யத்யேவமஹமஜ்ஞாஸ்யமஶக்தாந்ரக்ஷணே மம। ஸூநோஃ பாண்டவபாஞ்சாலாநகோப்ஸ்யம் தம் மஹாரணே
நீங்கள் என் மகனை, பாண்டவர்கள், பாஞ்சாலர்கள் ஆகியோரை பாதுகாக்க முடியாது என்று எனக்குத் தெரிந்திருந்தால், அந்தப் பெரிய யுத்தத்தில் என் மகனை உங்களிடம் ஒப்படைத்திருக்க மாட்டேன்.
கதம் ச வோ ரதஸ்யாநாம் ஶரவர்ஷாணி முஞ்சதாம்। நீதோऽபிமந்யுர்நிதநம் கதர்தீக்ரு'த்ய வஃ பரைஃ
நீங்கள் ரதங்களில் இருந்து அம்புகளைப் பொழிந்தபோது, உங்கள் எதிரிகள் அவனை இழிவுபடுத்தி, அபிமன்யுவை எவ்வாறு மரணத்திற்கு இட்டுச் சென்றார்கள்?
அஹோ வஃ பௌருஷம் நாஸ்தி ந ச வோऽஸ்தி பராக்ரமஃ। யத்ராபிமந்யுஃ ஸமரே பஶ்யதாம் வோ நிபாதிதஃ
அய்யோ, உங்களிடம் வீரம் இல்லை, வலிமையும் இல்லை; ஏனெனில், உங்களின் கண் முன்னிலேயே அபிமன்யு போரில் வீழ்ந்தான்.
ஆத்மாநமேவ கர்ஹேயம் யதஹம் வை ஸுதுர்பலாந்। யுஷ்மாநாஜ்ஞாய நிர்யாதோ பீரூநக்ரு'தநிஶ்சயாந்
நான் உங்களை இவ்வளவு பலவீனமானவர்களாகவும், பயப்படுவோராகவும், தீர்மானமில்லாதவர்களாகவும் அறியாமல் வந்ததால், என்னையே நான் குறை கூற வேண்டும்.
ஆஹோஸ்வித்பூஷணார்தாய வர்மஶஸ்த்ராயுதாநி வஃ। வாசஸ்து வக்தும் ஸம்ஸத்ஸு மம புத்ரமரக்ஷதாம்
உங்களுடைய கவசம், ஆயுதங்கள் எல்லாம் வெறும் அலங்காரத்திற்காகத்தானோ? சபையில் பேசுவதற்காகத்தானோ உங்கள் வார்த்தைகள்? என் மகனை நீங்கள் காப்பாற்றவில்லை.
ஏவமுக்த்வா ததோ வாக்யமதிஷ்டத்வை வராஸிமாந்। ந ஸ்மாஶக்யத பீபத்ஸுஃ கேநசித்ப்ரஸமீக்ஷிதும்
இவ்வாறு கூறியபின், அந்தப் பெரும் வாள் பிடித்த வீரன் அமைதியாக நின்றான்; அர்ஜுனனை யாரும் நேராகப் பார்க்க முடியவில்லை.
தமந்தகமிவ க்ருத்தம் நிஃஶ்வஸந்தம் முஹுர்முஹுஃ। `மஹேந்த்ரமிவ திஷ்டந்தம் வஜ்ரோத்யதமஹாபுஜம்'। புத்ரஶோகாபிஸந்தப்தமஶ்ருபூர்ணமுகம் ததா
அவன் கோபத்தில் எப்போதும் மூச்சை இழுத்து, யமன் போல் நின்று, மகேந்திரன் வஜ்ராயுதத்தை உயர்த்தி நிற்பது போல், முகம் கண்ணீரால் நிரம்பி, மகன் துக்கத்தில் எரிந்தவனாக இருந்தான்.
