அர்ஜுநோ மத்ப்ரஸாதாத்தி மஹாஸ்த்ராணி ஸமாப்தவாந்। ந மாமுத்ஸஹதே தாத ந பீமோ ந ச ஸாத்யகிஃ
'அர்ஜுனன் எனது அருளால் வல்லமை வாய்ந்த ஆயுதங்களை கற்றுக்கொண்டான்; ஆனாலும், பிள்ளையே, அவனாலும், பீமனாலும், சாத்தியகியாலும் என்னை எதிர்க்க முடியாது.'
மத்ப்ரஸாதாத்தி பீபத்ஸுஃ பரமேஷ்வாஸதாம் கதஃ। மமைவாஸ்த்ரம் விஜாநாதி த்ரு'ஷ்டத்யும்நோऽபி பார்ஷதஃ
'என் அருளால் அர்ஜுனன் வில் வித்தையில் சிறந்தவன் ஆனான்; என் ஆயுதத்தை அர்ஜுனனும், ப்ருஷதரின் மகன் திருஷ்டத்யும்னனும் மட்டுமே அறிவார்கள்.'
நாயம் ஸம்ரக்ஷிதும் காலஃ ப்ராணாம்ஸ்தாத ஜயைஷிணா। யாஹி ஸர்கம் புரஸ்க்ரு'த்ய யஶஸே ச ஜயாய ச
'வெற்றி நாடும் வீரர்களுக்கு இப்போது உயிரைக் காக்கும் நேரமல்ல, பிள்ளையே; புகழும் வெற்றியும் நோக்கி முன்னேறு.'
ஏவம் ஸஞ்சோதிதோ யந்தா த்ரோணமப்யவஹத்ததஃ
அவ்வாறு தூண்டப்பட்ட தேரோட்டியர் த்ரோணரை முன்னே கொண்டு சென்றார்.
ததாऽஶ்வஹ்ரு'தயேநாஶ்வாநபிமந்த்ர்யாஶு ஹர்ஷயந்। ரதேந ஸவரூதேந பாஸ்வரேண விராஜதா
அப்போது தேரோட்டியர் தேரை அழகாக ஓட்ட, குதிரைகளை மகிழ்வித்து, கொடி பறக்கும் பிரகாசமான தேரில் விரைந்தார்.
தம் கரூஶாஶ்ச மாத்ஸ்யாஶ்ச சேதயஶ்ச ஸஸாத்வதாஃ। பாண்டவாஶ்ச ஸபாஞ்சாலாஃ ஸஹிதாஃ பர்யவாரயந்
அப்போது கரூஷர்கள், மாத்ஸ்யர்கள், சேதிகள், சாத்தியவர்கள், பாண்டவர்கள், பாஞ்சாலர்கள் ஆகியோர் அனைவரும் சேர்ந்து அவரை சூழ்ந்தனர்.
ததஃ ஶோணஹயஃ க்ருத்தஶ்சதுர்தந்த இவ த்விபஃ। ப்ரவிஶ்ய பாண்டவாநீகம் யுதிஷ்டிரமுபாத்ரவத்
பிறகு சிவப்பு குதிரைகள் இணைந்த, கோபம் கொண்டவர், நான்கு தந்தம் கொண்ட யானை போல் பாண்டவர் படையில் நுழைந்து, யுதிஷ்டிரரிடம் விரைந்தார்.
தமாவித்யச்சிதைர்பாணைஃ கங்கபத்ரைர்யுதிஷ்டிரஃ। தஸ்ய த்ரோணோ தநுஶ்சித்வா தம் த்ருதம் ஸமுபாத்ரவத்
யுதிஷ்டிரர், கழுகுப் பற்கள் பொருத்திய கூரிய அம்புகளால் அவரைத் தாக்கினார்; த்ரோணர் அவர் வில்லைக் கிழித்து, விரைவாக அவரை நோக்கி வந்தார்.
சக்ரரக்ஷஃ குமாரஸ்து பாஞ்சாலாநாம் யஶஸ்கரஃ। ததார த்ரோணமாயாந்தம் வேலேவ ஸரிதாம் பதிம்
பாஞ்சாலர்களில் புகழ் பெற்ற இளவரசர், நதிகளின் அரசனை கரை தடுத்து நிறுத்தும் போல், த்ரோணர் முன்னே வருவதைத் தடுத்து, யுதிஷ்டிரரை பாதுகாத்தார்.
த்ரோணம் நிவாரிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா குமாரேண த்விஜர்ஷபம்। ஸிம்ஹநாதரவோ ஹ்யாஸீத்ஸாதுஸாத்விதி பாஷிதம்
இளவரசர் த்ரோணரைத் தடுத்து நிறுத்தியதைப் பார்த்து, அந்த பிரம்மணரின் தலைவனை வென்றார் என்று சிங்கம் கர்ஜிப்பது போல் 'அருமை, அருமை!' என்று அனைவரும் குரல் கொடுத்தனர்.
