[ப்ரயத்நஜ்ஞோ ஹி கௌந்தயோ நகமாம்ஸாந்தரேஷுபிஃ। ஸ வேதநாபிராவிக்நஃ பலாயநபராயணஃ।।]
[பிரயத்தனத்தில் நிபுணரான கௌந்தேயன், விரல்களுக்கிடையே அம்புகளை எய்து, அவனுக்கு கடும் வலியால் தாங்க முடியாமல், தப்பிச் செல்லும் நிலைக்குத் தள்ளினான்.]
தம் க்ரு'ச்ச்ராமாபதம் ப்ராப்தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பரமதந்விநஃ। ஸமாபேதுஃ பரீப்ஸந்தோ தநஞ்ஜயஶரார்திதம்
அந்த சிறந்த வில்லாளி, தனஞ்சயனின் அம்புகளால் காயமடைந்து, கடும் ஆபத்தில் இருப்பதைப் பார்த்து, அவனுடைய தோழர்கள் அவனைப் பாதுகாக்க ஓடிவந்தார்கள்.
தம் ரதைர்பஹுஸாஹஸ்ரைஃ கல்பிதைஃ குஞ்ஜரைர்ஹயைஃ। பதாத்யோகைஶ்ச ஸம்ரப்தைஃ பரிவவ்ருர்தநஞ்ஜயம்
நூற்றுக்கணக்கான ரதங்கள், யானைகள், குதிரைகள், மற்றும் உற்சாகமுள்ள காலாட்படைகள் கொண்டு, அவர்கள் தனஞ்சயனைச் சுற்றி நெருங்கினார்கள்.
அத நார்ஜுநகோவிந்தௌ ந ரதோ வா வ்யத்ரு'ஶ்யத। அஸ்த்ரவர்ஷேண மஹதா ஶரௌகைஶ்சாபி ஸம்வ்ரு'தௌ
அப்போது அர்ஜுனனும் கோவிந்தனும் அவர்களது ரதமும், ஆயுத மழையாலும் அம்புகளின் பெரும் ஓட்டத்தாலும் மறைந்துவிட்டதால், எவரும் காண முடியவில்லை.
ததோऽர்ஜுநோऽஸ்த்ரவீர்யேண நிஜக்நே தாம் வரூதிநீம்। தத்ர வ்யங்கீ க்ரு'தாஃ பேதுஃ ஶதஶோऽத ரதத்விபாஃ
அப்போது அர்ஜுனன் தன் ஆயுத வலியால் அந்த படையினை தாக்கி வீழ்த்தினான்; அங்கு நூற்றுக்கணக்கான ரதங்களும் யானைகளும் சிதைந்து கீழே விழுந்தன.
தே ஹதா ஹந்யமாநாஶ்ச ந்யக்ரு'ஹ்ணம்ஸ்தம் ரதோத்தமம்। ஸ ரதஃ ஸ்தம்பிதஸ்தஸ்தௌ க்ரோஶமாத்ரே ஸமந்ததஃ
அங்கே கொல்லப்பட்டவர்களும் தாக்கப்பட்டவர்களும் அந்த சிறந்த ரதத்தை தடுத்து நிறுத்தினார்கள்; அந்த ரதம் எல்லா பக்கமும் ஒரு கூச்சல் கேட்கும் தூரத்தில் நின்றது.
ததோऽர்ஜுநம் வ்ரு'ஷ்ணிவீரஸ்த்வரிதோ வாக்யமப்ரவீத்। தநுர்விஷ்பாரயாத்யர்தமஹம் த்மாஸ்யாமி சாம்புஜம்
அப்போது வ்ருஷ்ணி குல வீரன் விரைவாக அர்ஜுனனிடம் சொன்னான்: "நீ வில்லைக் கயிற்றை வலியுடன் இழுக்கும்போது, நான் சங்கை ஊதுகிறேன்."