ந பாஷிதும் ஶக்நுவந்தி த்ரஷ்டும் வா ஸுஹ்ரு'தோऽர்ஜுநம்। அந்யத்ர வாஸுதேவாத்வா ஜ்யேஷ்டாத்வா பாண்டுநந்தநாத்
வாஸுதேவன் அல்லது பாண்டுவின் மூத்த மகன் தவிர, அர்ஜுனனிடம் நண்பர்கள் யாரும் பேசவோ, பார்க்கவோ முடியவில்லை.
ஸர்வாஸ்வவஸ்தாஸு ஹிதாவர்ஜுநஸ்ய மநோநுகௌ। பஹுமாநாத்ப்ரியத்வாச்ச தாவேநம் வக்தமர்ஹதஃ
எல்லா நிலைகளிலும் அர்ஜுனனை நேசித்து, மதித்து, அன்பு கொண்டவர்களே அவனைப் பேசத் தகுதியுடையவர்கள்.
ததஸ்தம் புத்ரஶோகேந ப்ரு'ஶம் பீடிதமாநஸம்। ராஜீவலோசநம் க்ருத்தம் ராஜா வசநமப்ரவீத்
அப்போது, மகன் துக்கத்தில் மனம் மிகுந்த வேதனையால் நிறைந்த, தாமரை போன்ற கண்கள் கொண்ட, கோபத்தில் இருந்த அவனை அரசன் சொன்னான்.
விஷண்ணவதநாஃ ஸர்வே பரிவார்ய தநஞ்ஜயம்। நேத்ரைரநிமிஷைர்தீநாஃ ப்ரத்யவைக்ஷந்பரஸ்பரம்
அனைவரும் சோகத்தில் முகம் குனிந்து, தனஞ்சயனைச் சுற்றி, கண்களை அசைக்காமல், துயரத்துடன் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தார்கள்.
ப்ரதிலப்ய ததஃ ஸம்ஜ்ஞாம் வாஸவிஃ க்ரோதமூர்ச்சிதஃ। கம்பமாநோ ஜ்வரேணேவ நிஃஶ்வஸம்ஶ்ச முஹுர்முஹுஃ
பிறகு, வாசவி உணர்வை மீண்டும் பெற்று, கோபத்தில் மூழ்கி, காய்ச்சல் பிடித்தவனைப் போல நடுங்கி, அடிக்கடி ஆழ்ந்த மூச்சை இழுத்தான்.
பாணிம் பாணௌ விநிஷ்பிஷ்ய தந்தாந்கடகடாய்ய ச। `த்ரிஶிகாம் ப்ருகுடீம் க்ரு'த்வா க்ரோதஸம்ரக்தலோசநஃ'। உந்மத்த இவ விப்ரேக்ஷந்நிதம் வசநமப்ரவீத்
கையை கையில் பிணித்து, பற்களை கடித்து, புருவத்தில் மூன்று கோடு இழுத்து, கோபத்தில் கண்கள் சிவந்து, பித்தனாக சுற்றிப் பார்த்து, இவ்வாறு சொன்னான்.
ஸத்யம் வஃ ப்ரதிஜாநாமி ஶ்வோऽஸ்மி ஹந்தாऽஜயத்ரதம்। ந சேத்வதபயாத்பீதோ தார்தராஷ்ட்ராந்ப்ரஹாஸ்யதி
உண்மையாக நான் உறுதி கூறுகிறேன்: நாளை ஜயத்ரதனை நான் கொல்வேன்; மரண பயத்தில் அவன் துரியோதனரிடம் இருந்து ஓடவில்லை என்றால்.
ந சாஸ்மாஞ்ஶரணம் கச்சேத்க்ரு'ஷ்ணம் வா புருஷோத்தமம்। பவந்தம் வா மஹாராஜ ஶ்வோऽஸ்மி ஹந்தா ஜயத்ரதம்
அவன் கிருஷ்ணன் அல்லது உங்களைப் போல பெரியவரிடம் சரணாகவில்லை என்றால், நாளை ஜயத்ரதனை நான் கொல்வேன்.
