸா ததோ த்வாதஶ ஸமா பாஹுதாமபிதோ நதீம்। பார்ஶ்வே ஹிமவதோ ரம்யே தபோ கோரம் ஸமாததே
மழையில் கடம்ப மரம் போல அவளது கூந்தல் அசைந்தது. பின்னர், அழகான இமயமலையின் அருகே, ஆற்றங்கரைப் பக்கத்தில், பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் கடும் தவம் செய்தாள்.
ஸம்க்ஷிப்தகரணா தத்ர தப ஆஸ்தாய ஸுவ்ரதா। பாதாங்குஷ்டேந ஸாऽதிஷ்டதகம்பந்த ததஃ ஸுராஃ
அவள் தன்னுடைய செயல்களை அடக்கி, உறுதியான விரதம் மேற்கொண்டு, ஒரு காலை விரலில் நின்றாள்; இதைக் கண்டு தேவர்கள் அஞ்சினர்.
தஸ்யாஸ்தத்து தபோ த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுராணாம் க்ஷோபகாரகம்। விஸ்மிதஶ்சைவ ஹ்ரு'ஷ்டஶ்ச தஸ்யாநுக்ரஹபுத்திமாந்
அவளது தவம் தேவர்களை அச்சுறுத்தியது. அவர்களில் ஒருவர் ஆச்சரியத்துடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் அவளுக்கு அருள் செய்ய எண்ணினார்.
அநந்தஸேநோ பகவாந்குமாரோ வரதஃ ப்ரபுஃ। மாநயந்ராஜபுத்ரீம் தாம் ததௌ தஸ்யை ஶுபாம் ஸ்ரஜம்
அனந்தசேனன் எனும் அருளாளன், வரம் வழங்கும் குமாரன், அந்த அரசுமகளுக்கு மரியாதை செய்து, அழகான மாலையை வழங்கினார்.