ததோ விஷ்பார்ய பலவத்காண்டீவம் ஜக்நிவாந்ரிபூந்। மஹதா ஶரவர்ஷேண தலஶப்தேந சார்ஜுநஃ
அர்ஜுனன் வலிமையாக காந்தீவத்தை இழுத்து, எதிரிகளை அம்புகளின் பெரும் மழையாலும் வில்லின் ஒலியாலும் தாக்கினான்.
பாஞ்சஜந்யம் ச பலவாந்தத்மௌ தாரேண கேஶவஃ। ரஜஸா த்வஸ்தபக்ஷ்மாந்தஃ ப்ரஸ்விந்நவதநோ ப்ரு'ஶம்
அழகிய கேசவன் பாஞ்சஜன்யம் சங்கத்தை உரக்க ஊதினார்; அவருடைய முகம் தூசியாலும் வியர்வையாலும் மூடப்பட்டு, காற்றால் கண் ஓட்டுகளும் அசைந்தன.
தேநாச்யுதோஷ்டபுடபூரிதமாருதேந ஶங்காந்தரோதரவிவ்ரு'த்தவிநிஃஸ்ரு'தேந। நாதேந ஸாஸுரவியத்ஸுரலோகபால-- முத்விக்நமீஶ்வர ஜகத்ஸ்புடதீவ ஸர்வம்
அச்யுதனின் உதடுகளால் ஊதப்பட்ட காற்று சங்கத்தின் உள்ளே பெரிதாக நுழைந்து வெளியேறியது; அந்த நாதத்தால், இறைவா, தேவர்கள், அசுரர்கள், உலகங்களின் காவலர்கள் எல்லோரும் அச்சமடைந்து, உலகமே உடைந்து போகும் போல தோன்றியது.
தஸ்ய ஶங்கஸ்ய நாதேந தநுஷோ நிஃஸ்வநேந ச। நிஃஸத்வாஶ்ச ஸஸத்வாஶ்ச க்ஷிதௌ பேதுஸ்ததா ஜநாஃ
அந்த சங்கத்தின் ஓசையும் வில்லின் ஒலியும் கேட்டவுடன், உயிருள்ளவர்களும் உயிரில்லாதவர்களும் அப்போது தரையில் விழுந்தனர்.
தைர்விமுக்தோ ரதோ ரேஜே வாய்வீரித இவாம்புதஃ। ஜயத்ரதஸ்ய கோப்தாரஸ்ததஃ க்ஷுப்தாஃ ஸஹாநுகாஃ
அவர்கள் அந்த ரதத்தை விடுவித்தபோது, அது காற்றால் நகரும் மேகம்போல் பிரகாசித்தது; ஜயத்ரதனின் பாதுகாப்பாளர்கள் குழம்பி, தங்கள் உடனிருந்தவர்களுடன் கூடி வந்தனர்.
தே த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஹஸா பார்தம் கோப்தாரஃ ஸைந்தவஸ்ய து। சக்ருர்நாதாந்மஹேஷ்வாஸாஃ கம்பயந்தோ வஸுந்தராம்
பார்த்தனை திடீரென பார்த்ததும், சைந்தவரின் பாதுகாப்பாளர்கள், அந்த மகா வில்லாளிகள், பூமியை அதிர வைக்கும் சத்தங்களை எழுப்பினர்.
பாணஶப்தரவாம்ஶ்சோக்ராந்விமிஶ்ராஞ்ஶங்கநிஃஸ்வநைஃ। ப்ராதுஶ்சக்ருர்மஹாத்மாநஃ ஸிம்ஹநாதரவாநபி
அந்த மகான்மாக்கள், அம்புகளின் கடும் சத்தங்களையும் சங்கங்களின் ஓசையையும் சிங்கம் கர்ஜிப்பது போல் கலந்த சத்தங்களையும் எழுப்பினர்.
தம் ஶ்ருத்வா நிநதம் கோரம் தாவகாநாம் ஸமுத்திதம்। ப்ரதத்மதுஃ ஶங்கவரௌ வாஸுதேவதநஞ்ஜயௌ
உங்கள் பக்கம் எழுந்த அந்த பயங்கரமான கூச்சலை கேட்டதும், வாசுதேவன் மற்றும் தனஞ்சயன் இருவரும் தங்கள் சிறந்த சங்கங்களை ஊதினார்கள்.