தார்தராஷ்ட்ரப்ரியகரம் மயி விஸ்ம்ரு'தஸௌஹ்ரு'தம்। பாபம் பாலவதே ஹேதும் ஶ்வோऽஸ்மி ஹந்தா ஜயத்ரதம்
துரியோதனர்களை மகிழ்வித்து, எனக்கான நட்பை மறந்து, ஒரு பிள்ளையை கொல்ல காரணமான அவனை, நாளை நான் கொல்வேன்.
ரக்ஷமாணாஶ்ச தம் ஸங்க்யே யே மாம் யோத்ஸ்யந்தி கேசந। அபி த்ரோணக்ரு'பௌ ராஜஞ்சாதயிஷ்யாமி தாஞ்சரைஃ
யுத்தத்தில் அவனை யார் பாதுகாக்க முயற்சித்து, எனக்கு எதிராகப் போரிடினாலும்—even ட்ரோணர், க்ருபர் கூட—அவர்களை நான் அம்புகளால் மூடிவிடுவேன்.
யத்யேததேவம் ஸங்க்ராமே ந குர்யாம் புருஷர்ஷபாஃ। மா ஸ்ம புண்யக்ரு'தாம் லோகாந்ப்ராப்நுயாம் ஶூரஸம்மதாந்
இந்தப் போரில் சிறந்த வீரர்கள் இப்படிச் செய்யவில்லை என்றால், நான் புண்ணியவான்கள் வாழும் உலகங்களையோ, வீரர்கள் மதிக்கும் இடங்களையோ அடைய வேண்டாம்.
யே லோகா மாத்ரு'ஹந்த்ரூ'ணாம் யே சாபி பித்ரு'காதிநாம்। குருதாரகதாநாம் யே பிஶுநாநாம் ச யே ஸதா
தாயை கொல்வோர், தந்தையை கொல்வோர், ஆசானின் மனைவியை தவறாக அணுகுவோர், எப்போதும் பிறரை பழிப்போர் ஆகியோருக்கு கிடைக்கும் உலகங்கள்—
ஸாதூநஸூயதாம் யே ச யே சாபி பரிவாதிநாம்। யே ச நிக்ஷேபஹந்த்ரூ'ணாம் யே ச விஶ்வாஸகாதிநாம்
நல்லவர்களை பொறாமைப்படுவோர், எப்போதும் வாதம் செய்வோர், ஒப்படைத்த பொருளை துரோகம் செய்வோர், நம்பிக்கையை உடைக்கும்வர்கள்—
புக்தபூர்வாம் ஸ்த்ரியம் யே ச நிந்ததாமகஶம்ஸிநாம்। ப்ரஹ்மக்நாநாம் ச யே லோகா யே ச கோகாதிநாமபி
முன்னர் பிறர் உடன் இருந்த பெண்களை இழிவுபடுத்துவோர், நல்லவர்களை பழிப்போர், பிராமணனை கொல்வோருக்கு கிடைக்கும் உலகங்கள், மாட்டை கொல்வோருக்கும் கிடைக்கும் உலகங்கள்—
பாயஸம் வா யவாந்நம் வா ஶாகம் க்ரு'ஸரமேவ வா। ஸம்யாவாபூபமாம்ஸாநி யே ச லோகா வ்ரு'தாஶ்நதாம்। தாநந்ஹாயாதிகச்சேயம் ந சேத்தந்யாம் ஜயத்ரதம்
பால், யவம் சாதம், காய்கறி, கூழ், மாவு, புட்டு, இறைச்சி ஆகியவற்றை காரணமில்லாமல் வீணாக உண்ணும் மனிதர்களுக்குக் கிடைக்கும் உலகங்களை நான் அடையட்டும்; ஜயத்ரதனை வெல்லவில்லை என்றால்.
