துஃஶாஸநஸ்து ஸங்க்ருத்தஃ ப்ரபிந்ந இவ குஞ்ஜரஃ। அயோதயத ஸௌபத்ரமபிமந்யுஶ்ச தம் ரணே
துஷ்ஷாசனன் வெறித்த யானையைப் போலக் கோபத்தில் சௌபத்ரனுடன் போரிட்டான்; அபிமன்யுவும் அவனை எதிர்த்து போரிட்டான்.
தௌ மண்டலாநி சித்ராணி ரதாப்யாம் ஸவ்யதக்ஷிணம்। சரமாணாவயுத்யேதாம் ரதஶிக்ஷாவிஶாரதௌ
இருவரும் தேர்ப்போரில் நிபுணர்களாக, தங்கள் தேர்களை இடது, வலது என்று வட்டமிட்டு அழகாக இயக்கி ஒருவரை ஒருவர் எதிர்த்து போரிட்டார்கள்.
அத பணவம்ரு'தங்கதுந்துபீநாம் க்ரகசமஹாநகபேரிசர்சராணம்। நிநதமதிப்ரு'ஶம் நராஃ ப்ரசக்ரு-- ர்லவணஜலோத்பவஸிம்ஹநாதமிஶ்ரம்
அப்போது, மனிதர்கள் கடல் சிங்கங்களின் கர்ஜனை கலந்த பெரும் சத்தத்துடன், பறை, மிருதங்கம், துந்துபி, கிரகச்சம், பெரிய நாகம், பேரி, ஜர்ஜரங்கள் ஆகிய வாத்தியங்களை முழங்கினார்கள்.
ததஃ ஶிலாஶிதைஸ்தீக்ஷ்ணைர்பல்லைராநதபர்வபிஃ। சித்த்வா தநூம்ஷி ஶூராணாமார்ஜுநிஃ கர்ணமார்தயத்
பின்னர் அர்ஜுனியின் மகன் கூரிய கல்லால் கூடிய வளைந்த அம்புகளால் வீரர்களின் வில்ல்களை வெட்டினான்; கர்ணனையும் காயப்படுத்தினான்.
தநுர்மண்டலநிர்முக்தைஃ ஶரைராஶீவிஷோபமைஃ। ஸச்சத்ரத்வஜயந்தாரம் ஸாஶ்வமாஶு ஸ்மயந்நிவ
வில்லில் இருந்து வட்டமாக பறந்த, விஷப்பாம்புகளைப் போல அம்புகளால், கர்ணனின் தேரோட்டியும், கொடியும், குதிரைகளையும் அவன் விரைவாக வீழ்த்தினான்; அவன் முகத்தில் சிரிப்பு தெரிந்தது.
கர்ணோऽபி சாஸ்ய சிக்ஷேப பாணாந்ஸந்நதபர்வணஃ। அஸம்ப்ராந்தஶ்ச தாந்ஸர்வாநக்ரு'ஹ்ணாத்பல்குநாத்மஜஃ
கர்ணனும் நல்ல பளிங்கு கொண்ட அம்புகளை அவனை நோக்கி விட்டான்; ஆனால் பாகுபலி மகன் அவை அனைத்தையும் அமைதியாகப் பிடித்துவிட்டான்.
ததோ முஹூர்தாத்கர்ணஸ்ய பாணேநைகேந வீர்யவாந்। ஸத்வஜம் கார்முகம் வீரஶ்சித்த்வா பூமாவபாதயத்
பின்னர் அந்த வீரன் ஒரு அம்பால் கர்ணனின் வில்லும் கொடியும் வெட்டி தரையில் விழச் செய்தான்.
ததஃ க்ரு'ச்ச்ரகதம் கர்ணம் த்ரு'ஷ்ட்வா கர்ணாதநந்தரஃ। ஸௌபத்ரமப்யயாத்தூர்ணம் த்ரு'டமுத்யம்ய கார்முகம்
அப்போது கர்ணன் மிகக் கடின நிலையில் இருப்பதை அடுத்த வீரன் பார்த்து, தனது வில்லைக் கெட்டியாக இழுத்து, சௌபத்ரனை விரைவாக எதிர்கொண்டான்.
தத உச்சுக்ருஶுஃ பார்தாஸ்தேஷாம் சாநுசரா ஜநாஃ। வாதித்ராணி ச ஸஞ்ஜக்நஃ ஸௌபத்ரம் சாபி துஷ்டுவுஃ
அப்போது பாண்டுவின் மகன்களும் அவர்களுடன் இருந்தவர்களும் பெரும் ஆரவாரம் எழுப்பினார்கள்; வாத்தியங்களை முழங்கினார்கள்; சௌபத்ரனைப் புகழ்ந்தார்கள்.
ஸ கக்ஷேऽக்நிரிவோத்ஸ்ரு'ஷ்டோ நிர்தஹம்ஸ்தரஸா ரிபூந்। மத்யே பாரதஸைந்யாநாமார்ஜுநிஃ பர்யவர்தத
அர்ஜுனியின் மகன், காட்டில் விட்ட தீ போல விரைவாக எதிரிகளை எரித்து, பாரத சேனையின் நடுவில் திரும்பினான்.