தேந ஶப்தேந மஹதா பூரிதேயம் வஸுந்தரா। ஸஶைலா ஸார்ணவத்வீபா ஸபாதாலா விஶாம்பதே
அந்த பெரும் ஒலியால் இந்த பூமி முழுவதும், மலைகளும், கடல்களும், தீவுகளும், பாதாளங்களும் நிரம்பின.
ஸ ஶப்தோ பரதஶ்ரேஷ்ட வ்யாப்ய ஸர்வா திஶோ தஶ। ப்ரதிஸஸ்வாந தத்ரைவ குருபாண்டவயோர்பலே
பாரதர்களில் சிறந்தவரே, அந்த ஒலி பத்து திசைகளிலும் பரவி, அங்கேயே கௌரவரும் பாண்டவரும் உள்ள இரு படைகளிலும் எதிரொலித்தது.
தாவகா ரதிநஸ்தத்ர த்ரு'ஷ்ட்வா க்ரு'ஷ்ணதநஞ்ஜயௌ। ஸம்ப்ரமம் பரமம் ப்ராப்தாஸ்த்வரமாணா மஹாரதாஃ
அங்கே கிருஷ்ணனையும் தனஞ்சயனையும் பார்த்ததும், உங்கள் ரத வீரர்கள் மிகுந்த குழப்பத்தில் ஆவலுடன் ஓடினர்.
அத க்ரு'ஷ்ணௌ மஹாபாகௌ தாவகா வீக்ஷ்ய தம்ஶிதௌ। அப்யத்ரவந்த ஸங்க்ருத்தாஸ்ததத்புதமிவாபவத்
பெரும் புகழுடைய இரு கிருஷ்ணர்களும் கோபமுடன் இருப்பதைப் பார்த்ததும், உங்கள் மக்கள் கோபத்தில் பாய்ந்தனர்; அது ஒரு அதிசயமான காட்சி போல இருந்தது.
ஸௌமதத்திம் த்ரிபிர்வித்வ்வா ஶல்யம் ச தஶபிஃ ஶரைஃ। ஶிதைரக்நிஶிகாகாரைர்த்ரௌணிம் விவ்யாத சாஷ்டபிஃ
அவன் சௌமதத்தியை மூன்று கூரிய அம்புகளால், சல்யனை பத்து தீப்பிளம்பு போல அம்புகளால், மற்றும் திரௌணியைக் எட்டு அம்புகளால் தாக்கினான்.
கௌதமம் பஞ்சவிம்ஶத்யா ஸைந்தவம் ச ஶதேந ஹ। புநர்த்ரௌணிம் ச ஸப்தத்யா ஶராணாம் ஸோऽப்யதாடயத்
கௌதமனை இருபத்தைந்து அம்புகளாலும், சைந்தவனை நூறு அம்புகளாலும், திரௌணியைக் மீண்டும் எழுபது அம்புகளாலும் அவன் தாக்கினான்.
பூரிஶ்ரவாஸ்து ஸங்க்ருத்தஃ ப்ரதோதம் சிச்சிதே ஹரேஃ। அர்ஜுநம் ச த்ரிஸப்தத்யா பாணாநாமாஜகாந ஹ
பூரிஷ்ரவாஸ் கோபத்தில் கிருஷ்ணனின் குதிரைச் சாட்டையை வெட்டினான்; அர்ஜுனனை எழுபத்து மூன்று அம்புகளால் தாக்கினான்.
ததஃ ஶரஶதைஸ்தீக்ஷ்ணைஸ்தாநரீந்ஶ்வேதவாஹநஃ। ப்ரத்யஷேதத்த்ருதம் க்ருத்தோ மஹாவாதோ கநாநிவ
அப்போது வெள்ளை குதிரைகள் மீது ஏறிய அர்ஜுனன், கோபத்துடன் வேகமாக நூற்றுக்கணக்கான கூரிய அம்புகளை எய்து எதிரிகளை விரட்டினான்; அது பெரும் காற்று மேகங்களை விரட்டுவது போல் இருந்தது.