வேதாத்யாயிநமத்யர்தம் ஸம்ஶிதம் வா த்விஜோத்தமம்। அவமந்யமாநோ யாந்யாதி வ்ரு'த்தாந்ஸாதூந்குரூம்ஸ்ததா
வேதம் கற்ற, உறுதியான பிராமணரை அல்லது மூத்தோரை, நல்லவர்களை, ஆசான்களை அவமதிப்பவன்—
ஸ்ப்ரு'ஶதோ ப்ராஹ்மணம் காம் ச பாதேநாக்நிம் ச யா பவேத்। யாऽப்ஸு ஶ்லேஷ்ம புரீஷம் ச மூத்ரம் வா முஞ்சதாம் கதிஃ। தாம் கச்சேயம் கதிம் கஷ்டாம் ந சேத்தந்யாம் ஜயத்ரதம்
பிராமணனை, மாட்டை, அக்கினியை காலால் தொடுவோர், நீரில் சளி, மல, சிறுநீர் கழிப்போர் ஆகியோருக்குக் கிடைக்கும் கடுமையான நிலையை நான் அடையட்டும்; ஜயத்ரதனை வெல்லவில்லை என்றால்.
நக்நஸ்ய ஸ்நாயமாநஸ்ய யா ச வந்த்யாऽதிதேர்கதிஃ। உத்கோசிநாம் ம்ரு'ஷோக்தீநாம் வஞ்சகாநாம் ச யா கதிஃ
உடை அணியாமல் குளிப்பவன், பிள்ளை இல்லாத பெண், வரவேற்பு இல்லாத விருந்தினர், திருடர்கள், பொய் பேசுவோர், ஏமாற்றுவோர் ஆகியோருக்குக் கிடைக்கும் நிலை—
ஆத்மாபஹாரிணாம் யா ச யா ச மித்யாபிஶம்ஸிநாம்। ப்ரு'த்யைஃ ஸந்த்ரு'ஶ்யமாநாநாம் புத்ரதாராஶ்ரிதைஸ்ததா
தன்னைத் தானே அழிப்போர், பொய்யாக குற்றம் சுமத்துவோர், தங்கள் வேலைக்காரர், மகன், மனைவி, சார்ந்தவர்கள் பார்க்கும்போது தவறு செய்பவர்கள்—
அஸம்விபஜ்ய க்ஷுத்ராணாம் யா கதிர்மிஷ்டமஶ்நதாம்। தாம் கச்சேயம் கதிம் கோராம் ந சேத்தந்யாம் ஜயத்ரதம்
பசிப்பவர்களுடன் பகிராமல் சுவையான உணவைச் சாப்பிடுவோருக்குக் கிடைக்கும் பயங்கரமான நிலையை நான் அடையட்டும்; ஜயத்ரதனை வெல்லவில்லை என்றால்.
ஸம்ஶ்ரிதம் சாபி யஸ்த்யக்த்வா ஸாதும் தத்வசநே ரதம்। ந பிபர்தி ந்ரு'ஸம்ஸாத்மா நிந்ததே சோபகாரிணம்
அடைக்கலம் புகுந்த நல்லவரை விட்டுவிடுவோர், அவருடைய வார்த்தைகளில் மகிழ்வோர், அவரை ஆதரிக்காதவர்கள், கடுமையான மனம் கொண்டவர்கள், உதவி செய்தவரை பழிப்பவர்கள்—
அர்ஹதே ப்ராதிவேஶ்யாய ஶ்ராத்தம் யோ ந ததாதி ச। அநர்ஹேப்யஶ்ச யோ தத்யாத்வ்ரு'ஷலீபதயே ததா
தகுதியுள்ள அண்டை வீட்டாருக்கு ஸ்ராத்தம் செய்யாதவர், தகுதியில்லாதவர்களுக்கு அல்லது கீழ் பிறப்புடையவரின் கணவருக்கு அதை வழங்குவோர்—
மத்யபோ பிந்நமர்யாதஃ க்ரு'தக்நோ பர்த்ரு'நிந்தகஃ। தேஷாம் கதிமியாம் க்ஷிப்ரம் ந சேத்தாந்யாம் ஜயத்ரதம்
மது அருந்துவோர், எல்லையை மீறுவோர், நன்றி கெட்டவர்கள், தங்கள் தலைவனை பழிப்பவர்கள்— இவர்களுக்கு வரும் நிலையை நான் விரைவில் அடையட்டும்; ஜயத்ரதனை வெல்லவில்லை என்றால்.