ரதநாகாஶ்வமநுஜாநர்தயந்நிஶிதைஃ ஶரைஃ। ஸம்ப்ரவிஶ்யாகரோத்பூமிம் கபந்தகணஸங்குலாம்
கூர்மையான அம்புகளை எறிந்து, ரதங்கள், யானைகள், குதிரைகள், மனிதர்கள் ஆகியவற்றைத் துளைத்து, அவன் போர் வெளியில் நுழைந்து, தரையை தலைகளில்லாத உடல்களால் நிரப்பினான்.
ஸௌபத்ரசாபப்ரபவைர்நிக்ரு'த்தாஃ பரமேஷுபிஃ। ஸ்வாநேவாபிமுகாந்த்நந்தஃ ப்ராத்ரவஞ்ஜீவிதார்திநஃ
சௌபத்ரனின் வலிமையான வில்லிலிருந்து புறப்பட்ட அம்புகளால் வெட்டப்பட்டவர்கள், தங்கள் உயிரைக் காக்க தங்கள் சொந்தவர்களை நோக்கி ஓடினர்.
தே கோரா ரௌத்ரகர்மாணோ விபாடா பஹவஃ ஶிதாஃ। நிக்ந்தோ ரதநாகாஶ்வாஞ்ஜக்முராஶு வஸுந்தராம்
அந்த பயங்கரமானவர்கள், கொடூரமான செயல்களைச் செய்தவர்கள், பலர் கூர்மையான ஆயுதங்களால் வெட்டப்பட்டு, ரதங்கள், யானைகள், குதிரைகளை வீழ்த்தி, விரைவாக பூமியில் விழுந்தனர்.
ஸாயுதாஃ ஸாங்குலித்ராணாஃ ஸகதாஃ ஸாங்கதா ரணே। த்ரு'ஶ்யந்தே பாஹவஶ்சிந்நா ஹேமாபாரணபூஷிதாஃ
போரில் ஆயுதங்களுடன், விரல் பாதுகாப்புகளுடன், கோல்களுடன், கை வளையல்களுடன் இருந்தவர்கள், பொன்னாலான ஆபரணங்கள் அணிந்த துண்டிக்கப்பட்ட கைங்கள் காணப்பட்டன.
ஶராஶ்சாபாநி கங்காஶ்ச ஶரீராணி ஶிராம்ஸி ச। ஸகுண்டலாநி ஸ்ரக்வீணி பூமாவாஸந்ஸஹஸ்ரஶஃ
அம்புகள், வில்லுகள், வாள்கள், உடல்கள், தலைகள் — சில காது குண்டலங்களும் மாலைகளும் உடையவை — ஆயிரக்கணக்காக தரையில் படுத்திருந்தன.
ஸோபஸ்கரைரதிஷ்டாநைரீஷாதண்டகபந்துரைஃ। அக்ஷைர்விமதிதைஶ்சக்ரைர்பஹுதா பதிதைர்யுகைஃ
அவை உபகரணங்களும், மேடைகளும், யுகதண்டங்களும், அச்சுகளும், உடைந்த சக்கரங்களும், பல இடங்களில் விழுந்த யுகங்களும் கொண்டிருந்தன.
ஶக்திசாபாஸிபிஶ்சைவ பதிதைஶ்ச மஹாத்வஜைஃ। சர்மசாபஶரைஶ்சைவ வ்யவகீர்ணைஃ ஸமந்தததஃ
வேல்கள், வில்லுகள், வாள்கள், பெரிய கொடிகள் விழுந்திருந்தன; தோல்கள், வில்லுகள், அம்புகள் அனைத்தும் சுற்றிலும் பரவியிருந்தன.
நிஹதைஃ க்ஷத்ரியைரஶ்வைர்வாரணைஶ்ச விஶாம்பதே। அகம்யரூபா ப்ரு'திவீ க்ஷணேநாஸீத்ஸுதாருணா
இறந்த க்ஷத்திரியர்கள், குதிரைகள், யானைகளால், மனிதர்களின் தலைவனே, பூமி ஒரே கணத்தில் கடக்க முடியாத அளவுக்கு பயங்கரமாக மாறியது.
வத்யதாம் ராஜபுத்ராணாம் க்ரந்ததாமிதரேதரம்। ப்ராதுராஸீந்மஹாஶப்தோ பீரூணாம் பயவர்தநஃ
அரசர் மகன்கள் கொல்லப்பட்டபோது, அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் அழைத்துக் கூவிய சத்தம் எழுந்தது; அந்த பெரும் ஓசை, பயந்தவர்களுக்கு மிகவும் பயமூட்டியது.
ஸ ஶப்தோ பரதஶ்சேஷ்ட திஶஃ ஸர்வா வ்யநாதயத்।। ஸௌபத்ரஶ்சாத்ரவத்ஸேநாம் க்நந்வராஶ்வரதத்விபாந்
அந்த ஓசை, பாரதர்களில் சிறந்தவரே, எல்லா திசைகளிலும் ஒலித்தது; சௌபத்ரன் படையை தாக்கி, சிறந்த குதிரைகள், ரதங்கள், யானைகளை அழித்தான்.