சித்த்வா து தாஞ்ஶராந்ராஜக்ரோதஸம்ரக்தலோசநஃ। ஶக்தம் ஜக்ராஹ ஸமரே கிரீணாமபி தாரிணீம்। ஸ்வர்ணதண்டாம் மஹாகோராமஷ்டகண்டாம் பயாவஹாம்
அந்த அம்புகளை துண்டித்த அரசன், கோபத்தால் கண்கள் சிவந்தவனாக, போர் நடுவில் கூட மலைகளையும் பிளக்க வல்ல, பொன்மயிர் கொண்ட, எட்டு மணி கட்டிய, பயங்கரமான ஒரு வேலை எடுத்தான்.
ஸமுத்க்ஷிப்ய ச தாம் ஹ்ரு'ஷ்டோ நநாத பலவத்பலீ। நாதேந ஸர்வபூதாநி த்ராஸயந்நிவ பாரத
அந்த வேலை உயர்த்தி மகிழ்ச்சியுடன் அந்த வீரன் பெரிதும் முழங்கினான்; அவன் முழக்கம் எல்லா உயிர்களையும் பயமுறுத்தும் அளவுக்கு இருந்தது.
ஶக்திம் ஸமுத்யதாம் த்ரு'ஷ்ட்வா தர்மராஜேந ஸம்யுகே। ஸ்வஸ்தி த்ரோணாய ஸஹஸா ஸர்வபூதாந்யதாப்ருவந்
அந்த நீதிமான் அரசன் போரில் அந்த வேலை உயர்த்தியதை பார்த்து, எல்லா உயிரினங்களும் திடீரெனத் துரோணருக்கு நல்வாழ்த்துகள் கூறின.
ஸா ராஜபுஜநிர்முக்தா நிர்முக்தோரகஸந்நிபா। ப்ரஜ்வாலயந்தீ ககநம் திஶஃ ஸப்ரதிஶஸ்ததா। த்ரோணாந்திகமநுப்ராப்தா தீப்தாஸ்யா பந்நகீ யதா
அந்த வேல் அரசனின் கைப்பிடியிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டதும், பாம்பு போல வானிலும் எல்லா திசைகளிலும் தீப்பொறிகள் பறக்க, தீ மூண்ட வாயுள்ள நாகம் போல் துரோணரிடம் சென்றது.
தாமாபதந்தீம் ஸஹஸா த்ரு'ஷ்ட்வா த்ரோணோ விஶாம்பதே। ப்ராதுஶ்சக்ரை ததோ ப்ராஹ்மமஸ்த்ரமஸ்த்ரவிதாம் வரஃ
அந்த வேல் துரோணரிடம் பாய்ந்து வருவதை பார்த்ததும், ஆயுதங்களில் சிறந்தவனான துரோணர் உடனே பிரம்மாஸ்திரத்தை பயன்படுத்தினான்.
ததஸ்த்ரம் பஸ்மஸாத்க்ரு'த்வா தாம் ஶக்திம் கோரதர்ஶநாம்। ஜகாம ஸ்யந்தநம் தூர்ணம் பாண்டவஸ்ய யஶஸ்விநஃ
அந்த பிரம்மாஸ்திரம் அந்த பயங்கரமான வேலை சாம்பலாக்கி, விரைவாக புகழ் பெற்ற பாண்டவரின் ரதத்திற்குச் சென்றது.
ததோ யுதிஷ்டிரோ ராஜா த்ரோணாஸ்த்ரம் தத்ஸமுத்யதம்। அஶாமயந்மஹாப்ராஜ்ஞோ ப்ரஹ்மாஸ்த்ரேணைவ மாரிஷ
பின்னர் புத்திசாலியான யுதிஷ்டிரன், துரோணர் எழுப்பிய அந்த ஆயுதத்தை பிரம்மாஸ்திரத்தால் மட்டுமே அடக்கினான்.