குமாரஸ்து ததோ த்ரோணம் ஸாயகேந மஹாஹவே। விவ்யாதோரஸி ஸங்க்ருத்தஃ ஸிம்ஹவச்ச நதந்முஹுஃ
அப்போது அந்த இளவரசன், பெரும் கோபத்துடன், சிங்கம் போல மீண்டும் மீண்டும் கர்ஜிக்க, அந்தப் பெரிய போரில் த்ரோணரின் மார்பில் ஒரு அம்பை எய்தான்.
ஸம்வார்ய ச ரணே த்ரோணம் குமாரஸ்து மஹாபலஃ। ஶரைரநேகஸாஹஸ்ரைஃ க்ரு'தஹஸ்தோ ஜிதஶ்ரமஃ
பின்னர் அந்த வலிமைமிக்க இளவரசன், போரில் த்ரோணரை தடுத்து நிறுத்தி, தன் கையில் நிபுணத்துவத்துடன், சோர்வில்லாமல் ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளை பொழிந்தான்.
தம் ஶூரமார்யவ்ரதிநம் மந்த்ராஸ்த்ரேஷு க்ரு'தஶ்சமம்। சக்ரரக்ஷதம் பராம்ரு'த்ராத்குமாரம் த்விஜபுங்கவஃ
அந்த வீரமான, நல்லொழுக்கம் காக்கும் இளவரசனை, மந்திரங்களும் ஆயுதங்களும் நன்கு தெரிந்தவன், சுற்றிலும் பாதுகாப்புடன் இருந்தவனை, அந்த பிரமணர் கடுமையாக தாக்கினார்.
ஸ மத்யம் ப்ராப்ய ஸைந்யாநாம் ஸர்வாஃ ப்ரவிசரந்திஶஃ। தவ ஸைந்யஸ்ய கோப்தாஸீத்பாரத்வாஜோ த்விஜர்ஷபஃ
அந்தப் பெரும் படைகளின் நடுவில் சென்று, எல்லா திசைகளிலும் அசைவதாய், பரத்வாஜர் என்ற பிரமணர், உன் படையை பாதுகாப்பவராக ஆனார்.
ஶிகண்டிநம் த்வாதஶபிர்விம்ஶத்யா சோத்தமௌஜஸம்। நகுலம் பஞ்சபிர்வித்த்வா ஸஹதேவம் ச ஸப்தபிஃ
அவன் சிகண்டியை பன்னிரண்டு அம்புகளால், உத்தமௌஜசை இருபது அம்புகளால், நகுலனை ஐந்து அம்புகளால், சகதேவனை ஏழு அம்புகளால் தாக்கினான்.
யுதிஷ்டிரம் த்வாதஶபிர்த்ரௌபதேயாம்ஸ்த்ரிபிஸ்த்ரிபிஃ। ஸாத்யகிம் பஞ்சபிர்வித்த்வா மத்ஸ்யம் ச தஶபிஃ ஶரைஃ
அவன் யுதிஷ்டிரனை பன்னிரண்டு அம்புகளால், திரௌபதியின் மக்களை ஒவ்வொருவரையும் மூன்று அம்புகளால், சாத்த்யகியை ஐந்து அம்புகளால், மற்றும் மத்ச்யராஜாவை பத்து அம்புகளால் எய்தான்.
வ்யக்ஷோபயத்ரணே யோதாந்யதாமுக்யமபித்ரவந்। அப்யவர்ததம் ஸம்ப்ரேப்ஸுஃ குந்தீபுத்ரம் யுதிஷ்டிரம்
அவன் போரில் வீரர்களை கலக்கி, முன்னணி வீரர்களை எதிர்த்து, குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரனை அடைய விரும்பி முன்னேறினான்.
யுகந்தரஸ்ததோ ராஜந்பாரத்வாஜம் மஹாரதம்। வாரயாமாஸ ஸங்க்ருத்வம் வாதோத்ததமிவார்ணவம்
அப்போது, அரசே, யுகந்தரன் கோபத்துடன், பெரும் ரத வீரரான பரத்வாஜரை, காற்று கடலை எழுப்பும் போல் எதிர்த்தான்.
யுதிஷ்டிரம் ஸ வித்த்வா து ஶரைஃ ஸந்நதபர்வபிஃ। யுகந்தரம் து பல்லநே ரதநீடாதபாதயத்
அவன் யுதிஷ்டிரனை மென்மையான அம்புகளால் தாக்கி, யுகந்தரனை பரந்த கூரிய அம்புகளால் அவன் ரதத்திலிருந்து கீழே வீழ்த்தினான்.
தம் விஜித்ய மஹாதேஜா பாரத்வாஜோ மஹாமநாஃ। அப்யவர்தத ஸம்ப்ரேப்ஸுஃ குந்தீபுத்ரம் யுதிஷ்டிரம்
அந்த யுகந்தரனை வென்று, பெரும் ஒளியும் மனமும் கொண்ட பரத்வாஜர், குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரனை அடைய விரும்பி முன்னேறினார்.