கக்ஷமக்நிரிவோத்ஸ்ரு'ஷ்டோ நிர்தஹம்ஸ்தரஸா ரிபூந்। மத்யே பாரதஸைந்யாநாமார்ஜுநிஃ ப்ரத்யத்ரு'ஶ்யத
காட்டில் விட்ட தீ போல, எதிரிகளை வேகமாக எரித்தவாறு, அர்ஜுனனின் மகன் பாரதப் படையின் நடுவில் தென்பட்டான்.
விசரந்தம் திஶஃ ஸர்வாஃ ப்ரதிஶஶ்சாபி பாரத। தம் ததா நாநுபஶ்யாமஃ ஸைந்யே ச ரஜஸாऽऽவ்ரு'தே
அவன் எல்லா திசைகளிலும் சுற்றி நடந்தபோது, பாரதா, படை தூளால் மூடப்பட்டதால், அப்போது அவனை எங்களால் காண முடியவில்லை.
ஆததாநம் கஜாஶ்வாநாம் ணாம் சாயும்ஷி பாரத। க்ஷமேந பூயஃ பஶ்யாமஃ ஸூர்யம் மத்யம்திநே யதா
யானைகள், குதிரைகள், மனிதர்களின் உயிரை எடுத்துக்கொண்டபோது, பாரதா, நாம் அவனை மீண்டும், மதிய நேரத்தில் சூரியனைப் போல, தெளிவாகக் கண்டோம்.
அபிமந்யும் மஹாராஜ ப்ரதபந்தம் த்விஷத்கணாந்। ஸ வாஸவஸமஃ ஸங்க்யே வாஸவஸ்யாத்மஜாத்மஜஃ
அபிமன்யு, மகாராஜா, எதிரி கூட்டங்களை எரித்தவாறு, போரில் இந்திரனுக்கு இணையானவன்; அவன் இந்திரனின் மகனின் மகன்.
அபிமந்யுர்மஹாராஜ ஸைந்யமத்யே வ்யரோசத। `யதா புரா வஹ்நிஸுதஃ ஸுரஸைந்யேஷு வீர்யவாந்
அபிமன்யு, மகாராஜா, படையின் நடுவில் பிரகாசித்தான்; முன்னொரு காலத்தில், அக்னியின் மகன் தேவர்களின் படையில் வீரமாக ஒளிர்ந்தது போல.
யந்மாம் ப்ரு'ச்சஸி ராஜேந்த்ர ஸிந்துராஜஸ்ய விக்ரமம்। ஶ்ரு'ணு தத்ஸர்வமாக்யாஸ்யே யதா பாண்டூநயோதயத்
நீ என்னிடம் கேட்டாய், ராஜேந்திரா, சிந்து அரசனின் வீரம் பற்றி. அவர் பாண்டவர்களை எப்படி எதிர்த்தார் என்பதை நான் முழுவதும் சொல்கிறேன், கேள்.
தமூஹுர்வாஜிநோ வஶ்யாஃ ஸைந்தவாஃ ஸாதுவாஹிநஃ। விகுர்வாணா ப்ரு'ஹந்தோऽஶ்வாஃ ஶ்வஸநோபரம்ஹஸஃ
அவரது குதிரைகள் கட்டுப்பாட்டில், சிந்து நாட்டில் பிறந்தவை, நல்ல வலிமை கொண்டவை, உயரமானவை, காற்றைப் போல வேகமாக ஓடக்கூடியவை என்று கூறப்பட்டது.
கந்தர்வநகராகாரம் விதிவத்கல்பிதம் ரதம்। தஸ்யாப்யஶோபயத்கேதுர்வாராஹோ ராஜதோ மஹாந்
அவரது ரதம், விதிப்படி செய்யப்பட்டு, கந்தர்வ நகரம் போல் தோற்றமுடையது; அதில் வெள்ளி பன்றிக் கொடி பிரகாசமாக இருந்தது.
ஶ்வேதஶ்சத்ரபதாகாபிஶ்சாமரவ்யஜநேந ச। ஸ பபௌ ராஜலிங்கைஸ்தைஸ்தாராபதிரிவாம்பரே
வெள்ளை குடைகளும் கொடிகளும் சாமரம் வீசும் விசிறியுடன், அவன் அரசருக்குரிய அடையாளங்களோடு வானில் நட்சத்திரங்களின் தலைவனைப் போல ஒளிவீசினான்.
முக்தாவஜ்ரமணிஸ்வர்ணைர்பூஷிதம் ததயஸ்மயம்। வரூதம் விபபௌ தஸ்ய ஜ்யோதிர்பிஃ கமிவாவ்ரு'தம்
முத்து, வைரம், மாணிக்கம், தங்கம் ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த இரும்பு கவசம், வானை ஒளியால் மூடியது போல பிரகாசித்தது.