ததோ விராடத்ருபதௌ கேகயாஃ ஸாத்யகிஃ ஶிபிஃ। வ்யாக்ரதத்தஶ்ச பாஞ்சல்யஃ ஸிம்ஹஸேநஶ்ச வீர்யவாந்
பின்னர் விராடன், திருபதன், கேகயர்கள், சாத்த்யகி, சிபி, பாஞ்சால நாட்டைச் சேர்ந்த வியாக்ரதத்தன், வல்லமையுள்ள சிம்மசேனன் ஆகியோரும் வந்தனர்.
ஏதே சாந்யே ச பஹவஃ பரீப்ஸந்தோ யுதிஷ்டிரம்। ஆவவ்ருஸ்தஸ்ய பந்தாநம் கிரந்தஃ ஸாயகாந்பஹூந்
இவர்கள் மற்றும் பலர், யுதிஷ்டிரனை பாதுகாக்க விரும்பி, அவனது பாதையை அடைத்து, அம்புகளைப் பொழிந்தனர்.
வ்யாக்ரதத்தஸ்து பாஞ்சால்யோ த்ரோணம் விவ்யாத மார்கணைஃ। பஞ்சாஶதா ஶிதை ராஜம்ஸ்தத உச்சுக்ருஶுர்ஜநாஃ
பாஞ்சால நாட்டைச் சேர்ந்த வியாக்ரதத்தன், அரசே, த்ரோணரை ஐம்பது கூரிய அம்புகளால் தாக்க, மக்கள் கூச்சலிட்டனர்.
த்வரிதம் ஸிம்ஹஸேநஸ்து த்ரோணம் வித்த்வா மஹாரதம்। ப்ராஹஸத்ஸஹஸா ஹ்ரு'ஷ்டஸ்த்ராஸயந்வை மஹாரதாந்
அப்போது சிம்மசேனன் விரைவாக, பெரும் ரத வீரரான த்ரோணரை தாக்கி, மகிழ்ச்சியுடன் சிரித்து, மற்ற வீரர்களை பயமுறுத்தினான்.
ததோ விஷ்பார்ய நயநே தநுர்ஜ்யாமவம்ரு'ஜ்ய ச। தலஶப்தம் மஹத்க்ரு'த்வா த்ரோணஸ்தம் ஸமுபாத்ரவத்
பின்னர் த்ரோணர், வில்லின் நாணை கண்வரை இழுத்து, தன் உள்ளங்கையால் பெரும் சப்தம் எழுப்பி, அவனை நோக்கி விரைந்தார்.
ததஸ்து ஸிம்ஹஸேநஸ்ய ஶிரஃ காயாத்ஸகுண்டலம்। வ்யாக்ரதத்தஸ்ய சாக்ரம்ய பல்லாப்யாமாஹரத்பலீ
அப்போது வலிமைமிக்க த்ரோணர், சிம்மசேனனின் காதணியுடன் கூடிய தலையை அவன் உடலிலிருந்து துண்டித்து, வியாக்ரதத்தனை பரந்த கூரிய அம்புகளால் தாக்கினார்.
தாந்ப்ரம்ரு'ஜ்ய ஶரவ்ராதைஃ பாண்டவாநாம் மஹாரதாந்। யுதிஷ்டிரரதாப்யாஶே தஸ்தௌ ம்ரு'த்யுரிவாந்தகஃ
பாண்டவர்களின் பெரும் ரத வீரர்களை அம்புகளின் மழையால் தள்ளி, யுதிஷ்டிரரின் ரதத்திற்கு அருகில், இறப்பு போல நின்றார்.
ததோऽபவந்மஹாஶப்தோ ராஜந்யௌதிஷ்டிரே பலே। ஹ்ரு'தோ ராஜேதி யோதாநாம் ஸமீபஸ்தே யதவ்ரதே
அப்போது யுதிஷ்டிரரின் இராணுவத்தில், அருகில் நின்ற உறுதியான வீரர்களிடையே, 'அரசர் பிடிக்கப்பட்டார்!' என்று பெரும் கூச்சல் எழுந்தது.
அப்ருவந்ஸைநிகாஸ்தத்ர த்ரு'ஷ்ட்வா த்ரோணஸ்ய விக்ரமம்। அத்ய ராஜா தார்தராஷ்ட்ரஃ க்ரு'தார்தோ வை பவிஷ்யதி
அங்கே திரோணரின் வீரம் பார்த்து, எல்லா படைவீரர்களும், 'இன்று துரியோதனன் ராஜா தன் நோக்கத்தை கண்டிப்பாக அடைவான்,' என்று கூறினார்கள்.
அஸ்மிந்மஹூர்தே த்ரோணஸ்து பாண்டவம் க்ரு'ஹ்ய ஹர்ஷிதஃ। ஆகமிஷ்யதி நோ நூநம் தார்தராஷ்ட்ரஸ்ய ஸம்யுகே
இந்த நேரத்திலேயே, திரோணர் மகிழ்ச்சியுடன் பாண்டவரை பிடித்து, போரில் துரியோதனனுக்காக நம்மிடம் திரும்பி வருவார் என்று அவர்கள் நினைத்தார்கள்.